АҚШ Әскери-теңіз күштерінің алғашқы фрегаты – «Юнайтед Стейтс» тарихы

Кіріспе

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің алғашқы алты фрегатының бірі

1861 жылы "АҚШ" Норфолк портында тұрғанда Вирджиния флоты оны тартып алды. Кейіннен ол Конфедерация флотына CSS United States ретінде қабылданып, бірақ кейін Конфедерация күштері оны суға батырып жойды. АҚШ Әскери-теңіз күштері Норфолк, Вирджинияны қайта басып алғаннан кейін "АҚШ" көтерілді, бірақ ескі және зақымдалған кеме қайтадан қызметке қойылмады; оның орнына, "АҚШ" 1865 жылдың желтоқсанында бөлшектелгенге дейін Норфолк Әскери-теңіз базасында сақталды.

Дизайн және құрылыс

1790 жылдары американдық сауда кемелері Жерорта теңізінде, әсіресе Алжирден келген Барбарийлік қарақшылардың құрбаны болды. Конгресс 1794 жылғы Теңіз заңына жауап ретінде қабылданды. Заң алты фрегат құрылысына қаражат бөлді, бірақ егер Америка Құрама Штаттары Алжирмен бейбіт келісімге келсе, кемелердің құрылысы тоқтатылады деген шартты қарастырды. Джошуа Хамфристің жобасы өте ауыр зеңбіректерді орнату үшін терең, ұзын келі және тар корпусты болды. Дизайнға диагональды қабырғалық схема енгізілді, бұл кемелердің иілуін шектеуге және өте берік қабырғасын жасауға мүмкіндік берді. Бұл фрегаттардың корпусын басқа, жеңіл салынған фрегаттардан мықтырақ етті. Хамфрис өз жобасын Америка Құрама Штаттарының жаңадан құрылған теңіз күштері Еуропалық мемлекеттердің теңіз күштерімен шайқаса алмайтынын түсінгеннен кейін жасады. Сондықтан ол фрегаттарды басқа фрегаттарды жеңіп, бірақ желілік кемеден қашуға жететіндей жылдамдықпен жасады. Бастапқыда "Фрегат А" деп аталған, кейін Президент Джордж Вашингтон оны "АҚШ" деп атады. Оның келі 1795 жылы Филадельфиядағы Хамфристің кеме жасау шеберханасында салынды. Хамфрис кеме құрастырушы болып тағайындалды, ал Джон Барри – капитан, және ол жаңадан құрылған АҚШ Теңіз күштерінің алғашқы капитаны болды. Филадельфия сол кезде Американың астанасы болғандықтан, көптеген келушілер құрылысын бақылау үшін келіп өтті. Хамфрис жеке өзі Президент Вашингтон мен бірінші ханым Мартаға экскурсия өткізді. Президент кеменің үлкен өлшемдеріне ризашылық білдірді. Азды-көпті қызығушылық танытқан келуші, Бенджамин Франклин Бач (Бенджамин Франклиннің немересі) Клемент Хамфрис (Джошуаның ұлы) тарапынан Бачтың Федералистік партияға және оның оппозициялық газетіне қарсылығы үшін физикалық шабуылға ұшырады. Саботажға қаулы болған Хамфрис кеме жасау алаңының ашық болуына алаңдады, бұл кез келген адамның еркін кіруіне мүмкіндік берді. Ол соғыс департаментінен күзетшілерді сұрады, олар келушілерді ұстап тұруға орналастырылды, бірақ тиімді болмады. Құрылыс баяу жалғасты, 1796 жылдың наурыз айында АҚШ пен Алжир арасында бейбіт келісімге қол жеткізілді. Теңіз заңындағы шартқа сәйкес, "АҚШ" кемесінің құрылысы тоқтатылды. Президент Вашингтон Конгрестен қалай әрекет ету керектігі туралы нұсқау сұрады. Бірнеше ұсыныстар талқыланды, содан кейін Вашингтонға үш фрегатты аяқтауға рұқсат беретін соңғы шешім қабылданды; "АҚШ", "Констелляция" және "Конституция" таңдалды. 1797 жылдың 10 мамырында ол 1794 жылғы Теңіз заңы бойынша іске қосылған алғашқы американдық соғыс кемесі болды. "АҚШ" бастапқыда 55 зеңбірекпен қаруланды: отыз екі 24 фунттық (10,9 кг) зеңбірек; жиырма екі 42 фунттық (19 кг) каронада; және бір 18 фунттық (8 кг) ұзын зеңбірек. Қазіргі заманғы теңіз кемелерінен айырмашылығы, сол дәуірдегі кемелерде тұрақты зеңбірек батареясы болмаған. Зеңбіректер көшпелі болды және жағдайға қарай кемелер арасында жиі алмастырылды. Әр капитан кеменің қару-жарағын өз қалауынша өзгертетін, жүктің жалпы тоннажы, кемедегі экипаж мүшелерінің саны және жоспарланған бағыттар сияқты факторларды ескеретін. Осылайша, кеменің қару-жарағы өмірі бойы жиі өзгеріп отыратын, мұндай өзгерістердің тізімі әдетте сақталмайтын.

