Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка футболшысы және жаттықтырушысы (1923-2001) Чарльз Юманс МакКлендон (1923 жылы 17 қазан - 2001 жылы 6 желтоқсан), "Чолли Мак" деп те аталатын, американдық колледж футболшысы және жаттықтырушысы. 1962 жылдан 1979 жылға дейін Луизиана мемлекеттік университетінің бас футбол жаттықтырушысы болды, 137597 рекордты құрастырды. МакКлендон 1986 жылы жаттықтырушы ретінде колледж футболының атақ-даңқ залына кірді.
American football player and coach (1923–2001)
Charles Youmans McClendon (October 17, 1923 – December 6, 2001), also known as "Cholly Mac", was an American college football player and coach. He served at the head football coach at Louisiana State University (LSU) from 1962 to 1979, compiling a record of 137–59–7. McClendon was inducted into the College Football Hall of Fame as a coach in 1986.
Алғашқы жылдар
МакКлендон 1923 жылы 17 қазанда Арканзас штатының Льюисвилл қаласында дүниеге келген. Ол Кентукки университетінде Бэр Брайант командасында колледж футболында ойнады.
McClendon was born on October 17, 1923, in Lewisville, Arkansas. He played college football under Bear Bryant at the University of Kentucky.
Жаттықтырушылық мансап
МакКлендонның алғашқы жаттықтырушылық жұмысы 1952 жылы Вандербильт университетінде ассистент болды. 1953 жылы ол ЛСУ-ға бас бапкер Гейнелл Тинслидің көмекшісі болып келді. 1955 жылы Пауль Дитцель команданы басқарып алған кезде ол көмекші болып қалды. 1958 жылы МакКлендон Дитцельге ЛСУ-ға жаттықтырушы болып көмектесті, ол алғашқы танылған ұлттық чемпионатқа ие болды. 1961 жылғы маусымның соңында Дитцель Армияға кетті және оның орнын алмастыру үшін МакКлендонды таңдады. Алғашқы 12 жылында (1962-1973), МакКлендон жолбарыстарды AP Poll қорытындысында тоғыз рет қатыстырды, орташа рейтингі 9,22 болды. Осы уақыт ішінде LSU-ның рекорды 97325 (.724 жеңімпаздар пайызы) болды және LSU екі Sugar Bowl-ға (1965 және 1968), екі Cotton Bowl Classics-ға (1963 және 1966) және екі Orange Bowl-ға (1971 және 1974) барды. LSU 1969 жылдан 1973 жылға дейін бес маусымда тоғыз ойын жеңіп алды, бірақ сол кезеңде тек бір Оңтүстік-Шығыс конференциясы чемпионаты (1970) мен төрт сапарда бір ойын жеңіп алды, 1971 жылы Sun Bowl Iowa State қарсы. 1964 жылы ЛСУ қарсыласы Оле Мисс 10 9 командасын күттірмейтін екі ұпайға айналдыру арқылы жеңді. Алғашында МакКлендон өзінің командасы Тиггерлердің жанкүйерлерінің айқайлауын естігенше, олардың өзгергенін түсінген жоқ. 1969 жылы LSU 91 болды және тұрақты маусымның соңында бесінші орын алды, бірақ Cotton Bowl Classic Тайгерлерге ең жоғары және жеңілмейтін Техаспен кездесуден бас тартқанда, LSU Bluebonnet Bowl және Liberty Bowl шақыруларынан бас тартты, оның орнына үйде қалуды жөн көрді. "Тайгер" жанкүйерлері "Коттон Боул Классик" ойынының кінәлісін Нотр-Дамның өз-өзіне салынған боулға