Кіріспе

Англикандық қауымдастықтар - өмірдің ортақ ережесімен өмір сүретін қауымдар. Діни ордерлердің мүшелері жиі кедейлік, пәктілік және мойынсұнушылықтың дәстүрлі монастырь анттарын немесе тұрақтылықтың ежелгі антын немесе кейде осы анттардың кейбіреулерінің немесе барлықтарының қазіргі заманғы түсіндірмелерін қамтитын ант береді. Мүшелер діни қызметкерлер немесе діндарлар болуы мүмкін, бірақ көбінесе екеуінің араласқан түрін қамтиды. Олар жұмыс істеу мен дұға етудің ортақ өмірін өткізеді, кейде бір жерде, кейде бірнеше жерге таралған. Көптеген англикандар Англикан Қауымымен танылған діни ордерлердің мүшелері болса да, басқалары өздерінің англикандық болмысын және Англикан шіркеулерінде қауымдық мүшелігін сақтай отырып, экуменикалық протестанттық немесе ескі католик діни ордерлерінің мүшелері болуы мүмкін.

Атаулары

Діни қауымдардың мүшелері монахтар немесе монахтар ретінде танылуы мүмкін, әсіресе өз мүшелерінің бір жерде тұрақты тұруын талап ететін қауымдарда; олар монахтар немесе әйел бауырлар ретінде танылуы мүмкін, бұл терминді, әсіресе, (бірақ тек қана емес) діни ордерлер қолданады, олардың мүшелері кең қауымда белсенді, көбінесе кішігірім топтарда тұрады. Монахинялар мен сестер арасында "жалаңаш" термині кейде мүшелері географиялық тұрғыдан жылжымалы, жиі әр түрлі шағын қауымдық үйлер арасында қозғалатын ордендерге қолданылады. Аға мен апа - барлық қоғамда қолданылатын жалпы атау. Әке мен ана немесе құрметті әке мен құрметті ана деген атақтар әдетте қауымның басшысына немесе кейде жалпы алғанда діни қызметкер болып тағайындалған барлық мүшелерге қолданылады. Бенедиктин дәстүрінде Right Reverend және Very Reverend деген ресми атақтар кейде қауымның абысына (жетекшісі) және преорына (оның орынбасары) қолданылады. Бенедиктин қауымдары кейде Дом және Дам атақтарын ағайынды және апайынды емес, еркек және әйел мүшелеріне қолданады.

Шолу

Англия шіркеуін папалық биліктен ажыратқанда, король Генрих VIII діни ордені таратылды. 1626 жылы Уильям Лаудтың (15731645) қорғауындағы Николас Феррар отбасымен бірге Кіші Гиддинг қауымын құрды. Ресми ереже болмағандықтан (мысалы, Сент-Бенедикт ережесі), ант берілмеген және қоршау жоқ болғандықтан, Кішкентай Гиддингті монастырь, монастырь немесе ермитаж сияқты ресми діни қауым деп айтуға болмайды. Үй шаруасы шіркеудің жоғары қағидалары мен "Бірлескен дұғалар кітабына" сәйкес жүргізілетін. Пуритандықтар қатты айыптап, "Протестанттық монастырь" және "Арминий ересі" деп айыптап, Кішкентай Гидингке 1641 жылы "Арминий монастырі" атты памфлетте шабуыл жасалды. Феррарлар мен Кішкентай Гиддинг қауымдастығының атағы кеңінен тарады және олар келушілерді тартты. Король Карл I үш рет, оның ішінде 2 мамырда 1646 жылы Насеби шайқасында Кавальер жеңілгеннен кейін баспана іздеді. 1657 жылы соңғы мүшесі қайтыс болғаннан кейін қауым жойылды. Феррар қауымы англикандық этиканың бір бөлігі болып қала бергенімен (епископ Фрэнсис Тернер 1700 жылы Николас Феррардың өлімінен бұрын оның мемуарларын жазды), он тоғызыншы ғасырдың ортасына дейін Оксфорд қозғалысы мен англикандық діни ордерлердің қайта жаңғыруы арқылы Литтл Гидинг орта ағылшындық қауымның санасына жетті. Сол кезден бастап қауымға деген қызығушылық Anglican Communion мүшелерімен шектелмеді. Аскетикалық теолог Мартин Торнтонның айтуынша, көпшілікке ұнайтын нәрсе - Николас Феррар мен Литтл Гидинг қауымының қатаңдықтың жоқтығын (Англикандық медиа ұсына алатын ең жақсыны білдіреді) және "жалпы ақыл-ойдың қарапайымдылығы", "пасторальдық жылылықпен" бірге, христиан дінінің басталуына байланысты. 1841 және 1855 жылдар аралығында әйелдер үшін бірнеше діни ордендер басталды, олардың ішінде Уантедждегі Қасиетті Мария Бауыржанның қауымы және Шығыс Гринстедтегі Сент Маргарет қоғамы. Ерлер үшін діни ордерлер кейінірек пайда болды, 1866 жылы Қасиетті Иоанн Евангелист қоғамы немесе "Коули аталары" басталды. Солтүстік Америкада 1842 жылы Висконсин штатындағы ерлер үшін Нашота қауымынан бастап, 1845 жылы Нью-Йорктегі Энн Айрстың басшылығымен Киелі Қауымның бауырластығы басталды. Соңғы онжылдықтарда діни ордалар Англикалық қауымның басқа жерлерінде, әсіресе Танзанияда, Оңтүстік Африкада, Соломон аралдарында, Вануатуда және Папуа-Жаңа Гвинеяда айтарлықтай өсті. Қазіргі уақытта 2400 - ге жуық монахтар мен монахтар Англикан қауымында, олардың 55% -ы әйелдер, 45% -ы ерлер.

