Кіріспе

Венераның жер бетін қалыптастыру немесе Венераның жер бетін қалыптастыру - бұл Венера планетасының жер бетін адам өмір сүруіне қолайлы ету үшін оны құрудың гипотетикалық процесі. Жер бетіндегі тығыз көмірқышқыл газы мен күкіртқышқыл газының басым бөлігін жою немесе басқа түрге түрлендіру арқылы атмосфераға тыныс алатын оттегін қосу. Бұл үш өзгеріс бір-бірімен тығыз байланысты, өйткені Венераның экстремалды температурасы оның тығыз атмосферасының жоғары қысымы мен парниктік әсерінен туындайды.

Идеяның тарихы

Поул Андерсон, табысты ғылыми-фантастикалық жазушы, бұл идеяны өзінің 1954 жылғы "The Big Rain" повесінде ұсынды, бұл оның Психотехникалық Лигасының болашақ тарихындағы оқиға. Венераны ғылыми тұрғыдан терраформалау туралы алғашқы ұсынысты астроном Карл Саган 1961 жылы жасаған. 1960 жылдардың басына дейін көптеген астрономдар Венера атмосферасының температурасы Жерге ұқсас деп есептеген. Венераның өте ірі парниктік әсердің салдарынан қалың көмірқышқыл газы атмосферасы бар екені белгілі болған кезде кейбір ғалымдар атмосфераны өзгертіп, жер бетіне көбірек ұқсату идеясын қарастыра бастады. Бұл гипотетикалық перспективаны алғаш рет 1961 жылы Карл Саган ұсынды, ол "Science" журналында Венера атмосферасы мен парниктік әсерін талқылаған классикалық мақаласының соңғы бөлімі ретінде. "Бұл фатальдық кемшілік: 1961 жылы мен Венераның бетіндегі атмосфералық қысым бірнеше бар деп ойладым, ал қазір оның 90 бар екенін білеміз, сондықтан егер схема жұмыс істесе, онда жүздеген метр ұсақ графитке көмілген бет пайда болады, ал атмосфера 65 бар таза молекулалық оттегінен тұрады. Біз атмосфералық қысымның әсерінен жарылып кетер ме, әлде отқа айналып кетер ме, бәрібір, бұл мәселе әлі де күмән тудырады. Алайда, оттегі көп жиналғанға дейін графит өздігінен көмірқышқыл газына айналып, процесті қысқартып жібереді". Саганның еңбегінен кейін, 1980 жылдары қызығушылықтың қайта жандануына дейін бұл ұғым туралы ғылыми талқылау аз болды.

Терраформация үшін ұсынылған тәсілдер

Терраформация әдістерінің бірнешеуін Мартин Дж. Фог (1995) және Джеффри А. Лэндис (2011) қарастырды. Қиындықтарға көмірқышқыл газынан органикалық молекулаларды өндіру үшін Венерде өте сирек кездесетін сутегі қажет. Венераның қорғаныш магнитосферасы болмағандықтан, атмосфераның жоғарғы бөлігі күн желінің тікелей эрозиясына ұшырайды және бастапқы сутегінің көп бөлігін ғарышқа жоғалтты. Саган атап өткендей, органикалық молекулаларға қосылған кез келген көміртек ыстық жер бетіндегі орта арқылы тез көмірқышқыл газына айналады. Венера көмірқышқыл газының көп бөлігі жойылғанға дейін салқындамай бастайды. Венера тек фотосинтездік биотаны енгізу арқылы terraformed бола алмайды деп жалпыға танылғанмен, атмосферада оттегі өндіру үшін фотосинтездік организмдерді пайдалану terraforming-тің басқа ұсынылатын әдістерінің құрамдас бөлігі болып табылады.

