Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Комодор АҚШ Әскери-теңіз күштерінде (1774–1833)
Commodore in the United States Navy (1774–1833)
Уильям Бэйнбридж (7 мамыр 1774 – 27 шілде 1833) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің комодоры. Американың жас Әскери-теңіз күштерінде ұзақ қызмет еткен кезінде ол Джон Адамс бастап алты президенттің басшылығымен қызмет етті және теңіздегі көптеген жеңістерімен ерекше көзге түсті. Ол «Конституция» сияқты бірнеше танымал әскери кемелерге қолбасшылық етті және Барбария соғыстары мен 1812 жылғы соғыста қызмет етті. Бэйнбридж Солтүстік Африкадағы Ливияның Триполи жағалауында «Филадельфия» кемесінің құлауына да жауапты болды, нәтижесінде ол ұсталды және көп айлар бойы түрмеде отырды. Мансабының соңғы кезеңінде ол АҚШ Әскери-теңіз комиссары болды.
William Bainbridge (May 7, 1774July 27, 1833) was a commodore in the United States Navy. During his long career in the young American Navy he served under six presidents beginning with John Adams and is notable for his many victories at sea. He commanded several famous naval ships, including Constitution, and saw service in the Barbary Wars and the War of 1812. Bainbridge was also in command of Philadelphia when she grounded off the shores of Tripoli, Libya in North Africa, resulting in his capture and imprisonment for many months. In the latter part of his career he became the U. S. Naval Commissioner.
Ерте өмір
Уильям Бэйнбридж Нью-Джерси штатының Принстон қаласында доктор Абсалом Бэйнбридж мен Мэри Тейлордың тұңғыш ұлы ретінде дүниеге келді. Оның әкесі, американдық революция кезіндегі роялист, британдық армияда хирург қызметін атқарды және Нью-Джерси штаты оны мемлекетке қарсы қылмыс жасады деп айыптады, содан кейін американдық роялисттердің талаптары жөніндегі комиссияға зиянды өтеу туралы өтініш берді. Уильямның екі бауыры болды: Джозеф, ол да теңіз капитаны болды, және Джон Т.; сондай-ақ Мэри деген қарындасы болды. 1783 жылы әкесі Англияға кеткен соң, ол Нью-Джерси штатының Миддлтон қаласындағы анасының әкесі, Джон Тейлордың тәрбиесінде өсті. Анасы денсаулығының нашарлығына байланысты қалды (бірақ әкесі АҚШ-қа оралып, 1807 жылы Нью-Йорк қаласында қайтыс болды).
William Bainbridge was born in Princeton, New Jersey, eldest son of Dr. Absalom Bainbridge and Mary Taylor. His father, a loyalist during the American Revolution, served as a surgeon in the British Army and was convicted of high treason by the State of New Jersey and successfully filed for damages with the American Loyalist Claims Commission. William had two brothers: Joseph, who also became a Navy captain, and John T.; and a sister, Mary. He was raised by his maternal grandfather, John Taylor, Esq., of Middleton, New Jersey as his father left for England in 1783 and his mother remained behind due to her ill health (though his father returned to the United States and died in New York City in 1807).
Теңізге дейінгі қызмет
Жасөспірім шағында Уильям Бэйнбридж денесі күшті және сергекті, әрі еріншекті мінезге ие болды. Ол Делавэр өзеніндегі кемелерде теңізшілікке оқытылды, сол кезде бұл өзенде жүзу үшін жоғары шеберлік қажет болғандықтан, теңізшіліктің ең жақсы "мектебі" деп есептелді. Бэйнбридж 1792 жылы шағын сауда кемесі "Канторда" қызмет етті. 1796 жылы Бразилиядан оралғаннан кейін, Бэйнбридж 140 тонналық, төрт 9 фунттық зеңбірекке ие "Хоуп" сауда кемесінде қызмет етті. Ол Бордодағы Гаронна өзені портында төртінші сапарына дайындалып жатқанда, жақын маңдағы кеме капитаны, кемесінде бүлік болғандықтан, Бэйнбриджге көмек сұрады; жеті теңізшіге қарсы тұрса да, оқ-дәрі жарылысынан ауыр жарақат алған Бэйнбридж тәртіпті қалпына келтіруге мүкіндік берді. Оның батылдығы мен кеме жүргізу және теңізшілік дағдыларын мойындағандықтан, 1796 жылы он тоғыз жасында ол сол кеменің капитаны болып тағайындалды.
