Кіріспе
27-ші АҚШ-тың Бас прокурорының орынбасары Филип Бенджамин Хейманн (30 қазан 1932 - 30 қараша 2021) - американдық заңгер және федералды прокурор. Картер әкімшілігі кезінде Бас прокурордың көмекшісі ретінде Әділет департаментінің Қылмыстық бөлімін басқарды. Ол Клинтон әкімшілігінде бас прокурордың орынбасары болды. Ол қылмыстық сот жүйесіндегі заңның үстемдігін қолдау бойынша халықаралық деңгейде жұмыс істеді. Ішкі саясатта ол азаматтық және саяси бостандықтарды қатты қолдады және Джордж Буш әкімшілігін, әсіресе оның бұйрықсыз ішкі тыңдау бағдарламасын белсенді түрде сынға алды. 11 қыркүйектегі шабуылдардан бұрын да Хейманн демократиялық қоғамда терроризмге қарсы саясатты заңның үстемдігімен қалай жүзеге асыру керектігін зерттеді және жариялады. Кейін ол 1969 жылы сабақ бере бастаған Гарвард заң мектебінің Джеймс Бар Эймс заң профессоры болды.
Philip Benjamin Heymann (October 30, 1932 – November 30, 2021) was an American legal scholar and federal prosecutor who headed the Criminal Division of the Justice Department as Assistant Attorney General during the Carter administration and was briefly Deputy Attorney General in the Clinton administration before he resigned over management and policy differences as well as perceived interference by the White House. He was involved internationally in supporting the rule of law in criminal justice systems. In domestic politics he was a vocal supporter of civil and political liberties and, as such, was actively critical of the George W. Bush administration, particularly its warrantless domestic spying program. Even before the September 11 attacks, Heymann studied and published on how prosecution of antiterror policies can be done consistent with the rule of law in a democratic society. He was later James Bar Ames Professor of Law, Emeritus at Harvard Law School, where he began teaching in 1969.
Ерте өмір және білім
Хайманн Питтсбургтің Скирелл Хилл ауданында 1932 жылы 30 қазанда Сидни Б. және Бесси (Канн) Хайманның екі баласының бірі болып дүниеге келді. Оның әкесі сақтандыру агенттігінің иесі болған. Кейін ол Гарвард заң мектебінде заңгерлік дәрежесін алды, ол өзінің класында үшінші және Гарвард заңына қатысты екі редактордың бірі болды. Содан кейін ол 1960-1961 жылдары судья Джон М. Харланның кеңсесінде жұмыс істеді.
Бас прокурордың кеңсесі
1961 жылдан 1965 жылға дейін Хейман Арчибальд Кокстың басшылығымен АҚШ-тың солист-генералының кеңсесінде жұмыс істеді. 1963 жылы Жоғарғы Соттың адвокатурасына қабылданғаннан кейін Хейман Жоғарғы Сот алдында алты істі талқылады. Алайда, олардың біреуі ғана белгілі болды, бұл сол кездегі соттың ерекше шапшаңдығымен байланысты. FTC v. Colgate Palmolive Co. ісі Федералды сауда комиссиясының (ФТК) шаштараз өндірушіге оның өнімдері шаштараздан құм шаштауға мүмкіндік береді деп жалған демонстрацияларды таратуды тоқтатуды бұйырған бұйрығына қатысты. Соттар теледидар жарнамаларында жалған мәлімдемелер таралуы мен әуесқойлығы туралы әзіл-сықақ айтты. Хейман өзінің өнерін "адвокатқа қарағанда комедиан ретінде жақсырақ" деп айтты. "Нью-Йорк таймс" газетінде сот "тақалдар туралы қуана ой жүгіртуде" деп жазылған. Тағайындалғанға дейін ол паспорт кеңсесінің басшысына Париж мен Мәскеудегі АҚШ елшілігін Гарвард тарих профессоры және ядролық қаруға қарсы белсенді Х. Стюарт Хьюздың қызметі туралы хабар беруді сұрағаны үшін сөгіс берді. Жазбаша сөгіс американдықтардың еркін жүріп-тұруына байланысты маңызды еркіндікке сілтеме жасады. Бюроның ескертуі шыққаннан кейін, Бюроның нұсқауларын ФБР сұрағанын және мұндай бақылау сұрақтары кем дегенде 20 жыл бойы Бюроның директорларының білмеуінен әдетте жасалғанын білді. Бұл оқиға саяси мәселеге айналды, үкімет бақылауына қарсы алғашқы қарсылық болды. Бюроның әкімшісінің міндетін бір жылға жуық атқарғаннан кейін, Хейман Мемлекеттік департаментінің Ішкі ұйымдар бюросының хатшысының орынбасары болып тағайындалды. 1967 жылы ол Мемлекеттік хатшы орынбасары Николас Каценбахтың атқарушы көмекшісі болды. 1968 жылы Хайманн Катценбахқа Мемлекеттік департамент бюрократиясын Джон Паттон Дэвистің қауіпсіздік рұқсатын қайта қарауды мәжбүрлеуге көмектесті, ол Қытай қолдарының бірі болды, оның қауіпсіздік рұқсаты 14 жыл бұрын сол кездегі Мемлекеттік хатшы Джон Фостер Даллес бұзған болатын, ол Джозеф Маккартидің айыптауларының қысымымен шешім қабылдады. Кейінгі тексеруде Дэвистің әрекеті ақталып, оның қауіпсіздік рұқсаты қалпына келтірілді.
