Кіріспе
АҚШ президентінің ресми резиденциясы және жұмыс орны – Ақ үй. Ақ үй – АҚШ президентінің ресми резиденциясы және жұмыс орны. 1600 Пенсильвания авенюінің солтүстік-батыс бөлігінде орналасқан бұл ғимарат 1800 жылы Джон Адамс президенттің Филадельфиядан ел астанасын көшірген сәттен бастап, барлық АҚШ президенттерінің резиденциясы болып табылады. «Ақ үй» термині президент пен оның кеңесшілері туралы сөз кезінде жиі қолданылатын метафора ретінде пайдаланылады. Тұрғын үйді ирланд туған архитектор Джеймс Хобан неоклассикалық стильде жобалаған. Хобан ғимаратты Дублиндегі Лайнстер үйінің үлгісінде салған, ол қазірде Ирландияның парламенті – Оирехтасқа орналасқан. Құрылыс 1792 және 1800 жылдар аралығында жүргізілді, сыртқы қабырғасы ақ түспен боялған Аквиа Крик құмтасынан жасалған. Томас Джефферсон 1801 жылы үйге көшіп келген кезде, ол және архитектор Бенджамин Генри Латроб әр қанатқа төменгі колоннадалар қосты, бұл сол кезде аңдар мен қоймалар болып табылды. 1814 жылы, 1812 жылғы соғыс кезінде, Вашингтон қаласы өртенгенде, британдық әскерлер Ақ үйді өртеп, ішкі бөлігін қиратты және сыртқы қабырғаларына көп зиян келтірді. Жаңару жұмыстары дер кезінде басталды, ал президент Джеймс Монро 1817 жылдың қазан айында жартылай қалпына келтірілген резиденцияға көшіп кірді. Сыртқы құрылыс 1824 жылы жартылай дөңгелек Оңтүстік портигі мен 1829 жылы Солтүстік портигінің салынуымен жалғасты. Атқарушы резиденцияның ішіндегі тығыздықтан туындаған себепті, президент Теодор Рузвельт 1901 жылы барлық кеңселерді жаңадан салынған Батыс қанатқа көшірді. Сегіз жылдан кейін, 1909 жылы президент Уильям Говард Тафт Батыс қанатын кеңейтіп, алғашқы Овалдық кабинетті құрды, ол кейін жылжытылып, кеңейтілді. 1927 жылы үшінші қабаттағы мансарданы тұрғын үйге айналдыру үшін, қазіргі мансарда ұзын төсекпен кеңейтілді. Жаңадан салынған Шығыс қанаты әлеуметтік шаралар үшін қабылдау орталығы ретінде пайдаланылды, ал Джефферсонның колоннадалары жаңа қанаттарды байланыстырды. Шығыс қанатының жаңарту жұмыстары 1946 жылы аяқталды, нәтижесінде қосымша кеңсе кеңістігі пайда болды. 1948 жылы резиденцияның жүк көтергіш қабырғалары мен ағаш арқалықтарының құлауға жақын екені анықталды. Гарри С. Трумэн президенттігі кезінде ішкі бөлмелер толығымен демонтаждалды және қабырғалардың ішінде жаңа, жүк көтергіш болаттан жасалған қаңқа салынды. Сыртқы жағынан Труман балконы қосылды. Құрылыс жұмыстары аяқталғаннан кейін ішкі бөлмелер қайтадан жаңартылды. Қазіргі Ақ үй кешеніне атқарушы резиденция, Батыс қанаты, Шығыс қанаты, бұрын Мемлекеттік департамент пен басқа да ведомстволарға қызмет еткен Эйзенхауэр атқарушы кеңсесі (қазір президенттің және вице-президенттің кеңселері орналасқан) және Блэр үйі (қонақ үйі) кіреді. Атқарушы резиденция алты қабаттан тұрады: жер қабаты, мемлекеттік қабат, екінші және үшінші қабаттар, сондай-ақ екі қабатты жертөле. Мүлік Ұлттық парк қызметіне тиесілі Ұлттық мұра нысаны болып табылады және Президент саябағының бір бөлігі. 2007 жылы Американдық архитекторлар институтының тізімінде «Американың сүйікті архитектурасы» номинациясында екінші орын алды.
