Кіріспе

Американдық актер Джон Мариотт (30 қыркүйек 1893 - 5 сәуір 1977) - американдық актер, театр, кино және экранның актері, оның мансабы бес онжылдыққа созылды. Оның актерлік мансабы Нью-Йоркке көшіп барғанға дейін Кливлендте сахнада басталды, ол Бродвей сахнасында тұрақты орындаушы болды. 1940 жылдары ол Бетт Дэвис ойнаған Уильям Уайлердің сол атты фильмінде Бродвейдің "Кішкентай түлкілер" атты драмасының ролін қайталап, фильмдерде де ойнай бастады. Ол киноға жиі кірмесе де (келесі мансабында он ғана), Бродвейде де, аймақтық қойылымдарда да театр саласында белсенді болды. Оның соңғы қойылымы Аль Пачиноның "Иттің күні түстен кейін" фильмінде болды.

1930 және 1940 жылдар

Мариотт Болиде, қазіргі Оклахома штатының бөлігі болып табылатын Үндістан территориясында дүниеге келген. Ол Нью-Йорктың Куинс қаласында қайтыс болды. Ол өзінің актерлік карьерасын 1922 жылы Кливлендтегі "Караму" ойыншыларының мүшесі ретінде бастады. Ол Кливленд театрының мүшесі болды. Оның алғашқы маңызды рөлі 1934 жылы 11 қыркүйекте Плейхаус театрында ашылған, бірақ жеті спектакльге ғана созылған, қысқа өмір сүрген Бродвейдің "Тoo Many Boats" қойылымында болды. Келесі 40 жыл ішінде ол Бродвейдің 20-дан астам қойылымында ойнаған. 1936 жылы ол 55-ші көше театрында Харриет Бичер Стоудың "Том ағаның қорасы" романының бейімделуі "Сweet River" қойылымында ойнаған. 1939 жылы ол "Кішкентай түлкілер" атты драмасында Калдың рөлін ойнады, ол 15 ақпанда Ұлттық театрда ашылып, 410 спектакльге созылды. Жаңа онжылдық басталғанда, Мариотт Флатбуш театрында Лэнгстон Хьюздің "Мулатто" мелодрамасының қайта жандануында болды. 1941 жылы ол өзінің рөлін Бетт Дэвис ойнаған Уильям Уайлердің "Кішкентай түлкілер" фильміндегі рөлін қайталады. Мэриот фильмде ойнаған Бродвейдің алғашқы актерлік құрамындағы бес адамның бірі болды. Киноға түскеннен кейін ол Нью-Йоркке оралып, келесі онжылдықта сахналық мансабына назар аударды. 1941 жылы Флатбуш театрында Фрэнсис Ледерердің қатысуымен "Бақыт іздену" қойылымында ойнады. 1942 жылы ол Родни рөлін ойнаған Джени, ол 1942 жылдан 1944 жылға дейін бес түрлі театрларда 642 спектакльді өткізді. 1942 жылы Майкл Куртиз бұл пьесаны фильмге түсірді, бірақ Мэриот фильмнің актерлік құрамы үшін таңдалмаған. Мариотт сонымен қатар аймақтық театр қойылымдарында, мысалы, 1944 жылы Коннектикут штатының Стэмфорд қаласында Елена Мирамованың "Қара көздер" пьесасының нұсқасында пайда болды. 1944 жылы Корт театрында "No Way Out" атты Бродвей қойылымында да ойнаған. 1946 жылы ол "Арсен және ескі кружев" фильмінің қара нәсілділер түсірген "Маккинли скверлік ойыншылар" фильмінің дебютінде доктор Эйнштейн рөлінде ойнады, онда Эбби Митчелл, Руби Ди және Авон Лонг ойнады. Сондай-ақ 1946 жылы ол 9 қазанда Мартин Бек театрында ашылған Юджин О'Ниллдің классикалық "The Iceman Cometh" роліне ие болды. Марриот актерлік құрамның жалғыз қара мүшесі болды, ал спектакль ашылғаннан кейін ол: "Мен бұл рөлді бұрын-соңды болмағандай ұнаттым. Менің кейіпкерім Джо Мотт - бұл оқиғаның шынайы кейіпкері. Бұл, ақыр соңында, негрлер бұрын жасаған құлшылар немесе валеттерден қалыпты үлгідегі құлшылықтан бас тартуы мүмкін сияқты ". Мүмкін, оның мансабының шыңы 1948 жылы, ол Жан-Поль Сартрдың "Құрметті жезөкше" американдық қойылымында басты рөлдердің бірі болған кезде пайда болды. Бұл бір актілік пьеса Корт театрында ұсынылған екі пьесаның бірі болды, екіншісі - Трентон мен Камденге бақытты сапар. Екі бір акт Гринвич Виллидждегі New Stages театрында 16 наурызда Кортта ашылып, 318 спектакльге дейін жүгіріп, 1948 жылдың 18 желтоқсанында жабылды. Марриоттың өнерін "жақсылық" деп бағалайды. 1948 жылдың қыркүйегінде Рекс Инграм Манн актісін бұзғаны үшін тұтқындалғанда, Мэриот оны "Чарлстон 1822" драмасында басты рөлге ауыстырды, бұл драма Дороти Хейвардтың Нью-Хейвенде, Коннектикутта алдын ала көрсетілімде болды. Пьеса "Let My People Free" деп аталатын болады, ал Филадельфиядағы тағы да алдын ала қарауларға ауысудан бұрын, Мариот актерлік құрамнан кетеді. 1949 жылы Мариотт Бари Ставис драмасының "The Sun and I" драмасында Аррафи роліне таңдалды. Сол жылы Мэриотт өзінің рөлін қайталады Құрметті жезөкше Бруклиндегі Флатбуш театрында. Сондай-ақ 1949 жылы Мариот жаңа теледидар ортасында пайда болды, ол Philco Goodyear Television Playhouse эпизодында пайда болды, ол "Жалғыз" деп аталды, ол бастапқыда 25 қыркүйекте эфирге шықты. Келесі үш жылда ол бірнеше телепродакцияларда, соның ішінде "The Twentieth Century" эпизодында пайда болады. Форд театры сағаты (1949), ол Фредерик Марч пен Эли Уоллахты басты рөлге қосты; 1950 жылы The Web (1950), "Stone Cold Dead" атты эпизод, ол Джон Каррадинді басты рөлге қосты; және 1950 жылдың қаңтарында Дюмонт желісінің сериясындағы "The Plainclothesman" сериясындағы "Өлім үйінің кілті" атты эпизод.