In his teens William Bainbridge was already of athletic build and had an energetic and adventurous spirit. He was trained as a seaman in ships in the Delaware River, then considered the best 'school' for seamanship because of the great skill required to navigate that river. Bainbridge served aboard the small merchant ship Cantor in 1792. In 1796 after returning from Brazil, Bainbridge served aboard the merchant ship Hope, a small vessel of 140 tons with four nine pound guns. While he was in port in the Garonne River at Bordeaux preparing for his fourth voyage, the captain of a nearby ship which was under mutiny hailed Bainbridge and asked for help; though outnumbered by seven seamen and being severely wounded by exploding gunpowder, Bainbridge succeeded in helping restore order. For his courage and in recognition of his navigational and seaman skills he was made commander of that ship in 1796 at the age of nineteen.
АҚШ әскери-теңіз флотында қызмет
Бэйнбридж бірнеше соғыста қызмет етті және «Джордж Вашингтон», USS Philadelphia және USS Constitution сияқты АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бірқатар танымал алғашқы кемелерін басқарды. Соңында, ұзақ теңізшілік мансабының аяқталуымен, теңіз комиссарлары кеңесінің мүшесі болды.
Bainbridge saw service in several wars and commanded a number of famous early U. S. Navy vessels including George Washington, USS Philadelphia and USS Constitution, ultimately becoming a member of the board of naval commissioners during the latter part of his long naval career.
Соғыс шамасы
1798 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштері құрылғанда, Бэйнбридж теңіз офицерлерінің қатарына енді және 1798 жылдың қыркүйегінде "Ретальиация" шхунасының аға лейтенанты болып тағайындалды. Ол капитан Уильямспен бірге "Норфолк" кемесінде Батыс Үндістан суларында патрульдеуге бұйрық алды, екеуі де "Монтесума" фрегатының командирі Мюррейдің басқаруында болды. 1798 жылдың 20 қарашасында лейтенант Бэйнбридж 44 зеңбірегі бар "Волонтиер" және 40 зеңбірегі бар "Л’Инсуржент" екі француз фрегатына қарсылықсыз "Ретальиацияны" тапсырды, себебі ол оларды британдық соғыс кемелері деп жаңылыстырып, оларды таныстырмай жақынға келді. Бэйнбридж және оның экипажы "Волонтиерге" жеткізілді, онда екі француз фрегаты жақын маңдағы басқа американдық кемелерді қуалауын жалғастырды. Американдықтарды ұстауға асығысқанда, Бэйнбридж "Л’Инсуржент" француз командирі, капитан Сент-Лоранға американдық күш туралы ескерту жасады, бұл Сент-Лоранды өзінің серіктерін күтуге мәжбүр етті. "Ретальиация" - АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жаңа құрылған алғашқы кемесі, ол қарсылықсыз тапсырылды. Бэйнбридж осы әрекеті үшін жазаланбады. 1799 жылдың наурыз айында Бэйнбридж 18 зеңбірегі бар "Норфолк" бригінің командирі болып тағайындалды және француздарға қарсы теңіз сапарына шығуға бұйрық алды.
With the organization of the United States Navy in 1798, Bainbridge was included in the naval officer corps and in September 1798 was appointed commanding Lieutenant of the schooner Retaliation. He was ordered to patrol the waters in the West Indies along with Captain Williams of USS Norfolk, both of whom were under the command of Murray, who was in command of the frigate USS Montezuma. On November 20, 1798, Lt. Bainbridge surrendered Retaliation without resistance to two French frigates, Volontier, with 44 guns and l'Insurgente bearing 40 guns, after he mistook them for British warships and approached them without identifying them. Bainbridge and his crew were taken aboard Volontier where the two French frigates continued in their pursuit of other nearby American vessels. During the flight to capture the Americans, Bainbridge offered words of caution to the French commander of L' Insurgente, Captain St. Laurent, about American strength; this made St. Laurent wait for his consorts far behind him. Retaliation was the first ship in the nascent United States Navy to be surrendered. Bainbridge was not disciplined for this action. In March 1799, Bainbridge was appointed Master Commandant of the brig Norfolk of 18 guns and ordered to cruise against the French.