Гарвард, Кокс және Уотергейт
Хайман Мемлекеттік департаменттен Гарвард заң мектебінде 1969 жылдың шілдесінен бастап қонақ профессор ретінде сабақ берді. Хейман сонымен қатар Гарвард Кеннеди мектебінің оқытушы мүшесі болды. Хейманн заң студенттеріне тек заң идеяларын үйретудің орнына, институттарды қалай құруға болатынын үйрету арқылы жақсы қызмет етілген деп сенді. Академиялық мансабының басында Хейман заң студенттерін институттарды құру және басқару үшін Кеннеди мектебінде оқытылған кейбір әдістермен таныстыруға тырысты. 1979 жылы ол заң факультетінде 13 сағаттық таңдаулы пәнді ұсынды және алдын ала мақұлдады. Гарвардта ол Арчибальд Кокспен, оның бас прокурорымен әріптестікте болды. Олардың саяси импульстері шамамен бірдей болды. Хайман Кокс пен заң факультетінің көпшілігіне қосылды, мысалы, Конгресске ашық хат жолдады, Вьетнам соғысын тоқтатуға шақырды. Алайда Кокс, Хейманнан айырмашылығы, Жоғарғы Соттың саясатына араласудан бас тартты. Хейман Кокспен Американың өзара сақтандыру альянсы мен Американың сақтандыру қауымдастығы атынан Массачусетс Жоғарғы Сотқа арналған amicus curiae қысқаша жобасын әзірлеуде Массачусетс-тың кінәсіз сақтандыру схемасының конституциялықлығын қолдап, Гарвардпен байланысты заң жобасын жасады. 1973 жылы мамыр айында Кокс Уотергейт қазасына байланысты қылмыстарды тергеп, соттауға арнайы прокурор болып тағайындалды. Кокс оған кеңсе құруға көмектесу үшін екі профессорлық-оқытушылық құрамды таңдады. Олардың бірі Джеймс Воренберг, ол 1965-1967 жылдары президент Джонсонның құқық қорғау және әділет басқармасы жөніндегі комиссиясының атқарушы директоры болды және Гарвард заң мектебінде Қылмыстық сот әділдігін дамыту орталығын құрып, оған төрағалық етті. Сондықтан ол күрделі мәселелерді шешетін үлкен заң институтын құру, оны басқару және басқаруды жақсы білетін. Екіншісі - Хайман. Архибальд Кокс пен Леон Джаворскидің байланыс кеңесшісі ретінде арнайы прокурор кеңсесінің күнделікті жұмысын көрген журналист Джеймс Дойл Кокстың ұлы заңгерлік кәсіпке кірмеу арқылы отбасылық дәстүрді бұзғаны үшін және Хейман Кокс үшін солиситордың бас кеңсесінде жұмыс істегендіктен және Гарвард заң мектебінде оның қолында оқығандықтан, Гарвардтағы әріптесі Хейман "Арчибальд Коксқа ұлындай жақын болды" деген қорытындыға келді. Үш заңгердің бірінші міндеті Уотергейт тонаушыларын қудалаған АҚШ прокурорларының үш көмекшісінің отставкаға кетуіне жол бермеу болды, олар Кокс Сенаттың Сот комитетінің алдында қалай әрекет етуді жоспарлағанын түсіндіру үшін олармен кеңеспегендіктен, отставкаға кетумен қорқытты. Кокс олармен екі жарым сағат кездесті, және ол оларға қолдау хат берді. ол жеке түрде олардың орнына қылмыстық іс бойынша заңгерді жалдауы керектігін анықтады. Кокс Джеймс Ф. Нилді жалдады, оны ол өзінің солист-генерал болған кезінен білген, ол Нил Джеймс Хоффаны қазылар алқасын бұзғаны үшін айыпты деп тапты. Нейл мен Хейман үш прокурорды тергеді. Келесі басты мәселе - айып тағылғандардың әділ сотқа тартылуын қамтамасыз ету және қылмыстық істерді бұзуы мүмкін дәлелдердің ертерек ашылуына жол бермеу болды. Осыған байланысты Сенаттың Уотергейт комитеті қиындық тудырды, өйткені олар Никсонның кеңесшісі Джон Динмен кездесуді теледидардан көруге дайындалыпты. Кокс Комитет кеңесшісі Сэм Дашпен кездесті, ол Комитеттің кез келген жоспарын кейінге қалдырудан немесе өзгеше өзгертуден бас тартты. Кокс бүкіл елде жариялану істі қауіпке ұшыратады деп қорықты және комитет Диннің куәлігін мәжбүрлеу үшін иммунитетті қолданған кезде Динге қарсы айыптаулар мүлдем тоқтатылуы мүмкін деп қорықты. Кокс сот шешімін алуға шешім қабылдады, ол тыңдау шарттарын кейінге қалдырады немесе өзгеше өзгертеді және Комитетке Дин үшін иммунитетті алуға жол бермейді. Соттың адвокаттары мәселені зерттеп шыққаннан кейін, мұндай өтініштің негізі жоқ деген қорытындыға келді. Хейманн да саяси себептермен оған қарсы болды. Ол Коксты "елге бұл оқиғаны жариялаудан бас тартқан адам" деп қарастыруға болмайды деп ойлады. Алайда Кокс мұндай ұсынысты жария түрде қабылдағанына байланысты, ол сотпен қарым-қатынасына зиян келтірудің алдын алу үшін Хейманнның ұсынысты сот алдында талқылауын шешті. Журналистерге толы сот залында Хейманн негізінен арнайы прокурордың айыпталушылардың тиісті сот процесінің құқықтарын қорғауға мүдделі екенін көрсету үшін және жұртшылықтың дәлелдемелерді тыңдауына кедергі жасамау үшін дәлелдемелерді жаса...
