Кіріспе
Британ армиясының генерал-лейтенанты генерал сэр Чарльз Стюарт (1753 ж. қаңтар - 1801 ж. 25 мамыр) - британдық дворян және сарбаз. Джон Стюарт, 3-ші Бут графы мен Мэри Уортли Монтегюдің төртінші ұлы, ол Лондонның Кенвуд Хауста дүниеге келді. Лондонның Тейт галереясында оның 10 жасында құс ұясынан жұмыртқа мен балапан ұрлаған көрінісі бар. Оның бірнеше елеулі аға-інілері мен апа-сіңлілері болды, соның ішінде Джон Стюарт, 1-ші Бьют маркизі (1744-1814). және Хон. Уильям Стюарт (1755-1822), Армгам архиепискобы болған дін қызметкері және Джеймс Арчибальд Стюарт (1747-1818), 1779 жылы 92-ші аяқ әскерін көтерді. Оның әпкелері: Леди Луиза Стюарт (17571851), тұрмысқа шықпаған жазушы, Леди Мэри Стюарт (шамамен 17411824), кейінірек 1-ші Лонсдейл графына әйелі болған Джеймс Лоутер; Леди Энн Стюарт (шамамен 1745), кейінірек 2-ші Нортумберленд герцогы Лорд Уорквортқа әйелі болған; Леди Джейн Стюарт (шамамен 17481828), кейінірек бірінші граф Маккартни Джордж Маккартниге әйелі болған; Леди Каролина Стюарт (шамамен 1748-1828). 17631813), ол The Hon. Джон Доусон, кейін Портарлингтонның бірінші графы.
Lieutenant general Sir Charles Stuart (January 1753 – 25 May 1801), was a British nobleman and soldier. The fourth son of John Stuart, 3rd Earl of Bute, and Mary Wortley Montagu, he was born in Kenwood House, London. There is a famous painting in the Tate Gallery, London, of him aged 10 stealing eggs and chicks from a bird's nest. He had several notable brothers and sisters, including John Stuart, 1st Marquess of Bute (1744–1814); The Most Rev. and Hon. William Stuart (1755–1822), a clergyman who became Archbishop of Armagh, and James Archibald Stuart (1747–1818), another soldier who raised the 92nd Foot in 1779. His sisters were Lady Louisa Stuart (1757–1851), a writer who died unmarried, Lady Mary Stuart (c. 1741–1824), who married James Lowther, later the 1st Earl of Lonsdale; Lady Anne Stuart (born c. 1745), who married Lord Warkworth, later the 2nd Duke of Northumberland; Lady Jane Stuart (c. 1748–1828), who married George Macartney, later the first Earl Macartney; and Lady Caroline Stuart (b. 1763–1813), who married The Hon. John Dawson, later first Earl of Portarlington.
Ерте мансап
Стюарт 1768 жылы 37-ші жаяу полкке прапорщик болып кірген кезде әскери мансабын бастады. Ол 1770 жылы 7-ші жаяу полк (Royal Fusiliers) лейтенанты болды және 1773 жылы 35-ші жаяу полк капитаны болды. Сол жылдың қазан айында ол 43-ші жаяу полкінің майоры болды және Американың Тәуелсіздік соғысында қызмет етті. 1777 жылдың қазан айында ол 26 -шы жаяу полкінің подполковнигі болып тағайындалды, оны 1779 жылға дейін басқарды. Ол 1782 жылы полковник болып тағайындалды, бірақ оның сын-пікірлері мен Джордж III-нің әкесіне деген жағымсыздығы одан әрі әскери командаларды болдырмады. Ол 1776 жылы Боссинидің депутаты болып сайланды, ол ағасы Лорд Маунт Стюарттан кейін Кардифф бароны болды. Стюарт өмірінің қалған бөлігінде, 1794 - 1796 жылдардан басқа, депутаттыққа қатысқан, бірақ саясатқа қызығушылық танытпаған. Алайда, оның мақтанышы мен қатыгез мінезі оны Жерорта теңізінің флотилиясын басқаратын лорд Гудпен және Корсиканың азаматтық вице-королі сэр Гилберт Эллиотпен айтысуға әкелді. Эллиотқа қарсы Паскуал Паолиге деген бейімділігі және басқа да қақтығыстар Стюартты 1795 жылдың ақпан айында отставкаға кетуге мәжбүр етті. Стьюарт жақсы қолбасшы әрі әкімші болғанмен, дау-дамайға бейім және бағынбаушылыққа бейім болғандықтан, болашағы зор әскери мансабын бұзды.