Кіріспе

Ағын жылдамдығының қабырға қашықтығына қатынасы Сұйықтық динамикасында қабырға заңы (соның ішінде қабырғаның логарифмдік заңы деп те аталады) белгілі бір нүктедегі турбулентті ағынның орташа жылдамдығы сол нүктеден "қабырғаға" дейінгі қашықтықтың логарифміне пропорционалды немесе сұйықтық аймағының шекарасы. Бұл қабырға заңы алғаш рет 1930 жылы мажарлық-америкалық математик, аэроғарыш инженері және физик Теодор фон Карман жариялады. Бұл тек қабырғаға жақын ағынды бөліктерге (ағынды биіктігінің 20% -дан төмен) техникалық тұрғыдан қолданылады, бірақ бұл табиғи ағымдардың барлық жылдамдық профиліне жақсы шама.

Энергиялық заңның шешімдері

Баренблатт пен басқалардың еңбектері қабырғаның логарифмдік заңынан басқа - шексіз Рейнольдс сандарының шегі - Рейнольдс санына тәуелді қуат заңының шешімдері бар екенін көрсетті. 1996 жылы Cipra осы күш заңдарының сипаттамаларын растайтын тәжірибелік дәлелдерді ұсынды. Бұл дәлелдің өзі басқа сарапшылармен толықтай келісілген жоқ. 2001 жылы Оберлак қабырғаның логарифмдік заңы мен қуат заңдарын тікелей Рейнольдс орташаланған Навье-Стокс теңдеулерінен Lie тобының әдісі бойынша симметрияларды пайдаланып шығарып шығарды деп мәлімдеді. Алайда, 2014 жылы Frewer et al. Бұл нәтижелерді жоққа шығарды.

Скалярлар үшін

Скалярлар үшін (әсіресе температура) қабырғаның өзіндік ұқсас логарифмдік заңы теоретикаға айналды (бірінші рет Б. А. Кадер) және эксперименталды және есептеулік зерттеулерде байқалды. Көптеген жағдайларда қабырға формуласының бастапқы заңына (әдетте интегралды түрлендіру арқылы) кеңейтулер, әдетте, сығымдалу, өзгермелі қасиеттер мен нақты сұйықтық әсерлерін есепке алу үшін қажет.

Қабырғаға жақын

Қабырға заңы қолданылатын аймақтың астында сүргі жылдамдығының басқа да бағалаулары бар.