Өндірісте роботтардың қолданылуы және түрлері

Кіріспе

Өндірісте қолданылатын роботтар – өндірістік роботтар. Өнеркәсіптік робот – өндіріс процесінде пайдаланылатын робот жүйесі. Өнеркәсіптік роботтар автоматтандырылған, бағдарламаланатын және үш немесе одан көп ось бойымен қозғала алады. Роботтардың қолданылуының кең таралған түрлері: дәнекерлеу, бояу, құрастыру, бөлшектеу, баспалы тізбектерді таңдап орналастыру, қаптау және жапсырмалау, паллетке тиеу, өнімді тексеру және сынау – барлығы жоғары төзімділік, жылдамдық және дәлдікпен жүзеге асырылады. Олар материалдарды тасымалдауға да көмектеседі. 2022 жылы Халықаралық Робототехника Федерациясының (IFR) мәліметтері бойынша, әлем бойынша шамамен 3 903 633 өнеркәсіптік робот пайдаланылды.

Түрлері мен ерекшеліктері

Өнеркәсіптік роботтардың алты түрі бар.

Артикуляциялық роботтар

Бүгілмелі роботтар адам қолына ұқсайды, сондықтан оларды робот қолдары немесе манипулятор қолдары деп те атайды. Көптеген бостандық дәрежелерімен жабдықталған олардың буындары, бүгілмелі қолдарға кең қозғалыс спектрін ұсынады.

Автономды робот

Автономды робот – адам бақылауынсыз әрекет ететін робот. Алғашқы автономды роботтар 1940 жылдардың соңында У. Грей Уолтер құрастырған Элмер және Элси деп аталды. Олар биологиялық ми сияқты "ойлауға" бағдарламаланған және еркін қабілетке ие болуы тиіс тарихтағы алғашқы роботтар болды. Элмер мен Элси пішіні мен қозғалыс ерекшеліктеріне байланысты көбінесе тасбақалар деп аталды. Олар фототаксис қабілетіне ие болды, яғни жарыққа реакция жасайтын қозғалысқа қабілетті еді.

Цилиндрлі координаттық роботтар

СКАРА цилиндрлік координаттар роботтары X Y жазықтығында қозғалыс жасауға мүмкіндік беретін екі параллель буынға ие. Сәтті төменгі жылдамдықты манипуляторларды жобалау үшін бірдей қозғалыс салдарынан туындайтын кері әсерлер азайтылуы немесе жойылуы керек. Мысалы, Delta роботында паразиттік қозғалыс болмайды, себебі оның соңғы атқарушы құралы бұрылмайды.

Өзін-өзі басқару

Роботтардың әртүрлі дербестік деңгейлері болады. Кейбір роботтар нақты белгілі бір әрекеттерді өзгеріссіз, жоғары дәлдікпен қайта-қайта орындау үшін бағдарламаланған (қайталанатын әрекеттер). Бұл әрекеттер үйлесімді қозғалыстардың бағытын, үдеуін, жылдамдығын, тежелуін және қашықтығын анықтайтын бағдарламаланған алгоритмдер арқылы айқындалады.

Ал басқа роботтар жұмыс істейтін нысанның орналасуына, тіпті нысанмен орындалатын міндетке қатысты әлдеқайда икемді болады, соның ішінде роботтың осы нысанды тануы да қажет болуы мүмкін. Мысалы, дәлдігі жоғары басқару үшін роботтарда көбінесе қуатты компьютерлермен немесе басқарушы құрылғылармен байланысты визуалды сенсорлар қызметін атқаратын машиналық көру жүйелері орналасқан. Жасанды интеллект заманауи өнеркәсіптік роботтарда маңыздырақ роль атқарады.