тыйым салуды алып тастау және 1925 жылдан бері алғаш рет маусымнан кейінгі ойынға қатысу шешімі деп күдіктенді. Ирландиялықтар боулингке оралғанда, "Коттон боул" классикалық ойыны Нотр-Дамды жеңіп алды. ЛСУ мен Нотр-Дам арасындағы қайнаған антипатия 1970 және 1971 жылдары мектептер арасындағы екі жылдық серияға айналды, онда үй командасы әр ойынды жеңді, 1970 жылы Нотр-Дам және 1971 жылы ЛСУ. Осы кезеңде LSU-ның барлық жетістіктеріне қарамастан, Тайгерлердің Ole Miss-ке қарсы 471 және Bear Bryant-тің Alabama Crimson Tide-ке қарсы 214 есебі болды. 1970 жылы МакКлендон Оле Мисс пен Алабама штаттарын бір маусымда жеңген жалғыз жыл болды. Бұл кездейсоқ емес, бұл МакКлендонның жаттықтырушысы команданың SEC титулын жеңген жалғыз жылы болды; оның Тайгерлері 1961 жылдан бері бірінші рет SEC ойынында жеңіліссіз және байланбаған аяқтады, Дитцелдің соңғы маусымы. МакКлендон AFCA Жыл жаттықтырушысы атағын алды, бірақ Тигрлер 1971 жылғы Оранж Боулда ұлттық чемпион Небраскадан жеңілді. МакКлендонның өкілеттігі 1973 жылы шықты. Тигрлер 9-0 есебімен жарысты, бірақ Алабамаға 21-7 есебімен жеңілді, бұл Тигрлерге SEC титулын жоғалтты. Бір аптадан кейін олар Тулан 140-та алаңнан шығып қалды. 1948 жылдан бері Жасыл толқыннан бірінші жеңілісі. Одан кейін олар Оранж Боулда Пенсильвания штатына ұтылып қалды. МакКлендонның ЛСУ-дағы соңғы алты маусымы (1974-1979), ЛСУ соңғы AP Сауалнамасында қатыспады және 38292 (.551 жеңіс пайызы) рекордын жинады. Бұл 1974 жылы 5 5 1 рекордымен, содан кейін 1975 жылы 5 6 рекордымен бірге МакКлендонның ЛСУ-да жеңіске жетпеген екі рекорды болды. Соңғысы 1957 жылдан бері ЛСУ-дің алғашқы жеңілген маусымы болды. 1976 жылы "Тайгерлер" 7 3 1 есебімен жеңіске жетті. Осыған қарамастан, бұрынғы ЛСУ ұлы Билли Кэннон МакКлендонның жұмыстан босатылуы үшін науқан жүргізе бастады. Кэннон Луизиананың жоғары мектеп жұлдыздарының, әсіресе Терри Брэдшоудың МакКлендонның өкілеттігі кезінде ЛСУ-дан өткеніне ашуланды. Жауап ретінде LSU бақылаушылар кеңесі МакКлендонға 1978 жылғы маусымның соңында келісімшарттың қалған төрт жылы үшін ақы төлеп, дереу отставкаға кетуді немесе кетуді ұсынды. МакКлендон қалуды таңдады. 1978 жылғы маусым алдында Дитцель ЛСУ-ға спорттық директор ретінде оралды және Бақылаушылар кеңесін МакКлендонға 1979 жылы қалуға мүмкіндік берді. МакКлендон Америка футбол жаттықтырушылар қауымдастығының президенті болуға тиіс еді, ал Дитцель МакКлендонды сол жылы жұмыстан босатып, ұялтуды қаламады. Тайгерлер 1979 жылы Туланға ұтылып қалды, бірақ содан кейін МакКлендонның ЛСУ-дағы соңғы ойыны - Танжерин боулында Уэйк Форестке 34:10 жеңісімен аяқталды. LSU футбол жаттықтырушысының тарихында ең ұзақ уақыт қызмет ету (18 маусым) қатар, МакКлендон ең көп жеңістер (137, оның ішінде LSU-ге екі рет жоғалту), ең көп жеңілістер (59) және ең көп сауыт жеңілістер (6-сы, Лес Майлзмен тең).
