Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вермель бөлмесі (англ. Vermeil Room) - АҚШ президенті резиденциясының бірінші қабатында орналасқан. Бөлмеде күміс алтын немесе вермель үстел ыдыстары бар, ол 1956 жылы Маргарет Томпсон Биддлдің Ақ үйге мұрасы болып қалды. Американың бірінші әйелдерінің суреттері бөлмеде ілінеді.
The Vermeil Room ('/v//ɜːr//m//əl/ VURməl; vɛʁˈmɛj) is located on the ground floor of the White House, the official residence of the president of the United States. The room houses a collection of silver gilt or vermeil tableware, a 1956 bequest to the White House by Margaret Thompson Biddle. Portraits of American First Ladies hang in the room.
МакКим Теодор Рузвельт үшін әлеуметтік бөлме жасайды
Вермель бөлмесі бастапқыда күмісті сақтау және кейіннен жылтырату үшін пайдаланылған жұмыс бөлмесі болды. Теодор Рузвельт 1902 жылы сәулетші Чарльз Фоллен МакКимнің ақ үйді қайта жаңартуы үйдің пайдалануын қайта құруға мүмкіндік берді, ал көп бөлігі қоғамдық пайдалануға арналған. Ол бөлмеде әйелдер дәретханасы орналасқандықтан, ол алғаш рет қоғамдық орын ретінде жабдықталғанда, "Орталық бөлме" деп аталды. Макким бөлмені грузин стиліне сай жасалған, қабырғасы қабырғалы қабырғамен қапталған. Батыс қабырғаға МакКим колониалды жаңғыру шатыры орнатылды. Шатырдың екі жағында екі қабатты аралық шкафтар орналасқан.
The Vermeil Room was originally a staff work room used for storage and later for polishing silver. Theodore Roosevelt's 1902 renovation of the White House by architect Charles Follen McKim reconfigured the use of the house, finishing much of the ground floor for public use. When first furnished for public use, the room was termed the Social Room because it served as a lounge adjacent to a women's restroom. McKim provided the room with late Georgian style cove moldings and a paneled wainscot. On the west wall, McKim installed a Colonial Revival mantel with paired Tuscan Doric columns and bas relief medallions with American eagles similar to the one found in the seal of the president of the United States. A pair of built in arched cupboards flanked the mantel.
Труманның реконструкциясы
1952 жылы Ақ үйді қайта құру кезінде 1814 жылы британдықтар оны өртеп жібергеннен кейін үйді қайта құру кезінде орнатылған 1815 жылғы қарағай арқалықтарын алмастырды. Президент Гарри С. Трумэн ежелгі арқалықтарды кесіп, Вермель бөлмесіне, Қытай бөлмесіне және кітапханаға орнатты. Трумэннің қайта құруы кезінде орнатылған қабырға панельдері мен краншетті қалыптардың стилі ақ үйдің сыртқы дизайнымен замандас грузин кезеңінің үлгісіне негізделген. Бастапқыда олар боялмаған, олардың дәндері мен түйіндері 1950 жылдары танымал болды.
The Truman reconstruction of the White House in 1952 replaced the 1815 pine beams installed during the reconstruction of the house after its burning by the British in 1814. President Harry S. Truman had the ancient beams sawn and installed as paneling in the Vermeil Room, China Room, and Library. The style of wall paneling and bracketed molding installed during the Truman reconstruction were based on a Georgian period model, contemporary with the design of the White House exterior. They were initially left unpainted, showing their grain and knots, a look popular in the 1950s.
Маргарет Томпсон Биддлдің мұрасы
Маргарет Томпсон Биддлдің коллекциясы маңызды болды және Ренессанстан бастап 19 ғасырдағы француз және ағылшын бұйымдарына дейін болды. Жинаққа ағылшын Регентшілігінің күміс шебері Пол Сторр (1771-1844) және Француз империясының күміс шебері Пьер Филипп Томир (1751-1843) және Жан Батист Клод Одиот (1763-1850) еңбектері кіреді. Бірінші ханым Мами Эйзенхауэр бұл коллекцияны бөлменің шыны витриналарында көрсетті. Биддл Уильям Бойс Томпсонның қызы және А. Дрексел Биддл, Jr.