Бірінші варвар соғысы
1800 жылы Бірінші Барбарий соғысы басталар алдындағы айларда Бэйнбриджге АҚШ-тың Жерорта теңізіндегі сауда кемелерін тұтқындаудан сақтау үшін Алжирдің Дейіне төленетін сыйлықты жеткізудің қиын міндеті тапсырылды. 24 зеңбіректі USS Джордж Вашингтонға келген соң, ол портовый лоцманның кемені портының үстіндегі бекіністің зеңбіректерінің тікелей астына бағыттауына рұқсат берді. Ол келгеннен кейін Дей Бэйнбриджден кемесін алжирлік елшіні және Константинопольге арналған сыйлықтарды тасымалдауға, сондай-ақ саяхат барысында алжирлік туды көтеруге талап етті. Джордж Вашингтон бекіністің қаруларының алдында тұрғанда және Дейдің кемелері мен әскери қызметкерлерімен қоршалып, Бэйнбридж түрмеге түсуден қорқып, алжирлік туды мачтасына көтеріп, Константинопольге жануарлар мен құлдарды сыйлық ретінде жеткізді. Президент Джефферсон Барбарий пират мемлекеттеріне пара берудің тиімсіз екенін түсінді және күш қолдануға шешім қабылдады. 1803 жылдың 21 мамырында Бэйнбридж Ливияның Триполи қаласын блокадалауға міндеттелген USS Philadelphia кемесінің басқарушысы болып тағайындалды. 1803 жылдың 21 қазанында Бэйнбридж кемені белгісіз рифке тіреп алды. Бэйнбридж кемені жағалауға қатыстырып, жағдайды анықтау үшін кеме айналысын жүргізбей, жағдайды нашарлатты. Бес сағат бойы Триполи канонерлік кемелерінен оқ жаудырғанмен, күшті фрегатқа жақынға тиген оқ болмады, сондықтан Бэйнбридж бас иіп, капитуляциялауға шешім қабылдады. Ол бұрын барлық ұсақ қаруды тастауға, оқ-дәрі қоймасын сумен толтыруға және теңіз сигналдары кітабын жоюға бұйрық берді. Біраз уақыттан кейін, кеме жоғары толқынмен судан көтеріліп, Триполи пашасының қолына түсті. Бэйнбридж және оның экипажы Триполиде он тоғыз айға қамалды. 1804 жылдың 16 ақпанында лейтенант Стивен Декатур "Интрепид" кемесімен Триполи портына түнгі шабуыл жасап, Филадельфияны жойды. Адмирал Хорацио Нельсон бұл шабуылды "заманның ең батыл және қаһармандық әрекеті" деп атады. Филадельфия мен оның экипажының тұтқындалуы президент Джефферсонды 1805 жылы Триполиге, өзінің қатал және принципті дипломатиясымен танымал бұрынғы армия офицері Уильям Итонды жіберуге итермеледі. Бұл АҚШ-тың шетелдік үкіметті құлату бойынша алғашқы құпия операциясы болды, мақсаты – 300 американдық тұтқындарды босату. Уильям Итон Триполиді Дернадан бастап басып алу үшін шамамен 20 христиан (олардың сегізі – АҚШ теңіз жауынгерлері) және шамамен 100 мұсылман жалдамалы сарбаздардан тұратын топ құрды. Ол Пресли О'Бэннон басқаратын теңіз жауынгерлерінің шағын отрядымен және оның жалдамалы күштерімен 500 мильден астам жол жүрді. "Аргус" кемесінің капитаны Исаак Халл теңізден қолдау көрсеткен, тиімді "бірлескен операция" жүргізілді. Итон 1805 жылдың 27 сәуірінде Дерна шайқасында шабуылға жетекшілік етті. Қаланың басып алынуы, "Теңіз жауынгерлері әніндегі" "Триполи жағалауларына" деген танымал сөздері және Триполиге одан әрі ілгерілеу қаупі маусымда Тобиас Лир мен коммодор Джон Роджерстің Триполи пашасымен келіссөздер жүргізуіне ықпал етті. Пребл эскадрильясының төрт рет бомбалауынан кейін Бэйнбридж 1805 жылдың 3 маусымында Триполи түрмесінен босатылып, АҚШ-қа оралды және жылы қарсы алынды. Көп ұзамай оның капитуляциясын зерттеуге тағайындалған әскери сот оның қандай да бір құқықбұзушылық жасағанына дәлел таппады және оған қызметін жалғастыруға рұқсат берді. Бостандыққа шыққаннан кейін ол тұтқында болған кезеңде жоғалтқан кірісін өтеу үшін сауда флотына қайта оралды. Бэйнбридж 1809 жылы "Президент" фрегатының басқарушысы болып тағайындалды және сол жылдың қыркүйегінен бастап Атлант мұхитының жағалауында патрульдеуге кірісті. 1810 жылдың маусымында Бэйнбридж құрлыққа ауыстырылды.