During the 1790s American merchant vessels began to fall prey to Barbary pirates in the Mediterranean, most notably from Algiers. Congress's response was the Naval Act of 1794. The Act provided funds for the construction of six frigates; however, it included a clause stating that construction of the ships would cease if the United States agreed to peace terms with Algiers. Joshua Humphreys' design was deep, long on keel and narrow of beam (width) for mounting very heavy guns. The design incorporated a diagonal scantling (rib) scheme to limit hogging while giving the ships extremely heavy planking. This gave the hull greater strength than those of more lightly built frigates. Humphreys developed his design after realizing that the fledgling United States could not match the navy sizes of the European states. He therefore designed his frigates to be able to overpower other frigates, but with the speed to escape from a ship of the line. Originally designated as "Frigate A" and subsequently named United States by President George Washington, her keel was laid down in 1795 at Humphreys' shipyard in Philadelphia Pennsylvania. Humphreys was assigned as her constructor and John Barry as its captain and was the first commissioned Captain of the newly established U. S. Navy. As Philadelphia was at the time America's capital, many visitors walked through observing her construction as it progressed. Humphreys personally led President Washington and First Lady Martha on a tour. The President expressed his admiration of the great size of the ship. A less desirable visitor, Benjamin Franklin Bache (grandson of Benjamin Franklin) was physically assaulted by Clement Humphreys (Joshua's son) allegedly over Bache's opposition to the Federalist Party and his opposition newspaper, the Philadelphia Aurora. Fearing sabotage, Humphreys was concerned about the open nature of his ship yard which allowed anyone to wander in. He requested from the War Department a number of guards which were posted to keep out visitors but to little effect. Construction slowly continued until a peace treaty was announced between the United States and Algiers in March 1796. In accordance with the clause in the Naval Act, construction of United States was discontinued. President Washington requested instructions from Congress on how to proceed. Several proposals circulated before a final decision was reached allowing Washington to complete the three frigates nearest to completion; United States, Constellation and Constitution were chosen. On 10 May 1797 she was the first American warship to be launched under the Naval Act of 1794, United States was originally armed with a battery of 55 guns: thirty two 24 pounder (10.9 kg) cannon; twenty two 42 pounder (19 kg) carronades; and one 18 pounder (8 kg) long gun. Unlike modern naval vessels, ships of this era had no permanent battery of guns. Guns were portable and often exchanged between ships as situations warranted. Each commanding officer modified his vessel's armaments to his liking, taking into consideration factors such as the overall tonnage of cargo, complement of personnel aboard, and planned routes to be sailed. Consequently, a vessel's armament would change often during its career; records of the changes were not generally kept.