Margaret Thompson Biddle's collection was significant and ranged from Renaissance to 19th century French and English pieces. The collection includes work by English Regency silversmith Paul Storr (1771–1844) and French Empire silversmiths Pierre Philippe Thomire (1751–1843), and Jean Baptiste Claude Odiot (1763–1850). First Lady Mamie Eisenhower had the collection displayed in the room's glass enclosed vitrines. Biddle was the daughter of William Boyce Thompson and the wife of A. J. Drexel Biddle, Jr.
Кеннедиді пайдалану және қайта безендіру
Алғашында тек музей сияқты орнында Vermeil бөлмесінде көрсетілді, бірінші ханым Жаклин Кеннеди досы Рейчел Ламберт Меллонның ұсынысы бойынша жинақты гүлдер мен жемістерді мемлекеттік қабаттағы бөлмелерде көрсету үшін қолдана бастады. Кеннедидің ақ үйін қалпына келтіру кезінде интерьер дизайнері Стефан Будин бөлмені 17-18 ғасырлардағы Англия мен Нормандияда қолданылған стильде бояуды ұсынды. Будин осыған ұқсас әдісті Англияның Кент қаласында Лидс қамалының көк бөлмесінде қолданған. Ол бұтақтарды сылау мен жылтыратудың орнына, қабаттардың пішінділігін ерекше атап көрсетті. Қабырғалар жиекті үстіне шығарып, "жасыраған" бетті жасау үшін сым щеткалармен сүртілді. Содан соң, ақ бояуды қатты бояумен, көк бояуды "арқалап" бояумен жапсырады. Бұл таза, құрғақ көк пигментпен сыланған балауыздың арқасымен бекітілді, содан кейін оның бетін төменгі негізгі қабаттағы кішкентай ақ ұсақ бөлшектерге аздап қысып тастады. Ал, көк түске арналған сөрелердің іші ақ бәтеспен қапталған. Неоклассикалық екі кариатид мантелінің бірі орнатылды (әлі де сол жерде). Ақ дамаск пердесі көк және ақ жиектерімен жасалатын. Ол жерде әдемі боялған көк және ақ кілем орнатылды, ал үлкен орта үстел Джонсон жылдары ғана жеткізілмеген, арнайы боялған көк қайыс матамен жасалды. Алтындан жасалған шамшырақ орнатылды, ол вермель коллекциясына сілтеме жасайды. Нәтижесінде қонақ бөлмесі емес, галерея бөлмесі пайда болды. Ақ үй: тарихи нұсқаулық (1964) Будиннің көк Vermeil бөлмесінің сәулеттік қимасын көрсетеді.
At first, only displayed in the Vermeil Room in a museum like setting, First Lady Jacqueline Kennedy, on the recommendation of her friend Rachel Lambert Mellon, began using the collection for the display of flowers and fruit in the rooms on the state floor. During the Kennedy White House restoration, interior designer Stéphane Boudin proposed painting the room in a style used in 17th and 18th century England and Normandy. Boudin had used a similar treatment in the Blue Bedroom at Leeds Castle in Kent, England. Rather than attempting to putty and polish the rough sawn timbers, he highlighted the porous texture of the paneling. The walls were rubbed with wire brushes to bring up the grain and create an "aged" surface. Next, a solid coat of off white paint was applied, followed by a "dragged" coating of blue paint. This was sealed using a bar of wax dabbed in pure dry blue pigment, and finally, the surface was lightly distressed to tiny specks of white in the underlying base coat. The interior of the shelves displaying the vermeil was covered in white velvet. One of two neoclassical caryatid mantels was installed (still in place). White damask drapes were made with blue and off white fringe trim. A finely patterned blue and white carpet was installed, and a large center table was created with a custom dyed blue velvet cloth not delivered until the Johnson years. A gilded chandelier, referring to the vermeil collection, was installed. The result was a gallery room, not a sitting room. The White House: An Historic Guide (1964) shows an architectural cross section of Boudin's blue Vermeil Room.
