Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фредерик Хуртен Рхед (1880-1942) - керамикашы және өнер және қолөнер қозғалысының басты тұлғасы. Ол Англияда туып, өмірінің басым бөлігін Құрама Штаттарда қыш құмырашы болып өткізді. Керамика техникасын үйретумен қатар, Рхед студияда да, коммерциялық қыш бұйымдарда да үлкен ықпал етті. Ол Роузвилл керамикасында жұмыс істеді, өзінің Rhead керамикасын құрды (1913-1917), ал 1935 жылы Гомер Лафлин Қытай компаниясы үшін өте табысты Fiesta бұйымдарын жасады. Бүгінде Рхедтің жұмыстары ірі өнер мұражайларында қойылады.
Frederick Hurten Rhead (1880–1942) was a ceramicist and a major figure in the Arts and Crafts movement. A native of England, he worked as a potter in the United States for most of his career. In addition to teaching pottery techniques, Rhead was highly influential in both studio and commercial pottery. He worked for the Roseville Pottery, established his own Rhead Pottery (1913–1917), and in 1935 designed the highly successful Fiesta ware for Homer Laughlin China Company. Today, Rhead's work is displayed in major art museums.
Ерте өмір
Рэд Ханлиде, Стаффордширде құмыра жасаушы отбасында дүниеге келген. Ол басқа да бірнеше қыш құмыраханаларда жұмыс істеді, соның ішінде өз бизнесі сәтсіз болды. Фредериктің анасы Адольфин (туған аты Хуртен) да өнерлі отбасынан шыққан. Фредерик Хёртеннің бауырлары Англияда қалған талантты дизайнер Шарлотта Рхедті және ағасына еріп АҚШ-та жұмыс істеген Гарри Рхедті қамтыды.
Rhead was born in Hanley, Staffordshire, into a family of potters. His father Frederick Alfred Rhead began his career as an apprentice at Mintons Ltd, where he learned to be a pâte sur pâte artist. He went on to work in a number of other potteries, including a business of his own which failed. Young Frederick's mother Adolphine (née Hurten) also came from an artistic family. Frederick Hurten's siblings included Charlotte Rhead, a talented designer who remained in England; and Harry Rhead, who followed his brother to work in the United States.
Білім және ерте мансап
Рхед Стаффордширдің керамика ауданында білім алды, ол АҚШ-қа көшіп барғанға дейін сонда тұрды. Сол кезде астананың құрамында бөлек қалалар болды, олар содан бері Тренттегі Стоук қаласы ретінде бірікті. Рэд Ханлиде оқыған. Ол Бёрслемде әкесімен бірге тағылымдамадан өтті және сол қаладағы Веджвуд институтында сабақ алды. Білімін аяқтағаннан кейін Рэд Лонгтон қаласында өнер сабақтарын оқытты. Ол Ханлидегі Уордл және Ко. деп аталатын қыш бұйымдарының көркемдік директоры болды. Оның әпкесі Шарлотта да фирмаға қосылды.
Rhead was educated in the Potteries District of Staffordshire, where he lived until he emigrated to the US. At that time the conurbation consisted of separate towns, which have since united as the city of Stoke on Trent. Rhead went to school in Hanley. He served an apprenticeship in Burslem under his father and attended classes at the Wedgwood Institute in the same town. After completing his education, Rhead taught art in Longton. He became art director of a pottery called Wardle and Co. in Hanley. His sister Charlotte also joined the firm.