1812 жылғы соғыс

Америка Құрама Штаттары 1801–1805 жылдардағы Бірінші Барбарий соғысы кезінде және 1809 жылға дейін, оны активті қызметке дайындау туралы бұйрық берілгенге дейін Вашингтон теңіз базасында қалды. 1812 жылдың 18 маусымында АҚШ Ұлыбританияға қарсы соғыс жариялады. Үш күннен кейін Декатур мен Америка Құрама Штаттары Комодор Джон Роджерстің басқаруымен Нью-Йорк қаласынан эскадрилья құрамында шықты. Эскадрильяның басқа кемелері Конгресс, Хорнет және Аргус болды; олар жетпіс күндік Солтүстік Атлантика круизіне аттанды. Өтетін американдық сауда кемесі Роджерске Ямайкадан Ұлыбританияға бағыт алған британдық сауда кемелерінің флоты туралы хабарлады. Роджерс және оның эскадрильясы оларды қуалай бастады, және 23 маусымда кейін HMS Belvidera екені анықталған кемеге кездесті. Америка Құрама Штаттары мен эскадрилья Ямайка флотын қуалауға қайта оралды және 1 шілдеде ямайкалықтардың қалдырған кокос қабықтары мен апельсин қабықтарының ізін ұстанды. Америка Құрама Штаттары Англия арнасынан бір күндік сапарға дейін жетті, бірақ конвойді көре алмады. Роджерс 13 шілдеде қуғын-сүргінді тоқтатты. Бостонға қайта оралу сапарында эскадрилья жеті сауда кемесін жаулап алды және бір американдық кемені қайтарып алды. Кейбір жөндеу жұмыстарынан кейін, әлі де Декатуртың басқаруындағы Америка Құрама Штаттары 8 қазанда Роджерспен бірге қайтадан теңізге шықты, бірақ 12-сі күні өз патрулі үшін эскадрильядан бөлінді. Үш күннен кейін, Мандаринды жаулап алғаннан кейін, Америка Құрама Штаттары кемелермен байланысты үзді және шығысқа қарай круизді жалғастырды. 25-і күні таңда, Азор аралдарынан оңтүстікке қарай бес жүз миль жерде Америка Құрама Штаттары кемесіндегі қарауылшылар желдің бағытымен 19 шақырым қашықтықтағы бір желкенді көргенін хабарлады. Кеме көкжиектің үстіне көтерілгенде, капитан Декатур HMS Macedonian-нің таныс контурларын байқады.

АҚШ мен Македония

Екі кеме де бірден шайқасқа дайындыққа келтіріліп, сағат 09:00-де маневрлерді бастады. Капитан Карден, АҚШ кемесінің бағытын кесіп өтудің қаупін алмай, оның бортын жақындатудың орнына, американдық кемемен қатар желге қарай бағытталды. Ол 104 адамдық шығынға ұшырады, ал АҚШ 12 адамдық шығынмен шайқастан салыстырмалы түрде аз зардап шекті. Екі кеме "Македония" жөнделіп, теңізге шығуға дайын болғанша екі аптадан астам уақыт бойы бірімен-бірі қатар тұрды. АҚШ және оның олжасы 4 желтоқсанда жеңіс құрметіне шаттықпен Нью-Йорк портына кірді. Капитан Декатур және оның экипажы Конгресс пен президент Джеймс Мэдисон тарапынан мақтауға ие болды.

Салдары

Кейіннен «Македон» кемесін АҚШ Әскери-теңіз күштері сатып алып, жөндеуден өткізіп, қызметке қойды. Жөндеу жұмыстарынан кейін «АҚШ», «Македон» және «Хорнет» шлюпі 1813 жылғы 24 мамырда Нью-Йорк портынан теңізге шықты. Бұл миссияның ерекшелігі – «АҚШ» экипажында екі әйелдің болуы. Теңізші Маршалл және тәжірибелі британдық теңізші Уильям Гудман (өзін британдықтардың кек алуынан қорғау үшін Джон Аллен деп таныстырды) коммодор Декатурдың ынталандыруымен әйелдерін, Мэри Маршалл мен Мэри (Хамфриз) Алленді, кеме жаумен шайқасқа түссе, жараланғандарға күтім көрсету үшін медбике ретінде саяхатқа алып келді. Олар АҚШ Әскери-теңіз күштерінің кемесінде қызмет атқарған алғашқы әйелдер деп есептеледі. 1 маусымда үш кеме, желілік кемелерді қамтитын күшті британдық эскадрильяның тосқауылынан Нью-Лондонға, Коннектикут штатына қашқан болатын. «АҚШ» мен «Македон» соғыс аяқталғанға дейін осы жерде блокадада қалды. Екі кеме де қарусыздандырылды, олардың экипаждары мен қарулары Ұлы көлдердегі эскадрильяға жіберілді. «Хорнет» 1814 жылғы 14 қарашада блокададан сүрініп өтіп, теңізге қашып құтылды. 1815 жылғы 2 наурызда президент Джеймс Мэдисоннің өтініші бойынша Конгресс Алжирге соғыс жариялады. Екі американдық эскадрильяны дайындау жұмыстары бірден басталды – біреуі Бостонда коммодор Уильям Бэйнбридж басшылығымен, екіншісі Нью-Йоркте коммодор Стивен Декатур басшылығымен. «АҚШ» Бэйнбриджге бекітілді, бірақ 1812 жылғы соғыстың соңғы кезеңінде портта болғандықтан жөндеу және қайта жабдықтау қажет болды. Бэйнбридж 3 шілдеде Бостоннан шығар кезде ол теңізге шығуға дайын болған жоқ. «АҚШ» екі айдан кейін капитан Джон Шоу басшылығымен Жерорта теңізіне бағыт алды және 25 қыркүйекте Гибралтарға жетті. Одан кейін Шоу коммодор Декатур Алжирмен бейбіт келісімге қол жеткізгенін білді. АҚШ Әскери-теңіз күштерінің көптеген кемелерінің құрамына енген «АҚШ», «Констелляция», «Эри» және «Онтарио» кемелерімен бірге қалды. Кейіннен оларға Джон Адамс, «Алерт» және «Хорнет» қосылды. Аймақтағы американдық теңіз офицері капитан Шоу коммодор болып тағайындалды және «Констелляция», «Ява», «Эри» және «Онтарио» кемелерінен тұратын эскадрильяға қолбасшылық етті, ал коммодор Исаак Чонси 1816 жылғы 1 шілдеде келіп, басқаруды өз қолына алды. Дегенмен, «АҚШ» флагмандық позициясын жоғалтса да, 1819 жылдың көктемінде үйіне қайтып, 18 мамырда Хэмптон Роудсқа жеткенге дейін Жерорта теңізінде қызметін жалғастырды. Фрегат 1819 жылғы 9 маусымда қызметтен босатылып, Норфолк портында сақталды.

