The Morning After (1974 film)

Кіріспе

1974 жылы Ричард Т. Хефронның телефильмі "Таңнан кейін" - 1974 жылы америкалық теледидар драмалық фильм, Дик Ван Дайк және Линн Карлин ойнады, Джек Б. Вайнердің ең көп сатылған романы бойынша және Ричард Мэтисонның сценариі бойынша.

Өндірістік негіздер

Ван Дайк өзінің некеге және өміріне қауіп төндіретін ішімдікке деген проблемасы бар табысты PR жазушысын ойнады. Осы уақытта Ван Дайк өзінің алкоголик екенін және емделуді іздегенін мойындады (бұл алғашқы атақтылардың бірі). Бұл фильм Ван Дайктің Роб Петри имиджінен құтылудың алғашқы нақты әрекеті болды. Ван Дайк драмадағы ең үздік актерлік рөл үшін Эмми сыйлығына ұсынылды, бірақ Хал Холбруктан жеңілді. Бүгінде де бұл фильм кейбір емдеу орталықтарында көрсетіліп тұрады.

Сюжет

Чарли Лестер мұнай магнатының пиар-релиз жазушысы. Ол үйленген, екі баласы бар. Фильмнің басында ол кеңседегі қонақта ішіп, үйге оралғаннан кейін әйелі Фрэнмен айтысып жатыр. Джоуи Скарберидің "Yesterday" әнін фильмде бірнеше рет ойнатылады, өйткені Чарли төмендеу спиральде жалғасады. Ол ішуді тоқтату үшін шұғыл себеп береді, өйткені оның бастығы оны маңызды бизнес кездесуде жартылай мас болып көрінгені үшін, содан кейін үйіндегі кешкі қонақты бұзады және тіпті мас күйінде әйеліне ұрып-соқты. Кейін ол тізе бүгіп, әйелден кешірім сұрайды. Фильмде Чарлидің әкесі алкоголик, ал анасы қатыгез адам болғаны, оны елемейтіндігі, ал кіші інісіне деген махаббатын арттыратыны айтылады. Ол психологқа осы оқиғаны айтып жатқанда күйзеліске ұшырайды. Ол қатты ренжігеннен кейін терапиядан бас тартып, ішуді жалғастырады, ол Франны бардан шығарып жіберуге тырысқанда, оған физикалық шабуыл жасайды. Ол үйге оралғанда, әйел оған заңгерге барып, шабуыл туралы айып тағуды тапсыратынын айтады. Чарли қатты ауырып, қанды құсып шығады. Дәрігер оған бауыры зақымдалған болуы мүмкін екенін айтады да: "Егер ішімдікті тоқтатсаң, өліп қаларсың!" - дейді. Чарли тоқтату үшін үмітсіз демалыс алып, теңіз жағалауындағы курортқа жалғыз барады. Ол жағажайда құлап қалады. Ол үрейлі делирий сезіміне ұшырап, психикалық ауруханада оянады. Тіпті осындай қиын жағдайда да Фрэн онымен бірге қалады және оның жанашыр дәрігері оған көмектесуге болатынын, бірақ оның сауығыуы оған байланысты екенін айтады. Көп ұзамай Чарли ауруханадан қашып шығып, барға барады. Ол Фрэнге телефон соғып, оған келтірген барлық қайғы үшін көз жасын төгіп кешірім сұрайды. Ол оған оны және балаларды бар жүрегімен жақсы көретінін айтады, бірақ "Бұл пайдасыз, ешқандай мән жоқ, мен ешқандай жақсы емеспін, мен ешқашан қоштаспадым, жүрегім". Соңғы сахнада Чарли жалғыз, мас күйде және бос жағалауда үмітсіз күйде көрінеді.

Charlie Lester is a public relations speech writer for an oil magnate. He is married with two children. As the film opens we see him drinking heavily at an office party and then having an argument with his wife Fran after he tipsily returns home. The song "Yesterday", sung by Joey Scarbury, is played several times in the film as Charlie continues in a downward spiral. He is given a jolting reason to quit drinking after his boss scolds him for appearing half drunk at an important business meeting, then ruining a dinner party at his home and even hitting his wife in a drunken rage. He is shown afterwards literally on his knees, begging her forgiveness. It is revealed in the film that Charlie's father was an alcoholic and his mother was abusive, ignoring him while lavishing her affections on his younger brother. He breaks down as he tells this story to a therapist. In massive denial and pain, he drops out of therapy and continues to drink, culminating in a physical assault on Fran as she tries to drag him out of a bar. When he returns home, she informs him she is seeing a lawyer and filing assault charges. Charlie then becomes violently ill and vomits blood. His doctor informs him he may be suffering from liver damage and "either you stop drinking or you're going to drink yourself to death!" In a desperate attempt to stop, Charlie takes a vacation and goes alone to a seaside resort. He winds up passed out on the beach. He suffers a terrifying attack of delirium tremens and wakes up in a mental ward. Even in this desperate circumstance, Fran stays with him and his sympathetic doctor informs him he can be helped, but his recovery is entirely up to him. Shortly afterward, Charlie escapes from the hospital and goes to a bar. He calls Fran and tearfully apologizes for all the pain he has caused her. He tells her he loves her and their children with all his heart but "It's no use there's just no point I'm no damn good, I never was goodbye, my heart." The final scene shows Charlie alone, drunk and hopeless on a deserted beachfront.