Карбонаттарда ұстап алу

Жер бетіндегі көміртегідің барлығы карбонат минералдары түрінде немесе көміртегі циклының әртүрлі сатыларында сақталады, ал атмосферада көмірқышқыл газы түрінде өте аз. Венерада жағдай керісінше. Көміртегінің көп бөлігі атмосферада, ал салыстырмалы түрде аз бөлігі литосферада сақталады. Венераның атмосфералық эволюциясының зерттеулері қазіргі 92 бар атмосферасы мен жер бетіндегі минералдар, әсіресе кальций және магний оксидтері арасындағы тепе-теңдік өте тұрақсыз екенін және соңғысы көмірқышқыл газы мен күкіртқышқыл газының карбонаттарға айналуы арқылы шоғырлануы мүмкін екенін көрсетеді. Егер осы жер бетіндегі минералдар толықтай өзгеріп, қаныққан болса, атмосфералық қысым төмендейді және планета біраз суынады. Боллок пен Гринспун модельдеуі бойынша мүмкін болатын соңғы жағдайлардың бірі атмосфераның және жер бетінің температурасы атмосферадағы қалған көмірқышқыл газын түрлендіру үшін жер қыртысының үлкен бөлігін жасанды түрде атмосфераға шығарып, көмірсутектің кеңінен түрлендіруіне мүмкіндік беру керек еді. 1989 жылы Александр Г. Смит Венераның литосфераның бұрылуы арқылы терраформациялануы мүмкін екенін, бұл жер қыртысының карбонаттарға айналуына мүмкіндік беретінін ұсынды. Landis 2011 атмосфераның жеткілікті мөлшерін түрлендіру үшін жеткілікті тау жыныстары бетін өндіру үшін 1 км тереңдікке дейін бүкіл жер қыртысының қатысуын қажет ететінін есептеп шығарды. Сондықтан ұқсас технологияларды Венераның терраформациясы кезінде де қолдануға болады деп болжауға болады. Сонымен қатар, минералдар мен көмірқышқыл газын карбонаттарға айналдыратын химиялық реакция экзотермиялық болып табылады, яғни реакция тұтынатын энергиядан көп энергия шығарады. Бұл атмосфералық көмірқышқыл газын көбірек түрлендіруге дейін түрлендіру жылдамдығын экспоненциалды өсу мүмкіндігі бар өзін-өзі нығайтатын түрлендіру процестерін құру мүмкіндігін ашады. Венераны басқа әлемнен алынған магний мен кальциймен бомбалау, сондай-ақ кальций және магний карбонаттары түрінде көмірқышқыл газын ұстап қалуы мүмкін. Атмосферадағы барлық көмірқышқыл газын түрлендіру үшін шамамен 8 кг кальций немесе 5 кг магний қажет болады, бұл көптеген кен өндіру мен минералды тазартуды талап етеді (бәлкім, әсіресе минералға бай Меркурийде). 8 кг - бұл 4 Веста астероидінің массасынан бірнеше есе көп (диаметрі диаметрден артық).

Жанартау базальті жынысына инъекциялау

Исландия мен АҚШ-тың Вашингтон штатындағы зерттеу жобалары атмосферадан көмірқышқыл газының үлкен мөлшерін жер астындағы саңылаулы базальттық формацияларға жоғары қысыммен енгізу арқылы алып тастауға болатынын көрсетті, онда көмірқышқыл газы тез арада қатты инертті минералдарға айналады. Басқа зерттеулер бойынша, бір текше метр саңылаулы базальт 47 килограмм көмірқышқыл газын ұстап қалуға мүмкіндік береді. Бұл бағалауларға сәйкес Венера атмосферасындағы барлық көмірқышқыл газын ұстап тұру үшін 9,86 × 109 км3 базальт жынысының көлемі қажет болады. Бұл шамамен 21,4 шақырым тереңдіктегі Венераның бүкіл қабығына тең. Тағы бір зерттеудің қорытындысына қарағанда, оңтайлы жағдайда, орташа есеппен 1 текше метр базальтты тау жынысы 260 кг көмірқышқыл газын ұстап алады. Венераның қабығы қалың болып көрінеді және планетада вулкандық ерекшеліктер басым. Жер бетінің 90% -ы базальттан, ал 65% -ы жанартаулық лава жазықтарынан тұрады. Сондықтан планетада көмірқышқыл газын ұстап тұру үшін өте перспективалы базальттық тау жыныстары қатпарлары болуы керек. Зерттеулер сондай-ақ мантиядағы жоғары температура мен жоғары қысым жағдайында (Жерде және, мүмкін, Венерада) ең көп таралған минерал кремний диоксиді осы жағдайларда тұрақты карбонаттарды құрай алатынын көрсетті. Бұл мантияда көмірқышқыл газының сақталуы мүмкіндігін ашады.

