Кіріспе

Компаньи д'орданнс - ортағасырлық Франция мен қазіргі Францияның алғашқы тұрақты әскері. Бұл жүйе қазіргі заманғы компанияның түп атасы болды. Әр рота 100 найзалы төрт адамнан тұратын, олар ауыр қаруланған және броньды жандарм (ауыр атлы) айналасында құрылған, көмекші пагельдер немесе сквайрлар, садақшылар мен қарулы адамдармен, барлығы 600 адам. 1445 жылы Францияда 9 мың адамнан тұратын 15 рота болды, оның 6000 -ы жауынгерлер, ал 3000 -ы жауынгер еместер. 15 ғасырдың барысында орденнация компаниялары 58 компанияның 4,000 найзасы мен 24,000 адамынан тұратын ең жоғары күшке дейін кеңейді. Кейіннен бұл топтар артиллерия, 1448 жылдан кейін франк садақшыларының ополчиялары және 1480 жылдан бастап тұрақты жаяу әскер полктарымен (bandes d'infanterie) толықтырылды. 17 ғасырда компаньи д'орданннздер жандармерия жүйесімен алмастырылды.

Тарих

14 және 15 ғасырдың басында жалдамалы әскерлер, олардың қожайындарымен келісімшарттары аяқталды, ортағасырлық Францияның пәлесі болды. 1430-шы жылдардың аяғында, Жүз жылдық соғыс тыныш кезеңдердің біріне өтіп жатқанда, Англо-Бургундия әскерлерінің жұмыссыз жалданған сарбаздарына тонауға рұқсат етілді. Кейін кейбіреулерін француз жалдамалы капитандары жалдап, оларды корольдің бұйрығымен құрылған корольдік компанияларға жалдады. Бұл еркін компаниялар негізінен гаскондардан, испандардан, бретоннан, фламандтардан және немістерден құралған. Олар жергілікті шаруалардан қорғаныш ақшасын талап етіп, сонымен қатар жол жүріп бара жатқан саудагерлерден жол ақысын талап етіп, жергілікті беделді адамдарды төлем үшін ұстап отырды. 1439 жылы француз заң шығарушы органы, жалпы мемлекет (французша: états généraux) деп аталатын, әскери жалдау мен оқытуды тек патшаға ғана шектеу туралы заңдар қабылдады. Жаңа патша әскерін қаржыландыру үшін "таль" деп аталатын жаңа салық алынды. Жалшы әскерлер компанияларына патша әскеріне тұрақты негізде коммандион д'орданнес ретінде қосылу немесе егер олар бас тартса, аңға алынып, жойылу мүмкіндігін берді. Франция 6000 адамнан тұратын тұрақты әскерге ие болды, ол өз бетімен әрекет етуге тырысқан жалдамалыларды біртіндеп жою үшін жіберілді. Жаңа тұрақты әскердің соғыс жүргізу әдісі бұрынғыларына қарағанда тәртіпті әрі кәсіби болды. 1440-шы жылдардағы реформалар ақырында 1453 жылы Кастильондағы француз жеңісіне және Жүз жылдық соғыстың аяқталуына әкелді. Бұл атаудың шығу тегі 1447 жылы Франция королі Карл VII-нің тұрақты тұрақты әскерге арналған бұйрығына немесе "ордененске" байланысты. 1450 жылы роталар Grande ordonnance деп аталатын далалық әскерге және petite ordonnance деп аталатын гарнизондық күшке бөлінді. Осы компаниялардан басқа, француз патшалары әлі де қарулы және жауынгерлерді дәстүрлі түрде шақырып, арьере бан деп атады, басқаша айтқанда, Франция Корольдігінде тұратын 15 жастан 60 жасқа дейінгі барлық еркек еркектерді соғысқа шақырған жалпы алым. Сонымен қатар, бүкіл патшалықта көптеген қалалар, қалалар, қамалдар мен бекіністерде патшалық сарбаздардың сансыз гарнизондары болды, олар өткен ғасырлардағыдай шайқасқа шақырылды; алайда олардың маңызы ордонанс ерлерінен айырмашылығы жоқ. Дәстүрлі тарихшылықта әрқайсысы 100 найзадан тұратын 20 ротадан тұратын күш бар, бірақ бұл емес, бұл кейінірек (олай болса, халықтық тарихи) бағалау. Бұл оқиғаға байланысты күңгірт тарихнамаға қосылғанда, Францияда бір уақытта (немесе шамамен) жарияланған бір Grande Ordonnance емес, екі ондаған немесе одан да көп болғандығы анық көрінеді. Бұл жергілікті бір уақыттағы нұсқалардың әрқайсысы тек жақын маңдағы аймаққа және оған тағайындалған күшке қатысты, бірақ ережелері, жалдау жөніндегі нұсқаулар және т.б. бойынша басқа жағынан бірдей болды. Осыған байланысты, топтардың көлемі әр түрлі болды, ал жекелеген топтарда 30 - 100 найза бар, бұл әскерлер орналасқан аймақтың қорғаныс және қауіпсіздік талаптарына байланысты. Бұл заңға дейін француздар еріктілер, жалдамалылар мен феодалдық алымдардың кездейсоқ қоспасына байланысты болды, олардың қабілеттері мен беделі әртүрлі болды. Ең жаманы, бұл жауынгерлердің көбісі Францияны қорғауға қарағанда, ұрлық пен қарақшылыққа көбірек қызығушылық танытқан, негізінен, бостандық алушылар еді. Гранде Ордонанс, қандай формада болмасын, патшалықтың қорғанысын сенімді күштердің қолына беру үшін бірізді, орталықтандырылған күш болды, оның жоғары лауазымды адамдары (тақтың тікелей тағайындалғандары ретінде) француз монархиясына адал болды және оған керек-жарақ, жалақы және қолдау үшін тәуелді болды. Әр найзаның (қатесі - "нақ" немесе "жабдықталған" найза) құрамында, қазіргі заманғы дереккөздер бойынша, алты жылқы мен төрт адам болған. Шын мәнінде, әр найзаға алты адам, әрқайсысына ат, бірақ олардың төртеуі ғана жауынгерлік құрам ретінде саналды. Аға мүшесі қарулы адам (француз тілінде gen d'armes, көпше gens d'armes немесе gendarmerie ұжымдық есім ретінде). Бұл ер адамды экуер (экуер немесе кутилиер) қолдады, әдетте жас жігіт әлі де қару-жараққа шәкірт болып жатты, немесе әлі шайқаста толық дәлелденген жоқ. Қарулы және атбасарлық қызметте оларға пайдж, немесе валет де guerre, әдетте, жасөспірім еркек көмекші болды, ол олардың қару-жарақтары, жабдықтары мен жылқыларына қамқорлық жасауды тапсырды. Қарулы қолбасшы әдетте толық броньдалған, әдетте қарулы адаммен бірге (немесе жақын) жүкті, және олар аттанып соғы...