Кіріспе

Чесапик шығанағы флотилиясы - 1812 жылғы соғыс кезінде "Чесапик науқаны" деп аталатын Чесапик шығанағындағы британдық шабуылдарды тоқтату үшін 1812 жылғы капитан Джошуа Барнидің қолбасшылығымен құрастырылған баржалар мен канонерлік қайықтар жиынтығы. Флотилья Корольдік флотпен бірнеше рет соғыс жүргізді, бірақ Барни 1814 жылы 22 тамызда кемелерді суға батыруға мәжбүр болды. Флотильяның адамдары кейін Вашингтон, Вашингтон және Балтиморды қорғауда құрлықта қызмет етті. Ол соғыс аяқталғаннан кейін 1815 жылы 15 ақпанда таратылды.

Құрылу

Джошуа Барни 1813 жылы 4 шілдеде Теңіз флоты министрі Уильям Джонсқа Чесапик шығанағын қорғау жоспарын ұсынды. Ол кемешілердің және кеме жасау саласының адамдарымен бірге жүзіп немесе езіп жүзіп алатын канонерлік қайық пен баржалардан тұратын күш ағылшындықтардың шығанақтарға қонушы топтарын шығанақтың жағалауындағы суға қарсы алатынын бағалады. Ол 1814 жылы сәуірде осы он сегіз кемемен жүзіп кетті: жеті 75 фут (23 м) баржа, алты 50 фут (15 м) баржа, екі канонерлік қайық, бір қатарлы галерея, бір қарауыл қайығы және оның флагманы, 49 фут (15 м) шлюп, екі ұзын қару және екі каронад орнатылған USS Scorpion өздігінен жүзіп жүретін батареясы.

Флотилиялық экипаждар

Флотильмендер, барлығы 4370 адам, негізінен АҚШ-тың теңіз флотының теңізшілері, сауда теңізшілері, Чесапик шығанағының кемешілері, каперлер, еркін негролар және қашып кеткен құлдардан тұратын әртүрлі экипаждар болды. Кейіннен, олар кемесіз қалып, маршқа шыққанда, Бенедикттен, Мэрилендтен, Вашингтон әскери-теңіз базасынан 700 әскери-теңіз жауынгерлері батальоны оларға қосылады, олар солтүстікке қарай астананы қорғауға және британдықтардың жылдам алға басуына қарсы Бладенсбургте сәтсіз тұруға көшті.

Сент-Жером сайысының шайқасы

1814 жылы 1 маусымда Барнидің "Скорпион" басқарған флотилиясы Чесапик шығанағына қарай келе жатып, 12 пулеметті шкунермен (бұрынғы Балтимордың жекеше атласы) және 74 пулеметті Үшінші ставкалар мен Сент-Джером сағасының маңында қайықпен кездесті. Флотилья Сент-Лоуренс пен қайықтардан кейін екі 74-ші қорғауға жеткенше қуып жүрді. Америка флотилиясы Патуксент өзеніне кері шегінді, оны британдықтар тез блокадалады. Британдықтар Барниді 7:1 есебімен жеңіп, 7 маусымда флотилияны Сент-Леонард өзеніне шегінуге мәжбүр етті. Екі британ фрегаты, 38-ғаулы "Лоир" және 32-ғаулы, сондай-ақ 18 -ғаулы соғыс шлюпі, өзеннің аузын бөгеді. Британдық әскери кемелердің кіруіне тосқауыл болған арық тым ылғалды болды; флотилия британдық кемелерден қайықтарды жеңіп шықты және осылайша оларды ұстап қалуға мүмкіндік алды. Ұрыс 10 маусымға дейін жалғасты. Барниді қауіпсіз бас сауғалаудан құтқара алмағанына ренжіген британдықтар жақын маңдағы Мэрилендтің бірнеше елді мекендеріне шабуыл жасады; Калвертон, Хантингтаун, Принс Фредерик, Бенедикт және Төменгі Марлбороны тонады және өртті. Британдықтар адмирал сэр Александр Кокрейннің қолбасшылығымен Патуксентке көтеріліп, Мэриленд штатының Бенедикт қаласына қонуға дайындалды. Бірнеше күн бойы британдық флот флотилияны жою үшін оның айналасына пулялар мен зымыраннан жасалған бомбалар атқылады. 1814 жылдың 11 тамызында флотилия Сент-Леонард сағасынан шығып, Патуксент өзенінің солтүстігіне қарай жүзіп кетті. Бүкіл флотилияны құрлық арқылы Куин-Анна портынан Оңтүстік өзеніне дейін тасымалдау және оны шығанаққа қайтару жоспары талқыланды. Алайда флотилияның британдықтардың қолына түсіп қалуынан қорқып, әскери-теңіз министрі Джонс Барниге өз эскадрильясын мүмкіндігінше Патуксент өзенінің жоғары жағына, Анна патшайымға алып барып, британдықтар пайда болған жағдайда кемелерді батырыңыз деп бұйырды. 22 тамызда британдықтар флотильяға жақындады, Барни оны жоюға бұйрық берді. Содан кейін ол флотилиядағы ерлерді және жылжымалы оқтарды Вашингтонға күшпен алып барды, онда олар Бладенсбург шайқасына қосылды. Регламенттік армияның үш белсенді батальоны (1 4 Inf, 2 4 Inf және 3 4 Inf) ескі 36-шы және 38-ші жаяу әскер полкінің ұрпақтарын жалғастырады, олардың екеуінде де Сент-Леонард өзенінің шайқасына қатысқан элементтер болды.