Қалпына келтіру

Таратудан қалпына келтіруге дейінгі үш ғасыр ішінде кейбір көзқарастар англикандықтар ішіндегі діни өмірді қалпына келтіруді қалайтын. 1829 жылы ақын Роберт Саути өзінің "Колоквийлер" (cxiii. ), "Отыз жылдан кейін бұл қорлық та жойылып, Англияда өзінің Бегинялары мен мейірімділік бауырлары болуы мүмкін" деп сендіреді. Ол оларға өте мұқтаж. 1625 жылы Литтл-Гидингте Николас Феррардың және 1743 жылы Кингс-Клиффте Уильям Лоудың діни үйлерінде практикалық күш-жігер жұмсалды. Беда өзінің автобиографиясында "12-ге жуық протестант әйелдер кішіпейіл туылған және айтарлықтай қаражатпен" қысқа өмір сүрген монастырды құрды, оның директоры ретінде Уильям Санкрофт, сол кездегі Сент-Полс деканы. Саутхидің үндеуі салмақты болды, ал отыз жыл өтпей-ақ, үлкен қалалардағы мұқтаждардың қажеттіліктеріне жанашырлық таныту және шіркеудің күшті қайта жандануына ықпал ету, Уильям Гладстон, сэр Т. Д. Акланд, мистер А. Дж. Бересфорд Хоуп, лорд Литтлтон және лорд Джон Мэннерс (төраға) сияқты әлем адамдарының басын қосып, Англия шіркеуіне әйел бауырластарды қалпына келтірді. 1845 жылы 26 наурызда Парк ауылының қауымдастығы Регент паркіне, Лондонға, Сент-Панкрастың кедей халқына қызмет етуге аяқпен келді. "Ереже" Эдвард Пузимен құрастырылды, ол рухани қадағалауды да жүргізді. Крим соғысында ол және басқа да әйел бауырластар Флоренс Найтингейлдің қасына медбике болып барады. Кейін қауым 1849 жылы мисс Селлон құрған Девонпорт сіңлістерімен бірігіп, олар бірге Аскот монастырі деп аталады. Оксфордтағы Сент-Томас сестренігі 1847 жылы басталды; Оксфордтағы Киелі және бөлінбейтін Үштік монастырының анасы Мариан Хьюз 1841 жылы осындай өмірге куә болғандардың алдында өзін арнады.