The White House is the official residence and workplace of the president of the United States. Located at 1600 Pennsylvania Avenue NW in Washington, D. C., it has served as the residence of every U. S. president since John Adams in 1800 when the national capital was moved from Philadelphia. The term "White House" is often used as a figure of speech for the president and his advisers. The residence was designed by Irish born architect James Hoban in the Neoclassical style. Hoban modeled the building on Leinster House in Dublin, a building which today houses the Oireachtas, the Irish legislature. Construction took place between 1792 and 1800, with an exterior of Aquia Creek sandstone painted white. When Thomas Jefferson moved into the house in 1801, he and architect Benjamin Henry Latrobe added low colonnades on each wing to conceal what then were stables and storage. In 1814, during the War of 1812, the mansion was set ablaze by British forces in the burning of Washington, destroying the interior and charring much of the exterior. Reconstruction began almost immediately, and President James Monroe moved into the partially reconstructed Executive Residence in October 1817. Exterior construction continued with the addition of the semicircular South Portico in 1824 and the North Portico in 1829. Because of crowding within the executive mansion itself, President Theodore Roosevelt had all work offices relocated to the newly constructed West Wing in 1901. Eight years later, in 1909, President William Howard Taft expanded the West Wing and created the first Oval Office, which was eventually moved and expanded. In the Executive Residence, the third floor attic was converted to living quarters in 1927 by augmenting the existing hip roof with long shed dormers. A newly constructed East Wing was used as a reception area for social events; Jefferson's colonnades connected the new wings. The East Wing alterations were completed in 1946, creating additional office space. By 1948, the residence's load bearing walls and wood beams were found to be close to failure. Under Harry S. Truman, the interior rooms were completely dismantled and a new internal load bearing steel frame was constructed inside the walls. On the exterior, the Truman Balcony was added. Once the structural work was completed, the interior rooms were rebuilt. The present day White House complex includes the Executive Residence, the West Wing, the East Wing, the Eisenhower Executive Office Building, which previously served the State Department and other departments (it now houses additional offices for the president's staff and the vice president), and Blair House, a guest residence. The Executive Residence is made up of six stories: the Ground Floor, State Floor, Second Floor, and Third Floor, and a two story basement. The property is a National Heritage Site owned by the National Park Service and is part of the President's Park. In 2007, it was ranked second on the American Institute of Architects list of America's Favorite Architecture.
17891800 жыл