Macedonian was subsequently purchased by the United States Navy, repaired, and placed in service. After repairs, United States — accompanied by USS Macedonian and the sloop Hornet—sailed from New York on 24 May 1813. A noteworthy event of this mission is documentation of two women among the crew of United States. Seaman Marshall and veteran British seaman William Goodman (enlisting as John Allen to protect himself from British retaliation) were encouraged by Commodore Decatur to bring their wives, Mary Marshall and Mary (Humphries) Allen, on the voyage as nurses to care for the wounded if the ship engaged the enemy. They are believed to be the first women to serve aboard a United States warship. On 1 June, the three vessels were driven into New London, Connecticut, by a powerful British squadron which included ships of the line, and United States and Macedonian were kept blocked there until the end of the war. Both ships were disarmed and their crews and weapons despatched to the squadrons on the Great Lakes Hornet managed to slip through the blockade on 14 November 1814 and escape to sea. On 2 March 1815, at the request of President James Madison, Congress declared war on Algiers. Work preparing two American squadrons promptly began—one at Boston under Commodore William Bainbridge, and one at New York under Commodore Steven Decatur. United States was assigned under Bainbridge but required repairs and refitting from her period in port for the latter part of the War of 1812. She was not ready for sea when Bainbridge departed Boston on 3 July. United States finally departed for the Mediterranean two months later under the command of Captain John Shaw; arriving at Gibraltar on 25 September. Soon after, Shaw learned that Commodore Decatur had already secured a peace treaty with Algiers. Now part of a large gathering of U. S. Navy ships, United States was chosen to remain behind with Constellation, Erie, and Ontario. They were later joined by John Adams, Alert and Hornet. The senior American naval officer in the region, Captain Shaw became commodore and commanded the squadron consisting of Constellation, Java, Erie and Ontario until Commodore Isaac Chauncey arrived 1 July 1816 and took overall command. Nevertheless, United States, despite losing her position as flagship, continued to serve in the Mediterranean until she sailed for home in the spring of 1819 and reached Hampton Roads on 18 May. The frigate was decommissioned on 9 June 1819 and laid up at Norfolk.