Сутегінің енгізілуі

Бірчтің айтуынша, Жер мен Венераның бастапқы түзілуі мен ішкі құрылымы біршама ұқсас деп есептелетіндіктен, Венера үшін де солай болуы мүмкін. Реакцияның іске асуы үшін атмосферадағы темір аэрозолі қажет болады, ал темір Меркурийден, астероидтардан немесе Айдан келуі мүмкін. (Күн желінен болатын сутегінің жоғалуы терраформация уақытында маңызды емес). Планетаның салыстырмалы түрде тегіс жер бетінің арқасында бұл су жер бетінің 80% -ын, ал Жер бетінің 70% -ын алып жатыр, бірақ бұл жердегі судың шамамен 10% -ын ғана құрайды. Қалған атмосфера шамамен 3 бар (Жердегіден шамамен үш есе) негізінен азоттан тұрады, оның кейбіреулері жаңа су мұхиттарына ерііп, Генри заңы бойынша атмосфералық қысымды азайтады. Қысымды одан әрі төмендету үшін азотты нитраттарға бекітуге болады. Футуролог Айзек Артур күннен иондалған сутегінің бөлшектер сәулесін жасау үшін жұлдызды көтеру және жұлдыздық процестерді пайдалануды ұсынды, бұл "сулы пушка" деп аталады. Бұл құрылғы Венераның тығыз атмосферасын сұйытуға, сонымен қатар суды пайда ету үшін көмірқышқыл газымен әрекеттесу үшін суды енгізуге, осылайша атмосфералық қысымды одан әрі төмендетуге пайдаланылуы мүмкін.

Атмосфераны тікелей алып тастау

Венера атмосферасын сұйыту әртүрлі әдістермен, мүмкін біріктірілген түрде жасалуы мүмкін. Атмосфералық газды Венерадан тікелей ғарышқа шығару қиынға соғады. Венераның құтылу жылдамдығы жеткілікті жоғары, сондықтан оны астероидтармен ұшыру мүмкін емес. Полак пен Саган 1994 жылы 700 км диаметрлі әсер етуші Венераны 20 км / с жылдамдықпен соққылаған кезде, әсер ету нүктесінен көретіндей, көкжиектен жоғары барлық атмосфераны шығарып салады, бірақ бұл жалпы атмосфераның мыңнан бір бөлігінен аз болғандықтан және атмосфераның тығыздығы азаюымен кері қайтарылатын болады, сондықтан осындай алып әсер етушілердің өте көп саны қажет болады. Лэндис қысымды 92 бардан 1 барға дейін төмендету үшін атмосфераны жою тиімділігі керемет болса да, кем дегенде 2000 соққы қажет екенін есептеп шығарды. Кішірек заттар да жұмыс істемейді, өйткені көбірек қажет болады. Бомбалаудың күштілігі атмосфераны алмастыратын газдың айтарлықтай бөлінуіне әкелуі мүмкін. Шығарылған атмосфераның көп бөлігі Венераның маңында Күн орбитасына кіреді және одан әрі араласпаса, Венераның гравитациялық өрісімен тұтқындалып, атмосфераның бір бөлігіне айналуы мүмкін. Бомбалауды қамтитын тағы бір нұсқа әдісі - бұл үлкен Койпер белдеуі объектісін оның орбитасын Венерамен соқтығысу жолына қою үшін бұрмалау. Егер көбінесе мұздан тұратын объект Венераның бетінен бірнеше шақырымға ғана ену үшін жеткілікті жылдамдыққа ие болса, соққыдан пайда болған мұздың булануынан пайда болған күштер литосфера мен мантияны қозғап, осылайша Венастан пропорционалды мөлшерде затты (магма және газ ретінде) шығарады. Бұл әдістің қосалқы өнімі Венераның жаңа айлары немесе кейіннен жер бетіне түсетін жаңа сынықтардың әсер етуші денелері болуы мүмкін. Атмосфералық газды бақылаулы түрде шығару да қиынға соғады. Венераның өте баяу айналуы ғарыш лифтілерін салу өте қиын болатынын білдіреді, өйткені планетаның геостационарлық орбитасы жер бетінен практикалық емес қашықтықта орналасқан, ал алып тасталатын өте қалың атмосфера массалық драйверлерді планетаның бетінен пайдалы жүктерді алып тастауға жарамсыз етеді. Мүмкін болатын айналма жолдарға массалық драйверлерді атмосфераның басым бөлігінен жоғары орналасқан биіктіктегі шарларға немесе шарға негізделген мұнараларға орналастыру, ғарыш фонтандары немесе ротоваторларды пайдалану жатады. Сонымен қатар, атмосфераның тығыздығы (және тиісті парниктік әсер) күрт азайса, жер бетіндегі температура (қазіргі тұрақты) күндізгі және түнгі жақта кеңінен өзгереді. Атмосфера тығыздығының төмендеуінің тағы бір жанама әсері - ауа райының күрт белсенді аймақтарының немесе терминатордағы дауылдардың пайда болуы, өйткені атмосфераның үлкен көлемі тез қызып немесе суытылады.

