Кіріспе
Роберт Дик (англ. Robert Dick; 1950 жылы 4 қаңтарда туған) - флейташы, композитор, мұғалім және автор. Оның музыкалық стилі классикалық, әлемдік музыка, электронды және джаздың араласқан түрі. 2014 жылы Ұлттық флейта қауымдастығы Дикке өмір бойы жеткен жетістіктері үшін сыйлық берді. Нью-Йорк Таймс оның "техникалық ресурстары мен қиялы шексіз" деп жазды, ал JazzTimes оны "революционер" деп атады. Дик "glissando headjoint" -ді ойлап тапты. Бұл флейтаның жекешелендірілген модификациясы, бұл музыкантқа электр гитарасының штангасына ұқсас әсерлерге қол жеткізуге мүмкіндік береді.
Dick invented the "glissando headjoint" a custom flute modification allowing the player to achieve effects similar to the whammy bar of an electric guitar.
Ерте өмір және тарихы
Роберт Дик Нью-Йоркте туып өсті. Ол төртінші сыныпта флейта ойнай бастады, радиодан "Rockin' Robin" топ-40 хитінде пиколоны естігеннен кейін. Оның негізгі ұстаздары Генри Злотник, Джеймс Папутсакис, Джулиус Бейкер және Томас Нифенгер болды. Жасөспірім кезінде Дик оркестрдің флейташысы болғысы келді және музыка және өнер орта мектебінің аға оркестрінде, сондай-ақ Нью-Йорк барлық қалалық орта мектептер оркестрінде бірінші флейта ойнады. Онымен (Жулиус Бейкермен) зерттеулер оркестрлік музыкант болу үшін жасалды, және бұл сол кезде менің арманым еді. Бірақ мен сол арманымнан шыққанда, менің дайындықым музыкаға ішкі көзқараспен қарауға мүмкіндік бермегенін түсіндім, әсіресе музыканың ішкі естілуден және естігенді танудан пайда болатынын түсіндім. Ол соло және композитор болды. Йель колледжінде Дик бакалавр дәрежесін алды, содан кейін композиция бойынша магистр дәрежесін алды, Морриспен, сондай-ақ Булант Арел және Джейкоб Дракманмен электрондық музыканы оқыды. "Афтерлайт" BMI Оливер Дэниел сыйлығын алды.
Мансап
1973 жылы көктемде мектепті бітіргеннен кейін Дик 1977 жылдың қыркүйегіне дейін Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласында тұрды, содан кейін ол Нью-Йорк штатының Буффало қаласына көшіп барып, қазіргі заманғы музыка тобы Creative Associates-ке қосылды. Дик 1980 жылдың маусымына дейін топтың мүшесі болды. Нью-Хейвенде ол кеңейтілген техника арқылы екінші Тоналды даму кітабын жазды және өзін импровизатор және композитор ретінде дамыта бастады. Дик 1978 жылдың шілдесінен желтоқсан айына дейін алты ай бойы Парижде болды. Ол I.R.C.A.M. (Зерттеу және үйлестіру институты, акустика және музыка) жаңа флейта механизміне арналған идеясын дамытты. Алғашқы прототипті 1984 жылы Лондонда Альберт Купер жасаған. Бұл жоба әлі де аяқталмаған. Осы кезеңде ол "The Revised Edition of THE OTHER FLUTE: A Performance Manual of Contemporary Technique" атты еңбегін және өзінің Multiple Breath Music Company арқылы кейінгі кітаптарын, композицияларын және оқулық жазбаларын өзі жариялады. 1986 жылы қазіргі заманғы музыкадағы концерттік солист рөлін тастап, өзінің және композитор орындаушыларының музыкасын орындау үшін арнайы жұмыс істеді. Дик 1984 жылы Эйвери Фишер залында Нью-Йорк филармониясының "Horizons 84" фестивалінің бір бөлігі ретінде өзінің жеке шығармаларын орындады. 1992 жылы мамыр айында он жылға Швейцарияға көшіп барып, композиторлық өнерімен айналысады. 2002 жылы АҚШ-қа Айова университетінде флейтаның көмекші профессоры болып оралды. 2003 жылдың шілдесінде ол Нью-Йоркке оралды. Дик флейташыларды оқыту әдісі мен тәжірибесін өз кітаптарында: "Extended Techniques арқылы тондық даму", "Flutist үшін айналмалы тыныс алу" және "Flying Lessons: Six Contemporary Concert Etudes" атты екі томдық кітаптарында жазған. Композитор ретінде Диктің еңбегі Куссевицкий қоры комиссиясы, Гуггенхайм стипендиясы және екі NEA композиторлары стипендиясы, көптеген гранттар мен комиссиялар арқылы танылды. Дик Ұлттық флейта қауымдастығының жас суретшілер байқауы үшін жаңа шығарма жазды. Ол 20-дан астам альбом түсіріп, көптеген басқа жазбаларда қонақ ретінде пайда болды.