Эскадрильялық қызмет

Құрама Штаттар 1823 жылғы қарашада коммодор Исаак Халлдың басшылығымен қайта қызметке кірісті. 1824 жылғы 5 қаңтарда жөндеу және дайындық жұмыстарынан кейін, ол Тынық мұхитында коммодор Чарльз Стюартты алмастыру үшін сапарға шықты. Халлмен бірге оның әйелі және қарындасы Жаннет Харт болды. Құрама Штаттар Тынық мұхитына жолда Рио-де-Жанейрода тоқтады және 7 наурызда Чилидің Вальпараисо қаласына жетті. Коммодор Халл Чилидің енді тәуелсіз екенін және Испания тарапынан мойындалғанын білді, бірақ Перумен қарым-қатынас әлі де шиеленісіп тұрды; Кальяо испандықтардың бақылауында болды және Перу флотымен блокадаға алынған еді. Құрама Штаттардың ұстанымы соғыста қатаң бейтараптық болды, ал Халлдың бұйрықтарында американдық сауданы бақылау және қорғаудың басты мақсаты көзделген. Құрама Штаттар 4 сәуірде Кальяоға келді. "Франклин" кемесінің командирі коммодор Стюарт Халлмен алмастырылып, үйіне қайтып кетті. Халлдың басшылығымен АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эскадрильясына "Винсенс", "Пикок" және "Дельфин" кірді. Құрама Штаттар Перу маңында болды және оның міндеті көбінесе оқиғасыз өтті. 1825 жылдың күзінде Халл лейтенант Джон Персивалды "Дельфин" кемесіне командир етіп тағайындады және оған американдық "Глоб" кит аулау кемесінен бүлікшілерді іздеуді тапсырды. Персиваль бүлікшілердің тек екеуін ғана тапты, бірақ бұрыннан белгісіз аралды ашты және оны "Халл аралы" деп атады; қазір ол Мария аралдары деп белгілі. Персивал Гавайиге сапар шекті және тайпа басшылары мен миссионерлер арасында наразылық тудырды. Халл Томас ап Кэйтсби Джонсты "Пикок" кемесіне командир етіп тағайындады және Персивалдың мінез-құлқына қатысты мәліметтер алу үшін Гавайиге жіберді. Алайда Джонс келген кезде Персивал бұл жерден кетіп үлгерген еді. Халлдың қызмет мерзімі аяқталғаннан кейін, Құрама Штаттар 1826 жылғы 16 желтоқсанда Кальяодан шығып, 1827 жылғы 24 сәуірде Нью-Йорк теңіз портына жетті. 1828 жылы кеме күрделі жөндеуге Филадельфия теңіз портына жіберілді және 1830 жылға дейін онда қалды. Фрегат 1832 жылға дейін Нью-Йоркте болды және толықтай жаңартылды. 1832 жылғы 3 шілдеде ол капитан Дж. Б. Николсон басшылығымен Жерорта теңізіндегі коммодор Паттерсон эскадрильясына қосылды және 1834 жылғы 11 желтоқсанда Нью-Йоркке оралды. 1836 жылдан 1838 жылға дейін капитан Дж. Уилкинсон басшылығымен Құрама Штаттар тағы да Жерорта теңізінде болды, ал 1839 жылдан 1840 жылға дейін капитан Лоренс Кернидің басшылығымен Отандық эскадрильяда қызмет етті.

United States returned to duty in November 1823 under the command of Commodore Isaac Hull. After repairs and preparation she sailed on 5 January 1824, to relieve Commodore Charles Stewart in the Pacific. Accompanying Hull was his wife and sister in law Jeanette Hart. United States made a stop en route to the Pacific at Rio de Janeiro and reached Valparaiso, Chile by 7 March. Commodore Hull found that Chile was now independent and had been acknowledged by Spain, though hostilities still continued with Peru; Callao was held by the Spaniards and blockaded by the Peruvian fleet. The United States' position was one of strict neutrality in the war and Hull's orders contained the main objective of overseeing and protecting American commerce. United States sailed for Callao, arriving on 4 April. Commodore Stewart, in command of Franklin was relieved by Hull and sailed for home. Under Hull's command, a squadron of US Navy ships consisted of Vincennes, Peacock, and Dolphin. United States remained in the vicinity of Peru and her duty there was mostly uneventful. In the autumn of 1825, Hull placed Lieutenant John Percival in command of Dolphin and tasked him with searching for mutineers from the American whaling ship Globe. Percival found only two of the mutineers but discovered an uncharted island that he named "Hull's Island"; now known as Îles Maria. Percival continued on to Hawaii and reportedly caused discontent with the tribal chiefs and missionaries. Hull placed Thomas ap Catesby Jones in command of Peacock and dispatched him to Hawaii to ascertain the behavior of Percival. However, upon Jones' arrival, Percival had already departed. With Hull's tour of duty now expired, United States departed from Callao on 16 December 1826 and arrived at the New York Navy Yard on 24 April 1827. She put into the Philadelphia Navy Yard in 1828 for extensive repairs and remained there until 1830 when she was placed in reserve at the New York Navy Yard. The frigate remained at New York through 1832 and was thoroughly modernized. On 3 July 1832, she sailed under Capt. J. B. Nicholson to join Commodore Patterson's squadron in the Mediterranean, returning to New York 11 December 1834. From 1836 to 1838, under Capt. J. Wilkinson, the United States was again in the Mediterranean, and from 1839 to 1840 she was in the Home Squadron under Captain Lawrence Kearney.