In 1800 during the months before the First Barbary War broke out, Bainbridge was given the ignominious task of carrying the tribute which the United States still paid to the Dey of Algiers to secure exemption from capture for U. S. merchant ships in the Mediterranean. Upon arrival in the 24 gun USS George Washington, he allowed the harbor pilot to guide him directly under the guns of the fort overlooking the harbor. Upon his arrival the Dey demanded that Bainbridge use his ship to ferry the Algerian ambassador and tributary gifts to Constantinople, and that he fly the Algerian flag during the journey. With George Washington under the guns of the fort and surrounded by the Dey's warships and military personnel Bainbridge reluctantly complied for fear of imprisonment, raised the Algerian flag on his masthead and delivered gifts of animals and slaves to Constantinople. President Jefferson found that bribing the pirate Barbary states did not work, and decided to use force. On May 21, 1803, Bainbridge was placed in command of USS Philadelphia, tasked with enforcing a blockade of Tripoli, Libya. Bainbridge ran the ship aground on an uncharted reef on October 21, 1803. Bainbridge made the situation worse by putting on all sail before sounding around the boat to determine the actual situation, resulting in driving the ship hard onto the bank. All efforts to refloat her under five hours of cannon fire from Tripolitan gunboats, inaccurate fire that with no shots coming near the powerful frigate, and Bainbridge decided to surrender. Before doing so he ordered all small arms thrown overboard, the powder magazine flooded and the naval signal book destroyed. Soon afterward, the ship floated free after high tide and was captured by the Pasha of Tripoli. Bainbridge and his crewmen were imprisoned in Tripoli for nineteen months. Lieutenant Stephen Decatur commanding Intrepid executed a night raid into Tripoli, Libya harbor on February 16, 1804, to destroy Philadelphia. Admiral Horatio Nelson is said to have called this "the most bold and daring act of the Age". The capture of Philadelphia and its crew also motivated President Jefferson's decision to send William Eaton, a former Army officer, known for his brash and defiant diplomacy, to Tripoli in 1805 to free the 300 American hostages in what was the first U. S. covert mission to overthrow a foreign government. William Eaton established a group of about 20 Christian (eight of whom were U. S. Marines) and perhaps 100 Muslim mercenaries to begin the takeover of Tripoli starting with Derna. He managed to trek with the small detachment of Marines led by Presley O'Bannon and his mercenary force over 500 miles. Supported at sea by Isaac Hull, Captain of Argus, in an effective "combined operation", Eaton led the attack in the Battle of Derna on 27 April 1805. The town's capture, memorialized in the "Marines' Hymn" famous line "to the shores of Tripoli" and the threat of further advance on Tripoli, were strong influences toward peace, negotiated in June 1805 by Tobias Lear and Commodore John Rodgers with the Pasha of Tripoli. After four separate bombardments from Preble's squadron, Bainbridge was released from the prison in Tripoli on June 3, 1805 and returned to the United States and received a warm welcome. Shortly thereafter a Naval Court of Inquiry tasked with looking into his surrender found no evidence of misconduct, and he was allowed to continue serving. On his release, he returned for a time to the merchant service in order to make good the loss of profit caused by his captivity. Bainbridge took command of the frigate President in 1809 and began patrolling off the Atlantic coast in September of that year. Bainbridge was transferred to shore duty in June, 1810.