1789 жылғы сәуірде президент Джордж Вашингтон Нью-Йорктегі екі жеке үйді иеленді, олар резиденция ретінде қызмет етті. Ол 1790 жылдың ақпан айының соңына дейін 3 Черри көшесіндегі қазынашылық комиссары Сэмюэл Осгудқа тиесілі Франклин үйінде тұрды. Резиденция Бродвей көшесіндегі 39–41 нөмірдегі Александр Макомб үйіне көшірілді, онда Вашингтон 1790 жылдың тамызына дейін әйелі Мартамен және шағын қызметкерлер тобымен бірге тұрды. 1790 жылдың мамыр айында Манхэттенде жаңа ресми резиденция – Үкімет үйінің құрылысы басталды. Ұлттық астана 1790 жылы Филадельфияға көшірілгендіктен Вашингтон Үкімет үйінде тұрмады, ол 1800 жылға дейін сонда қалды. 1790 жылғы шілдедегі Резиденция заңында астананың жаңа Федералды округте тұрақты орналасуы және тұрақты астана салынғанша он жылға Филадельфияда уақытша орналасуы белгіленді. Филадельфия саудагер Роберт Морристің 190 High Street (қазіргі 524–30 Market Street) мекенжайындағы особнягін Президенттік резиденция ретінде жалға алды, және Вашингтон 1790 жылдың қарашасынан 1797 жылдың наурызына дейін сол жерде тұрды. Үй президенттік отбасы, қызметкерлер және қызметшілердің барлығы 30 адамды қабылдауға тым кішкентай болды, сондықтан Вашингтон оны кеңейтті. Вашингтонның орнын басып, елдің екінші президенті болған Джон Адамс 1797 жылдың наурызынан 1800 жылдың мамырына дейін Филадельфиядағы High Street особнягінде тұрды. Филадельфия 1792 жылы бірнеше блок қашықтықта әлдеқайда сәндік президенттік резиденцияның құрылысын бастады. Ол Адамстың 1797 жылғы инаугурациясына дейін дерлік аяқталды. Алайда Адамс Конгресс ғимаратты жалға алуға рұқсат бермегенін айтып, оны иеленуден бас тартты. Ол 1800 жылға дейін бос тұрды, содан кейін Пенсильвания университетіне сатылды. 1800 жылдың 1 қарашасында Адамс Ақ үйге көшіп келген алғашқы президент болды. Филадельфиядағы Президенттік резиденция Union Hotel-ге айналдырылды, кейіннен 1832 жылы бұзылғанға дейін дүкендер үшін пайдаланылды.
Сәулетшілердің байқауы
Президент үйі Пьер (Питер) Чарльз Л’Энфанттың 1791 жылғы, жаңа құрылған федералды Вашингтон қаласының жоспарындағы маңызды элемент болды. Вашингтон және оның мемлекеттік хатшысы Томас Джефферсон, екеуі де сәулет өнеріне жеке қызығушылық танытқан, Ақ үй мен Капитолийдің дизайны дизайн конкурсы арқылы таңдалатыны туралы келісімге келді. Жаңа президенттік резиденция үшін тоғыз ұсыныс түсті, және жүлде ирланд-американдық сәулетші Джеймс Хобанға берілді. Хобан АҚШ Капитолийі мен Ақ үйдің құрылысын қадағалады. Хобан Ирландияда дүниеге келген және Дублин өнер қоғамында білім алған. Америка революциясынан кейін АҚШ-қа эмиграциялап, алдымен Филадельфияда жұмыс іздеді, содан кейін Оңтүстік Каролинада табысқа жетті, онда Колумбиядағы штаттық Капитолийді жобалады. Президент Вашингтон 1791 жылдың мамыр айында Оңтүстік сапары барысында Оңтүстік Каролинадағы Чарльстон қаласына сапар шекті және Хобан жобалаған Чарльстон округінің соты құрылысын көрді. Вашингтон осы сапарда Хобанмен кездескен деген қауесет бар. Келесі жылы Вашингтон сәулетшіні Филадельфияға шақырып, 1792 жылдың маусым айында онымен кездесті. 1792 жылдың 16 шілдесінде президент федералды қала комиссарларымен архитектуралық конкурс бойынша шешімін беру үшін кездесті. Оның қарауы қысқа болды, ол Хобанның ұсынысын жылдам таңдады.