АҚШ-тағы мансабы
1902 жылы Фредерик Хуртен Рхед АҚШ-қа көшіп барды, оның ағасы Луис Рхед (18581926) Нью-Йоркте табысты графикалық дизайнер болды. Керамиканың басым саласы болған Стоук-он-Тренттен көшіп келгендер Трентон, Нью-Джерси немесе Фредерик Рхедтің жағдайындағыдай Огайо штатына қоныстанды. Екі аймақта да қыш құмыра жасау өнеркәсібі болған. Рхедтің АҚШ-тағы алғашқы лауазымы 1902 жылы өзінің атын Вэнс Фейенстен Авон Фейенске өзгерткен Огайо штатының Тилтонвилл қаласында шағын көркем керамикамен айналысты. Рхедтің керамикаға деген қызығушылығынан шыққан бұйымдар нарыққа жиі шығарылмайды. Тилтонвиллдегі өндіріс жақын маңдағы Уиллингке көшірілді, ал 1904 жылы Рхед Огайо штатының Занесвилл қаласында Уэллер қыш құмырасы үшін дизайнер болып жұмыс істеуге кетті, бірақ ол онда ұзақ тұра алмады. 1904 жылы Рхед Зансвиллдегі Роузвилл керамикасының көркемдік директоры болды. Роузвилл үлкен қыш құмырасы болды, ол кейбір көркем қыш құмырасын, сондай-ақ пайдалы желілерді өндірді. 2012 жылдың қазан айында АҚШ-та аукционда Rhead-тің төрт плиткалы панелі 637 500 АҚШ долларына сатылды. Ол Флорида штатының Санкт-Петербург қаласында салынып жатқан Америка өнер және қолөнер қозғалысы мұражайының атынан сатып алынған. 1911 жылы ашылған Арекипа керамикасы санаторийдің қосымша бағыты болды, бірақ Рхед өзінің жоспарларында өршіл болды. Ол лайықты балшықтар тауып, глазурамен тәжірибе жүргізді және түтікшелер сияқты сәндік әдістерді үйретті (бұл әдіс оның әпкесі Шарлоттамен де байланысты). Рхедтің әдістері менеджмент тарапынан жеткілікті түрде іскерлік деп танылмаған. 1913 жылы оны Арекипа керамикасында Стаффордширден келген Альберт Солон алмастырды, ол өндіріс шығындарын азайтты. 1913 жылдың аяғында немесе 1914 жылдың басында Санта-Барбарада өзінің құмыра жасау студиясын ашып, Калифорнияда қалды. 1917 жылға дейін жұмыс істеген Рхед керамикасы қазір жоғары бағаланатын бұйымдарды өндірді. 2007 жылы осы кезеңдегі Рхед вазасы аукционға қойылған ең қымбат американдық көркем керамика ретінде рекорд орнатты, кейіннен оны басып өтті.
In 1902, Frederick Hurten Rhead emigrated to the United States, where his uncle Louis Rhead (1858–1926) was a successful graphic designer in New York. Emigrants from Stoke on Trent, where ceramics was the dominant industry, tended to settle in such places as Trenton, New Jersey, or, as in Frederick Rhead's case, Ohio. Both areas had pottery industries to exploit the clay deposits. Rhead's first USA position was managing a small art pottery at Tiltonville, Ohio, which changed its name from Vance Faience to Avon Faience in 1902. Pieces from Rhead's time at this pottery rarely come on the market. Production at Tiltonville was being transferred to nearby Wheeling, and in 1904, Rhead left to work as a designer for the Weller pottery in Zanesville, Ohio, but he did not stay there long. In 1904, Rhead became art director at the Roseville Pottery in Zanesville. Roseville was a large pottery which produced some art pottery as well as more utilitarian lines. In October 2012, a four tile panel by Rhead sold for US$637,500 at auction in the US. It was bought on behalf of the Museum of the American Arts and Crafts Movement, currently under construction in St. Petersburg, Florida. The Arequipa Pottery, which opened in 1911, was a sideline for the sanatorium, but Rhead was ambitious in his plans. He sourced suitable clays, experimented with glazes and taught decorative techniques such as tubelining (a technique also associated with his sister Charlotte). Rhead's methods were not regarded by the management as sufficiently businesslike. In 1913 he was replaced at the Arequipa Pottery by Albert Solon, another potter from Staffordshire, who reduced production costs. Rhead remained in California, starting his own pottery studio in Santa Barbara in late 1913 or early 1914. Operating until 1917, the Rhead Pottery produced ware which is now highly valued. In 2007 a Rhead vase from this period set the record, subsequently overtaken, as the most expensive American art pottery at auction.
