Ақ үйдің Овал кеңсесі

Кіріспе

АҚШ Президентінің кеңсесі Ақ үйде.

Овалдық кабинет – АҚШ Президентінің ресми жұмыс кеңістігі. АҚШ Президенті кеңсесінің құрамына кіретін ол Вашингтондағы Ақ үйдің Батыс қанатында орналасқан.

Овал тәрізді бөлмеде үш үлкен оңтүстікке қараған терезе бар, олардың алдында Президенттің үстелі дәстүрлі түрде тұрады, ал солтүстік жағында камин орналасқан. Батыс қабырғасына кіріктірілген екі кітап сөресі салынған. Төрт есік бар: шығыс есігі Гүлзарға ашылады; батыс есігі жеке кабинетке және тамақтандыру бөлмесіне; солтүстік-батыс есігі Батыс қанатының негізгі дәлізіне; ал солтүстік-шығыс есігі Президент хатшысының кеңсесіне ашылады. Президенттер көбінесе кеңсесін жеке талғамдарына қарай безендіреді, жиһаз бен маталарды таңдайды және жиі овал кілемдерге тапсырыс береді. Көркем туындылар Ақ үйдің қорынан таңдалады немесе Президенттің мерзіміне мұражайлардан уақытша алынады.

Мәдениет тарихы

Американдықтардың санасында Овал кабинет президенттік өкілеттігімен тығыз байланысты болды. Бұған жас Джон Ф. Кеннедидің әкесінің үстелінің алдыңғы бөлігінен сығылып қарауы, президент Ричард Никсонның Айға барған «Аполлон-11» астронавттарымен телефон арқылы сөйлесуі, сондай-ақ Эми Картердің «Мисти Маларки Ин Ян» атты сиам мысығын әкеліп, әкесі, президент Джимми Картердің күнін жақсартуы сияқты есте қаларлық оқиғалар себеп болды. Көптеген президенттер Овал кабинеттен елге үндеу жасады. Мысалы, Кеннеди Куба зымыран дағдарысы (1962) туралы хабарлады, Никсон өкілдік қызметінен кетіп бара жатқанын мәлімдеді (1974), Рональд Рейган «Space Shuttle Challenger» апатынан кейін (1986) сөз сөйледі, ал Джордж У. Буш 11 қыркүйекке жасалған шабуылдардан кейін (2001) үндеу жасады.

Вашингтонның қасқыр терезесі

Ақ үй 1800 жылға дейін тұруға дайын болған жоқ. Джордж Вашингтон ешқашан Ақ үйде тұрмаған. Ол президенттік өкілеттігінің көп бөлігін Филадельфияда (Пенсильвания) өткізді, ол 1790 жылдан 1800 жылға дейін 10 жыл бойы уақытша ұлттық астана болып қызмет етті, ал Вашингтон қаласы, жаңа қала, салынып жатқан еді. 1790 жылы Вашингтон Филадельфиядағы Президент үйінің арт жағына үлкен, екі қабатты, жартылай дөңгелек үйме қосымша салып, президенттің қабылдауына арналған салтанатты орын жасады. Осы иілген терезедегі үш терезенің алдында тұрып, ол сейсенбі күні түстен кейін қонақтарды, Конгресс делегацияларын және шетелдік дипломаттарды, сондай-ақ Жаңа жыл күні, 4 шілдеде және туған күнінде ашық есік күндерінде жалпы жұртшылықты ресми түрде қабылдады. Вашингтон қонақтарын артқы қабылдау бөлмесіндегі терезелердің арасында тұрып қабылдады. Қонақтар алдыңғы бөлмеге кіріп, ашылатын есік арқылы өтіп, президентке құрмет көрсетіп, сосын бір жаққа жиналатын. Президент Джон Адамс 1797 жылдың наурыз айынан бастап Филадельфиядағы үйді пайдаланды және оның ізінен келе отырып, сол иілген терезені сол сияқты қолданды. Вашингтонның иілген терезесінің қисық негіздері 2007 жылы Президент үйінің орнындағы археологиялық қазба жұмыстары кезінде табылған. Олар әйнек астында, Либерти Белл орталығының солтүстігінде орналасқан Президент үйінің естелік кешенінде көрсетілуде.