Параметрлерді анықтау

Осьдер саны – жазықтықтағы кез келген нүктеге жету үшін екі ось қажет; кеңістіктегі кез келген нүктеге жету үшін үш ось қажет. Қолдың ұшының бағытын толықтай басқару үшін (яғни, білегі) тағы үш ось (жау, көлбеу және домалану) қажет. Кейбір конструкциялар (мысалы, SCARA роботы) қозғалыс мүмкіндіктерінің шектеулерін құн, жылдамдық және дәлдік үшін құрбан етеді. Еркіндік дәрежесі – әдетте, білік санымен бірдей. Жұмыс кеңістігі – робот жете алатын кеңістіктің аймағы. Кинематика – роботтың мүмкін қозғалыстарын анықтайтын роботтағы қатаң денелер мен буындардың нақты орналасуы. Робот кинематикасының түрлеріне буынды, картезиялық, параллель және SCARA жатады. Көтеру қабілеті немесе пайдалы жүктеме – робот көтере алатын салмақ. Жылдамдық – роботтың қолының ұшын қаншалықты жылдам орналастыра алатыны. Бұл әр осьтің бұрыштық немесе сызықтық жылдамдығы түрінде немесе күрделі жылдамдық ретінде, яғни барлық осьтер қозғалғанда қолдың ұшының жылдамдығы ретінде анықталуы мүмкін. Үдеу – осьтің қаншалықты жылдам үдеуге қабілетті. Бұл шектеуші фактор болғандықтан, робот қысқа қашықтықта немесе жиі бағытты өзгертуді қажет ететін күрделі жолмен қозғалғанда, белгіленген ең жоғары жылдамдығына жете алмай қалуы мүмкін. Дәлдік – роботтың команда берілген орынға қаншалықты жақын жете алатыны. Роботтың абсолютті орны өлшеніп, командалық орнымен салыстырылғандағы қателік – дәлдіктің өлшемі. Дәлдікті сыртқы сезімталдық жүйесімен, мысалы, бейнелеу жүйесімен немесе инфрақызыл сәулемен жақсартуға болады. Роботты калибрлеуді қараңыз. Дәлдік жылдамдыққа, жұмыс кеңістігіндегі орынға және пайдалы жүктемеге байланысты өзгеруі мүмкін (құралдықты қараңыз). Қайталанатындық – роботтың бағдарламаланған орынға қаншалықты жақсы оралуы. Бұл дәлдіктен өзгеше. Егер роботқа белгілі бір X, Y, Z позициясына баруды айтса, ол сол позициядан 1 мм-ге дейін ғана келуі мүмкін. Бұл оның дәлдігі, оны калибрлеу арқылы жақсартуға болады. Бірақ егер сол орын басқарушы жадына оқытылса және әр жолы сол орынға жіберілгенде, оқытылған орыннан 0,1 мм-ге дейін қайталанатын болса, қайталану 0,1 мм-ге дейін болады. Дәлдік және қайталану – екі түрлі өлшем. Қайталану қабілеті – робот үшін ең маңызды критерий және өлшеудегі «дәлдік» ұғымына ұқсас. ISO 9283 стандартында дәлдік пен қайталануды өлшеу әдісі көрсетілген. Әдетте робот оқытылған орынға бірнеше рет жіберіледі және қате басқа 4 орынға барғаннан кейін әр рет орнына қайтып оралғанда өлшенеді. Қайталану қабілеті осы үлгілердің барлық үш өлшемдегі стандартты ауытқуын пайдалана отырып сандық түрде анықталады. Әдеттегі робот, әрине, одан да үлкен қателік жіберуі мүмкін, бұл процесс үшін қиындық тудыруы