Кіріспе

5-ші Нью-Йорк жаяу әскер полкі, сондай-ақ Дюридің зуавы деп аталады, ол Америка Азамат соғысы кезінде АҚШ армиясында қызмет еткен ерікті жаяу әскер полкі болды. Союз және Конфедерация пехоталық полктеріндей, Крым соғысының француз зуаваларына үлгіленген, оның тактикасы мен киім үлгісі стандартты пехотадан ерекшеленді.

Бастапқы баж салығы

24 мамырда полк Вирджиния түбегіне жету үшін көлікке отырды. Полк бірнеше күн Хэмптон көпірінің жанында қоныстанды, содан кейін Ньюпорт Ньюс қаласындағы Батлер лагеріне көшіп барды және Пирстің бригадасына қосылды. 5 -ші полк әскерлері 10 маусымда Үлкен Бетел шайқасында күшті басқарды. Капитан Джадсон Килпатрик Е және H роталарын алдымен алып, полковник Дюрье басқалармен бірге командалық команданы орындады. 5-ші 5 адамнан қаза тапты, 16 адам жараланды (оның ішінде Килпатрик) және 2 адам жоғалып кетті. Ұрыс аяқталғаннан кейін бірден полк барлау экспедицияларын бастады.

Темір жол қауіпсіздігі

26 шілдеде полк Балтиморға көшіп, Вашингтоннан Филадельфияға дейінгі Филадельфия, Уилмингтон және Балтимор теміржолын қорғаумен айналысатын Дикс дивизиясына қосылды. 5-ші полк қаладағы қауіпсіздікті қамтамасыз етіп, Федералдық төбенің басында топырақтан жасалған бекіністі тұрғызды. Бейсенбіде, 15 тамызда майор Дэвис 2-ші Нью-Йорк кавалериясының командалығын алуға отставкаға кетті, ал екі күннен кейін капитан. Оның орнына компанияның қызметкері Хирам Дюрия тағайындалды. 31 тамызда Дюрье генерал дәрежесіне көтерілді, сондықтан губернатор Кембл Уоррен полк басшылығын қолға алды. Дюрия лейтенант болды. Полковник, ал 3 қыркүйекте А ротасының корпусы Дюрьеаның орнын майорға ауыстырды. Федеральді төбеде полк темір жолды және қаланы күзетіп, үнемі бұрғылау жұмыстарын жүргізді. Балтимордағы 5-ші дивизияның қызметі кездейсоқ жергілікті тұрғындармен қақтығыстармен, темір жол желілері мен аулаларды қарауылдауымен және Федеральді төбедегі фортты жақсартумен ерекшеленді. Вирджинияның шығыс жағалауына қысқа экспедицияны қоспағанда, полк осы гарнизон уақытын қару-жарақ және полктік дала қозғалысы бойынша шеберлігін жетілдіруге жұмсады. 13 қарашадан 5 желтоқсанға дейін 23 күн бойы Балтимордан 5 -ші полкінің А, В, С, Д, Е, Ф деген 6 ротасы Покахонтас пароходта жолға шықты. Олар Оңтүстік Дельмарва түбегіне, Аккомак пен Нортгемптон округтеріне экспедицияға қатысты. Мақсаты - сепаратистік әрекеттер туралы хабарлар болған екі округте мемлекеттік және федералды бақылауды қалпына келтіру. Екі округте көптеген одақтастар болса да, Нортгемптон округінде аздап көпшілікке ие болған сепаратистер Конфедерация армиясына белсенді түрде жауынгерлерді шақырып, одақтастарға қарсы бас көтерді. Шамамен үш мың отаршыл федералды алға жылжуға қарсылық білдіру үшін жиналды (кейде солардың бірі - союзшылар қатарға мәжбүр болды), ал генерал Дикс оларды қорқытып, жергілікті союзшыларға қолдау көрсету үшін 5000-нан аса күш жіберуді көздеді. 13 қарашада әскерилер штаттық шекарадан жоғары жерге түсіп, отаршылдарды қаруларын тастауға шақырды, одақтастарды қорғауға және адал емес әрекеттерді жалғастырғандарды жазалауға уәде берді. 17 қарашада жексенбі күні полиция Вирджинияға кірді. Бес күн ішінде барлық қарулы бөлімшелер тарады, ал 5-ші рота мен оның күштегі әріптестері кейбір қалаларға жалауды көрсету үшін тарады. Алты рота 5 желтоқсанда Форт-Федеральді төбеге оралды. 5-ші корпус жаңа жылда гарнизонда болды және 6 ақпанда бейсенбіде Оңтүстік Балтимордың әйелдер қауымдастығынан гарнизондық жалауды алды. Форт маңындағы жергілікті тұрғындар 5-ші армияға қосылып, оны мақтан тұтты. Тәртіпті сақтау үшін гарнизондағы жазалар қатал болды және ақпан айында әскер ережелерін ұдайы бұзған полктің алты мүшесі "Руг маршы" деп аталып, Вашингтон түрмесіне және Құрғақ Тортугастағы әскери түрмеге шынжырмен жабылды.