Ақ үй

1792 жылы маусымда архитектор Джеймс Хобан Филадельфияда президент Вашингтонға барып, оның ілгекті терезесін көрген болуы мүмкін. Келесі айда Хобан Ақ үйдің дизайны бойынша конкурста жеңіске жетті. Ақ үйдің ортасындағы "эллипстік зал" Хобанның бастапқы жоспарының ерекше бөлігі болды. 19 ғасырдың басында овалды бөлмелер неоклассикалық архитектурада кең таралды. 1800 жылы қарашада Джон Адамс Ақ үйде тұрған алғашқы президент болды. Ол және оның ізбасары, президент Томас Джефферсон, Хобанның овалды бөлмелерін Вашингтонның ілгекті терезе залын пайдаланғандай, қонақтарды қабылдау үшін оңтүстік жағындағы үш терезенің алдында тұрды. 19 ғасырда кейбір президенттер Ақ үйдің екінші қабатындағы Сары овалды бөлмені жеке кабинеттері мен кітапханалары ретінде пайдаланды. Президент пен овалды бөлме арасындағы осы мәдени байланыс Батыс қанаттағы Тафттың овалды кабинетінде (1909) толыққанды көрініс тапты.

Батыс қанаты

Батыс қанаты – президент Теодор Рузвельттің идеясы, оның әйелі Ақ үйдің екінші қабатындағы бөлмелер мен кеңселердің араласуына наразы болып, оны тұрмыстық кеңістікке толықтай арнау керек деген пікір білдіргеннен кейін туындады. 1902 жылы аяқталған бір қабатты Атқарушы кеңсе ғимараты уақытша құрылыс ретінде жоспарланған, сол жерде немесе басқа жерде тұрақты ғимарат салынғанша пайдаланылуға тиіс болған. Ғимаратты Ақ үйдің батыс жағына орналастыру арқасында президент Джеймс Бьюкенен салған, Азамат соғысына дейінгі тозығы жеткен жылыжайлардың үлкен кешені алынып тасталды. Рузвельт 1902 жылы атқарушы биліктің кеңселерін жаңа салынған қанатқа көшірді. Оның жұмыс орны – ғимараттың шығыс бөлігінің үштен бірін алып жатқан Атқарушы кеңсесі мен Кабинет бөлмесінен тұратын екі бөлмелі жай болды. Ондағы жиһаз, соның ішінде президенттің үстелі, сәулетші Чарльз Фоллен МакКимнің жобасы бойынша жасалып, Бостон қаласындағы А. Х. Давенпорт және Компаниясы орындаған. Қазір көп өзгерген 1902 жылғы Атқарушы кеңсесі терезесіз ішкі кеңістегі кездесу бөлмесі ретінде сақталған, ол Овалдық кабинетке диагональды түрде қарама-қарсы орналасқан Рузвельт бөлмесі болып табылады.

Тафт Овальдық кабинетінде: 19091933

Президент Уильям Говард Тафт Батыс қанатын тұрақты ғимаратқа айналдырды, оны оңтүстікке қарай кеңейтіп, өлшемін екі есеге арттырды және алғашқы Овалдық кабинетті салды. Нейтан С. Уайетт жобалаған және 1909 жылы аяқталған кабинет ғимараттың оңтүстік фасадының ортасында орналасқан, Ақ үйдің овалды бөлмелері сияқты. Тафт президенттігінің күнделікті жұмысына көбірек араласуды қалаған және кабинетті өзінің әкімшілігінің бас орталығы етіп көздеген. Тафттың Овалдық кабинетінде үш терезе және шамынан табиғи жарық көп болды. Онда ақ мәрмәрдан жасалған қамтама, қарапайым георгиандық стильдегі ағаш өрнектері және екі шыны есікті кітап сөрелері орнатылған. Бұл кабинет тарихтағы ең әсем түсті президенттік кабинеттердің бірі болды; оның қабырғалары жарқыраған теңіз шөбінің жасыл түсті қытынан жабылған. 1929 жылдың 24 желтоқсанында, президент Герберт Гувердің өкіметтігінің бірінші жылында, өрт Батыс қанатына ауыр зақым келтірді. Гувер бұл мүмкіндікті пайдаланып, қосымша кеңістік құрып, қызметкерлердің кеңселерi үшін жартылай жер асты қабатты қазды. Ол Овалдық кабинетті қайта жаңартып, оның сапасын жақсартты және кондиционер орнатты. Сондай-ақ, жиырма жыл бойы ешқандай өзгеріске ұшырамаған жиһаздарды ауыстырды.

