Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Би стилі
Dance style
West Coast Swing – Lindy Hop биінен бастау алған, серіктік би. Оның серіктер арасындағы байланыстың созылу-қысылу техникасынан туындайтын серпімді көрінісімен сипатталады және би алаңындағы белгілі бір бағытта орындалады. Бұл би екі серікте де бірге билеген кезде қадамдарды импровизациялауға мүмкіндік береді, бұл West Coast Swing-ті импровизацияға ерекше назар аударатын билердің тізіміне қосады. Әдетте, ізбасар артқа қарай тербелмей, әрбір негізгі үлгідегі "1" және "2" есебімен алға қарай қозғалатын жаңа үлгілерге жетеледі. Дәстүрлі фигуралар төрт негізгі түрдің бірінің 6 және 8 есебінен тұрады: (1) Бастапқы қадам, (2) Бүйірден өту, (3) Итеру үзілісі / Қантты итеру, (4) Жебе. Анкерлік қадам – көптеген West Coast Swing фигураларының аяқталу үлгісі. West Coast Swing-тегі негізгі үлгілер: итеру үзілісі (немесе қантты итеру); сол жақтан өту; оң жақтан өту; қысқа бұрылыс; және Жебе. West Coast Swing-тегі барлық басқа да қозғалыстар осы негізгі үлгілердің өзгерулері болып табылады. West Coast Swing-те лидер "дене жетелеуін" пайдаланады, ал East Coast Swing-те "қол жетелеуі" қолданылады.
West Coast Swing is a partner dance with roots in Lindy Hop, characterized by an elastic look that results from its extension compression technique of partner connection and is danced primarily in a slotted area on the dance floor. The dance allows for both partners to improvise steps while dancing together, putting West Coast Swing in a short list of dances that emphasize improvisation. Typically the follower is led forward into new patterns traveling forward on counts "1" and "2" of each basic pattern, rather than rocking back. Traditional figures include 6 count and 8 count patterns of one of the four basic varieties: (1) Starter Step, (2) Side Pass, (3) Push Break / Sugar Push, (4) Whip. The Anchor Step is a common ending pattern of many West Coast Swing figures. Alternatively the basic patterns in West Coast Swing are defined as: Push Break (or Sugar Push); Left Side Pass; Right Side Pass; Tuck Turn; and Whip. Virtually all other moves in West Coast Swing are variations of these basic patterns. West Coast Swing has the leader using "body leads" versus the "arm leads" of East Coast Swing.
Тарих
Батыс жағалауындағы свингтің бастауы линди-хоптан басталады. 1940-шы жылдары Батыс жағалауында батыс свинг, кантри-буги және шағын көрерменмен джамп-блюз танымал болды. Бишілер батыс свинг музыкасымен «көбірек серпілісті, тегіс және тыныш» түрдегі джиттербаг биледі. 1937 жылы Лос-Анджелес аймағына келген линди-хоп бишісі Дин Коллинз, АҚШ-тың Батыс жағалауында суинг биін орындаушы және оқытушы ретінде оның дамуына зор ықпал етті. Коллинз стильге қосқан үлесін бағалай білмейтіндей болды. Оның бұрынғы студенттерінің бірі, соңғы би тобының мүшесі Коллинздің өзінің Батыс жағалауындағы свинг стиліне қатысы жоқ екенін айтты. 1948 жылдың желтоқсанында Сан-Бернардино және Риверсайдтағы Артур Мюррей би студияларында «Жаңа Батыс жағалауындағы серуен» сабақтары ұсынылды. 1954 жылға қарай Батыс жағалауындағы свинг Оңтүстік Калифорниядан Ванкуверге дейін, ал Шығыс Вашингтондан Гавайиге дейін таралды. 1957 жылға қарай би Миссури штатына дейін жетті. Артур Мюррей би студиясының ұлттық би директоры Лора Хейл 1951 жылы Лос-Анджелестегі ерекше суинг би стилін «Western Swing» деп атап, сипаттады. Артур Мюррей би студиясы оның жазбалары негізінде Батыс жағалауындағы свингке арналған оқу бағдарламасын жасады. Артур Мюррей стилінде батыс свингті жабық позициядан бастап, бір, екі немесе үш ритмде билеу мүмкіндігі үйретілді. «Throwout» үлгісі әйелдің «ішке қадам басуымен» және ер адамның «тасқа қадам» жасауымен немесе бірінші және екінші санау үшін бірге қадам басуымен басталды. Би негізінен өзгермегенімен, Алтын штаттық би мұғалімдер