Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландтық генерал генерал Дэвид Колйер, 1-ші Портмор графы, (шамамен 1656 2 қаңтар 1730) шотландтық генерал және Гибралтар губернаторы.
Scottish general
General David Colyear, 1st Earl of Portmore, (c. 1656 – 2 January 1730) was a Scottish general and Governor of Gibraltar.
Ерте өмір
Ол Голландияда қоныстанған, ол жерде едәуір мүлік сатып алған және Колйер есімін артық көрген Пертширдің Строван отбасының 1-ші баронеті сэр Александр Колйердің үлкен ұлы болды.
He was the elder son of Sir Alexander Colyear, 1st Baronet, of the family of Strowan, Perthshire, who settled in Holland, where he acquired a considerable property, and preferred the name of Colyear.
Мансап
Колйер 1674 жылы Вильгельм Оранскийдің армиясына тағайындалды, ол шотланд бригадасының генерал-лейтенанты болды, бұл үш шотланд полкі бірнеше онжылдықтар бойы Нидерландының қызметінде соғысты. Ол 1688 жылы 5 қарашада Вильгельм Торбейге қоныс аударған кезде әскерлерді жағаға бастап, 1691 жылы Лимериктің губернаторы болып тағайындалды. 1699 жылы 1 маусымда Ирландиядағы қызметі үшін ол Лорд Портмор атағын алды. 1702 жылы генерал-майор дәрежесін алды, ал 1703 жылы 27 ақпанда Корольдік Корольдік полковының, кейіннен 2-ші полковының командасын алды. 1703 жылы 13 сәуірде ол Портмор графтығына, Милсингтон виконты және Лорд Колйер дәрежесіне көтерілді. Ол Испанияның мұрагерлік соғысына қатысып, 1702 жылы Кадис шайқасына және сол жылы Виго шығанағының шайқасына қатысты. 1710 жылы Шотландиядағы әскерлердің бас қолбасшысы болып тағайындалды, ал 1711 жылдың қаңтарында генерал дәрежесіне көтерілді. 1712 жылы ол Фландриядағы Ормонде герцогының қол астында қызмет етті, сол жылы ол патшалық кеңесінің мүшесі болып тағайындалды және Тистл орденінің рыцары болды. 1713 жылдың тамызында Гибралтар губернаторы болып тағайындалды (1714 жылдың қарашасында газетке жарияланды), ал сол жылдың қазан айында Шотландияның он алты өкілді теңдерінің бірі болып сайланды. 1727 жылы Гибралтарды испандар қоршауға алған кезде, ол командалық міндетін атқару үшін сол жерге аттанды, бірақ адмирал Вейгер он бір кемемен жақындағанда қоршау көтерілді.
Colyear was commissioned into the Army of William of Orange in 1674, becoming Lieutenant General of the Scots Brigade, the three Scottish regiments which had been fighting in the service of the Netherlands for many decades. He led the troops ashore when William landed at Torbay on 5 November 1688 and then served in most of William's Irish campaigns, being made Governor of Limerick in 1691. For his service in Ireland he was created Lord Portmore on 1 June 1699. In 1702, he obtained the rank of major general, and on 27 February 1703 received the command of the Queen's Royal Regiment of Foot, later the 2nd Foot. On 13 April 1703, he was raised to the dignities of Earl of Portmore, Viscount of Milsington, and Lord Colyear. He took part in the War of Spanish Succession and participated in the Battle of Cádiz in 1702 and the Battle of Vigo Bay later that year. In 1710, he was appointed commander in chief of the forces in Scotland, and in January 1711 was raised to the rank of general. In 1712, he served under the Duke of Ormonde in Flanders, and the same year he was named a member of the privy council and made a Knight of the Thistle. In August 1713, he was constituted Governor of Gibraltar (gazetted November 1714), and in October of the same year he was chosen one of the sixteen representative peers of Scotland. When Gibraltar was besieged by the Spaniards in 1727, he embarked for that place to assume command, but on the approach of Admiral Wager with eleven ships the siege was raised.
Жеке өмір
Ол бұрынғы леди Кэтрин Сэвидждің (Джон Сэвидждің қызы, 2-ші граф Риверс) және Кент штатының Саутфлиттің 5-ші баронеті сэр Чарльз Седлидің қызы Дорчестер графесі Кэтрин Седлиге үйленді. Екатерина, Джеймс II-нің бұрынғы сүйіктісі, 1686 жылы өмір бойы Дорчестер графесі болды. Олар бірге екі ұлдың ата-анасы болды: Дэвид Колйер, Виконт Милсингтон (16981728/9), ол Хонның жалғыз қызы Бриджит Ноелге үйленді. Джон Ноэль (Баптист Ноэльдің екінші ұлы, 3-ші Виконт Кампден) және Хон. Элизабет Инграм (Эдвард Инграмның жесірі, 2-ші виконт Ирвин, Беннет Шерардтың апасы, 1-ші Харборо графы және Беннет Шерардтың үлкен қызы, 2-ші барон Шерард), 1724 жылы. Чарльз Колйер, Портмордың 2-ші графы (1700-1785), Лидстің герцогинясы Джулиана Осборнға үйленген, Лидстің 3-ші герцогы Перегрин Осборнның жесірі, Роджер Хельдің қызы және мұрагері. Ол 1730 жылы 2 қаңтарда қайтыс болды. Оның орнына екінші ұлы Карл ие болды.
He married Catherine Sedley, Countess of Dorchester, daughter of the former Lady Catherine Savage (a daughter of John Savage, 2nd Earl Rivers) and poet Sir Charles Sedley, 5th Baronet, of Southfleet, Kent. Catherine, a former mistress of James II, had been created Countess of Dorchester for life in 1686. Together, they were the parents of two sons:
David Colyear, Viscount Milsington (1698–1728/9), who married Bridget Noel, only daughter of Hon. John Noel (second son of Baptist Noel, 3rd Viscount Campden) and Hon. Elizabeth Ingram (widow of Edward Ingram, 2nd Viscount Irvine, sister of Bennet Sherard, 1st Earl of Harborough, and eldest daughter of Bennet Sherard, 2nd Baron Sherard), in 1724. Charles Colyear, 2nd Earl of Portmore (1700–1785), who married Juliana Osborne, Duchess of Leeds, widow of Peregrine Osborne, 3rd Duke of Leeds, the daughter and heiress of Roger Hele, of Halewell. He died 2 January 1730 and was succeeded in the earldom by his second son, Charles.