Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уайтс Marine Engineering Company - 1930 жылдары кемедегі бу қозғалтқыштарын жасаған британдық теңіз инженерлік компаниясы.
Defunct British maker of marine steam engines
White's Marine Engineering Company was a British marine engineering company in Hebburn on Tyneside, that made marine steam engines in the 1930s.
Уильям Альберт Уайт
Оның негізін қалаушы Уильям Альберт Уайт (1879-1940) - Сандерлендтен шыққан теңізде қызмет еткен бас инженер. 1904 жылы Parsons Marine Steam Turbine Company компаниясында жұмыс істеді, деструкторларға бу турбиналарын орнатып, жұмыс істеді. Кейін АҚШ-та теңіздегі бу турбиналарын салу мен орнату бойынша жұмыс істеді. 1910 жылдан бастап Нью-Йоркте өзінің теңіз жөндеу кәсіпорны болды. 1916 жылы ол Нью-Йорктегі бизнесін тастап, Англияға оралды. 1921 жылы Уайт ауыр мазутты жағу үшін төмен қысымды жүйені патенттеді, ол бу кемелерін бункерлеу үшін көмірге экономикалық және танымал балама болды. Ол 1920 немесе 1922 жылдары жүйелерді өндіру үшін White's Oil Burning Co компаниясын құрды. Босвеллдің бастапқы қозғалтқыштары екі турбинадан тұратын, олар кеме ортасының екі жағында бір-бірімен қатар орнатылған және бір винт бұрандасына бағытталған. Уайт жоғары қысымды турбинасын төрт цилиндрлі: екі жоғары қысымды және екі төмен қысымды құрама қозғалтқышпен ауыстырды. Қазандардан шыққан бу жоғары қысымды цилиндрлерге кірмес бұрын супер- және қайта қыздырғыштан өтеді. Жоғары қысымды цилиндрлерден шыққан бу төмен қысымды цилиндрлерге кірмес бұрын қайта жылытқыш арқылы қайтадан өтеді. Жоғары қысымды цилиндрлерге бара жатқан бу төмен қысымды цилиндрлерге бара жатқан буды қыздырады. Рециприкалы қозғалтқыш винтті білікпен бір редукциялы берілісті іске қосты, бұл қозғалтқыштың винттен бірнеше есе жылдам жүруге мүмкіндік берді. Бұл дегеніміз, реактивті қозғалтқыш Бауэр-Вач жүйесінен әлдеқайда кішірек және жеңіл болуы мүмкін. Бауэр-Вач жүйесіндей, Уайттың үзілісші қозғалтқышынан шыққан бу буды шығарып, екі есе азайту арқылы сол винт бұрандасын қозғалтатын бу турбинасына қуат берді. Бірақ, кері қозғалтқыштың кеңейтудің екі сатысы болғандықтан, бу жоғары қысымда болды және Уайт Бауэр Вах жүйесіндегіге қарағанда қуатты турбинаны пайдалануға мүмкіндік берді. Уайттың жүйесі өз қуатының жартысын - дизельдік қозғалтқыштан, ал жартысын турбинадан өндірді. Аддерстон идеясын дәлелдеуде сәттілікке қол жеткізді, ал Уайт өзінің қозғалтқыш жүйесіне патент алуға өтініш берді. АҚШ-та ол 1936 жылдың қаңтарында патент алды, ал АҚШ-тың патенттік кеңсесі оған 1938 жылдың қарашасында 2,137,934 нөмірлі АҚШ патентін берді. 1936 - 1938 жылдары Уайттың туған жері Сандерлендтегі үш кеме жасаушы оның қозғалтқыш жүйесін жаңа пароходтарға орнатты. Бартрам және оның ұлдары оны жеті кемеге, ал Дж. Л. Томпсон және оның ұлдары бес кемеге орнатты. Шорт Брэдс оны Білдлстоун деген кемеге орнатты. Уайт өзінің "White Shipping Co" компаниясына тапсырыс берді. Ол жаңа кемелерге орнатуға жарамды, бірақ қазіргі бар қанатқыштарға ретроспективті орнату оңай емес еді. Бауэр-Вач жүйесі танымал болды, өйткені оны үш есе кеңейту қозғалтқышына қосуға болады.
The founder, William Albert White (1879–1940), was a marine chief engineer from Sunderland who had served at sea. In 1904 he worked for the Parsons Marine Steam Turbine Company, installing and running steam turbines in destroyers. He then worked in the USA on the building and installation of marine steam turbines. From 1910 he had his own marine repair business in New York. In 1916 he disposed of his New York business and returned to England. In 1921 White patented a low pressure system for burning heavy fuel oil, which had become an economical and popular alternative to coal for bunkering steamships. He founded White's Oil Burning Co to manufacture the system in either 1920 or 1922. Boswells original engines were two turbines mounted side by side, either side of the centre line of the ship, and geared onto a single propeller shaft. White replaced her high pressure turbine with compound engine that had four cylinders: two high pressure and two low pressure. Steam from the boilers passed through a superheater and reheater before entering the high pressure cylinders. Steam exhausted from the high pressure cylinders passed through the reheater again before entering the low pressure cylinders. Hence steam on its way to the high pressure cylinders re heated steam on its way to the low pressure cylinders. The reciprocating engine drove the propeller shaft via single reduction gearing, which allowed the engine to run several times faster than the propeller. This meant that the reciprocating engine could be much smaller and lighter than in the Bauer Wach system. As in the Bauer Wach system, exhaust steam from White's reciprocating engine powered an exhaust steam turbine which drove the same propeller shaft via double reduction gearing. But because the reciprocating engine had only two stages of expansion, the steam was at higher pressure, and allowed White to use a turbine more powerful than in the Bauer Wach system. White's system produced about half of its power from the reciprocating engine, and half from the turbine. Adderstone was a successful proof of concept, and White applied for patents for his propulsion system. In the USA he filed for a patent in January 1936, and the United States Patent Office awarded him US patent number 2,137,934 in November 1938. Between 1936 and 1938, three shipbuilders in White's native Sunderland installed his propulsion system in new steamships. Bartram & Sons installed it in seven ships and J. L. Thompson and Sons installed it in five. Short Brothers installed it in one ship, Biddlestone, that White ordered for his own White Shipping Co.
White claimed that his system used 35 per cent less fuel than a triple expansion engine of similar power. It was suitable for installation in new ships, but it was not easy to install retrospectively in existing reciprocating engined ships. The Bauer Wach system remained more popular because it could be added to an existing triple expansion engine.
Кейінгі тарих
Уайт 1940 жылы 9 маусымда қайтыс болды. Эван Томас, Рэдклиф және компания Биддлстоунды сатып алды. Уайт 1937 жылы Аддерстонды сатып жіберген болатын. White's Marine Engineering Co Ltd компаниясы 1951 жылы британдық шыны өнеркәсібінің жеткізушісі ретінде тіркелген.
White died on 9 June 1940. Evan Thomas, Radcliffe and Company bought Biddlestone. White had already sold Adderstone in 1937. White's Marine Engineering Co Ltd was listed in 1951 as a supplier to the British glass industry.