мүмкін. Сонымен қатар, қайталану мүмкіндігі жұмыс кеңістігінің әртүрлі бөліктерінде әртүрлі және жылдамдыққа және пайдалы жүктемеге байланысты өзгереді. ISO 9283 стандарты бойынша дәлдік пен қайталану мүмкіндігін ең жоғары жылдамдықпен және ең жоғары жүктеме кезінде өлшеу керек. Бірақ бұл робот жеңіл жүктеме мен жылдамдықта әлдеқайда дәл және қайталана алатын болса, пессимистік мәндерге әкеледі. Өндірістік процестегі қайталану сондай-ақ соңғы эффектінің дәлдігіне, мысалы, тұтқаның дәлдігіне және тұтқаның ұсталатын объектіге сәйкес келетін «бармақтардың» дизайнына байланысты. Мысалы, егер робот бұранданы басымен ұстаса, бұранда кездейсоқ бұрышта болуы мүмкін. Бұранданы тесікке кіргізудің келесі әрекеті оңай сәтсіздікке ұшырауы мүмкін. Осы және осыған ұқсас сценарийлерді «қоласты кіргізу» арқылы, мысалы, тесіктің кіреберісін таяз етіп жасау арқылы жақсартуға болады. Қозғалыс басқаруы – кейбір қолданбалар үшін, мысалы, қарапайым таңдау және орналастыру құралы, робот тек алдын ала оқытылған позициялардың шектеулі санына қайта-қайта оралуы керек. Соңғылау және өңдеу (шприцпен бояу) сияқты күрделі қосымшалар үшін қозғалыс кеңістіктегі жолмен, бағытпен және жылдамдықпен үнемі бақылануы керек. Қуат көзі – кейбір роботтар электр қозғалтқыштарын, ал басқалары гидравликалық икемдегіштерді қолданады. Біріншісі жылдам, екіншісі күшті және спрей бояу сияқты қолданбаларда тиімді, онда бір ұшқын жарылысты бастауы мүмкін; алайда, қолдың ішкі ауа қысымының төмен болуы жанғыш булардың және басқа ластаушылардың кіруіне жол бермейді. Қазіргі кезде гидравликалық роботтарды нарықта көру өте сирек. Қосымша тығыздағыштар, щеткасыз электр қозғалтқыштары және ұшқыннан қорғалған конструкциялар жарықшамды атмосферада жұмыс істей алатын құрылғыларды жасауды жеңілдетті. Жетек – кейбір роботтар электр қозғалтқыштарын тік осьтерге тіс дөңгелектері арқылы қосады; ал басқалары қозғалтқышты тік оське тікелей қосады (тікелей жетек). Тіс дөңгелектерін пайдалану нәтижесінде өлшенетін «кері соққы» пайда болады, бұл осьтегі бос қозғалыс. Кішкентай робот қолдары көбінесе жоғары жылдамдықты, төмен моментті тұрақты ток қозғалтқыштарын қолданады, олар әдетте жоғары айналым қатынатын қажет етеді; бұл кері соққының кемшілігін тудырады. Мұндай жағдайларда гармониялық жетек көбінесе қолданылады. Икемділік – бұл роботтың осіне күш түсірілген кезде бұрыш немесе қашықтық бойынша қаншалықты қозғалатынының өлшемі. Икемділік болғандықтан, робот максималды жүктемесімен бір позицияға жеткенде, ол жүксіз болғандағыдан сәл төменгі позицияда болады. Икемділік жоғары жүктемелерді тасығандағы шамадан асып кетуге де жауапты болуы мүмкін, онда үдеуді азайту қажет болады.

