Кіріспе

Австралияның аңыздық жаратылысы Жабақ Тиддалик туралы әңгіме - Австралияның түпкүлкілік армандық әңгімелерінің жаратылыс тарихы. Тиддалик туралы аңыз - бұл арман уақытының маңызды оқиғасы ғана емес, сонымен қатар қазіргі заманғы танымал балалар кітаптарының тақырыбы болды. Кейбір абориген тілдерінде тиддалик "молок" деп аталады.

Жазба

Жаратылыс мифінде Тиддалик бір күні таңертең тойымайтындай шөлмен оянып, барлық таза суды ішіп болғанша іше бастады. Судың жетіспеуінен барлық жердегі тіршілік иелері мен өсімдіктер өле бастады. Басқа жануарлар Тиддаликке қарсы сөз байласып, оның тұтынылған судың бәрін босату жоспарын ойлап тапты. Бұл сәттілік ақылды қарт бүркітпен үйлестірілді, ол кезде Nabunum бақа өзін күлкілі пішіндерге байлағанда Тиддаликті күлдірді. Тиддалик күлгенде, оның ішінен су ағып шығып, көл, батпақ, өзендерді толтырды.

Шығу тегі

Бұл әңгіме Австралияның орталығында өсетін су ұстайтын бақаны (Ranoidea platycephala) сипаттайды. Қақалар құрғақ кезеңде жер астына көміліп, жаңбыр кезінде көп мөлшерде су сіңіріп, көбейіп, азық алады. Бұл құрғақшылық кезінде кептіруден аулақ болуға мүмкіндік береді, бұл қақпандардың көпшілігіне тән емес. Олар шөлді кезеңдерде жергілікті австралиялықтар су көзі ретінде пайдаланған. Бұл әңгіме Австралияның көптеген жерлерінде кездеседі, бірақ көбінесе Оңтүстік Гиппслендтің Гунайкурнай халқына қатысты. Тиддалик Уорвиктегі мүсінде еске алынды. Бұл оқиғаның әртүрлі нұсқаларын он тоғызыншы ғасырдың аяғында әуесқой этнографтар жазған. Бұл оқиғаның бастауы Мельбурнның оңтүстік-шығысында орналасқан Порт-Альберт маңындағы Гунайкурнаи халқынан шыққан. Бастапқы әңгімесінде Тиддалик аймақтың шығанақтарын, сағаларын, шығанақтарын және аралдарын қалыптастырды. Әңгіменің мәні уақыт өте келе өзгерді, әртүрлі жануарлар Тиддаликті күлдіре алды, ал көптеген қазіргі нұсқалар он тоғызыншы ғасырдағыдан өзгеше болды. Қазіргі уақытта Тиддаликке жатқызылған су ұстайтын бақа аңыздың шыққан жерінде табылған жоқ. Тиддалик басқа бақаға қатысты болуы мүмкін, немесе 10 000 - 12 000 жыл бұрын, ландшафт бақаның Оңтүстік Гиппстерге дейін созылуы үшін жеткілікті түрде өзгеше болған кездегі естелік. Қазіргі заманғы оқиғаның бақытты аяқталуы бар, суды барлық адамдар пайдалана алады, ал түпнұсқа экологиялық апатпен аяқталады. Су тасқынынан көптеген адам суға батып, басқалары аралдарға қашып кетті. Аңшыларды пеликан Борун құтқарып, аңыздың соңында оның қауырсыны қарадан ақ пен қара араласқа қалай өзгергенін түсіндіреді.