Жарым аралдағы науқан

Вирджиния штатының Ричмонд қаласын басып алу үшін Жарым аралдағы науқанына дайындалу үшін генерал Джордж Макклеллан полкке Потомак армиясына қосылуға бұйрық берді. Макклеллан Нью-Йорк полкінің түрлі-түстілігін көргеннен кейін "Бесінші полк армиядағы ең тәртіпті және әскери полк" деп айтты. 28 наурызда кешкісін фортта өткен қоштасу рәсімінен кейін 5-ші полк Балтимордан кетуге дайындалды. Дүйсенбі күні, 31 наурыз 1862 жылы 5-ші Балтимордан шығып, Чесапик өзенінен төмен қарай Хэмптон Роудсқа келіп қонды. Келу кезінде олар Потомак армиясының Сайкс пехотасына (резервке) қосылды. 1862 жылы 27 мамырда Ганновер сотының шайқасында полк кішігірім рөл атқарды. Алайда, олар жеті күндік шайқаста Гейнс Милл шайқасында маңызды рөл атқарды. Макклеллан 1862 жылы 27 маусымда өз базасын Джеймс өзеніне көшірген кезде полк Греггтің Оңтүстік Каролина бригадасына қарсы шайқасты. Байонетпен қарсы шабуылда полк көтерілісшілердің алғашқы шабуылдарын жеңіп, бригаданың екі полкін кері қайтарып, жолға шығарды.

Вирджиниядағы шайқас

1862 жылдың тамызында полк генерал Джон Поуптың қол астына түсті. Екінші Буль-Ран шайқасында (сонымен қатар, екінші Манасса шайқасы деп те аталады) 5-ші Нью-Йорк ерікті жаяу әскер полкі генерал Джеймс Лонгстриттің алға қарай келе жатқан күштеріне қарсы тұруға мәжбүр болды. Конфедерация әскерінің мөлшерін төмен бағалап, Поуп полкке Хазлетт батареясын қолдауға бұйрық берді. Лонгстриттің сарбаздары шағын полкпен салыстырғанда аз болды, оларды 5th Texas Vol. Атақты Техас бригадасының элиталық сарбаздары мылтық атыстарымен тез арада полк құрамында үлкен зардаптарға ұшырады. Тек 10 минутқа созылып, 5 Нью-Йорк дивизиясы 525 жауынгердің 332-сін жоғалтты. Жоғалғандардың кемінде 119-ы бірден қаза тапты немесе жараларынан қайтыс болды. Ешқашан анықталмаған екі ізденіссіз жоғалған адамның саны 121-ге жетеді. Бұл соғыста Федералды қолбасшылықтың кез келген бөлімінде болған ең үлкен соғыс қазасы болды. Барлығы бір адамнан басқа, өлім құшты. Бұл шайқаста аман қалған жалғыз офицер - капитан Кливленд Уинслоу. Полк іс жүзінде жауынгерлік полк ретінде алынып тасталды, ешқашан соғыс желісінде қызмет етпеді.