Number of axes – two axes are required to reach any point in a plane; three axes are required to reach any point in space. To fully control the orientation of the end of the arm(i. e. the wrist) three more axes (yaw, pitch, and roll) are required. Some designs (e. g. the SCARA robot) trade limitations in motion possibilities for cost, speed, and accuracy. Degrees of freedom – this is usually the same as the number of axes. Working envelope – the region of space a robot can reach. Kinematics – the actual arrangement of rigid members and joints in the robot, which determines the robot's possible motions. Classes of robot kinematics include articulated, cartesian, parallel and SCARA. Carrying capacity or payload – how much weight a robot can lift. Speed – how fast the robot can position the end of its arm. This may be defined in terms of the angular or linear speed of each axis or as a compound speed i. e. the speed of the end of the arm when all axes are moving. Acceleration – how quickly an axis can accelerate. Since this is a limiting factor a robot may not be able to reach its specified maximum speed for movements over a short distance or a complex path requiring frequent changes of direction. Accuracy – how closely a robot can reach a commanded position. When the absolute position of the robot is measured and compared to the commanded position the error is a measure of accuracy. Accuracy can be improved with external sensing for example a vision system or Infra Red. See robot calibration. Accuracy can vary with speed and position within the working envelope and with payload (see compliance). Repeatability – how well the robot will return to a programmed position. This is not the same as accuracy. It may be that when told to go to a certain X Y Z position that it gets only to within 1 mm of that position. This would be its accuracy which may be improved by calibration. But if that position is taught into controller memory and each time it is sent there it returns to within 0.1mm of the taught position then the repeatability will be within 0.1mm. Accuracy and repeatability are different measures. Repeatability is usually the most important criterion for a robot and is similar to the concept of 'precision' in measurement—see accuracy and precision. ISO 9283 sets out a method whereby both accuracy and repeatability can be measured. Typically a robot is sent to a taught position a number of times and the error is measured at each return to the position after visiting 4 other positions. Repeatability is then quantified using the standard deviation of those samples in all three dimensions. A typical robot can, of course make a positional error exceeding that and that could be a problem for the process. Moreover, the repeatability is different in different parts of the working envelope and also changes with speed and payload. ISO 9283 specifies that accuracy and repeatability should be measured at maximum speed and at maximum payload. But this results in pessimistic values whereas the robot could be much more accurate and repeatable at light loads and speeds. Repeatability in an industrial process is also subject to the accuracy of the end effector, for example a gripper, and even to the design of the 'fingers' that match the gripper to the object being grasped. For example, if a robot picks a screw by its head, the screw could be at a random angle. A subsequent attempt to insert the screw into a hole could easily fail. These and similar scenarios can be improved with 'lead ins' e. g. by making the entrance to the hole tapered. Motion control – for some applications, such as simple pick and place assembly, the robot need merely return repeatably to a limited number of pre taught positions. For more sophisticated applications, such as welding and finishing (spray painting), motion must be continuously controlled to follow a path in space, with controlled orientation and velocity. Power source – some robots use electric motors, others use hydraulic actuators. The former are faster, the latter are stronger and advantageous in applications such as spray painting, where a spark could set off an explosion; however, low internal air pressurisation of the arm can prevent ingress of flammable vapours as well as other contaminants. Nowadays, it is highly unlikely to see any hydraulic robots in the market. Additional sealings, brushless electric motors and spark proof protection eased the construction of units that are able to work in the environment with an explosive atmosphere. Drive – some robots connect electric motors to the joints via gears; others connect the motor to the joint directly (direct drive). Using gears results in measurable 'backlash' which is free movement in an axis. Smaller robot arms frequently employ high speed, low torque DC motors, which generally require high gearing ratios; this has the disadvantage of backlash. In such cases the harmonic drive is often used. Compliance this is a measure of the amount in angle or distance that a robot axis will move when a force is applied to it. Because of compliance when a robot goes to a position carrying its maximum payload it will be at a position slightly lower than when it is carrying no payload. Compliance can also be responsible for overshoot when carrying high payloads in which case acceleration would need to be reduced.