Белсенділік

Төрт сеңлілік бірігіп ең үлкен болып табылады: Клевер, Уонтедж, Барлық қасиеттілер және Шығыс Гринстед; және біріншісінің жұмысы басқалардың үлгісі ретінде тұруы мүмкін. Клевердегі Сент-Джон Баптист қауымы, Виндзор маңындағы, 1849 жылы миссис Теннанттың және кейін қоғамның қамқоршысы болған викарий, Т. Т. Картердің "құлаған әйелдерді" құтқару үшін күш салуы арқылы пайда болды. Бірінші жетекші Хариет Монселлдің басшылығымен олардың саны үнемі өсіп, 20 ғасырдың басында 200-ден асады. Олардың қоғам мен шіркеуге көрсеткен қызметіне "құлаған әйелдер" үшін алты үй, жеті жетімхана, тоғыз бастауыш және жоғары мектептер мен колледждер, бес аурухана, 13 приходта миссионерлік жұмыс және бірнеше "ерлі-зайыптылар кварталдарына" бару жатады. Олардың көбісі елеулі мекемелер болып табылады және олардың жұмысы кең аумаққа тараған; қоныстардың екеуі Үндістанда, екеуі АҚШ-та. Е.К. ресми жылнамасында (1900) 26 әйел бауырластардың тізімі берілген, оған 10 әйел диаконалар институтын қосуға болады, олардың көбі ереже бойынша қоғамда тұрады. 1909 жылы Англиядағы діни ордалардағы әйелдердің саны шамамен 1300 деп есептелді; ал король Генрих VIII кезінде таратылған кезде олардың саны 745-ке ғана жетті. Шотландияның епископтық шіркеуінде үш әйел бауырлас бар, олар Торонтода, Сент-Джон-Дивинеде; Брисбенде, Киелі Адвентте де кездеседі. Американың Епископальдық шіркеуінің жылнамасында (1811) 18 американдық әйел бауырластар мен жеті диаконша үйлері мен оқу колледждері туралы айтылған. Барлық ағылшын сеңлілері мейірімділікпен бастау алады және бұл олардың шіркеудің жақсы еркі мен сеніміне тез жетуіне себеп болады. Олардың саны 3000-нан асады деп есептеледі, ал олардың қызметтеріне сұраныс олардың ұсынысынан көп. Епископтар жиі олардың қонақтары болып табылады, ал шіркеу конгрестері, конвокациялар және Ламбет конференциялары оларға жігер мен тәртіп берді. Бұл симпатиялық өзгеріс, тағы да, қазіргі тарихшылардың құлағына тиді, олар таралу кезеңінің жалпы жамандауын күшейтіп, сенімсіздігіне әкеледі. Алайда, бұл қайырымдылық қызметі қазіргі заманғы қарындасты бастапқы және ортағасырлық дәуірдегі монахинялардан ажыратып, олар монастырлық және ойлануға арналған және сыртқы жұмыстарды диаконналарға немесе үшінші реттік әйелдерге немесе бегиналар сияқты еркін қоғамдарға қалдырған. Сент-Винсент-де-Пол 1634 жылы қайырымдылық қауымын құрғаннан кейін жаңа дәуірді бастады деп саналады. Тағы бір заманауи ерекшелік - бұл отбасылық байланыстарды толық тану: Клюр қауымының 29-бабында қауым қауым қауыммен еркін қарым-қатынаста болады деп жазылған. Бірақ қазіргі заманғы әйел бауырластар ежелгі дәстүрлерді ұстанып келеді. Олар өздерін салтбасты өмірге арнап, ортақ дүние-мүлкі бар және дұға, қауым және жұмыс істеудің ортақ ережесін сақтайды. Үкіметке әртүрлі қызметкерлердің көмегімен жетекші әйел бауырлас басшылық етеді. Түрме бастығы мен шіркеу қызметкері дін қызметкерлері, ал қонақ - әдетте епископ.