Кейінгі мансап
Хейман Ұлттық футбол лигасының спорт журналисі Лиза Олсонның жыныстық асырауы туралы баяндамасын жасады. 1978 жылдан 1981 жылға дейін Бас прокурордың көмекшісі (Қылмыстық бөлім) және 1993 жылдан 1994 жылға дейін Бас прокурордың орынбасары болды. Хейман Конституция жобасының екі партиялық үкім шығару комитетінің тең төрағасы болды. Ол 1978 және 1998 жылдары Жалпы істің ұлттық басқарушы кеңесінің мүшесі болып сайланды.
Мақалалар
Хейманн, Филип Б., "Қылмыстық тергеуді түсіну", 22 Гарвард заңнамасы туралы журнал 315 34 (1985 жылдың жазы). Хейманн, Филип Б. және Сара Холц, "Ауыр зақымдалған жаңа туған нәресте: Дилемма және шешім қабылдау процесі", 23 Мемлекеттік саясат 381 417 (1975 жылдың күзі). Heymann, Philip B., "Заңгерлік қызмет үшін құқық қорғау моделі", 23 Клирингхаус 254 57 (шілде 1989 ж.) Хейман, Филип Б., "Терроризммен күрестегі халықаралық ынтымақтастық: Заң мен соңғы практиканы шолу", 6 Халықаралық құқық және саясат туралы американдық университет журналы 1 34 (1990 жылдың күзі). Хейманн, Филип Б., "Құқық қорғау саласындағы халықаралық ынтымақтастыққа қатысты ұлттық көзқарастардың екі моделі", 31 Гарвард халықаралық заң журналы 99 107 (Қысқы 1990). Хейманн, Филип Б., "Заңнаманы әзірлеуде немесе прецедент орнатуда адвокаттық қызмет көрсетудің шығыны мен пайдасын ескере отырып", 36 Вилланова заңын 191 216 (ақпан 1991). Гейтманн, Филип Б., "Латын Америкасы прокурорлары үкіметтік құқық бұзушылықтарды қудалауда атқарушы биліктен тәуелсіз болуы керек пе?" 26 Майами университеті Inter American Law Review 535 59 (сәуір 1995 ж.). Хейманн, Филип Б. және Марк Х. Мур, "Федералды рөлді күрес зомбылық көше қылмысы: қағидалар, сұрақтар және ескертулер", 543 жылнамалары Американдық академиясының саяси және әлеуметтік ғылымдар 103 15 (қаңтар 1996). Хайманн, Филипп және Джоди Хайманн, "АҚШ-тағы қоғамдық пікірталастың тағдыры", 33 Гарвард журналы заңнамасы туралы 511 26 (1996 жылдың көктемі). Хейманн, Филип Б., "Демократия және сыбайлас жемқорлық", 20 Fordham International Law Journal 323 46 (1996 жылдың желтоқсаны). Хейманн, Филип Б., "Жаңа полиция", 28 Fordham Urban Law Journal 407 56 (2000 жылғы желтоқсан). Хейманн, Филип Б., "АҚШ прокурорларының кең тараған рөліне ескерту", 28 Капитал университеті заңына 745 52 (2000). Хейманн, Филип Б., "Азаматтық бостандықтар және адам құқықтары 11 қыркүйектің салдарынан", 29 Адам құқықтары 17 25 (2002 жылдың қысы). Хейманн, Филип, "Қосу/жабу коммутаторы", 16 Уильям және Мэри Құқықтар туралы заң журналы 55 62 (2007 жылдың қазаны). Блум, Габриэла және Филип Б. Хейманн, "Міндетті өлтірудің заңы мен саясаты", 1 Гарвард Ұлттық қауіпсіздік журналы 145 70 (27 маусым 2010).