Кіріспе
Монте-Сан-Биажио (оңтүстік Лазиа: Muntciegl) - Италияның оңтүстік Лацио аймағындағы Латина провинциясындағы қала және коммуна. Ол Монти Аусони тауының бір бөлігінің беткейінде орналасқан. 1862 жылға дейін Монтичелло деп аталды.
Тарих және басты көрнекі орындар
Монте-Сан-Биаджио аумағындағы римдіктердің болуы сол аймақтың тумасы император Галбаға тиесілі мавзолейдің болуымен дәлелденген, бірақ ол жақын маңда үлкен вилласы бар Секст Юлий Фронтинге тиесілі болған. Римдіктер Самниттерді осы жерде, Пасо-делла-Портеллада жеңді: сол жерде бекіністі қақпа салынды, ол кейін Неаполь патшалығының шекаралық кедені ретінде пайдаланылды. Жақын жерде Папа Сикст V кезеңіндегі күзет мұнарасы орналасқан. Қазіргі қаланың басталуы орта ғасырларға, мұнда (Рим қираған жерінде) қамал салынған кезде, алдымен Гаета герцогтігінің, кейіннен Фонди герцогтігінің бекінісі ретінде. Алайда Castrum Monticelli-ді атаған алғашқы құжат 1099 жылы Монте-Кассино архивінен алынған. Келесі ғасырларда ол 1145 жылдан бастап dell'Aquila отбасының иелігінде болған Fondi феодасы болды. Кейіннен ол Неаполь корольдігінің бөлігі ретінде Колонна, Карафа, Мансфельд және Ди Сангроның билігі астында болды. 1788 жылдың қысында қала француз әскерімен тоналды, ал Бурбон қалпына келтіргеннен кейін және Италияның бірігуінен кейін, көршілес аймақ қарақшылардың базасы болды. 1862 жылы оның атауы Монте-Сан-Витоға, ал көп ұзамай қазіргі Монте-Сан-Биажиоға өзгертілді.
The origins of the modern town date back to the Middle Ages, when a castle was built here (over the Roman ruins), firstly as a stronghold of the Duchy of Gaeta, and later of the Duchy of Fondi. The first document mentioning the Castrum Monticelli, however, dates from 1099, from the archives of Monte Cassino. In the following centuries it was a fief of Fondi, a possession of the dell'Aquila family from 1145. Later it was ruled by the Colonna, the Carafa, the Mansfeld and the Di Sangro, as part of the Kingdom of Naples. In the winter of 1788 the town was sacked by the French army, while, after the Bourbon restoration and the subsequent unification of Italy, the neighbourhood was the base of brigandage. In 1862 the name was changed to Monte San Vito and, soon thereafter, to the current Monte San Biagio.
Көлік
Сан-Бьяжио тауы Аппий жолының жанында орналасқан, ол бір кездері Римнен Кампанияға дейінгі негізгі жол болған. Сонымен қатар, ол Террацинадан Гаетаға дейінгі Виа Флакканың тармағымен байланысты. Қалаға Рим мен Неаполь арасындағы негізгі темір жол станциясымен қызмет көрсетіледі.
Дәстүрлер мен гастрономиялық ерекшеліктер
Монте-Сан-Биажиоға тән бірнеше тағамдар бар, кейбіреулерінде жергілікті көлдерден алынған креветкалар мен жабайы аспаржалар қолданылады. Шошқа еті шұжықтары ерекше ерекшеленеді, әдетте шошқаның еті мен майларынан, қымыз бен кориандр тұқымымен араластырылған. Сонымен қатар, онда Сардиниядан тыс өндіріс аймақтарының бірі - тоған емен ағаштары да бар. Монте-Сан-Биажио, Соннино және Террачина коммуналары - бұл Москато ди Террачина шараптарын өндіруге рұқсат етілген, олардың ең жақсылары жағалаудағы төбелердің оңтүстік-шығысқа қарай жатқан беткейлеріндегі жүзімдіктерден келеді. Монти Аусониден оңтүстікке қарай орналасқан Монте Сан-Биажио жазықтары негізінен ауыл шаруашылығы үшін қолданылады, соның ішінде киви, зәйтүн, алмұрт, цитрус жемістері және көкөністердің көптеген түрлері өседі.
Климат
Монте Сан-Биажионың климаты орта теңіздік (Кёппен климаттық классификациясы: Csa), ыстық, құрғақ жаз және жұмсақ, ылғалды қыстар.