Дизайн әсерлері
Ақ үйдің неоклассикалық дизайны негізінен римдік сәулетші Витрувий мен венециялық архитектор Андреа Палладиодан мұра етілген архитектуралық ұғымдарға негізделген. Жоғарғы қабаттардың дизайнында кейіннен Ирландия парламенті (Оирехтас) орналасқан Дублиннің Лейнстер үйінен алынған элементтер де бар. Үшбұрышты және сегментті фронтонды жоғарғы терезелер осы ирландтық ғимараттан шабыттандырылған. Сонымен қатар, бірнеше грузин дәуіріндегі ирландтық ауылдық үйлер жалпы еден жоспарына, соның ішінде қисайған оңтүстік фасадына және қазіргі Көк бөлмедегі бұрынғы нишаларға шабыт көзі болды деген ұсыныстар бар. 1962 жылы жарық көрген алғашқы ресми Ақ үй нұсқауында Хобанның Оңтүстік портигінің дизайны мен Францияның Дордонь аймағындағы Ла Башельедегі неоклассикалық ауылдық үй – Растиньяк сарайы арасындағы байланыс көрсетілген. Француз үйінің құрылысы 1789 жылға дейін басталған, бірақ француз революциясы салдарынан 20 жылға тоқтатылып, 1812 және 1817 жылдар аралығында Салаттың 1789 жылға дейінгі жобасы бойынша аяқталды. Екі үй арасындағы концептуалды байланыс Хобан Францияға бармағандықтан сынға ұшырады. Аталған байланысты қолдаушылар Томас Джефферсон 1789 жылы Бордоға саяхат жасағанда, École Spéciale d'Architecture архивінде сақталған Салаттың архитектуралық суреттерін көргенін айтады. АҚШ-қа оралғаннан кейін Джефферсон Вашингтон, Хобан, Монро және Бенджамин Генри Латробпен бұл әсерді бөлісті.
Құрылыс
Ақ үйдің құрылысы 1792 жылдың 13 қазанында сағат түске қарай, негізгі тасты қалаумен басталды. Үйдің негізгі тұрғын үйі мен іргетасының көп бөлігін құл және бос африкалық-американдық жұмысшылар, сондай-ақ еуропалықтар салған. Үйдің қалған жұмыстарының көп бөлігін, әлі азаматтыққа қол жеткізбеген иммигранттар жасады, оның ішінде шотланд иммигранттары салған құмтас қабырғалар, биік рельефті розалар, солтүстік кіреберіс үстіндегі гирлендалар және терезе қалқаларының астындағы балық қабыршақтарының өрнегі бар. Ақ үй құрылысында қолданылған құмтастың қайдан алынғаны туралы әртүрлі пікірлер бар. Кейбір мәліметтерге сәйкес, ғимараттың бастапқы құрылысында Хорватияның Брач аралынан, атап айтқанда Пучишқа карьерінен алынған құмтас қолданылған. Бұл карьердегі тас ежелгі Диоклетиан сарайын салу үшін де пайдаланылған. Алайда, зерттеушілер 1902 жылғы жөндеу жұмыстарында аралдан әкелінген әктас қолданылғанын, ал бастапқы құрылыста емес деп санайды. Басқалары бастапқы құмтас Вирджиния штатының Стаффорд округіндегі Аквиа сағасынан алынғанын болжайды, себебі сол кезде тасты импорттау тым қымбатқа түсер еді. Бастапқы құрылыс сегіз жылға созылып, 232 371,83 долларға (1800 жылғы 232371,83 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) бағаланды. Ақ үй толыққанды бітпесе де, 1800 жылдың 1 қарашасына қарай пайдалануға дайын болды. Материалдар мен жұмыс күшінің жетіспеуіне байланысты Пьер Шарль Л’Энфанның әсем сарай жоспары, ақырында салынған үйден бес есе үлкен болды. Салынған құрылыста жоспарланған үш қабаттың орнына тек екі қабат болды, ал тас қасбеттерге арзан кірпішпен қаптама жасалды. Құрылыс аяқталғаннан кейін, кеуекті құмтас қабырғалар әк, күріш желімі, казеин және қорғасын қоспасымен ақталды, бұл үйге таныс түсін және атын берді.
