Уоррен Маккензи: Американдық керамист және оның шығармашылығы

Кіріспе

Warren MacKenzie (16 ақпан 1924 – 31 желтоқсан 2018) – американдық қолөнер шебері, керамист. Ол Иллинойс штатының Вилметте қаласында бес баланың екіншісі болып өсті, оның ағалары Фред және Гордон, ал апалары Мардж (Пеппи) мен Мэрилин болды. Оның жоғары мектептегі жылдары Иллинойс штатының Виннетка қаласындағы Нью-Трир орта мектебінде өтті.

Өмірбаян

Маккензи мен оның алғашқы әйелі Аликс 1949 жылдан 1952 жылға дейін Бернард Личпен бірге оқыды. Оның қарапайым, дөңгелекте жасалған тұрмыстық керамикасына Шоджи Хамада мен корей керамикасының эстетикасы зор әсер еткен. Ол жапон Мингэй стиліндегі керамиканы Миннесота штатына әкелгені үшін танымал, бұл стиль "Мингэй сота" деп аталады. Маккензи өзінің мақсатын "күнделікті қолданысқа арналған" ыдыстар жасау деп түсіндірді. Сәйкесінше, оның туындылары ірі музейлерде сақталып, коллекционерлер арасында жоғары бағаланатын болғанымен, Маккензи бағаларын үнемі төмен ұстады және белгілі бір кезеңдерде (1970-ші жылдар, 2000-ші жылдардың басы) жұмысына қол қоймады, соңғы рет 2009 жылдың соңында жеке мөрінің (chop) қолдануын қайта бастады. Оның өнімдерінің көп бөлігі тас қыштан жасалған, бірақ карьерасы бойы кейде фарформен де жұмыс істеді. Маккензи талантты педагог ретінде белгілі болды. 1953 жылдан бастап ол Миннесота университетінде сабақ берді, онда ол профессор-эмеритус атағын алды. Оның шәкірттерінің арасында Рэнди Джонстон, Дик Кутер, Майк Норман, Джефф Острейх, Уэйн Бранум, Марк Фарис, Барбара Дидук, Нэнси д’Эстанг, Пол Дресанг, Ширли Джонсон, Майкл Брейди, Сэнди Саймон, Марлен Джек және Е.А. (Майк) Миккелсен болды. Уоррен Маккензидің 30 жылға соңғы әйелі Нэнси Маккензи 2014 жылдың қазан айында 80 жасында дүние салды. Нэнси табиғаттан табылған заттар мен қайта өңделген материалдарды қолдана отырып, көркемтекшілік өнерде шеберлік танытқан. Уоррен 2018 жылдың 31 желтоқсанында қайтыс болғанға дейін олармен бірге тұрған Стиллвотер қаласының (Миннесота штаты) шетіндегі үйінде және студиясында өмір сүрді. 2006 жылдың желтоқсанына дейін Маккензи өз мүлігінде көрме залды (showroom) ұстады. Көрме залы қатаң түрде "сенімге негізделген жүйемен" жұмыс істеді, онда ыдыстарға баға жапсырмалары жабыстырылып, келушілер ақшаны тоқылған себетке салып, қажет болған жағдайда өзара есептесетін. Алайда, ұрлық пен клиенттердің оның жұмысын онлайн платформаларда қымбат бағамен сатуына байланысты Маккензи көрме залын жапты. Оның орнына ол ыдыстарын Миннеаполистегі Солтүстік Клей орталығында, Миннесота штатындағы Trax галереясында, Калифорниядағы Lacoste галереясында, Массачусетс штатындағы Schaller галереясында, сондай-ақ ел бойынша өтетін көрмелерде сатуды жөн көрді. 2018 жылдың 31 желтоқсанында Маккензи 94 жасында дүние салды.

MacKenzie and his first wife, Alix, studied with Bernard Leach from 1949 to 1952. His simple, wheel thrown functional pottery is heavily influenced by the aesthetic of Shoji Hamada and Korean ceramics. He is credited with bringing the Japanese Mingei style of pottery to Minnesota, fondly referred to as the "Mingei sota style." MacKenzie described his goal as the making of "everyday" pots. Accordingly, although his pots are found in major museums and command high prices among collectors, MacKenzie has always kept his prices low and for various time periods did not sign his work (1970s, most of the 2000s) until recently resuming the use of his chop at the end of 2009. Most of his output was produced in stoneware, although he worked in porcelain at times during his career. MacKenzie was well known as a teacher. Since 1953 he had taught at the University of Minnesota, where he was a Regents' professor emeritus. His students have included Randy Johnston, Dick Cooter, Mike Norman, Jeff Oestreich, Wayne Branum, Mark Pharis, Barbara Diduk, Nancy d'Estang, Paul Dresang, Shirley Johnson, Michael Brady, Sandy Simon, Marlene Jack, and E. A. (Mike) Mikkelsen. Warren MacKenzie's second wife of 30 years, Nancy MacKenzie, died in October 2014, at the age of 80. Nancy was an accomplished textile artist using found objects from nature and the recycle bin. Warren continued to live in the home they shared outside Stillwater, Minnesota, where he maintained his studio until his death on December 31, 2018. Until December 2006, MacKenzie also housed a showroom on his property. The showroom operated strictly on the "honor system" whereby pots were marked with price stickers and visitors would pay for pots by placing their money in a wicker basket, making change for themselves as appropriate. Unfortunately, due to theft and customers selling his work for an outrageous profit online, MacKenzie closed his showroom, opting instead to sell his pots through the Northern Clay Center in Minneapolis, Minnesota, Trax Gallery in California, Lacoste Gallery in Massachusetts, and the Schaller Gallery in Michigan, as well as exhibitions around the country. On December 31, 2018, MacKenzie died aged 94.