Кіріспе
Генрих Гектор Сиемирацкий (1843 жылы 24 қазан - 1902 жылы 23 тамыз) - поляк суретшісі. Ол өзінің белсенді шығармашылық өмірінің көп бөлігін Римде өткізді. Оның монументалды академиялық өнері есінде қалады. Ол әсіресе ежелгі грек-рим әлеміндегі көріністер мен Жаңа Келісімді суреттеуімен танымал болды. Оның көптеген суреттерінде ежелгі заманның көріністері, көбінесе күн сәулесіндегі мал бағыу көріністері немесе ертедегі мәсіхшілердің өмірін бейнелейтін композициялар бейнеленген. Сондай-ақ, ол Киелі кітаптағы оқиғаларды, тарихи оқиғаларды, пейзаждар мен портреттерді суреттеп шығарған. Оның ең танымал туындылары Львов опера театры мен Краковтағы Юлиус Словацкий театрына арналған монументальді перделер.
Henryk Hektor Siemiradzki (24 October 1843 – 23 August 1902) was a Polish painter. He spent most of his active creative life in Rome. Best remembered for his monumental academic art. He was particularly known for his depictions of scenes from the ancient Greek Roman world and the New Testament, owned by many national galleries of Europe. Many of his paintings depict scenes from antiquity, often the sunlit pastoral scenes or compositions presenting the lives of early Christians. He also painted biblical and historical scenes, landscapes, and portraits. His best known works include monumental curtains for the Lviv (Lwów) Theatre of Opera and for the Juliusz Słowacki Theatre in Kraków.
Өмірбаян
Сиемирадзки поляк абыройы мен Ресей империясының әскерінің офицері (1871 жылы генерал болған) Хиполит Сиемирадзки мен Микалинаның (туған аты Просьзинская) Белгородта (қазіргі Чухуев ауданы, Харьков облысы, Украина) Харьков қаласына жақын жерде, оның әкесінің полкі орналасқан жерде дүниеге келген. Отбасының шығу тегі Радом жерінде және аты Сиемирадз ауылынан алынған. XVII ғасырдың аяғында Наварудак (Новогрод) маңындағы бір филиал қоныстанды. Генрихтің ата-бабасы Новогродка powiat-ындағы подкоморы лауазымын атқарған. Оның ата-анасы Адам Мицкевичтің отбасымен жақын дос болған. Харьков гимназиясында оқыды, ол алғаш рет Карл Брюлловтың бұрынғы оқушысы, жергілікті мектеп мұғалімі Д. И. Безперчийдің қолында сурет салуды үйренді. Харьков университетінің физика-математика мектебіне түсіп, ол жерде үлкен қызығушылықпен жаратылыстану ғылымдарын оқыды, сонымен қатар сурет салуды жалғастырды.
Сиемирадзкидің шығармашылық мансабы
Университетті Кандидат дәрежесімен бітіргеннен кейін ол ғылыми мансабын тастап, Санкт-Петербургке көшіп, 1864 жылдан 1870 жылға дейін Императорлық өнер академиясында сурет салуды оқыды. Мектепті бітірген соң ол алтын медальмен марапатталды. 1870-1871 жылдары Мюнхендегі Карл фон Пилоти академиясының гранты бойынша оқыды. 1872 жылы ол Римге көшіп барды, кейіннен ол жерде Via Gaeta-да студия құрды, ал жазды Częstochowa маңындағы Strzałków-тағы қожалығында өткізді. 1873 жылы ол Алексей Толстойдың "Гунаһшы" өлеңінің негізінде жасаған "Христос и грешник" картинасы үшін Императорлық өнер академиясының академигі атағын алды. 1878 жылы ол "Гүлдерегі" картинасы үшін Париж әлем көрмесінде "Құрмет легионы" орденін және алтын медаль алды. 1876-1879 жылдары Семираджский Мәсіх Құтқарушы соборының фрескаларында (Мәскеу) басқа да ірі жобалары арасында жұмыс істеді. 1879 жылы ол өзінің ең танымал туындыларының бірі - 1876 жылы салынған үлкен Походние Неронаны (Неронның отшамыры) жаңадан құрылған Польша ұлттық мұражайына ұсынды. Сурет Краковтың ескі қаласындағы Сукьенницкий мұражайының Сиемирадзки бөлмесінде, мұражайдың ең танымал бөлімшесінде орналасқан. 1893 жылы Сиемирадзки Мемлекеттік тарихи музейге (Мәскеу) арналған екі үлкен картинада жұмыс істеді және 1894 жылы Краковтағы Джулиус Словацкий театрына монументалды пердесін шығарды.
Семираджскийдің монументальды суреттері
Семираджскийдің үлкен көлемдегі картиналары, соның ішінде Француз академиясының көркем өнер академиясының әсерінен жасалған "Қылыстар биі" Польша, Ресей және Украинаның ұлттық музейлерінде, атап айтқанда Сукьенницкий мұражайында, Ұлттық музейде, Познаньде, Львов ұлттық өнер галереясында, Третьяков галереясында және басқаларда қойылған.