қауымдастығы (GSDTA) 1-ші және 2-ші қадамдарды санап сабақ беруді бастады. Олар 1961 жылы Лаура Хейлдің «Coaster Step» баспалдағын «Anchor Step» баспалдағымен алмастырды. «West Coast Swing» термині «Western Swing» терминінің синонимі ретінде 1961 жылғы би кітабында кездеседі. Атау 1958–1962 жылдары биші Скиппи Блэрдің жарнамасында қолданылды. Алайда, бұл термин 1960 жылдардың соңына дейін кеңінен танылмады. Блэр «Western» терминінің мағынасының белгісіздігіне байланысты (биде көбінесе ел және батыс музыкасымен байланысты) «West Coast Swing» атауын ұнатты, ал «West Coast» атауы стильдің дамыған жері – Калифорнияны білдірді. 1960 жылдары жасөспірімдер дискотекалардағы әлеуметтік билердің үнемі өзгеретін тенденциялары арқылы еркін билеуді артық көргенімен, ересектер суингті сақтап қалды. 1970 жылдардың ортасында диско музыкасының пайда болуы жұптық билерді қайта жандандырды. Калифорнияда Батыс жағалауындағы свинг сол дәуірдің танымал билерінің бірі болды. 1978 жылға қарай «California Swing» Батыс жағалауындағы свингтің нұсқасы ретінде дамыды, Блэр стилін «көбірек серпілісті, заманауи әуезді» деп сипаттады. 1978 жылға қарай GSDTA-да Батыс жағалауындағы свингтің «200-ге жуық немесе одан да көп үлгілері мен вариациялары» болды. 1988 жылы Батыс жағалауындағы свинг Калифорния штатының ресми биі деп жарияланды. Диско музыкасының сұранысы төмендеген кезде Батыс жағалауындағы свинг Лос-Анджелестегі кантри-барында орындалатын билердің бірі болды, ал биге арналған нұсқаулық кітапшасы «Ковбойлар билейді!» деген тақырыппен жарияланды. 1990 жылдары кантри-барындағы бишілер қазіргі заманғы кантри-бары әндерімен Батыс жағалауындағы свинг биледі.
The origins of the West Coast Swing are in the Lindy Hop. Western swing, country boogie, and, with a smaller audience, jump blues were popular on the West Coast throughout the 1940s and into the 1950s when they were renamed and marketed as rock and roll in 1954. Dancers danced "a 'swingier' more smooth and subdued" form of jitterbug to Western swing music. Dean Collins, a lindy hop dancer who arrived in the Los Angeles area around 1937, was influential in developing the style of swing dance on the West Coast of the United States as both a performer and teacher. Collins was humble about his contributions to the style. According to one of his former students, a member of his last dance troupe, Collins himself said that he had nothing to do with the West Coast Swing style. Lessons in "The New West Coast Swing" were offered at the Arthur Murray Dance Studios in San Bernardino and Riverside, California in December 1948. By 1954 West Coast Swing was taught from Southern California to Vancouver B. C. and from Eastern Washington to Hawaii. By 1957 the dance had reached as far east as Missouri. Laure' Haile, an Arthur Murray Dance Studio National Dance Director, documented the unique style of swing dancing in Los Angeles in 1951 using the name "Western Swing" to describe it. Arthur Murray Dance Studios developed a syllabus for West Coast Swing from her notes. The Arthur Murray style taught Western Swing beginning from a closed position and the possibility of dancing single, double, or triple rhythm. After "Throwout" patterns began with the woman "walking in" and the man doing a "rock step", or step together for counts one and two. Although the dance remained basically the same, the Golden State Dance Teachers Association (GSDTA) began teaching from the walk steps, counts 1 and 2. It replaced Laure Haile's Coaster Step with an "Anchor Step" around 1961. "West Coast Swing" as a synonym for "Western swing" appears in a 1961 dance book. The name was used in an advertisement by ballroom dancer Skippy Blair circa 1958–1962. However, the term wasn't incorporated into mainstream swing circles until the late 1960s. Blair preferred the name "West