Герман Мелвилл

Герман Мелвилл, «Моби Дик» романының болашақ авторы, 1843 жылғы 18 тамызда Гавайи штатының Гонолулу қаласында «АҚШ» кемесіне қарапайым теңізші ретінде тіркелді. «Ақ жакетте» қамшылаудың суреттемесі оның алғашқы таңында (18 тамыз 1843) кемеде басталған тікелей бақылауларына негізделген. Ресми кемелік күнделікте былай деп жазылған: «Солтүстік-батыстан және шығыстан қоңыржай желмен басталып, аспан ашық болды. Херман Мелвиллді «қарапайым теңізші» ретінде қабылдады, сондай-ақ Гриффит Уильямсты «қарапайым теңізші» ретінде қабылдады. Сағат 9-да экипажды жинап, Ж.Н. Холлды «қарапайым теңізші» ретінде күзетшіге шабуыл жасағаны үшін 12 қамшымен жазалады, Гео Кларкты «қарапайым теңізші» ретінде арақ контрабандасы үшін 12 қамшымен, Босмат С.Б. Стэнлиді «көмекші» ретінде ұрыс үшін 12 қамшымен, ал В.Б. Эуингті «көмекші» ретінде сыртқы түрткіс беруші сөздер қолданғаны үшін 6 қамшымен жазалады. Палуба офицеріне наразылық білдіргені үшін қайықшы қызметтен шеттетілді, ол палуба офицерінің бұйрығымен, Мидшипман Кей арқылы, барлық теңізшілерді жуылған киімдерімен жинауға шақырғанда, «Бұл кемеде енді ешқандай бұйрық қабылдамаймын» немесе осы сияқты сөздер айтты. Келесі күні, 1843 жылғы 19 тамызда, күнделікте: «Джио Дэвис, Вм Стюарт және Антонио Гуавелланы «музыканттар» деп жазалады, олардың әрқайсысы мас болғаны үшін 12 қамшымен жазаланды» делінген. Мелвилл осы қатыгез оқиғаларды (33–35 тараулар) теңізшілердің есімдерін сәл өзгертіп, жазалауды теңізде өткізіп, көркемдеп суреттеді. Оның 1850 жылы жарық көрген «Ақ жакет» романы, көркемдік туынды болғанымен, оның кемедегі тәжірибелеріне және экипаж мүшелеріне негізделген, мысалы, оның батыры Джек Чейс – Maintop капитаны, теңізші Джон Дж. Чейс (4-тарау және сурет). Дегенмен Мелвилл «АҚШ» кемесінің капитаны және жалпы теңіз салт-дәстүрлері сияқты басқаларға сын көзбен қарады. Мелвилл Армстронгтың жиі палубада мас күйінде көрінетінін байқады. Джонс өзінің қол астындағы барлық кемелерді 10 апта бойы тексерді, әр тексеруде ресми рәсімдерді күтті. Экипаждың көңіл көтеруі тек «АҚШ» кемесі «Констелляция» және британдық кемеге порттан шығуға жарыс ұсынғанда болды. «АҚШ» екеуін де жеңіске жеткізді. 1844 жылдың ортасында үйге қайтатын бағытты ұстап, «АҚШ» Бразилияның Рио-де-Жанейро қаласына толықтыру үшін келді және 14-ші күні қызметтен шығарылды. 1846 жылғы 18 мамырда ол қайтадан қызметке кірістіріліп, Африка эскадрильясына құл саудасын тоқтату үшін, капитан Дж. Смуттың басшылығымен, вице-адмирал Джордж С. Ридтің флагмандық кемесі ретінде жіберілді. «АҚШ» 1847 жылы Жерорта теңізі эскадрильясына қосылды және 1848 жылдың соңында үйге қайтуға бұйрық берілгенге дейін Еуропа суларында қызмет етті. 1849 жылғы 17 ақпанда Норфолкке оралды, 24 ақпанда қызметтен шығарылды және қайтадан қарапайым кемелерге қосылды.