1812 жылғы соғыс
15 қыркүйекте, 1812 жылғы Ұлыбритания мен АҚШ арасындағы соғыс басталғаннан кейін көп ұзамай, Бэйнбридж 44 зеңбіреклі USS Конституциясы фрегатына командир болып тағайындалды, капитан Исаак Халлдың орнына келді. Конституция – 1533 тонналық, 24 фунтты зеңбіректермен қаруланған, 1072 тонналық 18 фунтты фрегатты жаулап алған алып фрегат болды. Бэйнбридж басшылығымен ол Оңтүстік Атлантикада теңіз саяхатына жіберілді. 1812 жылдың 29 желтоқсанында Бэйнбридж Бразилия жағалауында 38 зеңбіреклі «Ява» кемесімен кездесті. «Ява» – 18 фунтты зеңбіректермен қаруланған, 1083 тонна салмақты, бұрын француз фрегаты «Реномме» болған кеме. Оның экипажында капитан Генри Ламберт басқаратын 300 теңізші болды және ол Шығыс Үндістанға жол тартқан. Жаңа тағайындалған Бомбей генерал-лейтенанты Гислоп пен оның штабын, сондай-ақ Сент-Хеленаға, Жақсы Үміт мүйісіне және Үнді және Қытай теңіздеріндегі британдық порттарға жіберілген хабарламаларды алып жүрген. Оның экипажында тәжірибелі теңізшілер аз болды, ал теңізшілердің көпшілігі бір күн ғана зеңбірекпен оқ ату жаттығуын өткен. Бэйнбридж басшылығымен «Конституция» экипажы жақсы жаттығудан өткен. «Ява» қиратылды, оның такелажы дерлік толығымен жойылды және «Конституцияға» орташа зиян келтірген кезде, «Конституцияның» рулін атып түсіру және төменгі мачталарды зақымдау (олар үлкен диаметріне байланысты құлаған жоқ) арқылы басылуға мәжбүр болды. Шайқас барысында Бэйнбридж екі рет жараланды, бірақ командалық қызметін сақтап қалды. «Ява» сол жылдың басында осындай күшпен жаулап алынған «Герриер» мен «Македонияға» қарағанда өте жақсы қарсылық көрсетті. «Ява» үлкен «Конституцияны» оның гигі атып түсірілгенге дейін асырып өтті. Егер «Конституция» кішкентай диаметрлі мачталармен салынған болса, ол мачталарынан айырылар еді. Әйгілі болғандай, «Конституцияның» мачталары соншалықты кең болғандықтан, «Явадан» атылған 18 фунттық ядролар оларды тесіп өте алмады. Үш сағатқа созылған қаһарлы шайқастан кейін «Конституция» жеңіске жетті. «Яваға» келтірілген ауыр зақымдар мен Америка жағалауынан үлкен қашықтық болғандықтан, Бэйнбридж британдық фрегатты өртеп, батыруға шешім қабылдады.
On 15 September, shortly after the War of 1812 broke out between the United Kingdom and the United States, Bainbridge was appointed to command the 44 gun frigate USS Constitution, succeeding Captain Isaac Hull. Constitution was an enormous frigate of 1,533 tons, armed with 24 pounders, which had already captured the 18 pounder frigate of 1072 tons. Under Bainbridge, she was sent to cruise in the South Atlantic. On 29 December 1812, Bainbridge fell in with the 38 gun , off the coast of Brazil. Java was a vessel armed with 18 pounders and of 1,083 tons, formerly the French frigate Renommée. She had a crew of 300 men under Captain Henry Lambert and was on her way to the East Indies, carrying the newly appointed Lieutenant General Hislop of Bombay and his staff along with dispatches to St. Helena, Cape of Good Hope and every British port in the Indian and China Seas. She had an inexperienced crew with only a very few trained seamen, and her men had only had one day's gunnery drill. Under Bainbridge, Constitution had a well drilled crew. Java was cut to pieces, with its rigging almost completely destroyed, and was forced to surrender, while having inflicted moderate damage to Constitution, including removing Constitutions helm with shot and hitting the lower masts (which did not fall because of their large diameter). During the action, Bainbridge was wounded twice, but maintained command throughout. Java fought extremely well as compared to the Guerriere and Macedonian which had been taken earlier that year by similarly overwhelming force. Java successfully outmaneuvered the large Constitution until her jib was shot away. If Constitution had been built with smaller diameter masts, she would have been dismasted. Fortunately, Constitution's masts were so wide that the smaller 18 lb shot from Java could not penetrate them. After three hours of intense fighting, Constitution prevailed. Because of the heavy damage inflicted on Java and the great distance from the American coast, Bainbridge decided to burn and sink the British frigate.