Күн көлеңкелері арқылы планетаны салқындату

Венера Жерге қарағанда екі есе көп күн сәулесін алады, бұл оның парниктік әсеріне ықпал етті деп есептеледі. Венераны терраформалаудың бір әдісі планетаның қайтадан қызып кетуін болдырмау үшін Венераның бетіндегі күн сәулесінің төмендеуін қамтуы мүмкін.

Ғарышқа негізделген

Күн көлеңкесін Венераның жалпы күн сәулесінің түсуін азайту үшін қолдануға болады, бұл планетаны біршама салқындатады. Күн мен Венераның Лагранж нүктесіне қойылған көлеңке де күн желін бөгеп, Венерадағы радиациялық әсерді жоюға көмектеседі. Егер сол нүктеде болса, күн көлеңкесі төрт еседен үлкен болады. Бұл ғарышқа салуды талап етеді. Сондай-ақ, Күн мен Венераның Лагранж нүктесінде Күн сәулелеріне перпендикуляр ұсақ пленкалы көлеңкені келетін сәуле қысымымен теңестіру қиынға соғады, бұл көлеңкені үлкен күн желкесіне айналдырады. Егер көлеңкені сол жерде қалдырсақ, қысым күн жағына күш қосып, көлеңке жылдамдықты арттырып, орбитадан шығады. Оның орнына көлеңкені Күнге жақындатып, гравитациялық күштерді тепе-теңдеу үшін күн қысымын пайдалана отырып, іс жүзінде статитке айналдыруға болады. Күн жағажайлары проблемасын шешу үшін күн жағажайларын өзгерту ұсынылды. Бір ұсынылатын әдіс - полярлық орбиталық, күндізгі синхрондық айналарды қолдану, олар күн көлеңкесінің артына, Венераның күндізгі емес жағына жарықты шағылдырады. Фотон қысымы арқалық айналарды күн жағына қарай 30 градус бұрышқа итермек. Венера мен Күн арасындағы нүктеге жақын айналардың тік жүйесі. Көлеңке панельдері Күн сәулелеріне перпендикуляр емес, керісінше 30 градус бұрышта болады, яғни шағылған жарық келесі панельге соққы беріп, фотондардың қысымын теріске шығарады. Әр қатардағы панельдер 30 градусты бұрылыс бұрышынан +/ 1 градусқа ауысады, бұл шағылған жарықтың Венераға тигізуден 4 градусқа ауытқуының себебі болады. Күн сәулесінен қорғайтын қалқандар күн энергиясын өндіруші ретінде де қызмет ете алады. Ғарышқа негізделген күн көлеңкелері мен, жалпы алғанда, жұқа қабатты күн желкендері дамудың алғашқы сатысында ғана. Оның үлкен көлемі ғарышқа әкелінген немесе ғарышқа салынған кез келген адам жасаған заттың көлемінен бірнеше есе үлкен материалды қажет етеді.