Coast Swing" because of the ambiguous meaning of "Western" (in dance, usually referring to country and western), as distinguished from "West Coast," referring to California, where the style was actually developed. While teenagers preferred to dance freestyle through a constantly changing succession of discotheque social dance fads during the 1960s, adults kept swing alive. In the mid 1970s, the advent of disco music revitalized partner dancing. In California, West Coast Swing was one of the popular dances of the era. By 1978, "California Swing" had developed as a variation of West Coast Swing, with styling that Blair wrote was "considered more UP, with a more Contemporary flavor." By 1978 GSDTA had "some 200 or more patterns and variations" for West Coast Swing." In 1988, West Coast Swing was pronounced the Official State Dance of California. When Disco fell out of favor, West Coast Swing was one of the dances done in country western bars in Los Angeles. and an instructional booklet for the dance was advertised with a heading of "Cowboy Dancing!". By the 1990s country western dancers were dancing West Coast Swing to contemporary country western songs.
Қалқа
Вест-Кост Свинг – бұл «ұялы» би, яғни бидің қадамдары би алаңында көзге көрінбейтін «ұяға» шектелген. Вест-Кост Свинг үшін «ұя» – бұл ұзын, тар, тікбұрышты аймақ, оның ұзындығы музыканың темпіне байланысты. Баяу әндер үшін ол сегіз немесе тоғыз футқа дейін созылуы мүмкін, бірақ жылдам музыкаға келетін болса, ұзындығы қысқарады. Ерекеге ерген биші алға-артқа жылжиды, ал жетекші минималды қозғалыс жасайды. Ерекеге ерген биші жетекшіге жеткенде, жетекші орта тұста аз ғана жаққа жылжиды, ерекеге ерген бишінің жолынан сәл шығып кетеді. Одан кейін ерекеге ерген биші әр өтетін сайын жетекшіге жеңіл-жеңіл тиіп өтеді. «Ұяны» пайдалану, Вест-Кост Свинг сияқты сергекті және импровизациялық билерге бишілердің басқа жұптармен соқтығыспай, толы би алаңында билеуіне мүмкіндік береді; өз «ұясының» ішінде қалу – дұрыс әдеп саналады. Жұптар әдетте би алаңында бұрыннан орын алған бишілермен қатар өздерінің «ұяларын» құрады. Егер би алаңында кеңістік көп болса, мысалы, жарыс кезінде, бишілер «ұяны» алаң бойынша еркін жылжыта алады. «Ұялы» стильдің пайда болуына қатысты қалалық аңыздар бар. Бір нұсқа бойынша, бұл Голливудтың кинооператорларының ойлап тапқан тәсілі болды, олар «бишілердің бір жазықтықта қалып, фокусқа кіріп-шығуын болдырмағысы келді».
West Coast Swing is a slotted dance, which means that the steps of the dance are confined to an imaginary "slot" on the dance floor. For West Coast Swing, the slot is a long, thin, rectangular area whose length depends on the tempo of the music – it can be eight or nine feet long for slower songs, but will be shorter for faster music. The follower travels back and forth in the slot, while the leader moves only minimally. When the follower reaches the leader, the leader moves a minimal amount (at mid way point) to the side, barely out of the follower's way. The follower in turn lightly brushes against the leader each time they pass. The use of the "dance slot" for energetic and improvisational dances like the West Coast Swing allows for dancers to dance on a crowded dance floor without colliding with other couples; remaining within one's slot is considered proper etiquette. Couples usually establish their own slot parallel with dancers who have already established a space on the dance floor. If the dance floor is not crowded and the couple is afforded more space, such as during a competitive event, the dancers may move the slot around the floor more liberally. There are urban myths regarding the origin of the slotted style. According to one version, it was an invention of Hollywood film makers who wanted "dancers to stay in the same plane, to avoid going in and out of focus".