Екінші варвар соғысы
Ұлыбританиямен соғыс аяқталғаннан кейін, АҚШ 1815 жылғы Екінші Барбария соғысына (сонымен қатар Алжир соғысы деп те аталады) қатысты. Бұл АҚШ пен Осман империясының Солтүстік Африкадағы Триполи, Тунис және Алжир билеушіліктері арасындағы екінші соғыс болды, олар Барбария мемлекеттері деп біріктірілген. 1815 жылдың 3 наурызында АҚШ Конгресі Алжир билеушілігіне қарсы теңіз күшін жөнелткенге рұқсат берді, және екі эскадрилья жиналып, соғысқа дайындалды. Бэйнбридж Барбария қарақшыларына қарсы күресті және Алжирге блокаданы сақтау, американдық теңіз күшінің мүмкіндіктерін көрсету және Стивен Декатур мен Уильям Шейлер орнатқан бейтараптық пен бейбітшілікті қамтамасыз ету үшін жіберілген АҚШ эскадрильясының командирі болды. Соғыс 1815 жылы АҚШ-тың жеңісімен аяқталды.
After the conclusion of the war with Britain, the United States engaged in the Second Barbary War of 1815 (also known as the Algerian War). It was the second of two wars fought between the United States and the Ottoman Empire's North African regencies of Tripoli, Tunis, and Algeria known collectively as the Barbary states. On March 3, 1815, the US Congress authorized deployment of naval power against the Regency of Algiers, and two squadrons were assembled and readied for war. Bainbridge served against the Barbary pirates and was commander of the US squadron sent to Algiers to enforce a blockade, show the extent of American naval resources and determination and enforce the neutrality and peace that was established by Stephen Decatur and William Shaler. The war ended in 1815 with the victory of the United States.
"Компутерлік кеме"
Бэйнбридж Канованың Джордж Вашингтон мүсінін Италиядан Бостонға өз флагманы «Колумб» кемесімен жеткізді. Мүсін Бостонға жеткізіліп, Солтүстік Каролина штатының Рали қаласына тасымалданды, содан кейін 1821 жылғы 24 желтоқсанда Солтүстік Каролина штатының ғимаратының ротондасына орнатылды.
Bainbridge transported Canova's George Washington from Italy to Boston aboard his flagship Columbus. The statue was delivered to Boston, transported to Raleigh, North Carolina, and then installed in the rotunda of the North Carolina State House on December 24, 1821.
Кейінгі өмірі
1820 жылы Бэйнбридж Стивен Декатурдың Джеймс Барронмен болған дуэлінде екінші болып қызмет етті, нәтижесінде Декатур қаза тапты. Декатурдың әйелі, сондай-ақ көптеген тарихшылар Бэйнбридждің жас, бірақ одан әйгілі Декатурға ұзақ уақыт бойы ашуы бар екенін және дуэльді осылай ұйымдастырғанын, соның салдарынан бір немесе бірнеше дуэльшінің жарақаттануы немесе қаза табуы мүмкін болғанын айтады. 1824-1827 жылдары ол Теңіз комиссарлары кеңесінде қызмет етті. Ол 1833 жылғы шілдеде Филадельфияда қайтыс болды және Христос шіркеуінің зиратында жерленді.
In 1820, Bainbridge served as second for Stephen Decatur in a duel with James Barron that cost Decatur his life. Decatur's wife, along with many historians, believe that Bainbridge had actually harbored a long standing resentment of the younger but more famous Decatur and arranged the duel in a way that made the wounding or killing of one or more duelists very likely. Between 1824 and 1827, he served on the Board of Navy Commissioners. He died in Philadelphia in July 1833 and was buried there at the Christ Church Burial Ground.