Ордендер мен қауымдардың түрлері

Барлық діни ордерлер үшін бір орталық билік жоқ болса да, және көптеген Англикандық қауымның мүше шіркеулерінің діни ордерлерді тану және реттеу үшін өздерінің ішкі құрылымдары бар, кейбір орталық функцияларды Англикандық діни қауымдар бөлімі орындайды. Бұл бөлім екі жылда бір рет шығатын "Англикандық діни өмір" журналын, діни ордерлердің әлемдік каталогын шығарады, сондай-ақ діни ордерлер үшін ресми Англикандық қауымның веб-сайтын жүргізеді. Англикандық діни өмір қауымның төрт санатын анықтайды. Дәстүрлі Целибат Діни орд. және қауымдастықтар Орд. және қауымдастықтар мүшелері (басқа да анттар арасында) целибат ант қабылдап, өмірдің ортақ ережесін ұстанады. Олар жабық және ойлануға немесе ашық және елшілік жұмыстарға қатыса алады. Бұлар - мүшелері анттар берген (соның ішінде бойдақ өмір сүруді де) қауымда тұрмайтын ордендер немесе қауымдар. Көп жағдайда мүшелері өзін-өзі қамтамасыз етеді және жалғыз өмір сүреді, бірақ өмірдің бірдей ережесін ұстанады және жиі "тарау жиналыстары" деп аталатын жиналыстарда жиналады. Кейбір жағдайларда кейбір мүшелер екі немесе үш адамнан тұратын шағын топтарда өмір сүруі мүмкін. Бұл қауымдар дәстүрлі христиандық өмір сүреді, соның ішінде ант беру, бірақ дәстүрлі анттар бейімделеді немесе өзгертіледі. Көптеген жағдайларда бұл қауымдар ерлі-зайыптыларды да, салтбастыларды да мүшелері ретінде қабылдайды, ал салтбастылардан бойдақ болуды және некедегі мүшелерден жұбайына деген берік адалдығын талап етеді. Сонымен қатар, олар кедейлік антына өзгерту енгізеді, жеке меншікті рұқсат етеді, бірақ қоғамдастық пен кең шіркеу үшін ондық берудің жоғары стандарттарын талап етеді. Бұл қоғамдастықтарда көбінесе тұрғын үй элементтері бар, бірақ толық тұрғын үй қоғамдастығы жоқ, өйткені бұл некедегі отбасылық өмірдің кейбір элементтерімен үйлеспейді. Басқа қауымдастықтар Бұл топта экуменикалық (оның ішінде англикандықтар) немесе англикандық шіркеулермен толық қатынасқа енген (әсіресе, бірақ тек қана кейбір лютерандық шіркеулер) емес шіркеулерге жататын қауымдастықтар бар. Америка Құрама Штаттарында "ордерлер" мен "қауымдастықтар" арасында айқын айырмашылық бар, өйткені Епископальдық шіркеудің "діндік ордерлер" (жоғарыдағы алғашқы екі топқа тең) және "христиандық қауымдар" (жоғарыдағы үшінші топқа тең) туралы екі рет анықтамасы бар. Англикандық діни өмірдің анықтамалығы мұны растап, "Бұл айырмашылық антологиялық ант бергендер үшін қауымдар қолданылатын Англикандық Қауымдастықтың басқа бөліктерінде қолданылмайды" деп мәлімдейді.

Англикандық ордендер мен конфессияаралық ордендер

Кейбір діни ордерлер тек қана Англикан қауымына тән. Кейбір ірі ордендер, мысалы, Қауымдастық Сент-Маргарет немесе Қауымдастық Сестёр Церкви, кең таралған және өмірдің ережесін ұстанады, ол арнайы қауым үшін жазылған. Басқа қауымдар Реформация дәуіріндегі шіркеулік бөлінуден бұрын қалыптасқан бірқатар тарихи ережелердің біреуіне бағынады. Бұл ережелерге әртүрлі христиандық ағымдар, әсіресе (көбінесе) англикандық, римдік католицизм және лютерандық және кейбір жағдайларда Шығыс православиеде жиі көрініс табатын әртүрлі ордендер жатады.

Августиндік ордендер

Санта-Августин ережесін ұстанатын бірнеше англикандық монахтар қауымы бар. Бұл ереже адамның барлық ойлары мен сөздерін Құдайға бағындыруға ерекше назар аударады. Ортақ ережеден тыс орталық Августиндік әкімшілік жоқ.