Атмосфералық немесе жер бетіндегі

Сонымен қатар, атмосфераға оттегіш қондырғыларды орнату арқылы Венераны салқындатуға болады. Атмосфераның жоғарғы бөлігінде жүзетін шамды шағылыстыратын жарық көлеңкеге айналуы мүмкін. Баллондардың саны мен/немесе көлемі міндетті түрде үлкен болады. Джеффри А. Лэндис егер жеткілікті мөлшерде жүзетін қалалар салынса, олар планетаның айналасында күн қалқанын құрай алады және бір мезгілде атмосфераны неғұрлым қолайлы нысанға өңдеу үшін пайдаланылуы мүмкін деп болжады, осылайша күн қалқаны теориясы мен атмосфералық өңдеу теориясын біріктіреді. Венера атмосферасында бірден өмір сүру кеңістігін қамтамасыз ететін масштабталатын технология. Егер көміртек нанотүтіктерінен немесе графеннен (көміртек аллотропы сияқты табақтан) жасалса, онда негізгі құрылымдық материалдарды атмосферадан жиналған көмірқышқыл газын қолдану арқылы жасауға болады. Жақында синтезделген аморфты карбония, егер оны стандартты температура мен қысым (СТП) шарттарына, мүмкін, кәдімгі кремнийлі шынымен қоспада сөндіре алса, пайдалы құрылымдық материал бола алады. Бірчтің талдауларына сәйкес, мұндай колониялар мен материалдар Венераны отарлаудан тез арада экономикалық пайда әкеліп, одан әрі терраформациялау жұмыстарын қаржыландыруға мүмкіндік береді. Жер бетінде жарық түстес немесе шағылыстыратын материалдарды орналастыру арқылы планетаның альбедосын арттыру (немесе бұлттың үстінен төмен кез келген деңгейде) пайдалы болмайды, өйткені Венераның бетін бұлттар толығымен қоршап, күн сәулесі жер бетіне жетеді. Сондықтан, ол 0,77 Бонд альбедосы бар Венераның қазірдің өзінде шағылыстыратын бұлттарынан гөрі көп жарықты шағылыстыра алмайтын болады.

Күн сәулесінен қорғайтын түстер мен атмосфералық конденсацияның үйлесімі

Бірш күн сәулесінің көлеңкесін планетаны салқындату үшін ғана емес, сонымен қатар көмірқышқыл газын мұздату арқылы атмосфералық қысымды төмендету үшін де қолдануға болатынын ұсынды. (30.978 немесе 87.761) және атмосфералық қысымды 73.773 дейін төмендету үшін CO2 бөлшекті қысымы Бұл технология белгілі бір толқын ұзындықтарында Венераның төменгі атмосферасынан жылулық сәулелену жартылай мөлдір атмосфералық "терезелер" арқылы ғарышқа "қашып" кетуі мүмкін екендігін пайдалана алады. Жақында "эмиссивті энергия жинаушы" деп аталатын құрылғы ұсынылды, ол жылуды радиациялық салқындату арқылы кеңістікке жеткізе алады және жылу ағынының бір бөлігін артық энергияға айналдырады, бұл өздігінен қайталанатын жүйенің мүмкіндігін ашады, ол планетаны экспоненциалды түрде салқындата алады.

Суды енгізу

Венерада Жердегі судың тек бір бөлігі ғана бар (Атмосферадағы Жердегі судың жартысынан аз, ал жер бетінде жоқ), суды жоғарыда аталған сутегін енгізу әдісімен немесе басқа планетааралық немесе планетааралық көзден енгізу керек.

Мұз айларын түсіру

Пол Бирч Венераның сыртқы Күн жүйесінің мұз айларының бірімен соқтығысу мүмкіндігін ұсынады, сондықтан бұл суды мантиядан жер бетіне шығару техникалық тұрғыдан мүмкін болатыны болжалды, тіпті егер бұл үшін қазіргі уақытта тиімді әдіс болмаса да.

Күн мен түн циклін өзгерту

Венера Жердің 243 күнінде бір рет айналады, бұл Күн жүйесіндегі кез келген белгілі нысанның ең баяу айналу кезеңі. Осылайша Венераның сидериялық күні Венераның бір жылынан (243 Жер күнінен 224,7 күнге қарағанда) ұзақ болады. Алайда, Венерадағы күннің ұзақтығы сидерлік күнге қарағанда айтарлықтай қысқа; Венераның бетіндегі бақылаушы үшін бір күннің шығысынан келесісіне дейінгі уақыт 116,75 күн болады. Айналманың өте баяу жылдамдығына байланысты Венерада тұрған нақты бақылаушы үшін күннің шығуынан күннің батуына дейінгі уақыт қанша болатыны белгісіз. Бұл уақыт аралығы шамамен 117 күнді құрайды деген пікір бар, бірақ кейбір көздер бұл күн шығыстан күн батуға дейінгі уақыт аралығы деп айтады, ал басқа көздер бұл күн шығыстан келесіге дейінгі уақыт, бұл күндізгі күннің толық ұзақтығы, түнді қоса алғанда. Сондықтан Венераның баяу айналу жылдамдығы өте ұзақ күн мен түнге әкеледі, бұл Жердің полярлық аймақтарындағы күн мен түн циклдеріне ұқсас, бірақ қысқа, бірақ жаһандық. Жердің терраформациялануына күннің нақты уақыты өте маңызды, өйткені күндізгі 117 күн Алясканың жай аймақтарында жазға тең, ал күндізгі 58 күн арктикалық аймақта өте қысқа өсу маусымына әкеледі. Бұл мәңгі мұздық пен мәңгі мұздың немесе жасыл бұршақ орманның айырмашылығын білдіруі мүмкін. Сондай-ақ, бұл тежелудің баяу жүруі магнит өрісінің жоқтығын да түсіндіреді.