Мұра
Бэйнбридждің ұлы Уильям Младший және төрт қызы (Мэри Тейлор Бэйнбридж Джаудон, Сьюзан Паркер Хейс, Луиза Алексина Бэйнбридж және Люси Энн Бэйнбридж) қалды. Ол Пенсильвания штатының мемлекеттік облигацияларына салынған ақшаны мұра етті, олар сатылып, басқа жобаларға инвестицияланды. Америка Азамат соғысынан кейін Мэри Т. Джаудонның облигацияларын күйеуінің інісі Сэмюэл Джаудон дұрыс басқармады, нәтижесінде ол АҚШ Жоғарғы Сотында қарастырылған «Джаудон v. Данкан» ісіне айналды. Содан бері бірнеше әскери-теңіз кемелері оның құрметіне USS Bainbridge деп аталып келді, соның ішінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің алғашқы эсминеці (Bainbridge), бірегей ядролық қуатпен жұмыс ілейтін эсминец/крейсер (Bainbridge) және заманауи Bainbridge. Соңғы кеме 2009 жылы сомалилік қаракшылардың жасаған қастандығынан құтқарылған кеме ретінде танымал. Қазірде жабық АҚШ Теңіз оқу орталығы Бэйнбридж, Порт Депозит, Сесил округі, Мэриленд штаты, оның құрметіне аталған. Оның есімімен аталған басқа да жерлерге: Вашингтон штатындағы Бэйнбридж аралы, Огайо штатындағы Бэйнбридж қалашығы; Джорджия штатындағы Бэйнбридж, Декатур округінің орталығы; Индиана штатындағы Бэйнбридж; Нью-Йорк штатындағы Бэйнбридж; Филадельфиядағы Бэйнбридж көшесі; Вирджиния штатындағы Ричмондтағы Бэйнбридж көшесі және Флорида штатындағы Таллахассидегі Олд Бэйнбридж жолы жатады. Бронкстағы Бэйнбридж даңғылы, Нью-Йорк, сондай-ақ Уильям Бэйнбридждің есімімен аталған, ол Бронкстың Норвуд ауданындағы Стивен Декатурға арналған Декатур даңғылының жанынан өтеді. Алабама штатының Монтгомери қаласындағы Бэйнбридж көшесі, штаттық Капитолий ғимараты орналасқан көше де Бэйнбридждің құрметіне аталған. Сол Бэйнбридж көшесіне параллель және оның батысынан тікелей басталатын көшелер Барбарий соғысы/1812 жылғы соғыстағы теңіз батырларының есімдерімен аталады: Стивен Декатурдың есімімен аталған Декатур көшесі; Исаак Халлдың есімімен аталған Халл көшесі; Томас Макдонаудың есімімен аталған Макдонау көшесі; Джеймс Лоуренстің есімімен аталған Лоуренс көшесі және Оливер Хазард Перридің есімімен аталған Перри көшесі. Бэйнбридж сонымен қатар Крик соғысы кезінде Тускеги, Алабама маңында салынған Бэйнбридж бекінісінің аты болды.
Bainbridge was survived by his son William Jr. and four daughters (Mary Taylor Bainbridge Jaudon, Susan Parker Hayes, Louisa Alexina Bainbridge and Lucy Ann Bainbridge). He left some money that was invested in Pennsylvania State bonds, which were sold and invested in other projects. After the American Civil War, Mary T. Jaudon's bonds were mismanaged by her husband's brother, Samuel Jaudon and ultimately became the subject of a United States Supreme Court case, Jaudon v. Duncan. Several ships of the Navy have since been named USS Bainbridge in his honor, including the U. S. Navy's first destroyer (Bainbridge), a unique nuclear powered destroyer/cruiser (Bainbridge), and a contemporary Bainbridge. This last ship is known as the ship that rescued the in the 2009 attempted hijacking by Somali pirates. The now deactivated United States Naval Training Center Bainbridge in Port Deposit, Cecil County, Maryland, was named for him. Other places named after him include Bainbridge Island, Washington, as well as Bainbridge Township, Ohio; Bainbridge, Georgia, county seat of Decatur County; Bainbridge, Indiana; Bainbridge, New York; Bainbridge Street in Philadelphia; Bainbridge Street in Richmond, Virginia, and Old Bainbridge Road in Tallahassee, Florida. Bainbridge Avenue in the Bronx, New York, is also named for William Bainbridge, it runs near Decatur Avenue, named for Stephen Decatur, Jr. in the Norwood section of the Bronx. Bainbridge Street in Montgomery, Alabama, on which street the state capitol building is located, is also named for Bainbridge. Parallel to that Bainbridge Street and beginning directly to its west are streets named for other Barbary War/War of 1812 naval heroes: Decatur Street, named for Stephen Decatur; Hull Street, named for Isaac Hull; McDonough Street, named for Thomas Macdonough; Lawrence Street, named for James Lawrence and Perry Street, named for Oliver Hazard Perry. Bainbridge was also the namesake for Fort Bainbridge, built during the Creek War near Tuskegee, Alabama.