Негізгі сандар
Төменде Батыс жағалау Свингінің негізгі үлгілерінің бірнеше мысалы келтірілген. Көбінесе олар "қадам-қадам-үштік қадам-үштік қадам" үлгісімен орындалады, бұл алты музыкалық соққыда сегіз қадамды құрайды. "Сан" термині музыканың "соққысы" үшін синоним ретінде қолданылады, әдетте ширек нота. Қол астынан өту: Оң жақтан өту деп те аталады. Бұл алты соққылық негізгі үлгіде ізбасар жетекшінің оң жағынан (оң жақтан өту) слоттың екінші жағына жетеледі, көбінесе жетекшінің қолынан өтеді (қол астынан өту). Сол жақтан өту: Бұл алты соққылық негізгі үлгіде ізбасар жетекшінің сол жағынан слоттың екінші жағына жетеледі. Түк өткізу: Алты соққылық сол жақтан өтуге ұқсас, бірақ жетекші екінші соққыда ізбасарды өзіне қарай бұрып, "түк" әрекетін жасайды, содан кейін төртінші соққыда оның бағытын слотқа кері қайтарады. Содан кейін ізбасар соңғы екі соққыда жетекшінің сол қолынан жарты айналым немесе бір жарым айналым жасайды. Қант итеру: "Итеру тежеуі" немесе "алты соққылық негізгі" деп те аталады. Бұл алты соққылық қозғалыста ізбасар жетекшіге қарап, слоттың соңынан бір немесе екі қолға жетеледі, содан кейін слоттың сол соңына қайта жетеледі. Бұл көріне қарапайым үлгіде берік, бірақ икемді қолдармен "сығу" немесе "қарсылық" қажет, және шамадан тыс итеруге немесе тартуға болмайды. Қолдар берік, бірақ икемді болуы керек, бірақ итеру немесе тарту қолдарда емес, денеде болуы керек. Қант итеру 1952 жылдан бері қолданылып келеді. Қамшы: Көптеген нұсқалары бар сегіз соққылық негізгі үлгі. Қамшының негізгі түрінде ізбасар жетекшінің басынан өтеді, содан кейін бастаған слоттың соңына қарай қайта бағытталады (немесе "қамшыланады"). Қамшының негізгі қадамдары үштік қадамдардың арасына екі қадамды қосып, алты соққылық үлгіні кеңейтеді. Сондықтан қадамдар "қадам-қадам-үштік қадам-қадам-қадам-үштік қадам" болады. Қамшы – Линди Хоптың негізгі түрінің эволюциясы, бірақ Батыс жағалау Свингінің тегіс және тұрақты интерпретациясы.
The following are some examples of basic West Coast Swing patterns. Most are performed with the same "step step tri ple step tri ple step" pattern equalling eight steps in six beats of music. The term "count" is used as a synonym for a "beat", usually a quarter note, of music. Underarm pass: Also called the right side pass. A six count basic where the follower is led to the other end of the slot, passing on the leader's right (right side pass), typically under the leader's arm (underarm pass). Left side pass: A six count basic where the follower is led to the other end of the slot, passing on the leader's left. Tuck pass: Similar to a left side pass in six counts, except that the leader creates a "tuck" action on the second count by turning the follower towards themselves and then reversing their direction back toward the slot on the fourth count. Then the follower turns under the leader's left arm – either a half turn or a turn and a half – on the final two counts. Sugar push: Also called the "push break" or "six count basic". In this six count move, the follower, facing the leader, is led from the end of the slot to a one or two hand hold, then led back to the same end of the slot. The deceptively simple pattern requires "compression" or "resistance" with firm but flexible arms, and no excessive pushing or pulling While the arms remain firm but flexible, there should be no excessive pushing or pulling in the arms but in the body. The Sugar Push has been around since 1952. Whip: An eight count basic with many variations. In a basic whip, the follower is led past the leader and then redirected (or "whipped") back towards the end of slot from which they started. The basic footwork for a whip extends the six count pattern by inserting a pair of walking steps between the triple steps. The footwork is therefore "step step tri ple step step step tri ple step." The whip is an evolution of the Lindy Hop basic, but with a smoother and more grounded west coast swing interpretation.