Кіріспе
Американдық боксшы Альберт "Альберто" Давила (Albert "Alberto" Dávila) (10 тамыз 1954 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби боксшы, Дүниежүзілік бокс кеңесінің (World Boxing Council, WBC) батам салмағы бойынша әлем чемпионы. Оның мансабы 1970-ші және 1980-ші жылдарда батам салмағы дивизионында өтті, ал әлем чемпионы титулын 1983 және 1984 жылдары иеленді. Давила үш рет батам салмағы бойынша әлем чемпионатында жеңіліске ұшырап, спорттан уақытша шықты. Қайтып келгеннен кейін, 1983 жылы Кико Бежинеске қарсы төртінші титулды жекпе-жекке қатысты. 11 раундтан кейін Давила Бежинесті нокаутқа жіберіп, титул жеңіп алды, бірақ Бежинес жекпе-жекте алған жарақаттарынан көп ұзамай қайтыс болды. Бір рет титулын сәтті қорғағаннан кейін, Давила арқа жарақаттарына ұшырады, нәтижесінде WBC оны титулдан айырды. Кейін ол тағы екі рет әлем чемпионаты үшін күресіп, екеуінде де жеңіліске ұшырады. Давила Дүниежүзілік бокс даңқы залының мүшесі.
Albert "Alberto" Dávila (born August 10, 1954) is an American former professional boxer who was the World Boxing Council (WBC) bantamweight champion of the world. His career spanned the 1970s and 1980s in the bantamweight division, and his reign as world champion occurred in parts of 1983 and 1984. Dávila lost world bantamweight championships matches three times, and temporarily left the sport. After his return, he was given a fourth title fight, versus Kiko Bejines, in 1983. Trailing after 11 rounds, Dávila scored a knockout of Bejines to win the title, but Bejines died shortly afterward due to injuries suffered during the fight. Following one successful title defense, Dávila suffered back injuries, leading the WBC to strip him of his title. He later fought in two more world championship fights, losing both. Dávila is a member of the World Boxing Hall of Fame.
Ерте өмір және мансап
Тексас штатында туып, кейін Калифорния штатының Помона қаласына көшкен мексикалық Давила 12 жасында бокспен айналыса бастады және алты жыл бойы бокс залында күн сайын жаттықты. Ол Помона Грей орта мектебін бітірген. Кәсіби дебютінде 1973 жылғы 1 наурызда Давила Карлос Вильяреалды төрт раундтық жекпе-жекте ұтты, жеңіс ұпайлар бойынша шешілді. 13 рет қатарынан жеңіске жеткеннен кейін, 1974 жылдың шілдесінде Сесил Эскобидоға қарсы алғаш рет бөлінген шешіммен жеңілді. Давила келесі жылдары батамса салмағындағы ең үздік боксшылармен жұдырық тіресті. 1976 жылы ол 10 раундтық шешіммен Лупе Пинторды жеңіп, ал Пуэрто-Рикода Уилфредо Гомеске нокаутпен ұтылып, нокаутқа ұшыраған алғашқы жекпе-жегін өткізді. 1978 жылы Давила Карлос Заратеге қарсы WBC әлем чемпионы атағы үшін күресті, бірақ нокаутпен жеңілді. Сол жылы ол әлем чемпионатында панамалық Хорхе Лужанмен жекпе-жек өткізді. Бұл жекпе-жек Луизиана Супердомда өтті және Мұхаммед Әли мен Леон Спинкс арасындағы ауыр салмақтағы әлем чемпионаты жекпе-жегінің қосымша кездесуі болды. Жеңіс Лужанға бұйырды. Пинтор WBC титулы үшін Заратеді жеңгеннен кейін, Давилаға 1980 жылы мексикалық әлем чемпионымен реванш кездесуінде сол белбеуді қайта жеңіп алуға екінші мүмкіндік берілді, бірақ ол 15 раундтық шешіммен жеңілді. Давила 1981 жылдың барлық кезеңінде жаттығудан тыс болды, 1982 жылдың басында қайта оралды және 1983 жылдың сәуіріне дейін жеті жекпе-жекті жеңіспен аяқтады, WBC батамса салмақ тажын бос қалдырды. WBC өзінің бірінші үміткері Давиланы уақытша титул үшін үшінші орындағы Кико Бежинеске қарсы шығарды. Жеңіс Лос-Анджелесте өтті, оның көп бөлігін Associated Press спорт жазушысы Кен Петерс "көңілсіз" деп сипаттады. Жекпе-жекten кейін есінен таныған Бежинес жақын маңдағы ауруханаға жеткізілді және жағдайы ауыр екені анықталды. Ол алған жарақаттарынан көз жұмды.