Қолын созу құралдары

Ең маңызды робот перифериясы – соңғы эффект немесе қолдың аяғы (EOAT). Соңғы эффекттердің кең таралған мысалдары ретінде дәнекерлеу құрылғылары (мысалы, MIG дәнекерлеу тапаншалары, нүктелік дәнекерлеушілер сияқты), спрейлі тапаншалар, сондай-ақ ұнтақтау және тегістеу құрылғылары (мысалы, пневматикалық дискілік немесе ленталық ұнтақтау машиналары, тегістегіштер сияқты) және тұтқалар (әдетте электромеханикалық немесе пневматикалық нысандарды ұстап алатын құрылғылар) жатады. Заттарды алудың тағы бір кең таралған тәсілі – вакуум немесе магниттерді пайдалану. Соңғы эффекттер көбінесе өте күрделі болып келеді, өңделетін өнімге қарай жасалады және көбінесе бір уақытта бірнеше өнімді алуға қабілетті. Олар робот жүйесіне өнімдерді табуға, қолдануға және орналастыруға көмектесетін түрлі сенсорларды қолдануы мүмкін.

Қозғалысты басқару

Берілген робот үшін соңғы атқарушы құрылғының (ұстағыш, дәнекерлеу шамдары және т.б.) толыққанды орналасуын анықтау үшін қажетті жалғыз параметрлер – роботтың әр буынының бұрыштары немесе сызықтық осьтердің орын ауыстырулары (немесе SCARA сияқты робот форматтары үшін олардың комбинациясы). Дегенмен, нүктелерді анықтаудың көптеген әртүрлі тәсілдері бар. Нүктені анықтаудың ең көп тараған және ең ыңғайлы тәсілі – оның декартикалық координаталарын көрсету, яғни роботтың бастапқы нүктесіне қатысты X, Y және Z бағыттарындағы "соңғы атқарушы құрылғының" орнын миллиметрлермен белгілеу. Сонымен қатар, роботтың буындарының типіне байланысты, соңғы атқарушы құрылғының бағыты (көлбеу, бұрылу және домалану) және құрал нүктесінің роботтың негізгі бетіне қатысты орналасуы да анықталуы керек. Буынттық қол үшін бұл координаттарды робот контроллері буын бұрыштарына түрлендіруі керек, ал мұндай түрлендірулер декартикалық түрлендірулер деп аталады, оларды көп осьті робот үшін итеративті немесе рекурсивті түрде орындау қажет болуы мүмкін. Буын бұрыштары мен нақты кеңістіктік координаттар арасындағы математикалық қатынас кинематика деп аталады. Роботты басқару бөлімін қараңыз.

Декартикалық координаттар бойынша орналасу координаттарды жүйеге енгізу арқылы немесе X, Y, Z бағыттарында роботты жылжытатын оқыту құралын (teach pendant) пайдалану арқылы жүзеге асырылуы мүмкін. Адам операторы үшін жоғары/төмен, солға/оңға сияқты қозғалыстарды көз алдында елестету әлдеқайда оңай. Бұл әр буынды жеке-жеке жылжытуға қарағанда тиімдірек. Көзге көрінетін орынға жеткен кезде ол қолданылып жатқан роботтың бағдарламалық жасақтамасына сәйкес белгілі бір тәсілмен анықталады, мысалы, төмендегі P1, P5.

Ерекшеліктер

Американдық өнеркәсіптік роботтар мен робот жүйелері ұлттық стандарты – Қауіпсіздік талаптары (ANSI/RIA R15.06 1999) сингулярлықты "екі немесе одан көп робот осінің бір түзуде орналасуынан туындайтын, роботтың болжаусыз қозғалысына және жылдамдықтарына себеп болатын жағдай" деп анықтайды. Бұл ең көп кездесетін жағдай "үштік айналмалы білезікке" ие робот қолдарында болады. Бұл – білезіктің үш осі, яғни бұрылыс, көлбеу және айналуды басқаратын осінің барлығы бір ортақ нүктеден өтетін білезік. Білезік сингулярлығының мысалы – робот қозғалыс бағытында роботтың бірінші және үшінші осінің (яғни роботтың 4 және 6 осі) бір түзуге келгенде туындайды. Содан кейін екінші білезік осі соңғы атқарушы құрылғының бағытын сақтау үшін нөлдік уақытта 180° айналуға тырысады. Осы сингулярлықты белгілеу үшін қолданылатын тағы бір термин – "білезік тілігі". Сингулярлықтың салдары айқын болуы мүмкін және робот қолға, соңғы атқарушы құрылғыға және процеске кері әсер ете алады. Кейбір өнеркәсіптік робот өндірушілері осы жағдайды болдырмау үшін роботтың траекториясын сәл өзгерту арқылы одан қашуға тырысады. Тағы бір әдіс – роботтың қозғалыс жылдамдығын төмендету, осылайша білезіктің ауысуы үшін қажетті жылдамдықты азайту. ANSI/RIA робот өндірушілері жүйе қолмен басқарылатын кезде сингулярлық туындаса, пайдаланушыны осы туралы хабардар етуді міндеттейді. Екінші типтегі сингулярлық тік буыны бар алты осьті роботтарда, егер білезік центрі 1-ші осьтің айналасында орналасқан және радиусы 1-ші және 4-ші осьтер арасындағы қашықтыққа тең болса, пайда болады. Бұл – иық сингулярлығы. Кейбір робот өндірушілері 1-ші және 6-шы осьтер бір-бірімен сәйкес келетін осілік сингулярлықтар туралы да айтады. Бұл – иық сингулярлығының бір түрі ғана. Робот иық сингулярлығына жақындағанда, 1-ші буын өте жылдам айналады. Үшінші және соңғы типтегі сингулярлық тік буыны бар алты осьті роботтарда, егер білезік центрі 2-ші және 3-ші осьтердің бір жазықтығында болса, пайда болады. Сингулярлықтар гимбал құлыптануымен тығыз байланысты, олардың түпкі себебі осілердің бір түзуге келуіне байланысты.