Қазіргі заманғы Овальдық кабинет: 1934 жылдан қазіргі уақытқа дейін

Президент Франклин Д. Рузвельт Батыс қанаттың мөлшері мен орналасуына қанағаттанбағандықтан, 1933 жылы оны қайта жобалау үшін Нью-Йорк сәулетшісі Эрик Гуглерді шақырды. Ғимараттың сыртқы көлемін өзгертпестен, қосымша кеңсе кеңістігін жасау үшін Гуглер толыққанды жертөле қазып, жақын маңдағы алаңның астына кеңселер жиынтығын салды және көзге түспейтін "пентхаус" қабатын қосты. Ғимараттың қолданыстағы кеңістігін барынша пайдалану туралы берілген тапсырма, тар дәліздер мен шағын кеңселерге себеп болды. Гуглердің ең айқын өзгерісі – ғимаратты шығысқа қарай кеңейтіп, жаңа Кабинеттер залы мен Овалдық кабинетті салу болды. Заманауи Овалдық кабинет Батыс қанаттың оңтүстік-шығыс бұрышына салынды, бұл Рузвельтке, денсаулығына байланысты коляскада отыратын, жеке өмірін сақтауға және Резиденцияға оңай қол жеткізуге мүмкіндік берді. Ол Гуглермен бірлесіп, бұрынғы екі кеңседен сәулеттік тұрғыдан әлдеқайда зәулім бөлме жасады, оның грузин стиліндегі элементтері айқын болды: үлкен күмбездермен безендірілген есіктер, нишаларға орнатылған кітап сөрелері, терең әрі әсем карниз және президенттік мөрдің медальоны. Бөлме шамдармен немесе төбеге ілінген шамдармен емес, керісінше, карнизге жасырылған шамдармен жарықтандырылды, олар төбеге жарық шашыратып, әсем көрініс тудырды. Тезірек назар аударсаңыз, модерн өнерінің елеулі белгілерін терезелердің екі жағындағы шамдар мен төбедегі медальондағы бүркіт бейнесінде көруге болады. Рузвельт пен Гуглер тығыз байланыста жұмыс істеді, көбінесе таңғы ас кезінде, Гуглер президенттің ойларын қағазға түсіріп отырды. Осы суреттердің нәтижесінде бөлменің жиһазының орналасуында қалыптасқан бір идея – от жаққан жердің алдында екі биік спинкалы кресло қою. Бұл көріністі көпшілік көбінесе президентті сол жақта, ал шетелдік мемлекет басшысын оң жақта отырған күйінде көреді. Бұл Рузвельтке қонақтарымен бір деңгейде отыруға мүмкіндік берді, осылайша оның қолдаусыз тұра алмауына назар аудармады. Заманауи Овалдық кабинеттің құрылысы 1934 жылы аяқталды.

Жасалған сән

Овалдық кеңселердің негізгі жиһаздары – оңтүстік жағындағы үш терезе алдындағы үстел, солтүстік жағындағы камин алдындағы екі орындық, екі диван және түрлі үстелдер мен орындықтар болды. Неоклассикалық камин 1909 жылы Тафттың Овалдық кеңсесі үшін жасалған және 1929 жылғы Батыс қанаттағы өрттен құтқарылған. Камин үстіне горшокпен швед жидесін (Plectranthus verticillatus) қою дәстүрі Джон Ф. Кеннеди әкімшілігіне дейін барып отырады, ал қазіргі өсімдіктер түпнұсқа өсімдіктен өсірілген. 1795–1805 жылдары Бостон қаласында Джон және Томас Сеймурлар жасаған, «Овалдық кеңселердің баба сағаты» деп белгілі федералдық ұзын сағат 1972 жылы Ақ үй тарихи қоғамы сатып алды және 1975 жылдан бері Овалдық кеңселердің солтүстік-шығыс есігінің жанында тұр. Президент Гарри С. Трумэн 1947 жылы 23 жылдық қара жасыл кілемді Овалдық кеңселерде ауыстырды. Ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін АҚШ президентінің мөрін жаңартқан, ал оның көк сұр кілемінде 1945 жылғы жаңартылған мөр, кесілген қалыңдығының әртүрлі деңгейлері арқылы монохромды түрде бейнеленген. Трумэннің кілемі Дуайт Д. Эйзенхауэр және Джон Ф. Кеннеди әкімшіліктері кезеңінде кеңселерде сақталды. Жаклин Кеннедидің Овалдық кеңселерді қайта безендіруі 1963 жылғы 21 қарашада, ол және президент Кеннеди Техасқа сапарға кеткен кезде басталды. Келесі күні, 22 қарашада, Кеннедилер Даллас қаласынан өтіп бара жатқанда, президент қаза тапқан кезде қызыл кілем төселді. Джонсон қызыл кілемді алып тастап, Трумэннің кілемін қайта төседі және оны өзінің әкімшілігі үшін пайдаланды. Джонсоннан бері көптеген әкімшіліктер интерьер дизайнерімен және Ақ үйдің кураторымен бірлесіп, өздерінің овал кілемдерін жасады.