WBC титулының билігі
Пинтор супер-бантамвейт дивизионына көшті, ал Давила ақырында толыққанды WBC бантамвейт чемпионы атанды. Ол Бехинеспен болған жекпе-жектен екі ай өткен соң рингке қайта оралды, бірақ Хулио Родригеске қарсы өткен жекпе-жекте WBC титулы салымға қойылған жоқ. 1984 жылдың жазында Майамиде Доминикан Энрике Санческе қарсы ашық ауада өткен жекпе-жекте титулын қорғады. Кездесудің басында Санчес басымдыққа ие болды; екінші раундта оның жасаған сегіз соққысы Давиланың шалқаюына себеп болды. Алайда, алтыншы раундта жаңбыр рингке жауғанда жағдай өзгерді. Давила он раундтың соңына қарай нокдаун жасады және келесі раундтың басында Санческе шабуылдауын жалғастырып, техникалық нокаутпен титулын сақтап қалды. Жекпе-жектен кейін ол жаңбырды "қасиетті сумен" салыстырып, "Ол мені жаңғыртты. Бұл – ғажайапат болды" деді. 1984 жылдың 14 қыркүйегінде Мигель Лораға қарсы титулды қорғау жоспарланған, бірақ жекпе-жекке екі апта қалғанда спарринг кезінде Давила арқасын жарақаттады. Бұл жекпе-жекті кейінге жылдыруға әкелді. Кейіннен ол аула жұмысын жасап жатқанда жарақатын күшейте берді, нәтижесінде бір жыл бойы жекпе-жекке қатыса алмады. Осының салдарынан WBC оның белбеуін алып тастады.
Кейінгі мансап
1987 жылы ол Колумбияға барып, Лораға қарсы күресіп, тағы да әлем чемпионы болуға тырысты, бірақ 12 раундтан кейін төрешілер шешімімен жеңілді. Оның келесі жекпе-жегі үш айдан соң Фрэнки Дуартеге қарсы өтті, оны ол 1977 жылы нокаутқа ұшыратқан еді. Солтүстік Америка бокс федерациясының (NABF) бантавейт салмағындағы чемпиондығы, сондай-ақ Калифорния штатының осы салмақ дәрежесіндегі титулы салымға қойылды. Сол көзінің үстінде жарақат болғанға қарамастан, Давила 10-шы раундқа дейін төрешілердің есептері бойынша көш бастап тұрды. Раунд аяқталуға 51 секунд қалғанда, дәрігер жарақаттың күшті болуына байланысты жекпе-жекті тоқтатып, Дуартеге техникалық нокаутпен жеңіс берді. Давила ресми наразылық білдіріп, нәтижені өзгертуді сұрады. Ол төртінші раундта болған кездейсоқ бас соққысынан жарақат алғанын мәлімдеді; NABF ережелеріне сәйкес, үш раундтан кейін тоқтатылған жекпе-жектер төрешілер шешімімен шешіледі. 1987 жылғы 3 қарашада Калифорния штатының Инглвуд қаласындағы Great Western Forum аренасында Мексиканың Хуан Эстрадаға қарсы өткен жекпе-жекте Давила кездейсоқ бас соққысына ұшырады және техникалық шешіммен жеңіске жетті. Кейіннен Дуартенің "белсенсіздігіне" байланысты NABF бантавейт чемпионаты федерация тарапынан босатылды. 1988 жылғы сәуірде Давила Гил Контрераспен белбеу үшін жұдырықтасты, егер ол жеңсе, Лорамен екінші WBC титулы үшін жекпе-жек өткізуге уәде берілді. Лорамен реванш 1 тамыз күні Great Western Forum аренасында өтуі тиіс болды. Давила сол кезде 34 жасқа жуық болды, ол бантавейт салмағындағы ең ескі чемпиондық талапкері еді. Екінші рет Давила 12 раундтан кейін төрешілер шешімімен Лорадан жеңілді. Жекпе-жек аяқталғаннан кейін ол карьерасын аяқтағанын жариялады.
Жауынгерлік стилі
Давила мансабында күшті соққышы деп есептелмеді. Дегенмен, Давила латын американдық жанкүйерлердің қолдауын алу үшін Альберт есімінен гөрі Альберто Давила ретінде жұдырықтасқан. 2007 жылғы мәлімет бойынша, ол Апленд қаласында тұрды. Давила 1975 жылы үйленді; ол әйелі Робертамен жоғары мектепте танысқан. Олардың алты баласы бар: үш ұл және үш қыз. Олардың қыздарының бірі, Алисса, Оңтүстік Калифорния университетінде футбол ойнады және «Троянс» командасының 2007 жылғы Ұлттық студенттер спорты қауымдастығының әйелдер футбол чемпионатында жеңіске жеткен құрамында болды.