Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эино Сакари Репо (6 қыркүйек 1919 жыл, Исокиро, 15 желтоқсан 2002 жыл, Хельсинки) - 1965 жылдан 1969 жылға дейін Финляндияның мемлекеттік телерадиокомпаниясының президенті және 1969 жылдан 1974 жылға дейін радионың басшысы. Оның президент болған уақытын Репо радиосы деп атаған. Эино С. Репо Қысқы және жалғастыру соғысына қатысып, 1944 жылы капитан болып қызметтен кетті. 1948 жылы Хельсинки университетінің философия кандидаты дәрежесін алды; оның негізгі пәні әдебиет болды. Репо еркін әдеби сыншы болды және "Уси Суоми" газеті мен "Парнассо" журналына сын-пикірлер жазды. Репо радикалды ретінде танылды, көп ұзамай Ууси Суоми оның жазуын ұнатпады, сонымен қатар ол негізгі сыншы Вейкко Антеро Коскеньемимен жақсы қарым-қатынаста болған жоқ. 1958 жылдан 1964 жылға дейін Репо "Апу" журналының репортеры болды, содан кейін MTV3 бағдарламасының менеджері болды. 1965 жылы Фин телерадиокомпаниясының президенті Эйнар Сундстрем зейнеткерлікке шыққаннан кейін, Репо оның орнын Аграрлық партияның кандидаты ретінде алады. Оның фин радиокомпаниясындағы қолдаушыларының бірі сол кездегі Финляндия президенті Урхо Кекконен болды. Репо президенті кезінде Фин радиокомпаниясында үлкен реформалар жүргізілді. Репо дәуірінде солшыл студенттік экстремизм Фин радиосында да өсіп жатты. Репо солшыл студенттерге және олардың әлеуметтік бағдарламаларына қолдау көрсетті, бұл ұсыныстар Репоның радиосы деп аталатынды бастады. Көптеген сыншылар Репо президенті кезінде Фин радиосы радио емес, саяси институт болған деп жазды. Фин радиокомпаниясы 1966 жылы парламент сайлауында солшылдардың жеңісін қолдағаны үшін айыпталды. Репо Фин радиокомпаниясына екінші бес жылдық мерзімге сайланбады, бірақ радионың басшысы болды. 1974 жылы зейнетке шықты. Завидово дастанының кезінде Кеконеннің кеңесшісі Антеро Йиренки тергеу кезінде Завидово блокнотының құрамына кіретін құжаттардың орнын Репоға бергенін айтты.
Eino Sakari Repo (September 6, 1919, Isokyrö – December 15, 2002, Helsinki) was the president of state owned Finnish Broadcasting Company from 1965 to 1969 and head of the radio from 1969 to 1974. His time as president was known as Repo's Radio. Eino S. Repo took part in the Winter and Continuation War, and left the field in 1944 as captain. In 1948 he graduated as a Candidate of Philosophy from the University of Helsinki; his main subject was literature. Repo was a free literary critic and wrote criticisms to the Uusi Suomi newspaper and Parnasso magazine. Repo was known as a radical, and soon Uusi Suomi didn't like his writing any more, and also he didn't have a very good relationship with the main critic Veikko Antero Koskenniemi. From 1958 to 1964 Repo was a reporter for Apu magazine, and then became a program manager at MTV3. When Finnish Broadcasting Company's president Einar Sundström retired in 1965, Repo became his successor as candidate of Agrarian Party. One of his supporters in Finnish Broadcasting Company was Urho Kekkonen, then the President of Finland. During the Repo presidency, big reforms were made at Finnish Broadcasting Company. During the Repo era left wing student extremism was growing also in Finnish Broadcasting Company. Repo gave support to left wing students and to their critical social programs, these offers started the so called Repo's Radio. Many critics wrote that Finnish Broadcasting Company during Repo presidency wasn't so much radio as it was a political institute. Finnish Broadcasting Company was blamed for supporting the lefts' victory in the parliament elections in 1966. Repo was not elected to a second five year term to Finnish Broadcasting Company, but he was made head of the radio. He retired in 1974. During the Zavidovo scandal, Kekkonen's advisor Antero Jyränki told in his questioning that he gave the place of documents which were the part of the Zavidovo notepad, to Repo.