Сәулет сипаттамалары
Негізгі кіреберіс солтүстік қасбетте, ионикалық бағаналары бар портик астында орналасқан. Бірінші қабат көтерілген арба жолымен және парапетпен жасырылған. Орталық үш бөлігі шамамен 1830 жылы салынған простильді портиктің артында жатыр. Портикты қатар тұрған төрт бөліктің терезелері бірінші қабатта тік және сегмент тәрізді фронтондармен кезектесіп орналасқан, ал екінші қабаттағы фронтондар тегіс. Кіреберістің үстінде ай тәрізді люк және мүсінделген гүлдік безендіру орналасқан. Шатыр сызығы балюстрадалы парапетпен жасырылған. Үш қабатты оңтүстік қасбеті палладиан және неоклассикалық сәулет стилінің үйлесімінен тұрады. Бірінші қабат палладиан стилінде өрнектелген. Оңтүстік портик 1824 жылы аяқталды. Оңтүстік қасбеттің ортасында үш бөліктен тұратын неоклассикалық иілген бөлік орналасқан. Бұл бөліктің екі жағында бес бөлік орналасқан, олардың терезелері солтүстік қасбеттегідей, бірінші қабатта сегмент тәрізді және тік фронтондармен кезектесіп орналасқан. Иілген бөліктің бірінші қабатында екі қабатты баспалдақ бар, ол 1946 жылы салынған ионикалық бағаналы лоджияға және Труман балконға шығарады. "Ақ үй" деген жазудың қазіргі орналасуы және форматы, астында "Вашингтон" сөзімен орталанған күйде, Франклин Д. Рузвельт басшылығымен қабылданған. Бұл құрылыс Джордж Вашингтон президенттік лауазымынан кеткеннен кейін бірнеше жыл өткен соң ғана аяқталғанымен, АҚШ президентінің ресми резиденциясының аты 18-шы ғасырдың ортасында елдің бірінші президентінің бірінші ханымға уәде берген Вирджиния штатындағы Марта Вашингтонның "Ақ үй" плантациясынан шыққан болуы мүмкін деген пікір бар.
Ерте пайдаланған, 1814 жылы өртелген және қайта құрылған
1800 жылы 1 қарашада Джон Адамс бұл ғимаратқа көшіп келген алғашқы президент болды. Келесі күні ол әйелі Әбигейлге былай деп жазды: "Осы үйге және одан кейін осында тұратындардың бәріне құдайдан нығмет тілеймін. Осы төбеде тек адал да дана адамдар ғана билік жүрсін". Президент Франклин Д. Рузвельт Адамстың тілегін Мемлекеттік тамақтандыру залындағы камин үстіне қашап жазды. Адамс Томас Джефферсон 1801 жылы "ұсынысқа лайық шалғайдағы үйге" көшіп келгенге дейін үйде аз ғана уақыт тұрды. Үйдің тым үлкен екендігіне ("екі императорға, бір папаға және үлкен ламаға жететіндей"), Джефферсон Ақ үйді кеңейту мүмкіндігін қарастырды. Бенджамин Генри Латробпен бірге ол Шығыс және Батыс галереяларының жобасын жасауға көмектесті, бұл кір жуу, ат қорасы және қойма сияқты шаруашылық жұмыстарын жасыруға көмектесетін шағын бөлімшелер еді. Бүгінде Джефферсонның галереялары резиденцияны Шығыс және Батыс қанаттарымен байланыстырады. 1814 жылы, 1812 жылғы соғыс кезінде, британдық әскерлер Вашингтонды өртеген кезде Ақ үйді өртеді, бұл американдық әскерлердің Канададағы қиратушылық әрекеттеріне жауап ретінде жасалды. Өрттен Вашингтонның көп бөлігі зардап шекті. Тек сыртқы қабырғалар ғана сақталды, олар өрттен әлсірегендіктен және кейіннен ауа райына ұшырағандықтан, оңтүстік қабырғаның бір бөлігін қоспағанда, жартылай бұзылып, қайта салынуға тиіс болды. Британдықтар Ақ үйден тонаған көптеген заттардың ішінде тек үшеуі ғана табылған. Ақ үйдің қызметкерлері мен құлдары Лансдаун портретінің көшірмесін құтқарып алды, ал 1939 жылы канадалық азамат президент