Кіріспе
1914 жылы АҚШ Конгресі Сигнал корпусының авиация бөлімін заңмен бекіткеннен кейін, Аэронавигациялық бөлім 1918 жылдың сәуіріне дейін бөлімнің негізгі ұйымдастыру компоненті ретінде жалғасты, ол Бірінші дүниежүзілік соғысқа жұмылдырудағы тиімсіздігі соғыс департаментінің оны Аэронавигациялық корпустан тәуелсіз ұйыммен ауыстыруына әкелді.
Әуе қолдың пайда болуы
Америка Құрама Штаттарының Армиясы Сигнал корпусы Америка Азаматтық соғысы кезінде аэронавтикамен байланысты болды, ол кезде Таддеус С. С. Лоу Одақ Армиясы Баллон корпусының бастығы болып тағайындалды. 1892 жылы армияның бас сигнал офицері генерал-майор Адольф Грили Сигнал корпусы үшін соғыс баллондары жасағының жоспарын жасақтады және Франциядан генерал Майер деп аталатын баллон сатып алуға рұқсат берді. Генерал Майердің жағдайы нашарлаған кезде, 1897 жылы Сигнал корпусының мүшелері екінші шарды, Сантьягоны, модель ретінде Генерал Майерді пайдаланып, 1898 жылы Кубада шайқасқа қатысқан. 1898 - 99 жылдары Соғыс департаменті Александр Грэм Беллді қоса алған авиациялық тұрғыдан ойлаушы тергеу комитетінің есебін қабылдады және Смитсондар институтының хатшысы Сэмюэл Пирпонт Лэнгли әзірлеген ауадан ауыр ұшу машинасына құқық үшін 50 000 доллар инвестициялады. Лэнглидің "Аэродромы" ұятқа қалдырғандай сәтсіздікке ұшыраса да, армия кейіннен Райт ағайындыларының табысы нәтижесінде авиацияға қызығушылық танытты және ұшақ үшін ұзақ келіссөздерге кірісті. 1905 жылы АҚШ Армиясының Сигнал корпусының барлық шамды оқу іс-әрекеті Небраска штатының Омаха фортына көшірілді. 1906 жылы Канзас штатының Форт-Левенворт қаласындағы Сигнал мектебінің коменданты майор Джордж О. Сквайр авиациялық теорияны оқыды және Райт ұшатын машина туралы дәріс берді. Оның бір оқытушысы - капитан Билли Митчелл - авиация студенті болды және барлау шарықтарын пайдалануға үйретті. Сквайр 1907 жылы шілдеде Бас сигнал офицері, бригадир генерал Джеймс Алленнің атқарушы офицері болды және дереу Алленді Сигнал корпусының ішінде авиациялық ұйым құруға сендірді. 1 лейтенант Фрэнк П. Лахм атты әскер офицері де дивизияға бөлінді және оған 1907 жылдың 17 қыркүйегінде қосылды. Чендлер де, Лам да шаманға ұшқан. Лахм өткен жылы халықаралық шар жарысы Гордон Беннет Кубогының тұңғыш жеңімпазы болғанда танымал болды, ал Чандлер Американың Аэро клубының мүшесі болды. Ол 1908 жылға дейін бөлімнің басшысы болды, содан кейін 1911 жылдан 1913 жылға дейін қайтадан. Аралық кезеңде оны Лахм алмастырды, ал 1910 жылдың мамыр айынан 1911 жылдың маусымына дейін (Чендлер Форт Ливенворттағы Сигнал мектебінде курсқа қатысқан кезде) капитан. Артур С. Коуэн, бұрынғы жаяу әскер офицері және авиатор емес, Сигнал мектебінде оқыды. 1907 жылы 23 желтоқсанда Сигнал корпусы No 486 әуеден ауыр ұшу машинасы үшін және сұратылған ұсыныстар. 1908 жылы 3 қаңтарда Райттарға жобаның көшірмесі жіберілді. Келесі сәуірдің 30-ында Лам және 1-ші лейтенант Томас Э. Селфридж Нью-Йорк қаласына азаматтық шамды ұшқыш Лео Стивенспен бірге 71-ші Нью-Йорк жаяу әскерінің бірлігі, Сигнал корпусының бірінші ротасының 25 мүшесін сутекті шамды пайдаланумен таныстыру үшін келді. Компания Нью-Йорк Ұлттық гвардиясына майор Оскар Эрландеанның қолбасшылығындағы шарларды бақылауға арналған "аэронавигациялық корпус" беру үшін ұйымдастырылды.