Мэриленд, Фредериксбург және Чанселлорсвилл науқандары

Кейін 17 қыркүйекте Антиэтам шайқасында бөлім резервте қалды. 15 желтоқсанда бөлім Фредериксбург шайқасында соғыс жүргізді. Жозеф Хукердің басшылығымен Канцеллерсвилл шайқасында бөлім өзінің соңғы шайқасын көрді. Ол Нью-Йоркке 8 мамырда қайтып келді және келесі күні шақырылды, оның үш жылдық адамдары 146-шы полкке ауыстырылды. Қызмет ету мерзімі ішінде полк құрамында 2164 адам болды, атап айтқанда: екі жылдық ерлер, бастапқы ұйым, 1026 адам, оның 260-ы Канцельорсвилл шайқасынан кейін полкпен бірге болды; рекруттар мен еріктілер қайта ұйымдастырылды, 1138 адам, оның 730-ы қайтып келді, оның ішінде 1861 жылғы бастапқы мүшелердің 100-і ғана.

Жалпы күш және зардап шеккендер

Қызмет кезінде полк өлімнен, қаза тапқаннан, 4 офицер, 126 жауынгерден, жарақаттан, 2 офицер, 47 жауынгерден, аурудан және басқа да себептерден, 37 жауынгерден, барлығы 6 офицер, 210 жауынгерден, барлығы 216 адамнан айырылды.

Униформа

Осыған дейін полковник Дюрье 7-ші Нью-Йорк милициясына қолбасшылық еткен және оның қолбасшылығымен ұлтқа танымал болды. Сондықтан ол еріктілер полкінің жақсы даярланған және жабдықталған болуына көз жеткізді. Бастапқыда ол полк киімдерін француз армиясының зуаваларына үлгілеуді шешті. 5-ші Нью-Йорктың ерлер формасы француз зуаваларына ұқсас болды: қызыл жиекпен қара көк шапан, қызыл жиекпен қара көк көйлек, көк көк жиекпен қызыл зуава белбеуі, өте кең қызыл шалбар, сары түстегі қызыл фез, ақ торлар және былғары джамбиерлер ("леггиндер"). Фездер әдетте ақ шапанмен оралған. Офицерлер қара көк түстегі, иық белбеулері бар, қара көк түстегі плащ киген. Олар үлкен қызыл шым киіп, сыртынан жолақтары жоқ. Офицерлер француз стиліне сай қызыл кепи киіп, көк жолақты, алтын данғалы киіп, дәрежесін көрсетті. 165-ші Нью-Йорк ерікті жаяу әскері бауырлас полк ретінде қарастырылды және "Дурьи Зуавестің екінші батальоны" деп аталды. 165-ші 5-ші жасақпен бірдей киім киген, бірақ фесстің түбі сары алтынның орнына қара көк түсті болған. Фотосуреттерден көрінетіндей, соғыс соңында 165-ші полкке ашық көк түстегі жиексіз, қатты қызыл түсті алмастыру белбеулері берілді.

Мұра

5-ші полк полковнигі Кливленд Уинслоу 5-ші Нью-Йорк ерікті ерікті жаяу әскерін ұйымдастырды. Ұзақ және қиын рекрут кезеңінен кейін 5-ші ардагерлер V корпусқа қосылды және Вирджиния майданының соңғы науқандарында шайқасты. 1862 жылдың күзінде 5-ші офицерлер рекруттық міндет бойынша 165-ші Нью-Йорк ерікті жаяу әскерін немесе "Дюридің зуаваларының екінші батальонын" ұйымдастырды. 165-ші корпус XIX корпуста Луизианада, Вирджинияның Шенандоа аңғарында және соғыстың соңында Шарльстонда, Оңтүстік Каролинада жұмыс істеді. Әскери статистика бюросының 3-жылдық есебінде "Нью-Йорк полкінің ешбір бөлімшесі басқа бөлімдерге соншама көп офицерлер берген жоқ" деп жазылған. Соғыс аяқталғаннан кейін Нью-Йорк ардагерлерінің 5-ші қауымдастығының мүшелері ай сайын кездесулер өткізуді жалғастырды. Ардагерлер қауымдастығы Геттисбургтегі Кішкентай дөңгелек үстіңгі бетке алғашқы қолбасшысы генерал Уорреннің мүсінін салуды қаржыландырады. Олар сонымен қатар Екінші Буль-Ран (Манассас) шайқасы алаңында ең үлкен құрбандықтарын жасаған жерде полкке ескерткіш орнатты. Қауымдастық сонымен қатар Вирджиниядағы Фредериксбург ұлттық зиратында Потомак армиясының 5-ші корпусына арналған ескерткішке үлес қосты.