Никсонның қайта безендіруі
1971 жылы бірінші ханым Пэт Никсон Ақ үйдің кураторы Клемент Конгермен бірге жұмыс істеп, бөлменің сәндеуі үшін федералды стильді қабылдап, Вермель бөлмесін жаңартты. Георгийлік кәрнектер кейінгі кезеңдегі кәрнектермен ауыстырылды. Бірнеше көрнекілік жабылып, қабырғаға бірнеше қабат мақта төгіліп, оны тегіс етіп жасалды. Бөлме жұмсақ жасыл түске боялды, ал драпераны Эдвард Весон Джонс алтын, жасыл және көк түстермен, бобильді шүберектермен өңделген күрделі шүберектермен жасады. 19-ғасырдың аяғында ағылшын кристалл шамшырасы орнатылды, ал бөлме оңтүстік қабырғадағы терезелердің арасында екі федералды стильдегі диванмен және Империялық пирстегі үстелмен жабдықталды.
In 1971 First Lady Pat Nixon, working with White House Curator Clement Conger, refurbished the Vermeil Room adopting a Federal style for the room's decoration. The Georgian cornices were replaced with later period cornices. Several vitrines were closed up, and the paneling was given many coats of putty to transform it to a smooth finish. The room was painted a soft green, and drapery was designed by Edward Vason Jones in gold, green, and blue with complex swags trimmed in bobbin tassels. A late 19th century English crystal chandelier was installed, and the room was furnished with two Federal style sofas and an Empire pier table between the windows on the south wall.
Джордж Буштың қайта безендіруі
1991 жылы Джордж Буш әкімшілігінің кезінде бөлме жұмсақ сары түске боялды, теңіз жағалауындағы үстел империя стиліне ұқсас диванмен ауыстырылды, ал екі федералды стильдегі диванның орнына бір жұп креслолар орнатылды. Алтын және көк түсті жолақты драпераны көк және крем түсті жолақты жібек дамаскамен ауыстырылды.
In 1991, during the George H. W. Bush administration, the room was repainted a soft yellow, the pier table was replaced with an empire style sofa, and a pair of lolling chairs replaced the two federal style sofas. The striped gold and blue drapery was replaced with striped silk damask in blue and cream.
Джордж Буштың қайта безендіруі
2006 жылы Ақ үйдің кураторы Билл Оллман, бірінші ханым Лора Буш, Буш отбасылық сәндік дизайнер Кен Бласингэм және Ақ үйді сақтау комитеті бөлмені жаңартты. Қабырғалар ластану бояуымен боялған, жылтыр түсті, жасыл түсті, Деовиль деп сипатталған. 1829 жылы Филадельфиялық шкафшы Энтони Габриэль Квервеллдің кеш неоклассикалық стильдегі орталық үстелі бөлмеге орналастырылды. Отырғыштар ақ жібек дамаскамен өрнектелген, оңтүстік қабырғадағы 1815 ж. диван Дункан Файфқа тиесілі және қызғылт жібек шамдармен төселген. Диванның екі жағында 19-ғасырдың басында жасалған Бостон жұмыс үстелдері тұр, олар шкаф жасаушылар Джон Сеймур немесе Томас Сеймурдың жұмысы болуы мүмкін. Екеуі теңдесі жоқ болса да, әрқайсысының сөрелері мен тігін тортасы бар. Терезелерге жаңа драпировкалар берілді зәйтүн және алтын түсті өрнекті жібек жакардтан жасалған тік панельдер, бірден сәнді шүберекпен және сол өрнекті жібекпен жақтаулар, шүберектермен кесу. Бұл кілем ашық жасыл түсті түстегі түрікше "Гереке" киімі болып табылады және шамамен 1860 жылы шығарылған.
In 2006 the White House curator Bill Allman, First Lady Laura Bush, Bush family decorator Ken Blasingame and the Committee for the Preservation of the White House refurbished the room. Walls were painted in an enamel gloss finish in an ivory color with a tint of green described as Deauville. An 1829 center table in the late neoclassical style by Philadelphia cabinetmaker Anthony Gabriel Quervelle was placed in the room. The lolling chairs were reupholstered in patterned white silk damask, the c. 1815 sofa on the south wall is attributed to Duncan Phyfe and upholstered in pink silk lampas. On each side of the sofa stand Boston work tables produced in the early 19th century, likely to be the work of cabinetmakers John Seymour or Thomas Seymour. Though an unmatched pair, each has drawers and a fabric sewing bag. Windows were given new drapery – straight panels of patterned silk jacquard in olive and gold, topped by a single festooned swag and side jabots of the same patterned silk, trimmed in tassels. The carpet is a Turkish Hereke with a background of light green and was produced in about 1860.