Бірінші жеке ұшулар
Әскерилер 1909 жылы 2 тамызда "Райт А" әскери ұшағын қабылдады, оны "Сигнал корпусы (С. С.) No. 1 " 25 тамызда армия Мэриленд штатының Колледж Парк қаласында Балтимор және Огайо темір жолы бойындағы жерді оқу алаңы ретінде пайдалануға жалға алды. Жаңадан сатып алынған ұшақ 7 қазанда Колледж Паркке жеткізіліп, оны Уилбур Райт құрастырып, келесі күні алғаш рет ұшты. Райт Лам мен 2-орындық лейтенант Фредерик Хамфриске инженерлер корпусынан нұсқау беруді бастады, ол жиі қызығушылықты іздеушілердің, газет тілшілерінің және беделді адамдардың алдында ұшып жүрді. Екі команда да 26 қазанда жалғыз ұшты. Хамфрис Ламның (отряд командирі) алдында ұшты, өйткені оның кезегі келді. Екі ұшудың да ұзақтығы 15 минуттан аз және биіктігі 9 метр болса да, күннің соңында Лам 40 минут бойы әуеде қалып, Райтке тек кешкі ас уақыты болғандықтан қонуға болғанын айтты. Сол күні Лам Лейтенантты алып кетті. Ол жолаушы ретінде ұшып, әуе кемесімен ұшқан алғашқы әскери офицер болды.
Фулуа мен Бек
Дирижабльдің қызметі қысқа уақытқа созылып, ауа райының коррозиялық әсері мен кемені көтеруге арналған сутегі газы газ қапшығының ағып кетуіне себеп болды. Бұл әуе кемесі сотталып, аукционға шығарылды. Фулуа дирижабльді қатты сынға алып, оны тастауды ұсынған болатын. Ол ұшақ ұшқышы ретінде оқытуға таңдалған екі үміткердің бірі болса да, ол Халықаралық аэронавтика конгресінің делегаты ретінде Франциядағы Нансиге жіберілді. зақымдалған С. С. No. 1 -ші корпусына салып, 17 қорапқа салып Техасқа жөнелтті. 1910 жылы 23 ақпанда Артур Макартур алаңында ат әскерінің жаттығулары үшін пайдаланылатын үйді салып, қайта құрастырды. 1910 жылы 2 наурызда, өзі жаттыққаннан кейін, Фулуа өзінің алғашқы соло ұшуын 9:30 -дан 9:37 -ге дейін өткізді. Ол 200 фут (61 м) ең жоғары биіктікке және 59 минут 30 секунд ұшу уақытын тіркеген жылдамдыққа қол жеткізді. 1911 жылға дейін Фулуа армияның жалғыз авиаторы және жаңашылы болып қала берді. Ол ұшақтың ұшу журналына жазған жазбасында С. С. No. 1 наурыз, 1910, содан кейін 8 тамызда ол және Оливер Симмонс S. C. No. 1 ұшағы өзінің соңғы ұшуын, ал Фулуа онымен 66-шы рет 1911 жылы 8 ақпанда жасаған. 1911 жылдың басында АҚШ Мексика революционерлеріне күш көрсету үшін Техастың оңтүстігінде Регулярлы армияның көп бөлігін жинады, "Маневрлік дивизияны" құрды. 1911 жылы наурыз айында Техас штатының Ларедо қаласындағы Форт Макинтош маңында Фулуа мен Райт нұсқаушысы Филип Орин Пармели алғаш рет жердегі маневрлерді қолдауда ұшақтарды қолдануды көрсетті. С. С. Жоқ. 1 ұшағы барлау және хабарлау миссиясына жарамсыз болғандықтан, Фулуа 21 ақпанда бір доллар төлеп, Collier's Weekly журналының иесі Роберт Дж. Коллиердің жеке меншігіндегі Wright B Flyer ұшағын жалға алды. Фулуа мен Пармали жалға алынған ұшақты екінші рейсі кезінде 5 наурызда Рио-Грандеге қондырды. Сквайр, қазір Маневрлік дивизияның бас сигнал офицері, 1911 жылы 5 сәуірде 18 қосымша ұшқыштарды даярлауды күтіп, Америка тарихындағы алғашқы авиациялық бөлімшені құрды. Бес жаңа ұшақ сатып алуға рұқсат берілді, ал екеуі 20 сәуірде Форт-Сэмде қабылданды, Куртисс 1911 "IV типті әскери ұшақ" (Куртисс D үлгісі) No No. 2, және жаңа Wright Model B, ол S. C. No. болды. 