Франклин Рузвельтке зергерлік қорапты қайтарды, оның атасы оны Вашингтоннан алғанын айтты; сол жылы президент Мэдисонға тиесілі дәрі-дәрмек жиынтығы Корольдік теңіз күштері офицерінің ұрпақтарына қайтарылды. Бұл практика 1885 жылға дейін жалғасты, онда жаңадан сайланған Гровер Кливленд Ақ үйдің алдындағы трибунадан әскерге президенттік парад өткізуді ұйымдастырды, дәстүрлі ашық есік күнін алмастырды. Нью-Йорк пен Филадельфиядағы Вашингтонның ашық есік күндерінен шабыттанған Джон Адамс Ақ үйде Жаңа жылдық қабылдау дәстүрін бастады. Джефферсон соғыс уақытында болмаған кезде үйіне қоғамдық экскурсияларға рұқсат берді және 4 шілдеде жылдық қабылдау дәстүрін бастады. Бұл қабылдаулар 1930 жылдардың басында тоқтатылды. Президент Билл Клинтон өзінің алғашқы мерзімінде Жаңа жылдық ашық есік күнін қысқа мерзімге қайта жаңғыртты.
"I pray Heaven to bestow the best of blessings on this House, and all that shall hereafter inhabit it. May none but honest and wise men ever rule under this roof." President Franklin D. Roosevelt had Adams's blessing carved into the mantel in the State Dining Room. Adams lived in the house only briefly before Thomas Jefferson moved into the "pleasant country residence" in 1801. Despite his complaints that the house was too big ("big enough for two emperors, one pope, and the grand lama in the bargain"), Jefferson considered how the White House might be added to. With Benjamin Henry Latrobe, he helped lay out the design for the East and West Colonnades, small wings that help conceal the domestic operations of laundry, a stable and storage. Today, Jefferson's colonnades link the residence with the East and West Wings. In 1814, during the War of 1812, the White House was burnt by British forces during the Burning of Washington, in retaliation for acts of destruction by American troops in the Canadas; much of Washington was affected by these fires as well. Only the exterior walls remained, and they had to be torn down and mostly reconstructed because of weakening from the fire and subsequent exposure to the elements, except for portions of the south wall. Of the numerous objects taken from the White House when it was sacked by the British, only three have been recovered. White House employees and slaves rescued a copy of the Lansdowne portrait, and in 1939 a Canadian man returned a jewelry box to President Franklin Roosevelt, claiming that his grandfather had taken it from Washington; in the same year, a medicine chest that had belonged to President Madison was returned by the descendants of a Royal Navy officer. The practice continued until 1885, when newly elected Grover Cleveland arranged for a presidential review of the troops from a grandstand in front of the White House instead of the traditional open house. Inspired by Washington's open houses in New York and Philadelphia, John Adams began the tradition of the White House New Year's Reception. Jefferson permitted public tours of his house, which have continued ever since, except during wartime, and began the tradition of an annual reception on the Fourth of July. Those receptions ended in the early 1930s. President Bill Clinton briefly revived the New Year's Day open house in his first term.