Огайоға оралу
Карьерасының соңғы кезеңінде Рхед үлкен көлемде, коммерциялық өндірісте жұмыс істеді. Рэд Занесвиллге оралды, онда ол American Encaustic Tiling Company компаниясында жұмыс істеді. Энкаустикалық плитка деген сөз 19-ғасырдағы еден плиткасын жасаудың ортағасырлық әдісін қайта жаңғыртуды білдіреді. Рхедтің кезінде компания кейбір көркем плиткаларды (шатырлар үшін және т.б.) Бұл жерде үлкен көлемде, пайдалы бұйымдар өндіріледі. Америкалық Encaustic компаниясы бір кездері әлемдегі ең үлкен плитка фабрикасын жұмыс істеді деп саналады. 1930 жылдары Ұлы депрессияның құрбаны болғандықтан, ол жабылуға мәжбүр болды.
In the later part of his career, Rhead worked in larger scale, more commercial production. Rhead returned to Zanesville, where he worked for American Encaustic Tiling Company. The words encaustic tile refer to the 19th century revival of a medieval technique for the production of floor tiles. During Rhead's time, the company combined production of some art tiles (for fireplaces, etc.) with large scale production of more utilitarian ware. American Encaustic was reputed at one time to operate the largest tileworks in the world. It was forced to close in the 1930s, a victim of the Great Depression.
Фестиваль бұйымдары
1927 жылы Рхед Ньюэллдегі (Батыс Вирджиния) Гомер Лафлин Қытай компаниясының көркемдік директоры болып жұмысқа қабылданды. Ол 1942 жылы қайтыс болғанға дейін осы қызметте болды. 1930 жылдары Рхед Fiesta деп аталатын шыныланған асханалық ыдыстардың желісін ойлап тапты және жобалады. Ол арт-деко стиліне негізделген шар тәрізді тақырыпқа негізделген. Керамика бес түрлі түсті болды. Бұл идея бойынша, тұтынушы әр түрлі түсті бұйымдарды сатып алып, оларды өз қалауынша араластыра алады. 1936 жылы қаңтарда халыққа таныстырылып, бірден табысқа жетті. Тамақ ішегінде бір түсті бояулар араластыру идеясы жаңалық емес, бірақ Редтің нұсқасы сәтті болды. Мұндай тұжырымдама бұған дейін Калифорниядағы екі қыш құмырахана, Санта-Каталина аралының Каталина қыш құмыраханасы 1930 жылдардың басында және Бауэр қыш құмыраханасы арқылы сатылды. Гомер Лафлин компаниясы жаңа пішіндермен, сондай-ақ жаңа глазурлық түстермен желісін кеңейтті. Ол АҚШ-та ең көп сатылған асханалық бұйымдар желісіне айналды. Рхед "Harlequin" деп аталатын ұқсас желісін жасады, ол Гомер Лафлиннің маңызды клиенті Вулвортта сатылды. Фредерик Хуртен Рхед 1942 жылдың қарашасында Нью-Йоркте қатерлі ісік ауруынан қайтыс болды.
In 1927 Rhead was hired as art director of the Homer Laughlin China Company in Newell, West Virginia. He continued in the position until his death in 1942. In the 1930s, Rhead conceived and designed a line of glazed dinnerware called Fiesta. It was based on a spherical theme in Art Deco style. The pottery came in five colours. The concept was that the customer could acquire pieces of different colours to mix and match according to taste. Introduced to the public in January 1936, the line was an immediate success. The idea of mixed solid colours on dinnerware was not new but Rhead's version was more successful. Such a concept had previously been marketed by two California potteries, the Catalina Pottery of Santa Catalina Island in the early 1930s and the Bauer Pottery. The Homer Laughlin Company expanded the line with new shapes, and eventually new glaze colours as well. It became the best selling line of dinnerware in the US. Rhead designed a similar line called "Harlequin", which was sold in Woolworth's, an important customer of Homer Laughlin. Frederick Hurten Rhead died in New York City in November 1942 from cancer.