3. Өмірлік. Екі ұшақ та дөңгелекпен жабдықталған, ал Curtiss ұшағы 8 цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталған, бұл оқушы ұшқыштарға әдеттегі 4 цилиндрлі оқу қозғалтқыштарынан мүлдем өзгеше болды. Екі азаматтық ұшқыш, Райт компаниясының Фрэнк Тренхолм Коффин және Куртисс компаниясының Юджин Элли, ұшақпен бірге нұсқаулықта көмекке келді. Үш ұшақтың барлығы да 1911 жылы 22 сәуірде Форт Сэм Хьюстондағы маневрлік дивизияның парад және әскерлерді қарау кезінде бір уақытта әуеге ұшып кетті. 27 сәуірде ұшақты армия қабылдағаннан кейін Фулуа мен Эли Куртисс машинасында ұшқыш кандидаттардың шағын тобын, соның ішінде үш (кап. Пол У. Бек, 2-орындық лейтенант Джордж Э. М. Келли және 2-орындық лейтенант Джон С. Уокер, Jr.) Техасқа жіберілгенге дейін, солтүстік аралда, Сан-Диего, Калифорнияда Глен Кертисспен болашақ Куртисс нұсқаушылары ретінде ішінара оқытылған. Студент-ұшқыштар екі түрлі ұшақтардың ұшу басқаруы бір-бірінен айтарлықтай айырмашылығы бар болғандықтан және бір орындық Кёртистің машиналары екі адаммен ұшуға мүмкіндік бермегендіктен, олар бөлек бөлімдерге бөлінді. С. С. Жоқ. 1, көптеген қайта құрулар салдарынан ұшуға жарамсыз деп танылды, 4 мамырда қызметтен шығарылды және қазан айында Смитсондан институтына жіберілді. Мустанг офицері және испан-американ соғысының ардагері болған Фулуа апатты Кертисс Д-ның дұрыс жөнделмегені үшін және жанама түрде Бекке кінәлады. Фулуа да Бектің басқаруында қызмет етуден бас тартты, ол нұсқаушы болып, мектепті колледж паркіне көшірді. 3 маусымда. Фулуа маневрлік дивизияда қалды және шілде айында Вашингтондағы милиция бюросына тағайындалып, авиациядан шығарылды. Бек 1912 жылдың 1 мамырына дейін Колледж Паркте Куртисс нұсқаушысы болып қызмет етті, ол "Маньчжур заңы" деп аталатын күшпен жаяу әскерге қайтарылды.
Арнольд пен Миллинг
1908 жылы Филиппинде орналасқан кезде 2-лейтенант Генри Х. Арнольд капитанға көмек көрсетті. Артур С. Коуэн (сонда жаяу әскерде) әскери карталық егжей-тегжейлі. Коуэн Америка Құрама Штаттарына оралды, Сигнал корпусына ауыстырылды және екі лейтенантты ұшқыш болуға шақырды. Кован Арнольдпен байланысқа түсті, ол да Сигнал корпусына ауысуды қалайтынын білдірді, бірақ екі жыл бойы жауап алмады. 1911 жылы Нью-Йорк штатының Форт-Джей қаласына көшіріліп, Арнольд Сигнал корпусына ауысу туралы өтініш жіберді, ал 1911 жылы 21 сәуірде оны және 2-лейтенант Томас Д. Миллингті Дейтонға, Огайо штатына, Райт ағайындыларының авиациялық мектебінде ұшуға арналған нұсқаулар туралы бұйрық алды. 3 мамырда оқуды бастаған Миллинг 8 мамырда екі сағат ұшу уақытынан кейін, ал Арнольд 13 мамырда үш сағат қырық сегіз минут ұшу сабақтарынан кейін өзінің алғашқы жеке ұшуын жасады. Маусым айында ол және Миллинг оқуларын аяқтады және 14 маусымда Мэриленд штатының Колледж Паркіне Армияның алғашқы ұшу нұсқаушысы ретінде жіберілді. Екі Wright B ұшағы нұсқаулықта пайдалану үшін қол жетімді болды, S. C. No. 4 - ші топ 5 күннен кейін жеткізіліп, No 3, Техастан жаңа келген. Мектеп 1911 жылы 3 шілдеде ресми түрде ашылды және он студентті оқытты, оның ішінде Ұлттық гвардияның екі мүшесі және Чендлер, ол мектепті және дивизияны қайтадан басқаруға тағайындалды. С. С. Жоқ. 2, жөндеуден өткізіліп, қайтадан пайдалануға берілді, оған шілде айының соңында С. С. No. 6, жаңа Curtiss E "скауты" және Миллинг әр типтің едәуір әр түрлі ұшу басқаруын меңгеруге қабілетті жалғыз авиатор болды. "Райт ұшқыштары" мен "Куртисс ұшқыштары" арасында 1914 жылы қауіпсіздік себептерімен Райт машиналары тоқтатылғанға дейін шешілмеген ажырым пайда болды. Миллинг Три-штат екіұшақ жарысында тәжірибелі ұшқыштардың қатарына қарсы "Райт Б" ұшағымен жеңіске жетті. Ол Бостоннан (Массачусетс штаты) Нашуаға (Нью-Гэмпшир штаты), Вурчестерге (Массачусетс штаты), Провиденске (Род-Айленд штаты) және Бостонға дейін, жалпы алғанда 175 мильді компасты пайдаланбай ұшып өтті. Бұл оның алғашқы түнгі ұшуы болды, онда бірнеше үлкен оттар қону алаңына бағыт берді. 1911 жылы 7 шілдеде Арнольд 994 метр биіктікте рекорд орнатып, екі рет оны бұзды. Тамыз айында ол алғаш рет апатқа ұшырап, жоғалып кеткеннен кейін фермадан ұшып шығуға тырысты. Қарашаның соңында мектеп төрт ұшағын бөлшектейді және жалдаған фермадан ұшып, қыста Огастаға, Джорджияға көшіп барды. Оның бір студенті, Огайо штатының подполковник Чарльз Б. Виндер ұшқыштар даярлығын аяқтап, 1912 жылдың көктемінде F.A.I. сертификатын алған алғашқы Ұлттық гвардия офицері болды. Арнольд армияның алғашқы тракторлы ұшағын (пелкені және қозғалтқышы алдыңғы жағына орнатылған) 1912 жылы 26 маусымда қабылдады, бірақ ұшып көтерілген кезде Массачусетс штатының Плимут буынына құлады. Арнольд ұшақпен ұшатын фобиясын дамыта бастады, оны 12 маусымда оған үйреткен Райт компаниясының нұсқаушысы Артур Л. Уэлштің және Арнольдтың академиялық сыныптасы, 2d лейтенант Льюис Роквеллдің 1912 жылы 18 қыркүйекте жаңа Райт С "жедел барлаушыларында" болған апаттар күшейтті. 1912 жылдың қазан айында Арнольд пен Миллинг Канзастағы Форт Райлиге далалық артиллерия үшін байқаумен тәжірибе жүргізу үшін жіберілді. 5 қарашада Арнольдтың "Райт С" ұшағы тоқтап, айналып кетті, ол өлімге әкелетін апаттан аз ғана құтылып қалды. Ол дереу және ерікті түрде жерге отырды, содан кейін 1913 жылы Колледж Парктегі мектепті жапқаннан кейін жаяу әскерге оралды, ол жыл бойы қолайлы ұшу жағдайлары бар Сан-Диегодағы Солтүстік аралдағы, Калифорниядағы бірін пайдаланып тоқтатылды, кейіннен 1917 жылы Арнольдтың сыныптасы еске алу үшін Рокуэлл алаңы деп аталды.
Қаражатты бөлу, өсім және "бастапқы бүлік"
1911 жылы Аэронавтика бөлімі Конгресстен авиация үшін алғашқы тікелей ассигнование алды (125 000 доллар 1912 қаржы жылына, ұсынылғанның жартысы) және оның инвентаризациясына бес ұшақ қосты. 2, 3, 4 және 6-дан басқа, Берджесс компаниясы мен Кертистің лицензиясы бойынша "Model F" (S. C. No. 5) қарастырды . Алтыншы ұшақ - "Райт Б Флайер" (S. C. No. 7, Филиппиндегі Форт-МакКинлиде жиналды және Лахм 1912 жылы 21 наурызда Америка Құрама Штаттарынан тыс жерде американдық әскери ұшақтың алғашқы ұшуын жасады. Халықаралық Аэронаутика Федерациясының (FAI) ережелері, соның ішінде ұшқыштар сертификаттау стандарттары қабылданды, ал Арнольд пен Миллинг FAI сертификатын алған алғашқы екі армиялық ұшқыш болды. 1912 жылы 23 ақпанда АҚШ армиясы өзінің әскери авиатор рейтингін құрды және алғашқы бесін (24 -тен) 1912 жылдың шілдесінде Арнольд, Чандлер, Миллинг, Бек және Фулуаға берді. 