The American National Standard for Industrial Robots and Robot Systems — Safety Requirements (ANSI/RIA R15.06 1999) defines a singularity as "a condition caused by the collinear alignment of two or more robot axes resulting in unpredictable robot motion and velocities." It is most common in robot arms that utilize a "triple roll wrist". This is a wrist about which the three axes of the wrist, controlling yaw, pitch, and roll, all pass through a common point. An example of a wrist singularity is when the path through which the robot is traveling causes the first and third axes of the robot's wrist (i. e. robot's axes 4 and 6) to line up. The second wrist axis then attempts to spin 180° in zero time to maintain the orientation of the end effector. Another common term for this singularity is a "wrist flip". The result of a singularity can be quite dramatic and can have adverse effects on the robot arm, the end effector, and the process. Some industrial robot manufacturers have attempted to side step the situation by slightly altering the robot's path to prevent this condition. Another method is to slow the robot's travel speed, thus reducing the speed required for the wrist to make the transition. The ANSI/RIA has mandated that robot manufacturers shall make the user aware of singularities if they occur while the system is being manually manipulated. A second type of singularity in wrist partitioned vertically articulated six axis robots occurs when the wrist center lies on a cylinder that is centered about axis 1 and with radius equal to the distance between axes 1 and 4. This is called a shoulder singularity. Some robot manufacturers also mention alignment singularities, where axes 1 and 6 become coincident. This is simply a sub case of shoulder singularities. When the robot passes close to a shoulder singularity, joint 1 spins very fast. The third and last type of singularity in wrist partitioned vertically articulated six axis robots occurs when the wrist's center lies in the same plane as axes 2 and 3. Singularities are closely related to the phenomena of gimbal lock, which has a similar root cause of axes becoming lined up.