Үстелдер

1909 жылы салынғаннан бері АҚШ президенттері 6 үстелді пайдаланған. Үш үлкен терезеден тұратын Овалдық кабинеттің оңтүстік қабырғасының алдында үстел орналасқан. Кейбір президенттер бұл бөлмедегі үстелді тек рәсімдік мақсаттарда, мысалы, фотосуретке түсу және баспасөз хабарламаларын жариялау үшін пайдаланса, ал басқалары оны негізгі жұмыс орны ретінде қолданған. Овалдық кабинетте алғаш пайдаланылған үстел Теодор Рузвельт үстелі болды, ал қазір Джо Байден қолданып жүргені – Резолют үстелі. Овалдық кабинетте пайдаланылған алты үстелдің ішінде Резолют үстелі ең ұзақ уақыт болды, оны сегіз президент пайдаланған. 1977 жылдан бері барлық АҚШ президенттері Резолют үстелін қолданды, Джордж Буш (әкесі) ерекшелік құрады, ол өзінің бір мерзімінде C&O үстелін пайдаланды, осылайша ол бүгінгі күнге дейін ең аз уақыт пайдаланылған үстел атанды. Бұрынғы президенттер Гувер, Джонсон және Уилсон үстелдерін де пайдаланған. 1854 жылы британдық «Резолют» кемесі Арктика мұзында қалып қойып, тасталып кеткен. Кемені 1855 жылы американдық кит аулаушылар тапқан, кейін АҚШ үкіметі төлеген толық жөндеу, қайта бояу және жабдықтау жұмыстары жүргізілген. 1856 жылы кеме Англияға қайтарылып, 1879 жылы қызметтен шығарылған. Байқау конкурсын қорытындылағаннан кейін, королева Виктория «Резолют» ағашынан үш үстел жасауды бұйырды. Қазір Резолют деп танылатын үстелді Морант, Бойд және Бланфорд жобалап, Уильям Эвенден Чатхэм кеме жасаушылығында салған, ал 1880 жылдың 18 қарашасында «жақында жасалған» деп жариялаған. Бұл үстел 1880 жылы президент Рутерфорд Б. Хейзге сыйлық ретінде тапсырылған. Президент Франклин Д. Рузвельт президенттік кезінде тізе тесігіне панель орнатуды сұраған. 1963 жылы президент Кеннедиге жасалған қастандықтан кейін Резолют үстелі Смитсондар институтына уақытша берілді және Джон Ф. Кеннеди президенттік кітапханасы мен мұражайына қаражат жинау мақсатымен ел бойынша гастрольдік сапарға шықты. Гастроль аяқталғаннан кейін, 1966 жылдан бастап үстел Смитсондар институтында қойылды. Билл Клинтонның кеңсесінде және Барак Обаманың кеңсесінде де «Жаңбырлы даңғыл» (Childe Hassam) және «Еркіндік мүсініне жұмыс» (Norman Rockwell) картиналары Резолют үстелінің қасында болды. «Жаңбырдағы даңғыл» картинасы қазір Джо Байденнің кеңсесіндегі Резолют үстелінің жанында ілулі тұр. Овалдық кабинетте жиі мүсіндер, бюсттер, бас және мүсіншелер қойылады. Август Сент-Годенс, Гутзон Борглум, Адольф Александр Вайнман, Лео Черне және басқалардың жұмыстарында Авраам Линкольн ең көп бейнеленген тұлға болды. Уақыт өте келе Джордж Вашингтон, Томас Джефферсон немесе Бенджамин Франклиннің дәстүрлі бюсттері Франклин Д. Рузвельт, Гарри С. Трумэн немесе Дуайт Эйзенхауэрдің бас суреттеріне уступил. Фредерик Ремингтонның батыс бронзалары жиі таңдау жасалды: Линдон Джонсон «Бронко Бастерді» көрсетті, сондай-ақ Джеральд Форд, Джимми Картер, Рональд Рейган, Билл Клинтон, Джордж Буш, Барак Обама және Дональд Трамп та осы мүсінді пайдаланды. Президенттер Рейган мен Джордж Буш оның серігі «Жыртқыш жылан» мүсінін қосты.