1912 жылдың ақпан айында далалық қызметте мамандандырылған ұшақтарға қажеттілікті мойындаған Аэронавтика бөлімі 1907 жылдан бері ұшақтарға арналған алғашқы жаңа ерекшеліктерін жасады. Екі адам, баяу жылдамдықты, тактикалық барлау ұшағы үшін "Скаут" жіктемесін жасады; және "Жұбылыс Скаут", стратегиялық (ұзақ қашықтыққа) барлау үшін жеңіл, жылдам, бір адам ұшағы. 1912 жылдың мамыр айында дивизия өзінің алғашқы Speed Scout, Wright C ұшағын сатып алды. Ұшақ 11 маусымда Колледж Парктегі қабылдау сынақтары кезінде апатқа ұшырап, студенттік ұшқыштардың бірінші сыныбының бірі болған 2-лейтенант Лейтон В. Хейзелхерст пен Арнольдты ұшып көруге үйреткен Райт компаниясының нұсқаушысы Артур Л. Уэлш қайтыс болды. Арнольдтың өзі "Райт С" (С. С. No. 10) 1912 жылы қарашада Канзас штатының Форт Райли қаласында қаза тапқан. Жалпы дивизия алты Wright C сатып алды (Уэлш пен Хейзелхерст ұшқанды қоса есептегенде) және Берджесс J моделі (лицензия бойынша жасалған Wright C), оның алтысы апатқа ұшырады. Бұл 1914 жылы 24 ақпанда барлық "өрткіш" ұшақтардың, соның ішінде жалғыз Wright C тірі қалған және Wright C стандартына қайта құрылған Burgess үлгісінің жерге тұруға әкелді. Мексикамен мүмкін болатын соғысты күтіп, Чандлер, төрт ұшқыш, 21 жауынгер және Curtiss JN 3 ұшақтарының жасағы 1913 жылы 28 ақпанда Огастадағы авиациялық мектептің қысқы орнынан Техас қаласына жіберілді. Ақырында, сегіз ұшқыш пен тоғыз ұшақ 2-ші дивизиямен Мексика шығанағы мен Сан-Антониода жаттықты. 5 наурызда уақытша бөлімше ретінде ұйымдастырылған 1-ші Аэроэскадрон 1913 жылы 8 желтоқсанда әуе күшінің алғашқы тұрақты бірлігіне айналды. Техас қаласында болған кезде, жас ұшқыштар қауіпсіздік мәселесі туралы жаңа бас сигнал офицері бригадасына тікелей шағымданады. Генерал Джордж П. Скривен, Техасқа инспекциялық сапарға шыққаннан кейін газеттерде эскадрилья туралы жағымсыз хабарлар оқып, Скривенге Чендлер орнын алмастыруды немесе авиациядан кетуді ультиматум етті. Оқиғаны "бастапқы бүлік" деп атағанына қарамастан, Скривен 1 сәуірде Чандлерден босатып, оны Филиппиндегі Маккинли фортына ауыстырды, оның орнына Коуэн уақытша тағайындалды, ол Техас қаласында мобилизацияланған 2 -ші дивизияның сигнал офицері болды. Қыркүйек айында бұрынғы шамды ұшқыш және Американың Аэро клубының ықпалды мүшесі подполковник Сэмюэл Ребер Аэронаутика бөлімінің жаңа басшысы болды. Коуэн де, Ребер де ұшқыш емес, бұл ұшқыштармен одан әрі тартысуға әкеліп соқты және олардың арасында ұшқыштар ұшқыштарға ғана басшылық етуге лайық деген тұрақты келісімге келді. 1-ші Аэро эскадрилья маусым айында Солтүстік аралда Куртистің ұшақтарына қосылғанда, Ребер Коуэнді Солтүстік аралдағы авиация мектебінің командирі етіп тағайындады. 1914 жылы 21 сәуірде АҚШ Мексиканың Веракрус қаласына әскери-теңіз әскері мен қарулы көк жилеттерді түсірді. 24 сәуірде олар қатаң ұрыстан кейін қаланы толық басып алды және оларды АҚШ Атлантика флотына тағайындалған бес әскери-теңіз кемесі бар барлау қолдады. Екі күннен кейін, Фулуа мен 1-ші авиациялық эскадрильяның төрт ұшқышы, көп ұзамай эскадрильяның 1-ші ротасы болып тағайындалды, үш Бёрджесс H тракторларын қаптарға салып, оларды теміржолмен Галвестондағы Форт-Крокеттке жөнелтті. Сан-Диегода тек екі ұшақ пен бес ұшқыш қалды. 1-ші ротаның құрамына алты жаңа ұшқыш қосылды, бірақ олар ұшақтарын ешқашан шешпеді және 1914 жылдың 13 шілдесінде Техастан кетті.
