Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Армияның әуе күштерінің тактикалық орталығы - Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ-тың әскери-әуе күштерінің негізгі командалық және әскери оқу ұйымы. Ол жаңадан құрылған бөлімшелердің кадрларын жаңа жауынгерлік топтар құрылатын симуляциялық далалық жағдайларда жауынгерлік операцияларға үйретті. 1942 жылы Армияның әуе күштері қолданбалы тактика мектебінің (AAFSAT) ретінде құрылды және келесі жылы қайта аталды. Оқу-жаттығу қызметімен қатар, мектеп бұрын Әуе корпусының тактикалық мектебіне берілген функцияларды атқара отырып, тактикалық ілімді дамыту орталығы ретінде дамыды. 1946 жылы маусымда орталық Армияның Әуе күштері Құрлықтық командалығына айналды.
The Army Air Forces Tactical Center was a major command and military training organization of the United States Army Air Forces during World War II. It trained cadres from newly formed units in combat operations under simulated field conditions around which new combat groups would be formed. It was established as the Army Air Forces School of Applied Tactics (AAFSAT) in 1942 and redesignated the following year. In addition to its training function, the school also developed as a tactical doctrine development center, assuming the functions formerly assigned the Air Corps Tactical School. In June 1946, the center became the Army Air Forces Proving Ground Command.
Өмірбаян
Екінші дүниежүзілік соғысқа АҚШ-тың кіру қаупі күшейген сайын, 1940 жылы АҚШ армиясы өзінің тәжірибелі қызметкерлерін штабта және кеңейтілген оқу мен тактикалық бөлімшелерде пайдалану үшін Әуе корпусының тактикалық мектебін жабуды шешті. Нәтижесінде, Әуе корпусының бөлімшелері үшін тактиканы әзірлеу және өзгерту жауапкершілігі Әуе корпусының әртүрлі бөлімшелеріне таратылды. Бұдан басқа, әуе штабының бірде-бір элементі немесе арнайы комитет армияның әуе элементтерінің тактикалық ілімін қадағалауға жауапты болған жоқ. Тақырыпты және онымен байланысты ілімді әзірлеуге жауапты далалық ұйымдар Армияның Әуе күштері кеңесі, Әуе қорғанысы кеңесі, Ұрғыш командалық мектебі және Армияның Әуе күштері сынақ алаңдары болды. Сонымен қатар, жаңа топтардың саны артуымен қазіргі ұрыс топтарын жаңа топтар үшін кадрларға бөлу мүмкін емес болды. 1941 жылы 7 желтоқсанда АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғысқа кіруі кезінде Армияның әуе күштері (AAF) 1939 жылға дейінгі 15 топтан 67 топқа дейін кеңейтілді, бірақ олардың жартысына жуығы қағаз бірліктері ғана құрылды. Соғысқа кіру жаңа ұрыс топтарының санын бірден едәуір арттырды, 1943 жылдың аяғына дейін 269 топқа дейін ұлғайды.
As the threat of entry of the United States into World War II increased, the United States Army decided to close the Air Corps Tactical School in 1940 in order to use its experienced personnel at headquarters, and in expanded training and tactical units. As a result, the responsibility for the development and change to tactics for Air Corps units was scattered among various Air Corps units. Moreover, no single element of the Air Staff or special committee was responsible for overseeing tactical doctrine for the Army's air elements. The field organizations primarily responsible for development of tactics and associated doctrine were the Army Air Force Board, the Air Defense Board, the Fighter Command School and the Army Air Forces Proving Ground. In addition, the splitting of existing combat groups into cadres for new groups had become impracticable as the number of new groups increased. At the entry of the United States into World War II on 7 December 1941, the Army Air Forces (AAF) had expanded to 67 groups from a pre 1939 total of 15, but approximately half were paper units just forming. The entry into the war meant an immediate significant increase in the numbers of new combat groups, expanding to 269 groups by the end of 1943.