Six desks have been used in the Oval Office by U. S. presidents since its construction in 1909. The desk usually sits in front of the south wall of the Oval Office, which is composed of three large windows. Some presidents only use the desk in this room for ceremonial purposes, such as photo opportunities and press announcements, while others use it as their main workspace. The first desk used in the Oval Office was the Theodore Roosevelt desk, and the desk currently in use by Joe Biden is the Resolute desk. Of the six desks used in the Oval Office, the Resolute desk has spent the longest time there, having been used by eight presidents in the room. The Resolute has been used by all U. S. presidents since 1977 with the exception of George H. W. Bush, who used the C&O desk for his one term, making it the shortest serving desk to date. Other past presidents have used the Hoover desk, the Johnson desk, and the Wilson desk. The British Resolute was trapped in Arctic ice in 1854 and abandoned. The ship was discovered in 1855 by an American whaling ship and later underwent a complete refit, repaint, and restock paid for by the United States Government. It was returned to England in 1856 and decommissioned in 1879. Following a design competition, Queen Victoria ordered that three desks be made from the timbers of Resolute. The one that is now known as the Resolute desk was designed by Morant, Boyd, & Blanford, built by William Evenden at Chatham Dockyard, and announced as "recently manufactured" on November 18, 1880. The desk was delivered as a gift to President Rutherford B. Hayes in 1880. President Franklin D. Roosevelt requested that a panel be installed in the kneehole during his presidency. Following the 1963 assassination of President Kennedy, the Resolute desk was transferred, on loan, to the Smithsonian Institution and went on tour around the country to help raise funds for the John F. Kennedy Presidential Library and Museum. After this tour, the desk was put on view at the Smithsonian Institution beginning in 1966. The Avenue in the Rain by Childe Hassam and Working on the Statue of Liberty by Norman Rockwell flanked the Resolute desk in Bill Clinton's office and did the same in Barack Obama's. Avenue in the Rain currently hangs beside the Resolute desk in Joe Biden's office. Statuettes, busts, heads, and figurines are frequently displayed in the Oval Office. Abraham Lincoln has been the most common subject, in works by sculptors Augustus Saint Gaudens, Gutzon Borglum, Adolph Alexander Weinman, Leo Cherne and others. Over time, traditional busts of George Washington, Thomas Jefferson, or Benjamin Franklin have given way to heads of Franklin D. Roosevelt, Harry S. Truman or Dwight Eisenhower. Western bronzes by Frederic Remington have been frequent choices: Lyndon Johnson displayed The Bronco Buster, as did Gerald Ford, Jimmy Carter, Ronald Reagan, Bill Clinton, George W. Bush, Barack Obama and Donald Trump. Presidents Reagan and George H. W. Bush added its companion piece, The Rattlesnake.

