Кіріспе
Британдық философ (1947 жылы туған) Майкл Уильямс (1947 жылы 6 шілдеде туған) - британдық философ, қазіргі уақытта Джонс Хопкинс университетінің философия кафедрасының Кригер Эйзенхауэр профессоры, әсіресе эпистемологиядағы еңбегі үшін белгілі.
Michael Williams (born 6 July 1947) is a British philosopher who is currently Krieger Eisenhower Professor in the Department of Philosophy at Johns Hopkins University, noted especially for his work in epistemology.
Білім және мансап
Ол Оксфорд университетінен бакалавр дәрежесін және Принстон университетінен докторлық дәрежесін Ричард Рортидің басшылығымен алды. Джонс Хопкинс университетінің оқытушыларына қосылғанға дейін Йель университетінде, Мэриленд университетінде және Солтүстік-Батыс университетінде сабақ берді. Ол Джонс Хопкинс философия факультетінің жақында зейнеткерлікке шыққан мүшесі, философ және Витгенштейн зерттеушісі Мередит Уильямсқа үйленген. 2007 жылы ол Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды.
Философиялық еңбектері
Уильямс эпистемолог ретінде танымал, бірақ ол тіл философиясына, Витгенштейнге және қазіргі философияның тарихына да үлкен қызығушылық танытады. Басқа ғалымдар оны әсіресе философиялық күмәнділік туралы еңбегімен біледі. Уильямс өзінің кітаптарында (1992) және (2001) скептицизмнің "теориялық диагнозын" айтады, оған сәйкес скептицизмнің дұрыс болуы білімнің өзі туралы реалистік көзқарасты болжайды; яғни скептицизм білім табиғатқа ұқсас емес, контекстке бейімделген тұлға екенін болжайды. Эпистемологиялық контекстті басқа контексттерден ажыратып тұратын осы реалистік болжамнан бас тарту арқылы скептикалық аргумент дұрыс емес болып шығады, сондықтан оны қабылдамау мүмкін. Скептикалық мәселенің осы шешімін қолдаған Уильямс білім туралы контекстуалистік көзқарасты қорғайды, бірақ Стюарт Коэн мен Кит Де Роуз сияқты басқа контекстуалистерден айтарлықтай ерекшеленеді. Теориялық проблема ретінде скептицизмге жұмыс істеуден басқа, Уильямс скептикалық дәстүрдің тарихи дамуына қатты қызығушылық танытады және қазіргі және қазіргі философиядағы скептикалық аргументтер ежелгі дәуірде жасалған ұқсас немесе байланысты аргументтерден негізгі жолдармен ерекшеленеді деген пікірді қорғайды. Уильямс өзінің "Неге (Витгенштейндік) контекстуализм релятивизм емес?" атты мақаласында Витгенштейннің контекстуализмі мен релятивизмі арасында айырмашылық жасайды. Ол бірінші ілім агенттің эпистемиялық сенімдер жүйесін қарастырмайды, ал екіншісі оны қарастырады деп айтады. Автор бұл жүйедегі абсолютті ақталудың жоққа шығара алатындығын айтады. Ол абсолютті ақталудан бас тарту неге салыстырмалылыққа қарсылық білдірмейді дегенді түсіндіруді мақсат етеді. Эпистемиялық сенімдер жиынтығы жүйенің әділ түрде табылғанын ескерсек, тіпті осы сенімдер жүйесі үйлесімді деп есептесек те, әділдіктердің шеңберлік мәселесі болуы мүмкін. Уильямс инферециялық негіздеме мен инферециялық емес негіздеме арасында айырмашылық жасайды. Ол бір нәрсені қандай да бір жолмен қарастыру және оны сол жолмен көру екі түрлі нәрсе деп болжайды. Оның айтуынша, егер олар өзіміз де сенетін басқа нәрсеге тәуелсіз негізделмесе, эпистемиялық сенімдерімізге сенуге болмайды. Сондықтан, біздің негізгі нанымдарымыз дәлелді нанымдардың дербес санатына кіруі керек.