Әскери-әуе күштерінің қолданбалы тактика мектебінің құрылуы
Штаб-пәтер USAAF бастапқыда АҚШ-та төрт тактикалық мектептің құрылуын көздеді, олардың әрқайсысы әуе қорғанысы, әуе қызметі, әуе көмегі және бомбалау үшін. Алайда "әкімшілік шығындар мен материалдық шығындарды үнемдеу" және мектептер арасындағы үйлестіруді жеңілдету үшін төрт мектепті де бір жерге біріктіру жоспарланған. Орландо әскери әуе базасы, Флорида 1942 жылдың 1 қарашасында таңдалды, себебі ол қазірдің өзінде Аскер-әуе күштерінің қолданбалы тактика мектебінің (AAFSAT) бағынысты болатын ұшқыштар командалық мектебінің орналасқан жері болды. AAF бұл ұйым тактикалық даму мен оқуды жүргізеді және операциялар театрына жіберілуге дайындалып жатқан ұшқыштарға тактикалық оқытуды қамтамасыз етеді деп шешті. AAFSAT-тың командирі бригадир генерал Хьюм Пибоди болды, ол бұрын Әуе корпусының тактикалық мектебінің көмекші командирі болды. Ұшқыш командалық мектебі бірден AAFSAT-тің Әуе қорғанысы бөліміне айналды. Форт Дикс әскери әуеайлағындағы 91-ші қызмет тобы Орландоға көшіп, Әуе қызметі бөліміне айналды. 5-ші интерцепторлық команда Сан-Францискодан көшіп келіп, Интерцепторлық командалық мектебіне айналды. Қалған екі бөлім, әуелік қолдау және бомбалау, нөлден құрылды. AAFSAT үш дирекцияға бөлінді: тактикалық даму, мектеп қызметі және демонстрациялық әуе күштері, үш жауынгерлік топ мектеп бөлімшелері және демонстрациялық әуе күштері ретінде әрекет етті. Мектептердегі қызмет жөніндегі дирекция төрт функционалдық бөлімге жауапты болды. Мектеп 1942 жылы 12 қарашада ресми түрде ашылды. Армияның әуе күштері кеңесі маңызды компонент болды, ол даму жобаларын бақылады. Бұл кеңес сондай-ақ AAFSAT бөлімдеріне даму жобаларын тағайындады және екі бағынысты кеңеске ие болды, әуе қорғанысы кеңесі және 1943 жылдың сәуірінен кейін AAF жабдық кеңесі. AAFSAT іске қосылғанға дейін жұмыс істесе де, ол тек шілдеде, мектеп AAF тактикалық орталығы болған кезде ресми болды. 1943 жылдың қазан айында орталықтан тікелей штабқа ауыстырылды, бірақ орталықтың коменданты басқарма мүшесі болып қалды.
Headquarters USAAF originally intended that four tactical schools be developed across the United States, one each for air defense, air service, air support and bombardment. However "to save administrative costs and physical outlay" and to facilitate coordination between the schools, all four would be consolidated at a single location. Orlando Army Air Base, Florida was chosen 1 November 1942, primarily because it was already the location of Fighter Command School, which would be subordinated to the Army Air Forces School of Applied Tactics (AAFSAT). The AAF determined this organization would conduct tactical development and training and provide tactical training for flyers who were preparing to deploy to theaters of operation. The commandant of AAFSAT was Brigadier General Hume Peabody, formerly the assistant commandant of the Air Corps Tactical School. The Fighter Command School became AAFSAT's Air Defense Department at once. The 91st Service Group at Fort Dix Army Air Field moved to Orlando and became the Air Service Department. 5th Interceptor Command moved from San Francisco and became the Interceptor Command School. The other two departments, Air Support and Bombardment were built up from scratch AAFSAT was organized into three directorates: Tactical Development, School Activities, and Demonstration Air Force, with three combat groups acting as both school units and demonstration air force units. The Directorate of School Activities was responsible for the four functional departments. The school officially opened 12 November 1942. An important component was the Army Air Forces Board, which supervised developmental projects. This board also assigned developmental projects to AAFSAT's departments, and had two subordinate boards, the Air Defense Board and, after April 1943, the AAF Equipment Board. Although the Board had been operating before AAFSAT was activated, it only became official in July, when the school became the AAF Tactical Center. It was reassigned from the center directly to Headquarters, AAF in October 1943. although the commandant of the center remained a member of the board.
Әскери әуе күштерінің тактикалық орталығы
1943 жылдың қазан айында AAFSAT қайта ұйымдастырылып, Армияның Әуе күштері тактикалық орталығы болды. Өзінің даму функцияларын жоғалтқаннан кейін, ААФ орталығы 1946 жылы наурыз айында Эглин аланына көшіп, Армияның әуе күштері дәлелдеудің жер командалығына айналды.
In October 1943, AAFSAT was reorganized and became the Army Air Forces Tactical Center. Having lost its developmental function, the AAF Center moved to Eglin Field in March 1946 and became the Army Air Forces Proving Ground Command.