1950-1960 жылдар

1951 жылы Мариотт Пулитцер сыйлығын жеңіп алған "Жасыл жайылымдар" пьесасының қайта жандануында қосалқы рөлге ие болды, онда Алонзо Босан мен Осси Дэвис де ойнаған, олардың барлығы өздерінің қойылымдары үшін оң пікірлер алды. Сол жылы Мэриотт Джордж С. Кауфманның "The Small Hours" пьесасында ойнаған, ол ақпан мен наурыз айларында Ұлттық театрда қысқа уақытқа қойылды. Сол жылы кішкентай экранда оның қойылымдары "Гвинея шошқалары" деп аталатын Вестингхаус жазғы театрының маусымның соңғы эпизоды болды. 1952 жылы Джон Векслидің "Соңғы миля" пьесасы теледидарда қойылды, Мэриотт басты рөлдердің бірінде болды. 1953 жылы Мариотт үлкен экранға Коли Уоллес ойнаған "Джо Луис тарихы" фильмінде басты рөлді ойнаған. Сол жылы ол "Харлем детектив" телесериалда да көрінеді. DuMont Television Network-тің "Бір адамның тарихы" антология сериясының бір бөлігі ретінде Мариотт "Фредерик Дугластың оқиғасы" атты кейіпкерді бейнеледі. CBS телеарнасының "Lamp Unto My Feet" бағдарламасында Джером Куперсмиттің "The Challenge" атты әңгімесінде оның рөлі өте жақсы сынға ие болды, бір дереккөздің айтуынша, ол "өз мансабындағы ең жақсы сипаттамалардың бірі" болды. Теледидар мен Бродвейдегі көріністерінің арасында Мариот 1954 жылы " Magic Morning" қойылымында болғандай, аймақтық қойылымдарда да көрінеді. Марриотт 1956 жылы Музыкалық қорап театрында ақпан айында ашылған және 150-ге жуық спектакльді өткізген The Ponder Heart-те маңызды, бірақ біршама кішігірім рөлге ие болды. 1957 жылы Теннеси Уильямстың "Орфей төмен түседі" атты ролі орындалды. Пьеса сәтті болып саналмаса да, оның қойылымы тек 68 қойылымда орындалды. Онжылдықты жабу кезінде Мэриотт 1959 жылы қазанда ашылған және Плейхаус театрында 700-ден астам спектакльге созылған "The Miracle Worker" фильмінде маңызды рөл атқарды. 1960 жылдардың басында Мариотт телешоуларда бірнеше қонақ ретінде өнер көрсетті, соның ішінде The Defenders, Route 66 және The Patty Duke Show. 1963 жылы ол Роберт Томның Невадаға велосипедпен саяхаттау фильмінде басты рөлге ие болды, ол маусымды қыркүйек айында Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласындағы Шуберт театрында ашты, 24 қыркүйекте Бродвейдегі Корт театрында премьерасы болды. Пьеса сыншылар тарапынан жақсы қабылдамады және бір спектакльден кейін жабылды. Оның келесі жобасы - 1963 жылы 11 қарашада Лунт-Фонтан театрында ашылған "Артуро Уидің қарсы тұрушы өрлеуі" атты фильмде көрнекті рөл болды. Бродвейдің бұл премьерасы коммерциялық жетістікке жетпегенмен, Бертольт Брехт пьесасы классикалық театр сатирасы болып саналады. 1963 жылы Мариоттың киноға қосқан үлесі жақсы болды, өйткені ол сыншылардан танымал болған "Жайлы әлемде" Хёрст рөлін сомдады. Онжылдықта ол аймақтық театрда өнер көрсетуді жалғастырды, мысалы, 1966 жылы Корнинг жазғы театрында оны өзіңізбен бірге ала алмайсыз. Келесі жылы ол Юджин О'Ниллдің "More Stately Mansions" роліне кірді, ол Хэллоуин күні (31 қазан 1967) Бродхерст театрында ашылып, 142 спектакльді өткізді. Пьесада Ингрид Бергман, Коллин Дьюхерст және Артур Хилл ойнады. Mansions 1968 жылы 2 наурызда жабылғаннан кейін, Марриотт Broadhurst-те келесі қойылымда, 13 наурызда ашылған Гор Видалдың саяси комедиясы Weekend-те Роджер ретінде пайда болды. Пьеса жақсы қабылдамады және тек 21 қойылымнан кейін жабылды. 1970 жылдардың басында бірнеше фильмдерде ойнаған. Соңғы рет үлкен экранда 1975 жылы Аль Пачиноның қатысуымен шыққан "Көк күннің түстен кейін" фильмінде астмамен ауыратын банк күзетшісі Говардтың рөлін сомдаған. Марриоттың соңғы қойылымы сахнада болды, 1976 жылы "Ақ магнолияның салт аттыларының соңғы кездесуі" фильміндегі Рамси көздері ретінде, сонымен қатар Броадхерстте орындалды.