Суреттер

"Нью-Йорк таймс" газетінің мәліметінше, 1961 жылдан бері Овалдық кабинет қабырғаларын шамамен 43 картина мен бір фотосурет безендірген. Луис Каденаның Джордж Вашингтон (Эквадордың сыйы) және Тито Саластың Симон Боливардың ат үстіндегі портреті (Венесуэланың сыйы) де ілді. Трумэн вице-президент болып қызмет еткен және 1945 жылы қызмет бабында қайтыс болған Франклин Д. Рузвельттің Ақ үй портреті, мантелдің жанында, кейін оның үстелінің жанында ілінді. Сонымен қатар, батыс суретшісі Фредерик Ремингтонның "Оққа түскен" картинасы да қойылды. Президент Дуайт Д. Эйзенхауэр кеңсе қабырғаларын пейзаждармен, сондай-ақ Роберт Лидің портретімен толтырды. Президент Джон Кеннеди 1812 жылғы соғыстағы теңіз шайқастарының картиналарымен, желкенді қайықтардың фотосуреттерімен және кемелердің модельдерімен өзін қоршады. Президент Линдон Джонсон мантелдің екі жағына шам орнатты және кеңсеге әйел суретшінің алғашқы туындысын – Элизабет Шуматоффтың Франклин Д. Рузвельтін қосты. Президент Ричард Никсон Джордж Вашингтонның үш түрлі портретін сынап көрді және Аполлон-8 миссиясы кезінде Ай орбитасынан түсірілген Жердің суреті – Earthrise-тің көшірмесін үстелінің жанына іліп қойды. Президент Джеральд Форд тарихи картиналарды іліп қойды, мүмкін 1976 жылғы екі жүз жылдық мерейтойға дайындық ретінде. Бұл туындылардың көпшілігі Джимми Картер мен Рональд Рейган басшылығымен сақталды. 1863 жылдың 1 қаңтарында күшіне енетін бостандық жарияланымын күтіп отырған афроамерикандықтарды бейнелейтін жанрлық көрініс де болды. Президент Джордж Буш дәстүрлі туындыларды Техас суретшілерінің картиналарымен және Батыс мүсіндерімен үйлестірді. 2001 жылғы 11 қыркүйектегі шабуылдардан кейін Ұлыбритания премьер-министрі Тони Блэр оған Ұлыбританияны Екінші дүниежүзілік соғыста жетектеген Уинстон Черчилльдің бюстін сыйға берді. Президент Барак Обама Авраам Линкольнге Сторидің портретімен, Август Сент-Годенстің бюстімен және Бостандық жарияланымның көшірмесімен құрмет көрсетті. Жарияланымның астында Чарльз Алстонның Мартин Лютер Кингтің бюсті орналасқан, ал жақын жердегі кітап сөресінде Кингтің "Менің арманым бар" сөзін айтқан 1963 жылғы 28 тамыздағы Вашингтонға науқан бағдарламасы қойылды. Президент Дональд Трамп кеңсе қабырғаларына көбінесе портреттер іліп қойды: Рембрандт Пилдің Джордж Вашингтон, Джордж Х. Сторидің Авраам Линкольн, Ашер Б. Дюранның Эндрю Джексон, Джордж П. А. Хилидің Томас Джефферсон, Джон Трумбулдың Александр Гамильтон, Джозеф Сифред Дюплессистің Бенджамин Франклин. Интерьер мен экстерьердің толық суреттері мен өлшемді суреттері жасалды, тіпті ұсақ кемшіліктері де көрсетілді. Болашақтағы консервация және қалпына келтіру жұмыстары үшін материалдар мен әдістердің тізімі жасалды.

According to The New York Times, an estimated 43 paintings and one photograph have decorated the walls of the Oval Office since 1961. Luis Cadena's George Washington (the gift of Ecuador), and a copy of Tito Salas's Equestrian Portrait of Simon Bolivar (the gift of Venezuela). A large photograph of the White House portrait of Franklin D. Roosevelt, under whom Truman had served as vice president and who died in office in 1945, hung beside the mantel and later beside his desk. He also displayed the painting Fired On by Western artist Frederic Remington. President Dwight D. Eisenhower filled the office walls with landscape paintings, as well as a portrait of Robert E. Lee. President John F. Kennedy surrounded himself with paintings of naval battles from the War of 1812, photographs of sailboats, and ship models. President Lyndon Johnson installed sconces on either side of the mantel, and added the office's first painting by a woman artist, Franklin D. Roosevelt by Elizabeth Shoumatoff. President Richard Nixon tried three different portraits of George Washington over the mantel, and hung a copy of Earthrise – a photograph of the Earth taken from the Moon's orbit during the Apollo 8 mission – beside his desk. President Gerald Ford hung historic paintings, possibly in anticipation of the 1976 Bicentennial. Most of these works remained in place through the administrations of Jimmy Carter and Ronald Reagan. a genre scene depicting African Americans gathered in anticipation of the Emancipation Proclamation going into effect on January 1, 1863. President George W. Bush mixed traditional works with paintings by Texas artists and Western sculptures. Following the September 11, 2001 attacks, British Prime Minister Tony Blair lent him a bust of Winston Churchill, who had guided the United Kingdom through World War II. President Barack Obama honored Abraham Lincoln with the portrait by Story, a bust by Augustus Saint Gaudens, and a copy of the Emancipation Proclamation. Below the proclamation was a bust of Martin Luther King Jr. by Charles Alston, and in the nearby bookcase was displayed a program from the August 28, 1963, March on Washington, at which King gave his "I Have a Dream" speech. President Donald Trump hung mostly portraits on the office walls: Rembrandt Peale's George Washington, George H. Story's Abraham Lincoln, Asher B. Durand's Andrew Jackson, George P. A. Healy's Thomas Jefferson, John Trumbull's Alexander Hamilton, Joseph Siffred Duplessis's Benjamin Franklin. Detailed photographs and measured drawings were made documenting the interior and exterior and showing even slight imperfections. A checklist of materials and methods was generated for future conservation and restoration.