Бенедиктин ордендері

Бенедикт ордені жоғарыда аталған барлық христиан конфессияларында, соның ішінде Шығыс православие дәстүрінде белсенді. Рим-католик шіркеуінде орталық бенедиктиндік конфедерация бар (әрбір аббатхананың дербестігіне қарамастан) және англикандық бенедиктиндіктар осы орталық ұйыммен тығыз қарым-қатынас жасайды (әлі де нақты мүшелігі жоқ болса да). Бұл ережеде қауымдық өмірге, бейтаныс адамдарға қонақжайлылық танытуға және жұмыс, дұға және демалыс уақытын дұрыс теңестіруге ерекше назар аударылады.

Кармелиттер ордендері

Кармелиттік ереже кейбір басқаларға қарағанда Англикан Қауымдастығында шектеулі қолданыста болды. Оксфордтағы (Англия) "Құдай сүйіспеншілігінің әпкелері" қауымы кармелиттер руханилығына қатты әсер етеді және кармелиттер ережесінің элементтеріне бағынады, бірақ олардың ережесі басқа да көптеген әсерлерге ие. Мэрилендтегі Сент-Терезаның епископтық кармелиті - американдық епископтар үйінің қолдауымен осы мақсатпен құрылған англикандықтардағы кармелиттер тәртібі мен ережесінің толық көрінісі. Қарындастар аяқсыз кармелиттер ережесін ұстанады және сондықтан OCD деген атауды қолданады.

Цистерциан ордендері

Англикандықтар арасында бірнеше цистерциандық ордендер құрылғанмен, олардың ешқайсысы берік бола алмады. Цистерциандық тәжірибелердің ең ұзаққа созылған түрі - Эуэлл монастырының қауымы (1966-2004). Кейбір англикандық қауымдар цистерциандық ережелердің бейімделген түріне сәйкес келеді және бұрынғы Эуэлл монастырының бір мүшесі 2022 жылға дейін цистерциандық оқшау ретінде өмір сүрді. 2010 жылдан бастап Рим-католик цистерциандарымен экуменикалық байланыста болатын Англикан цистерциандар ордені бар.

Доминикан ордендері

Англикандық уағыздаушылар ордені - Америка Құрама Штаттарындағы Епископальдық шіркеудің танылған "христиандық қауымы" және Канадаға, Ұлыбританияға және Еуропаға, Филиппинге, Австралияға және Үндістанға тарады. Монахтар мен әйел бауырлар өмірдің ортақ ережесімен және қарапайымдық, тазалық және мойынсұнушылық анттарымен өмір сүреді. Сондай-ақ, доминикандық экуменикалық және ескі католиктік діни ордерлер мен приораттардың мүшелері болып табылатын англикандар да бар. Құтқарушы Мәсіх Ордені - Епископальдық шіркеудегі Доминикандық Орден және Епископальдық христиандық қауымдастықтардың ұлттық қауымдастығының "қатысқан қауымдастығы". Орденді ерекшелігі - томистік ілімнің ерекше қоспасы және ағылшын дәстүріндегі құтқарылу қызметіне ерекше көңіл бөлу. Орден өзінің мүшелерін дұға, қоғамдық қызмет және жиі құдайлық рәсімдермен айналысуға бағыттайтын, Сент-Августин ережесін қабылдайды. Орденге мүшелік дұрыс жағдайда және Кантерберийлік кафедрамен байланыста болған, англикандық қауымға қосылған адамдарға беріледі.

Францискандықтар

Сан-Франциск қоғамы ең үлкені және кеңінен таралған болса да, көптеген англикандық діни ордерлер Ассизидің қасиетті Францискінің ережесін ұстанады. Бұл ережеде кедейлік пен кедейлер мен мұқтаждарға, сондай-ақ қоршаған ортаға қамқорлық пен бүкіл жаратылысқа құрмет көрсетуге ерекше назар аударылады.

Винченциан ордендері

Винсент отбасы - Рим католик және англикан дәстүрлері бойынша құрылған діни мекемелер. Англикандықтар әйелдер үшін негізгі Винченциандық орден - қайырымдылық қауымдастығы, ал ерлер үшін негізгі орден - миссионерлік діни қызметкерлер компаниясы. Бұл ережеде кедейлер мен қоғамнан шеттетілгендерге қамқорлыққа ерекше мән берілген.