Авиациялық қызметтің кеңейтілуі
Бек, мүмкін, армияның құрлық әскерлерінен бөлек әуе қызметіне бірінші қолдаушы болған. 1912 жылы Бек "Infantry Journal" журналына "Америкадағы әскери авиация: оның қажеттіліктері" атты мақала жазып, өздерінің миссиялары бар тәуелсіз әуе күштері туралы түсінікті насихаттады. Ол жаяу әскерге оралғаннан кейін Конгресстегі достарына авиацияға қайта оралуға үгіт-насихат беріп жүрді. 1913 жылдың ақпан айында Конгрессмен Джеймс Хей (Демократ Вирджиния) авиацияны Сигнал корпусынан жартылай автономды "Әуе корпусы" ретінде Армияның желісіне ауыстыруға арналған заң жобасын ұсынды. Заң жобасы тым радикалды деп саналды және комитетте өліп қалды, бірақ 1913 жылғы ассигнованиелар заң жобасы оның көптеген ережелерін қамтыған кезде, Хей мамыр айында HR5304 "Авиациялық қызметтің тиімділігін арттыру туралы заң" деген қайта қаралған заң жобасын ұсынды. 1913 жылдың тамызында жаңа заң жобасы бойынша тыңдаулар өткізілді. Бек заң жобасының атынан куәлік берген көрінеді, бұл істеген жалғыз офицер, оған қарсылық білдірді генерал штабты білдіретін майор Билли Митчелл, ал Сигнал корпусын білдіретін Фулуа, Арнольд және Миллинг. Бұл заң жобасының бастапқы мәтіні жойылып, 18 шілдеде Авиация бөлімі, Сигнал корпусы үшін құқық беретін заңға айналды. Авиация үшін бөлінген қаражат 100 000 долларға дейін төмендеді, себебі Сигнал корпусы 1912 жылғы қаржы жылының 40 000 долларын ғана жұмсады. Алайда, қаза болғандардың саны көп болғандықтан, ұшу ақысы (негізгі жалақыдан 35% -ға жоғары) және ұшқыштар үшін жеделдетілген жоғарылатуды Конгресс 1913 жылы 3 наурызда қаржы заңнамасында мақұлдады және Аэронавигациялық бөлім 14 -тен 18 ұшқышқа дейін өсті. Армияның әуе күштері статистикалық дайджестінде (Екінші дүниежүзілік соғыс) дивизияның күші 1912 жылдың 1 қарашасында 51 офицер мен ер адамнан, ал 1913 жылдың 30 қыркүйегінде 114 адамнан құралған. HR5304 тыңдаулары үшін жинақталған статистика көрсеткендей, Құрама Штаттар әуе қызметтері бар елдердің арасында шығындар бойынша 14-ші орында тұрды. Келесі жылы Конгресс Авиация бөлімін құрған кезде Сигнал корпусының авиациясының көлемін және беделін арттырды, Аэронавигациялық бөлім бас сигналдық офицердің атынан бұйрық беруді жалғастырды. Ребер бөлімнің бастығы болды және подполковник болып, Аэронавигациялық бөлімнің бастығының міндеттерін басқа ұшқыш емес майор Эдгар Расселге, аға нұсқаушы және Сигнал мектебінің көмекші командиріне тапсырды. 1917 жылдың ақпан айында Аэронавтикалық бөлім Авиация бөлімін құрайтын Бас сигнал офицерінің кеңсесінің (OCSO) үш бөлімінің бірі болды, қалғандары Әкімшілік бөлім және Инженерлік бөлім болды. 1917 жылы 1 қазанда Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Аэронавигациялық дивизия Аэродивизия деп аталды және 1918 жылы 24 сәуірде Соғыс департаментімен мүлдем жойылды. 1908 жылдың 1 тамызы мен 1914 жылдың 30 маусымы аралығында Сигнал корпусы авиация үшін 430 000 доллар жұмсады, 30 ұшақ сатып алуды және 31-ін салуды қаржыландырды (S. C. No. 23) қосалқы бөлшектерден. 1914 жылы 23 тірі қалғанның тек 9-ы қызметте қалды, ал зейнеткерлікке шыққандардың екеуі ешқашан ұшпады.