Денсаулық және қауіпсіздік

Халықаралық робототехника федерациясы өнеркәсіптік роботтарды қолданудың дүниежүзі бойынша өсуін болжады және 2020 жылға қарай бүкіл әлем бойынша зауыттарда 1,7 миллион жаңа робот орнатылатынын күтіп отыр [IFR 2017]. Автоматтандыру технологияларындағы (мысалы, стационарлық роботтар, бірлесіп жұмыс істейтін және мобильді роботтар, сондай-ақ экзоскелеттер) қарқынды даму жұмыс жағдайын жақсартуға мүмкіндік береді, бірақ сонымен қатар өндірістік ортадағы қауіп-қатерлерді де тудыруы мүмкін. Роботтармен байланысты жарақаттар бойынша кәсіби бақылау деректерінің жетіспеуіне қарамастан, АҚШ Ұлттық еңбек қауіпсіздігі және денсаулық институты (NIOSH) зерттеушілері Еңбек статистикасы бюросының (BLS) Өлімге әкелетін еңбек оқиғаларының дерекқорынан кілт сөздерді іздеу арқылы 1992 және 2015 жылдар аралығында роботтарға байланысты 61 өлім жағдайын анықтады (Кәсіби робототехника зерттеу орталығының ақпаратына қараңыз). Еңбек статистикасы бюросының деректерін пайдалана отырып, NIOSH және оның штаттық серіктестері Өлім-жітімді бағалау және бақылау бағдарламасы аясында роботтарға байланысты 4 өлім жағдайын тергеді. Сонымен қатар, Еңбек қауіпсіздігі және денсаулық басқармасы (OSHA) роботтарға байланысты ондаған өлім мен жарақаттарды зерттеді, олар туралы мәліметтерді OSHA-ның Апаттарды іздеу бетінен табуға болады. Бірлесіп жұмыс істейтін роботтардың, экзоскелеттердің және автономды көлік құралдарының санының артуына байланысты жарақаттар мен өлім-жітімдер уақыт өте келе көбеюі мүмкін. Қауіпсіздік стандарттарын Робототехникалық индустрия қауымдастығы (RIA) Америка Ұлттық стандарттар институтымен (ANSI) бірлесіп әзірлеуде. 2017 жылдың 5 қазанында OSHA, NIOSH және RIA техникалық біліктілікті арттыру, дәстүрлі өнеркәсіптік роботтармен және адам-робот өзара әрекеттесуін қамтамасыз ететін жаңа технологиялармен байланысты жұмыс орындарындағы қауіп-қатерлерді анықтау және жою үшін, сондай-ақ жұмыс орындарындағы қауіп-қатерлерді азайтуға қажетті зерттеулерді анықтау мақсатында бірлескен келісімге келді. 16 қазанда NIOSH "жұмысшылардың қауіпсіздігін, денсаулығын және әл-ауқатын арттыратын жұмысшы роботтарын әзірлеу мен пайдалануға ғылыми басшылықты қамтамасыз ету" үшін Жұмысшы роботтарын зерттеу орталығын іске қосты. Қазіргі уақытқа дейін NIOSH және оның серіктестері анықтаған зерттеу қажеттіліктеріне жарақаттар мен өлім-жітімдерді қадағалау және алдын алу, машиналарды қауіпсіз басқару және техникалық қызмет көрсету процедураларын қолдау үшін араласу және тарату стратегиялары, сондай-ақ тиімді, дәлелге негізделген шараларды жұмыс орындарындағы тәжірибеге енгізу кіреді.

The International Federation of Robotics has predicted a worldwide increase in adoption of industrial robots and they estimated 1.7 million new robot installations in factories worldwide by 2020 [IFR 2017] Rapid advances in automation technologies (e. g. fixed robots, collaborative and mobile robots, and exoskeletons) have the potential to improve work conditions but also to introduce workplace hazards in manufacturing workplaces. Despite the lack of occupational surveillance data on injuries associated specifically with robots, researchers from the US National Institute for Occupational Safety and Health (NIOSH) identified 61 robot related deaths between 1992 and 2015 using keyword searches of the Bureau of Labor Statistics (BLS) Census of Fatal Occupational Injuries research database (see info from Center for Occupational Robotics Research). Using data from the Bureau of Labor Statistics, NIOSH and its state partners have investigated 4 robot related fatalities under the Fatality Assessment and Control Evaluation Program. In addition the Occupational Safety and Health Administration (OSHA) has investigated dozens of robot related deaths and injuries, which can be reviewed at OSHA Accident Search page. Injuries and fatalities could increase over time because of the increasing number of collaborative and co existing robots, powered exoskeletons, and autonomous vehicles into the work environment. Safety standards are being developed by the Robotic Industries Association (RIA) in conjunction with the American National Standards Institute (ANSI). On October 5, 2017, OSHA, NIOSH and RIA signed an alliance to work together to enhance technical expertise, identify and help address potential workplace hazards associated with traditional industrial robots and the emerging technology of human robot collaboration installations and systems, and help identify needed research to reduce workplace hazards. On October 16 NIOSH launched the Center for Occupational Robotics Research to "provide scientific leadership to guide the development and use of occupational robots that enhance worker safety, health, and wellbeing." So far, the research needs identified by NIOSH and its partners include: tracking and preventing injuries and fatalities, intervention and dissemination strategies to promote safe machine control and maintenance procedures, and on translating effective evidence based interventions into workplace practice.