Мұрасы мен құрметтері
Рэд екі түрлі салада белсенді болды: студиялық қыш және өнеркәсіптік керамика, кейде көркемдік түпнұсқалық мүмкіндіктері аз болатын. Рхедтің қыш құмырасы Американың ірі музейлерінде, соның ішінде Метрополитен өнер мұражайында көрсетіледі. Оның америкалық шығармалары өте қымбат бағаға сатылады, алайда оның ағылшын шығармалары әлдеқайда қарапайым бағамен сатылады. Массалық өндірістегі Fiesta дизайны оның ең танымал жетістігі болуы мүмкін, өйткені желі 1936 жылдан бері өндірісте болды, бірақ үнемі емес. Рхедтің өлімінен кейін "Фиеста" туындысы соғыс жағдайына байланысты проблемаларға тап болды. АҚШ үкіметі атом бомбасын жасау үшін барлық қолда бар уранды өз бақылауына алды. Фиестаның қызыл-сары қызыл түсті жарқырауы үшін уран тотығы қажет болды. Бұл негізгі түссіз және ашық қордағы әртүрлі заттардың күрт азаюымен, желіге деген қызығушылық азайды. Тұтынушылардың қызығушылығы мен сатылымдары біраз уақыт бойы күшті болды. Жаңа глазурлық түстер палитрасының енгізілуіне қарамастан, сату келесі 27 жылда бірте-бірте төмендеді, содан кейін 1973 жылдың қаңтарында бүкіл желі тоқтатылды. 13 жыл бойы болмағаннан кейін, желі өзгертілген балшық денемен және глазурлық құраммен қайта жаңғыртылды. Fiesta асханалық ыдыстарының екінші нұсқасы алғаш рет 1986 жылдың басында алғашқы желісінің 50 жылдығына арналған. Сонымен қатар, халықтың көңілінен өткен ескі дизайн. Жаңа бұйымдарды жасау кезінде Rhead-тің жобалаған кейбір Vintage Fiesta құю қалыптары қолданылды. Көптеген пішіндер жаңа материалдардың талаптарына сай болуы үшін сәл өзгертілді немесе толығымен қайта құрылды.
Rhead was active in two different fields: studio pottery and industrial ceramics, where there was sometimes less scope for artistic originality. Rhead's pottery is displayed by major American museums, including the Metropolitan Museum of Art. His American work can command very high prices, although his English work remains much more modestly priced. The mass produced Fiesta designs may be his best known achievement, as the line has remained in production since 1936, although not continuously. After Rhead's death, the production of "Fiesta" ran into problems related to war time conditions. The United States Government took control of all available uranium to develop the atomic bomb. An oxide of uranium was necessary to produce the vibrant orange red glaze of Fiesta. Without that key color, and with the severe reduction in variety of open stock items available, the appeal of the line suffered. Consumer interest in, and sales of, the line did remain strong for some time. Despite the introduction of a new palette of glaze colours, sales progressively declined over the following 27 years until the entire line was discontinued in January 1973. After an absence of 13 years, the line was revived with an altered clay body and glaze composition. This second incarnation of Fiesta dinnerware was first marketed in early 1986 to capitalise on the 50th anniversary of the original line's introduction. In addition, popular taste was embracing vintage design. Some vintage Fiesta casting moulds designed by Rhead were used in production of the new ware. Most shapes had to be slightly altered, or completely redesigned to meet the requirements of the new materials.