Herman Melville, the future author of Moby Dick, enlisted as an ordinary seaman on board United States at Honolulu, Hawaii, on 18 August 1843. In White Jacket, the graphic portrayal of flogging is based on his own direct observation which began his first morning (18 August 1843) aboard. The official log entry simply states, "Commenced with moderate breezes from the Nd & Ed. and clear. Shipped Herman Melville. "O. S". and Griffith Williams "O. S". at 9 a m mustered the crew at Quarters, Punished Jno Hall, "O. S" with 12 lashes with cats for striking sentry on Post. Geo Clark "OS" with 12 of cats for smuggling liquor, Bos. C. B. Stanly "App" with 12 lashes with Kittens for fighting and Wm B Ewing "App" with 6. for using provoking language. Suspended the Boatswain from duty for disrespectful – conduct to the Officer of the Deck, by replying when ordered by same through – Midn [Midshipman] Key, to call all hands stand by their washed clothes “ that he would 'receive no more orders in this Ship", or words to that effect." The next day 19 August 1843 the log states "Punished Geo Davis, Wm Stewart and Antonio Guavella "Bandsmen" with 12 lashes each for drunkenness." Melville fictionalized these brutal events (chapters 33–35) by changing the seamen's names slightly and setting the punishment musters at sea. His novel White Jacket, published in 1850, while fictionalized is based on his experiences on board with many actual members of the crew e. g. his hero Jack Chase Captain of the Maintop, Seaman John J. Chase (chapter 4. and thumbnail). Melville though is highly critical of others such as the captain of United States and of naval customs in general. Melville observed that Armstrong often appeared on deck intoxicated. Jones inspected every ship under his command during the 10 weeks expecting formal ceremonies at each inspection. The only break in the crew's boredom came when United States challenged Constellation and the British ship to a race out of the harbor. United States handily defeated both of them. Setting a course back home in mid 1844, United States arrived at Rio de Janeiro, Brazil for resupply. and decommissioned there on the 14th. She was recommissioned there on 18 May 1846 and detailed to the African Squadron to suppress the illicit slave trade under command of Captain J. Smoot as the flagship of Commodore George C. Read. United States joined the Mediterranean Squadron in 1847 and served in European waters until ordered home late in 1848. She returned to Norfolk on 17 February 1849, was decommissioned on 24 February and placed again in ordinary.

Азаматтық соғыс

АҚШ-тың Норфолк қаласындағы жағдайы 1861 жылдың 20 сәуірінде Конфедерация әскерлері әскери-теңіз базасын басып алғанға дейін нашарлап, қиын жағдайға түсті. Базаны тастап келе жатқанда, Одақтың өрт сөндірушілері кемені басқа тасталған кемелермен бірге өртеп жіберуге тырыспады, өйткені ескі кемені жоюдың қажеті жоқ деп ойлады. Кез келген жағдайда кемелерге мұқтаж болған Конфедерация әскерлері оны судан шығарып, 29 сәуірде CSS United States фрегатын (бірақ олар оны көбінесе Конфедерация штаттары деп атады) пайдалануға кірістірді. 15 маусымда ол 19 зеңбірекпен жабдықталған палубалық батареясы бар қабылдау кемесі ретінде қайта жабдықталды, бұл портты қорғауға арналған болатын. Жақсы көрсеткеніне қарамастан, ол 1862 жылы Конфедерация әскерлері базаны тастап кеткен кезде, Вирджиния штатындағы Элизабет өзеніне батырылды, Одақтың кемелеріне кедергі келтіру үшін. 1862 жылдың 11 мамырында "Виргиния" бронекемесінің жойылғаннан кейін және Норфолк әскери-теңіз базасы Одақ әскерлеріне берілгеннен кейін, АҚШ федералды билік органдары кемені судан көтеріп, базаға сүйреп әкелді. Ол 1864 жылдың наурызына дейін сол жерде тұрды, содан кейін Құрылыс және жөндеу бюросы оны бөлшектеп, ағашын сатуға шешім қабылдады. Бұл шешім 18 желтоқсанда Бюроның фрегатты Норфолкке тікелей орналастырып, содан кейін бөлшектеуге бұйрық бергеніне дейін кейінге шегерілді.