Қазіргі күн мен түн циклін өзгертпей ұстауға негіздеме

Жақында ғана Венераның айналу жылдамдығы немесе күн мен түн циклы терраформацияға жету үшін ұлғайтылуы керек деп болжалды. Алайда, соңғы зерттеулер Венустың қазіргі баяу айналу жылдамдығы планетаның Жердегідей климатты қамтамасыз ету қабілетіне ешқандай зиян келтірмейтінін көрсетті. Керісінше, Жердің атмосферасына ұқсас, баяу айналу жылдамдығы планетаның күнге қараған жағында қалың бұлт қабаттарының пайда болуына мүмкіндік береді. Бұл өз кезегінде планеталық альбедоны көтереді және Күнге жақын болғанына қарамастан, жердің жаһандық температурасын Жер сияқты деңгейге дейін суытады. Есептеулерге сәйкес, ең жоғары температура Жерге ұқсас атмосфераны ескере отырып, шамамен 35 ° C (95 ° F) болады. Сондықтан айналу жылдамдығын жылдамдату практикалық емес және терраформациялау күш-жігеріне зиян тигізеді. Қазіргі баяу айналумен terraformed Венераның нәтижесінде жер шарындағы жоғары ендіктегі маусымдарға ұқсас "күн" және "түн" кезеңдерімен 2 ай (58 күн) ұзақтықтағы жаһандық климат пайда болады. Бұл "күн" қысқа жазға ұқсайды, ауа райы ыстық, ылғалды, аспан бұлтты, жаңбыр жауады. Бұл "түн" қысқа, қараңғы қыста, суық және қар жауған сияқты болады. Күннің шығысы мен батысында ауа райының жылырақ, күннің көктемгі, күзгі мезгілінде ауа райының ашық болатын кезеңдер болады. Бұл үшін үлкен энергия қажет. Терраформация туралы кітабында Фог талқылаған тұжырымдамалардың бірі - Венераның айналуын Венера мен Күн арасында әр 2 сағат сайын айналатын 3 квадриллион нысанды пайдалану, әрқайсысы жарық жылдамдығының 10% жылдамдықпен қозғалады. Бұл - Венера атмосферасын массалық драйверлер арқылы ғарышқа шығару арқылы күннің ұзақтығы 30 Жер күнін құрауы мүмкін. Бірчтің ұсынысы энергия мен импульсті жоғары жылдамдықтағы массалық ағымдар арқылы Венераның экваторы айналасындағы жолаққа беру үшін динамикалық сығылу мүшелерін пайдалануды қамтиды. Ол жеткілікті жылдамдықты массалық ағынды жарық жылдамдығының 10% -ына тең деп есептегенде, Венераға 30 жылда 24 сағаттық күн бере алады.

Жасанды магнитосфера жасау

Жаңа атмосфераны күн желінен қорғау үшін, сутегінің жоғалуын болдырмау үшін жасанды магнитосфера қажет. Қазіргі уақытта Венераның ішкі магнит өрісі жоқ, сондықтан күн желінің әсері арқылы магнитосфераны қалыптастыру үшін жасанды планеталық магнит өрісін жасау қажет. NIFS-тің екі жапон ғалымының айтуынша, қазіргі технологиямен, әрқайсысы жеткілікті мөлшерде бірқалыпты ток өткізетін, тоңазытылған ендіктегі суперөткізгіш сақиналар жүйесін құру арқылы жүзеге асыруға болады. Сол баяндамада жүйенің экономикалық әсерін оны планеталық энергияны тасымалдау және сақтау жүйесі ретінде (SMES) пайдалану арқылы барынша азайтуға болады деп мәлімделген. Тағы бір зерттеуде L1 Лагранж нүктесінде магниттік дипол қалқанын орналастыру мүмкіндігі ұсынылады, осылайша бүкіл планетаны күн желінен және сәулеленуден қорғайтын жасанды магнитосфера құрылады.