Анн патшайым шайқасы

22 тамызда британдықтар Барнидің эскадрильясын Анн патшайымның жанында тұтқындауға тырысты. Бұл оқиға туралы баяндамасында тактикалық командир адмирал сэр Джордж Кокберн былай деп жазды:

Бладенсбург шайқасы

24 тамызда Барни мен флотилия Бладенсбург шайқасына қатысты. Флотилья өз позициясын сақтап қалды және британдықтар Барнидің пулеметшілерінің қолынан ауыр зардап шекті. Барни жамбасына мушкеттен жасалған қатты жарақат алды және олар британдық тұрақты әскерлердің қолына түсіп қалмақ болғандықтан, флотильяға кері шегінуге бұйрық берді. Флотилия, Вашингтондағы 8-ші және 1-ші көшелердегі теңіз жауынгерлерінің казармаларынан шыққан АҚШ теңіз жауынгерлерімен бірге, лейтенант Миллер қолбасшылық еткен, майданнан кеткен соңғы екі американдық бөлімше болды. 1814 жылы Вашингтондағы әскери-теңіз ауруханасының пациенттер тізілімі шайқастың салдары туралы ерекше мәлімет береді және Чесапик шығанағындағы флотилияның құрамына кірген жеке теңізшілердің, теңізшілердің, сарбаздардың және азаматтық адамдардың өмірін есепке алады. 1814 жылдың 2 маусымынан 30 желтоқсанына дейінгі аралықты қамтитын тіркелім - бұл Бладенсбургте американдық құрбандардың есімдері мен бірліктері үшін ең маңызды бастапқы көздердің бірі, қараңыз.

Балтимор шайқасы

Содан кейін флотильяның шамамен 500 адамы Балтиморға қарай жүріп, басқаларға қосылды және АҚШ-тың теңіз командасының екінші полкіне тағайындалды. Олар Балтиморды қорғауда келесі лауазымдарды басқарады: Позиция офицері командадағы адамдар Позиция батареясы Бэбкок желкен шебері Джон Вебстер 50 адам Қару баржалары Лейтенант Соломон Раттер 338 адам Лазареттто батареясы Лейтенант Соломон Фрейзер 45 адам Фут Мченри су батареясы Соломон Родман 60 адам Лазареттто казармалары 114 адам Флотилья Балтимор шайқасы кезінде осы позицияларды басқарады, британдық флотымен күресте теңізшіге қарсы теңізші. Флотилья британдық кемелерге көптеген зардаптарды тигізді, әсіресе Корольдік теңіз жауынгерлерінің батареясына түнгі шабуыл кезінде. Полковник Дэвид Харрис Чарльз Мессенджердің Су батареясында қаза тапқанын, тағы үш флотильялық жарақаттағанын хабарлады.

Флотилия таратылды

Балтимор шайқасынан кейін флотилия бұдан әрі ешқандай ұрысқа қатыспады. 1815 жылы 15 ақпанда Конгресс қысқа өмір сүрген Флотилия туралы заңды жойды, ал Чесапик шығанағындағы флотилия ресми түрде таратылды.

Археология

1978 жылы протондардың прецессиялық магнитометрі арқылы Патуксент өзенінің жоғарғы жағында жүргізілген зерттеу флотты анықтады. 1979 жылы кеме апаттарының, оның ішінде "Тортл Шелл Врек" деп аталатын бір кеме туралы қосымша зерттеулер жүргізілді. "Тортулл Шелл" Уэйсонс-Корнердің маңында негізгі өзен арнасында жатыр, және оны бес фут саз қаптаған, кеме жақсы сақталған, бірақ оның тұмсығы жарылыстан жыртылған сияқты. 1990 жылы жаңа 4 - ші Хиллз көпірі салынғанда Барнидің кемелерінің қалдықтары өзен түбінен 1,5 метрден астам жер астында табылды. Джошуа Барнидің бір канонерлік қайығының көшірмесі бүгін Бладенсбург су жағалауы паркіне қойылды.