Аэронавигациялық бөлімнің әуе кемелері
КӨЛІКТЕР: Хеннесси, АҚШ армиясының әуе қолтығы, 1861 жылдың сәуірінен 1917 жылдың сәуіріне дейін, 2-ші тарау, 6-шы бет. 28102; Уорнок, "Балалық технологиядан ескіруге дейін: Райт ағайындыларының ұшағы АҚШ армиясының сигнал корпусында, 19051915" S. C. No. Сатып алынған күні Ұшақ түрі Сатып алынған күні Сатып алынған күні Қалай шығарылды Ескертпелер Ешқандай сатып алынбады Райт А 17 қыркүйек 1908 Жәбірленді жеткізілген 1 қыркүйек 1908, қабылдау сынақтары кезінде апат болды (Селфридж) 12 тамыз 1909 Райт А 4 мамыр 1911 Смитсонов институтына тапсырылды жоқ21 ақпан 1911 Райт Б 21 маусым 1911 Роберт Дж. Коллиерден жалға алынған иелеріне қайтарылды227 сәуір 1911 Кертисс Д 24 ақпан 1914 Қауіпсіз деп жерге тигізілді2 апат болды (Г. Келли және Парк) Қайта қалпына келтірілді және NASM327 сәуір 1911Брайт Б 24 ақпан 1914 Қауіпсіз деп жерге тигілді41 шілде 1911 Райт Б 28 қыркүйек 1912 Жоғалды Қауіпсіз апат (Роквелл, Скотт) 5 қазан 1911Бургерс Ф 24 ақпан 1914 Қауіпсіз деп жерге тигілді627 шілде 1911 ЕККК 1914 Қауіпсіз деп жерге тигізілді 24 ақпан 40 ат күші бар, қозғалтқыштары С No.
S. C. No. Date acquired Aircraft type Date disposed How disposed Notesnonenot acquiredWright A 17 Sep 1908destroyeddelivered 1 Sep 1908, fatal crash during acceptance trials (Selfridge)12 Aug 1909Wright A 4 May 1911 retireddonated to Smithsonian Institutionnone21 Feb 1911 Wright B 21 Jun 1911returned to ownerleased from Robert J. Collier227 Apr 1911 Curtiss D 24 Feb 1914grounded as unsafe2 fatal crashes (G. Kelly and Park)restored and displayed at NASM327 Apr 1911Wright B 24 Feb 1914grounded as unsafe41 Jul 1911 Wright B 28 Sep 1912 destroyedfatal crash (Rockwell, Scott)5Oct 1911Burgess F 24 Feb 1914grounded as unsafe627 Jul 1911Curtiss E 24 Feb 1914grounded as unsafetrainer with 40 hp engine, swapped engines with S. C. No. 2721 Mar 1912Wright B28 Aug 1913wreckedPhilippines819 Mar 1912 Curtiss E 12 Nov 1914 soldHawaii912 Aug 1912Burgess H27 May 1914wrecked10 (1) not acquiredWright C 11 Jun 1912destroyedfatal crash during acceptance trials (Welsh, Hazelhurst)10 (2)by 26 Oct 1912Wright C9 Feb 1914destroyedfatal crash (Post)113 Oct 1912Wright C 8 Jul 1913destroyedfatal crash (Call)12by Nov 1912Wright C 14 Nov 1913destroyedfatal crash Philippines (Rich)1321 May 1913Wright C 17 Sep 1913destroyedPhilippines14by 26 Oct 1912Wright C 24 Nov 1913 destroyedfatal crash (Ellington, H. Kelly)1527 Nov 1912Curtiss F8 Apr 1913condemnedfatal crash (R. Chandler)1622 Nov 1912Wright C24 Feb 1914grounded as unsafe17Jan 1913Burgess I 12 Jan 1915destroyed Philippines18Jan 1913Burgess J 4 Sep 1913destroyed fatal crash (Love)193 May 1913Wright D24 Feb 1914grounded as unsafeexperimental206 Jun 1913 Wright D 2 Jun 1914 retiredexperimental2128 Aug 1913Curtiss G12 Nov 1914soldHawaii221 Dec 1913Curtiss Gunk dateunk2321 Oct 1913Curtiss E 24 Feb 1914 grounded as unsafebuilt in San Diego from spare parts24Nov 1913Burgess Hunk dateunk25Nov 1913Burgess Hunk dateunk26Jan 1914Burgess H20 Aug 1915condemnedsold 19162715 May 1914Burgess H25 Aug 1915condemnedsold 19162825 May 1914Burgess H25 Aug 1915condemned2924 Jun 1914Curtiss J21 Dec 1914destroyedfatal crash (Gerstner)312 Jul 1914Martin TOct 1916condemnedDamaged beyond repair in a ground accident on 20 April 1915
Әскери авиацияның пионері Аэронавигациялық бөлімде