McClendon's first coaching job was as an assistant at Vanderbilt University in 1952. In 1953, he came to LSU as an assistant under head coach Gaynell Tinsley. He was retained as an assistant when Paul Dietzel took over the team in 1955. In 1958, McClendon helped Dietzel coach LSU to its first recognized national championship. At the end of the 1961 season, Dietzel left for Army and picked McClendon to be his successor. During his first 12 years (1962–1973), McClendon coached the Tigers to nine appearances in the final AP Poll, with an average rank of 9.22. During this time, LSU's record was 97–32–5 (.724 winning percentage) and LSU went to two Sugar Bowls (1965 and 1968), two Cotton Bowl Classics (1963 and 1966), and two Orange Bowls (1971 and 1974). LSU won nine games in five consecutive seasons from 1969 to 1973, but during that stretch won only one Southeastern Conference championship (1970) and one bowl game in four visits, the 1971 Sun Bowl versus Iowa State. In 1964, LSU defeated arch rival Ole Miss 10 9 through an unexpected two point conversion attempt. At first McClendon did not realize his team had made the conversion until he heard the roar of the Tigers' fans. In 1969, LSU was 9–1 and ranked fifth at the end of the regular season, but when the Cotton Bowl Classic denied the Tigers a match up with top ranked and undefeated Texas, LSU refused invitations by the Bluebonnet Bowl and Liberty Bowl, instead opting to stay home. Tiger fans suspected the culprit for the Cotton Bowl Classic snub was the decision by Notre Dame to lift its self imposed bowl ban and participate in post season play for the first time since 1925. When the Irish opted to return to the bowl scene, the Cotton Bowl Classic snapped up Notre Dame. The seething antipathy between LSU and Notre Dame boiled over into a two year series between the schools in 1970 and 1971, in which the home team won each game, Notre Dame in 1970 and LSU in 1971. Despite all of LSU's success during this period, the Tigers had only a 4–7–1 record against Ole Miss and a 2–14 record against Bear Bryant's Alabama Crimson Tide. 1970 was the only year in which McClendon beat both Ole Miss and Alabama in the same season. Not coincidentally, this was the only year that a McClendon coached team won an SEC title; his Tigers finished undefeated and untied in SEC play for the first time since 1961, Dietzel's final season. McClendon was awarded AFCA Coach of the Year honors, but the Tigers lost the 1971 Orange Bowl to eventual national champion Nebraska. McClendon's tenure crested in 1973. The Tigers raced out to a 9–0 record, but lost to Alabama 21 7–a loss that cost that Tigers an SEC title. A week later, they were shut out at Tulane 14 0, their first loss to the Green Wave since 1948. They then lost to Penn State in the Orange Bowl. During McClendon's last six seasons at LSU (1974–1979), LSU had no appearances in the final AP Poll and compiled a record of 38–29–2 (.551 winning percentage). This included McClendon's only two non winning records at LSU–a 5 5 1 record in 1974 followed by a 5–6 record in 1975. The latter was LSU's first losing season since 1957. The Tigers rebounded to a 7 3 1 record in 1976. Despite this, former LSU great Billy Cannon began campaigning for McClendon to be fired. Cannon was angered that a number of Louisiana high school stars, most notably Terry Bradshaw, passed on LSU during McClendon's tenure. In response, the LSU Board of Supervisors gave McClendon the option of resigning immediately and being paid for the remaining four years of his contract, or leave at the end of the 1978 season. McClendon opted to stay. Before the 1978 season, Dietzel returned to LSU as athletic director and persuaded the Board of Supervisors to let McClendon stay in 1979. McClendon was due to become president of the American Football Coaches Association, and Dietzel didn't want to embarrass McClendon by firing him that year. The Tigers lost to Tulane in 1979, but that was followed by a 34–10 victory over Wake Forest in the Tangerine Bowl, McClendon's final game at LSU. In addition to owning the longest tenure in LSU football coaching history (18 seasons), McClendon holds the program records for most wins (137, including two forfeits to LSU), most losses (59), and most bowl losses (6, tied with Les Miles).
Кейінгі жылдар
ЛСУ-дан зейнеткерлікке шыққаннан кейін МакКлендон 1980 жылдан 1981 жылға дейін Tangerine Bowl-дың атқарушы директоры болды, қазір ол Citrus Bowl деп аталады. Ол 1979 жылы Америка футбол жаттықтырушылар қауымдастығының президенті және 1982 жылдан 1994 жылға дейін атқарушы директор болды. LSU-дегі Чарльз МакКлендонның тәжірибелік мекемесі 2001 жылы 6 желтоқсанда қайтыс болғаннан кейін тоғыз айдан кейін, 2002 жылы 9 қыркүйекте оның құрметіне аталды. Оның өлімі ЛСУ-дың 15 жылдан бері бірінші рет SEC титулын жеңіп алуына екі күн қалғанда болды.
After his retirement from LSU, McClendon became the executive director of the Tangerine Bowl, now renamed the Citrus Bowl, from 1980 to 1981. He was also the president of the American Football Coaches Association in 1979 and executive director from 1982 to 1994. The Charles McClendon Practice Facility at LSU was named in his honor on September 9, 2002, nine months after his death on December 6, 2001. His death came just two days before LSU won its first outright SEC title in 15 years.