Авиациялық оқиғалар
1974 жылдың ақпан айында АҚШ армиясына тиесілі ұрланған тікұшақ Ақ үйдің аумағына рұқсатсыз қонды. 20 жыл өткен соң, 1994 жылы Фрэнк Юджин Кордер басқарған жеңіл ұшақ Ақ үй аумағына құлап, ол сол жерде қаза тапты. 11 қыркүйек шабуылы кезінде, ұшақтардың соқтығысы туралы хабарланғаннан кейін, АҚШ Құпия қызметі Рональд Рейган Вашингтон ұлттық әуежайының әуе қозғалысын бақылау қызметкерлерінен "Сізге ұшақ ұшып келеді" деген қоңырау алғаннан кейін Ақ үй қызметкерлері мен басқа да адамдарды эвакуациялауға бұйрық берді. Бірақ ешқандай ұшақ келген жоқ. 2005 жылдың 12 мамырында, астанадағы әуе трафигіне қатысты қауіпсіздік шаралары күшейтілгендіктен, рұқсатсыз ұшақ Ақ үйге жақындағаннан кейін Ақ үй эвакуацияланды. Екі F-16 истребителі мен Black Hawk тікұшағының күшімен жақын маңдағы шағын әуежайға қондырылған ұшқыш, Ақ үй аумағына білмей тұрып кездейсоқ кірген студент-ұшқыш екені анықталды. 2023 жылдың маусым айында истребительдер Ақ үйдің жанындағы Вашингтон әуе кеңістігін бұзған жеңіл ұшақты тоқтату үшін ұшырылды, бірақ ол Вирджинияда апатқа ұшырады. Ұшақтағы барлық адамдар қаза тапты.
Пенсильвания даңғылының жабылуы
1995 жылғы 20 мамырда, негізінен 1995 жылғы 19 сәуірде Оклахома қаласында болған жарылысқа жауап ретінде, АҚШ Құпия қызметі Ақ үй алдындағы Пенсильвания даңғылын көлік қозғалысы үшін Лафайетт саябағының шығыс жиегінен 17-ші көшеге дейін жапты. Кейіннен жабылу шығысқа қарай 15-ші көшеге және Ақ үй мен Қазынашылық ғимараты арасындағы шағын көше – East Executive Avenue-ге дейін ұзартылды. 2001 жылғы 11 қыркүйектен кейін бұл өзгеріс тұрақты болды, сондай-ақ Ақ үйдің Оңтүстік портигі мен Эллипс арасындағы E көшесі де жабылды. Бостон марафонындағы жарылысқа жауап ретінде жол екі күнге толығымен халыққа жабылды. Пенсильвания даңғылының жабылуына Вашингтон қаласындағы азаматтық топтары қарсылық білдірді. Олар бұл жабылудың қажетсіз түрде жол қозғалысына кедергі келтіретінін және қаланың мұқият жоспарланған тарихи жоспарына қайшы екенін айтады. Қауіпсіздік мәселелеріне қатысты, Ақ үйдің көптеген басқа да маңызды федералдық ғимараттарға қарағанда көшеден әлдеқайда алыс орналасқанын атап өтті. Батыста Ескі атқарушы кеңсе ғимараты мен шығыста Қазынашылық ғимараты бар қоршалған аумаққа қосылғанға дейін, бұл тротуар Ақ үйге күнделікті экскурсияларға келушілердің кезек күту орны болды. 11 қыркүйектегі шабуылдан кейін бұл экскурсиялар тоқтатылды. 2003 жылдың қыркүйегінде, шетелдік азаматтар үшін Конгресс өкілдері немесе Вашингтондағы елшіліктер арқылы алдын ала келісім жасаған және тексеруден өткен топтар үшін экскурсиялар шектеулі түрде қайта басталды, бірақ Ақ үй жалпы жұртшылыққа жабық болып қалды. Бюджеттік шектеулерге байланысты 2013 жылдың көп бөлігінде Ақ үйге экскурсиялар тоқтатылды. Ақ үй 2013 жылдың қараша айында жұртшылыққа қайта ашылды.
Қорғау
Ақ үй кешенін АҚШ Құпия қызметі мен АҚШ саябақ полициясы қорғайды. 2005 жылғы президенттік инаугурация кезінде NASAMS (Норвегиялық жетілдірілген жер-әуе ракеталық жүйесі) бөлімдері Вашингтон қаласының үстіндегі әуе кеңістігін күзетуге қолданылды. Содан бері сол бөлімдер президентті және Ақ үйдің төңірегіндегі барлық әуе кеңістігін қорғау үшін пайдаланылып келеді, онда ұшақтарға қатаң тиым салынған.