1-ші лейтенант Генри Х. Арнольд, 29-шы жаяу әскер екінші әскери авиатор (5 шілде 1912 ж.) Капитан. Пол В. Бек, Сигнал корпусы 1911 жылы операциялық авиация бөлімшесінің бірінші номиналды басшысы12, жеке әуе қызметінің бірінші қорғаушысы 2d лейтенант Льюис Х. Бреретон, Жағалаулық артиллерия корпусы 1948 жылы АҚШ Әуе күштері Cpl құрамында зейнеткерлікке шыққан жалғыз мүше. Вернон Л. Бёрдж, Сигнал корпусы бірінші FAI сертификатталған әскери ұшқыш (14 маусым 1912 ж.) Капитан. Чарльз де Ф. Чандлер, Сигнал корпусының шаманшашысы, екі рет Аэронавигациялық бөлімнің басшысы және үшінші рейтингті ұшқыш (5 шілде 1912 ж.) 1-ші лейтенант Бенджамин Д. Фулуа, Сигнал корпусының үшінші жеке ұшқыш, бірінші армиялық нұсқаушы ұшқыш 2d лейтенант Лейтон В. Хейзелхерст, 17-ші жаяу әскер екінші студент ұшқыш өлімі (11 маусым 1912 ж.) 2d лейтенант Фредерик Э. Хамфрис, Инженерлер корпусы бірінші әскери ұшақта жеке ұшқыш (26 қазан 1909 ж.) 2d лейтенант Джордж Э. М. Келли, 30-шы жаяу әскер бірінші студент және ұшқыш өлімі (10 мамыр 1911 ж.) 1-ші лейтенант Фрэнк П. Лахм, 6-шы кавалерия екінші жеке ұшқыш, бірінші лицензияланған әскери ұшқыш және бірінші армиялық авиатор 2d лейтенант Л. Мосс Лав, Сигнал корпусының бірінші шетелде оқытылған ұшқыш (04 қыркүйек 1913 ж.) Герберт Л. Маркус, АҚШ-тың Сигнал корпусы, шамамен 1911 1914 жыл. Ұшақ механик, лейтенант Таунсенд Додтпен Берджесс H тракторлы бипланмен ұшты, американдық қашықтықты (245 миль) және ұзақтықты (2 сағат, 43 минут) белгіледі. 1914 жылдың 14 ақпанында тіркелді. Бірінші лейтенант Томас Дью. Миллинг, 15-ші ат әскері бірінші әскери авиатор (5 шілде, 1912) 2d Лейтенант С. Перри Рич, филиппиндік скауттар бірінші шетелдегі өлім (1913 жылдың 14 қарашасы) 2d Лейтенант Льюис С. Роквелл, 10-шы жаяу әскер бірінші лицензияланған ұшқыш өлімі (18 қыркүйек, 1912) Корпус Фрэнк С. Скотт, Сигнал корпусы бірінші әскери қызметші және екінші жолаушы өлімі (18 қыркүйек, 1912) 1 лейтенант Томас Э. Селфридж, Jr., 1-ші далалық артиллерия ұшуды үйренген алғашқы армия офицері, бірінші ұшақ өлімі (1908 жылдың 17 қыркүйегі)
Capt. Paul W. Beck, Signal Corps – first nominal head of an operational aviation unit in 1911–12, first advocate of a separate air service
2d Lt. Lewis H. Brereton, Coast Artillery Corps – only member to retire (1948) as part of USAF
Cpl. Vernon L. Burge, Signal Corps – first FAI certified enlisted pilot (June 14, 1912)
Capt. Charles deF. Chandler, Signal Corps – balloonist, twice head of the Aeronautical Division, and third rated pilot (July 5, 1912)
1st Lt. Benjamin D. Foulois, Signal Corps – third solo pilot, first Army instructor pilot
2d Lt Leighton W. Hazelhurst, 17th Infantry – second student pilot fatality (June 11, 1912)
2d Lt. Frederick E. Humphreys, Corps of Engineers – first to solo in a military aircraft (October 26, 1909)
2d Lt. George E. M. Kelly, 30th infantry – first student and pilot fatality (May 10, 1911)
1st Lt. Frank P. Lahm, 6th Cavalry – second solo pilot, first licensed military pilot, and first Army aviator overseas
2d Lt. Moss L. Love, Signal Corps – first pilot trained overseas (killed September 4, 1913)
Sgt. Herbert L. Marcus, US Signal Corps, circa 1911 1914. aircraft mechanic, flew with Lt. Townsend Dodd in Burgess H tractor biplane, setting American distance (245 miles) and duration (2hr,43 min.) record on Feb.14,1914. 1st Lt. Thomas DeW. Milling, 15th Cavalry – first rated Military Aviator (July 5, 1912)
2d Lt. C. Perry Rich, Philippine Scouts – first overseas fatality (November 14, 1913)
2d Lt. Lewis C. Rockwell, 10th Infantry – first licensed pilot fatality (September 18, 1912)
Corp. Frank S. Scott, Signal Corps – first enlisted and second passenger fatality (September 18, 1912)
1st Lt. Thomas E. Selfridge, Jr., 1st Field Artillery – first Army officer to learn to fly, first airplane fatality (September 17, 1908)