Өлшемі

Өлшемдер АҚШ СИ Үлкен ось (солтүстік-оңтүстік) 35 фут 10 дюйм 10.9 м Кіші ось (шығыс-батыс) 29 фут 8.8 м Эксцентриситет 0.59 0.59 Биіктік 18 фут 6 дюйм 5.6 м Көтерілу сызығы (шатыр басталатын биіктік) 16 фут 7 дюйм 5.0 м Шамамен ұзындығы 102 фут 5 дюйм 31.2 м Шамамен ауданы 816.2 шаршы фут 75.8 шаршы метр Үлкен және кіші осьтердің арақатынасы шамамен 21:17 немесе 1.24.

Тафт Овальдық кабинетінде, 19091933

Президент Сурет Дизайнер Жиһаздар Суреттер/мүсіндер/Жеке заттар Ескертулер Уильям Говард Тафт1909–1913 Нейтан С. Уайет, 1909 Жылдам жасалған мәрмәр неоклассикалық қамтамасыз ету Кітап сөрелері шыны есіктермен Э. Ф. Колдуэлл және компаниясының шамдары Жасыл жұқа матамен қапталған қабырғалар Люк Теодор Рузвельт үстелі Жасыл матадан жасалған перделер Жасыл кілем 2 былғары "Давенпорт" диваны Жылғалы креслолар Жылғалы былғарымен қапталған орындықтар Теодор Рузвельттің басқару кеңсесі, 1905 жыл. Президент Тафт Теодор Рузвельт үстелін және жиһаздарын Овалдық кеңсеге көшірді. Вудро Вильсон1913–1921 Президент Вильсон Овалдық кеңсеге сирек кірді, Келісім бөлмесінде жұмыс істеуді жөн көрді. Уоррен Г. Хардинг1921–1923 Президент Хардинг 1923 жылдың 2 тамызында қызмет бабында қайтыс болды. Бұл сурет оның жерленген күні түсірілген, онда кресло мен қағазға байланған қара тулпарлар көрсетілген. Кальвин Кулидж1923–1929 Президент Кулидждің алғашқы ресми суреті, 1923 жылдың 15 тамызында түсірілген. Герберт Гувер1929–1933 Өрттен бұрын: Теодор Рузвельт үстелі Өрттен кейін: Гувер үстелі Арт-модерн стиліндегі шамдар 6 қамыс арқалы креслолар Жұмсақ жиһаз 1929 жылдың 24 желтоқсанында болған өрттен кейін президент Гувер және оның командасы жақын орналасқан Мемлекеттік, Соғыс және Әскери-теңіз ғимаратына көшті. Ол Батыс қанатын бұрынғы қалпына келтірді, бірақ кондиционер орнатты. Ол Тафт Овалдық кеңсесінің колониалдық стильдегі шамдарын Арт-модерн шамдарымен ауыстырды, былғары дивандарын мен креслоларын жұмсақ жиһазбен алмастырды және 6 қамыс арқалы креслоларды қосты, олар 2021 жылы Трамп әкімшілігінің соңына дейін ондаған жылдар бойы заманауи Овалдық кеңседе қолданылды. Франклин Д. Рузвельт1933–1945 Гувер үстелі 1933 жылғы суретте қалпына келтірілген Овалдық кеңсе терезелері арасындағы Арт-модерн шамдарына назар аударыңыз. Президент Рузвельт мәрмәр қамтамасыз етуді, 2 шамды, кілемді, перделерді, үстелді және жиһаздарды заманауи Овалдық кеңсеге көшірді.