Кіріспе

Бани - Доминикан Республикасының Перавия провинциясының астанасы. Ол оңтүстік Вальдезия аймағындағы сауда және өндірістік орталық. Қала астанасы Санто-Домингодан оңтүстікке қарай 65 км жерде орналасқан. Баниде Ұлттық полицияның оңтүстік орталық бас басқармасы, Ауыл шаруашылығы министрлігінің орталық аймақтық басқармасы және Жол қозғалысы қауіпсіздігі және құрлықтағы көліктер бас басқармасының оңтүстік аймақтық басқармасы (DIGESETT) орналасқан.

Шолу

Бани қаласы - Первавия провинциясының астанасы; оның тұрғындары оны ақындардың мекені деп те біледі. Облыстың халқы 169 865 адам, оның 61 864-і Бани метрополитенінде тұрады. Бұл - ғасырлар бойы отбасылары мен көршілес жерлерімен тығыз байланысты болған қауым. Бани - тайно тілінен аударғанда "су мол" деген мағынаны білдіреді. Бұл аймаққа магуана халқының маңызды тайно көшбасшысының есімі берілген. Ол Каонабоның ең жақын одақтастарының бірі деп айтылған. Бірақ 1764 жылы ғана көршілері өздерінің қауіпсіздігіне алаңдай отырып, Бәни аңғарында өздерінің ауылын салуға жеткілікті жерді сатып алды. Тарихшылар бұл сатып алу сомасын Cerro Gordo деп аталатын мүлік үшін 300 песо фуэрте деп белгіледі; директорлар Франсиско Баэз және Бартоломе дель Кастильо ретінде саналды.

Тарих

Бани жазығындағы отарлаушылардың қоныстануы 16 ғасырдың басында, қант өндірісінің басталуы кезінде басталған. Оның маңында Низао және Окоа өзендерінің маңында бірнеше қант диірмендері болды. Ең маңызды диірмендердің бірі Окоа өзенінің жағасында Санто-Доминго корольдік сотының судьясы Алонсо де Суазо құрған. 1680 - 1684 жылдары Канар аралдарынан шыққан отбасылар Санто-Доминго маңындағы егістік жерлерге, әсіресе қазіргі Бани аймағына тарады. 1683 жылы синодтан кейін Баниде Регланың біздің әйелге арналған шіркеу тұрғызылды, ол айналадағы хасиендалар мен эстанцияларға ғибадат орталығы ретінде қызмет етті. Бани қаласы ресми түрде 1764 жылы 2 наурызда, испан губернаторы Дон Мануэль де Азлордың қамқорлығымен Банидің прихожандары мен Бани тұрғызу керек жердің иелері дель Кастильо мен Баез отбасыларының арасында 374 испан долларына сату-сату келісімшартына қол қойылды. Бұл келіссөздерге жер иелерінің атынан шіркеудің викарі, отец Мануэль Франко де Медина, ал көршілердің атынан генерал Пабло Ромеро қатысты. Сол күні қала көшелері салынды, шіркеушілер жерді бөліп, көшелерді салды, және қала үйлері болатындарды салуға кірісті, өйткені сол кезде адамдар әдетте ауылдағы ферма мен үйге және жақын қаладағы үйге ие болды. Сонымен қатар жергілікті шіркеу шатыр қосылып кеңейтілді. 1789 жылы Бани этникалық біртекті қала болды, Канар аралдарынан шыққан ақ нәсілді халқының саны 2000 адамға жетті; оның экономикасының негізі ірі қара мал шаруашылығы (негізінен шошқа) және ағаш кесу болды. Ауыл шаруашылығы жоқ еді. Губернатор Азлордың күш-жігеріне қарамастан, 1810 жылға дейін Баниде Санто-Доминго қаласынан қалалық кеңес немесе автономия болмады, өйткені 1700-ші жылдары Санто-Домингоның баск және кастильдік шыққан элитасы Канар аралдары тұрғындарын "адамгершілік төмендігі" және олардың бербер мұрасы үшін жек көреді. 1810 жылы бұрынғы отаршылдық элитаның көп бөлігі Венесуэлаға 1805 жылғы Гаити басқыншылығынан қашып кетті. Тәуелсіздік алғаннан кейін Орталық үкімет кеңесі 1844 жылы Республиканың аумақтық бөлінісін құрды, бұл Баниді Санто-Доминго департаментіне қарасты коммунаға айналдырды. 1844 жылы Бани Доминикан армиясының "Окоа батальоны" бөлімшесінің штабы болды, ол аймақтан келген сарбаздардан және екі мылтық ротасынан және бір аңшыдан құралған. Бани Санто-Домингомен патша жолы арқылы құрлықпен байланысты, бұл 12 сағатқа созылған сапарда тар жол болды, ол елдің оңтүстігімен Сомбреро, Матансас, Сабана Буй және Пальмар де Окоа қауымдастықтары арқылы байланыста болды. Тауарларды тасымалдау үшін теңіз жолы жағалау бойындағы порттар арқылы шхуналар арқылы пайдаланылды.

Бани қаласының орталығы

Оның мәдениеті мен әдет-ғұрыптары Франсиско Грегорио Биллинидің "Баньо о Энграсия и Антоньита" романында дәл суреттеледі. Жергілікті жағажай - "Плайя Лос Альмендрос" (Альмендрос жағажайы) орталық алаңнан оңтүстікке қарай орналасқан. Қаланың бастапқы дизайны классикалық испан алаңынан тұрады, қаланың ортасында жергілікті шіркеу мен жергілікті үкімет (мерей кеңсесі) қоршап тұрған саябақ бар. Қаланың қамқоршысы - "Nuestra Señora de Regla", оның мерекесі жыл сайын 21 қарашада өтеді. Бани көптеген кішігірім қалалармен қоршалған, олардың көбісі өздерінің ерекше ерекшеліктерімен ерекшеленеді. Мысалы, бүкіл елде сүт негізіндегі конфеттерімен танымал болған Пайя (ең танымал "Dulce de Leche" немесе сүт конфеті). Сол жерде тұз өндіріледі. Салинас құм құмдарымен танымал, бұл Доминикан Республикасын Кариб теңізіндегі ең үлкен құм құмдарына ие ел етеді.

Климат

Баниде жаңбыр көлеңкесінде орналасқандықтан, онда тропикалық саванналық климат (Köppen Aw) бар, ал желтоқсан мен сәуір аралығында қатты құрғақ мезгіл болады.

Экономика

Бани экономикасы агробизнеске негізделген. Баниде кофе, қызанақ, жүгері, көгершін бұршақ, пияз, кокос, манго, банан, кашу, сүт және тұз сияқты әр түрлі өнімдер өңделеді. Негізгі өнеркәсіптер - Peravia Industrial (La Famosa), Industrias Banilejas (Induban), La Fosforera del Caribe, Banileja еркін аймағы және Punta Catalina термоэлектр станциясы. Құрылыс саласында да әр түрлі салалар бар. Шаруашылықтың бір бөлігі болып бөлшек сауда саналады. Негізгі сауда орталықтары - дүкендер желісі La Maravilla, бөлшек саудашылар қауымдастығы супермаркеті, La Sirena және El Bravo супермаркеті. Қызметтер саласында Las Dunas мейрамханасы, La Casona мейрамханасы, Yarey мейрамханасы және Пиццерия, Fiesta del Chivo мейрамханасы ерекшеленеді, қаладағы қонақ үй ретінде D'Pravia қонақ үйі, Caribaní қонақ үйі және жағажай қонақ үйі ретінде Salinas қонақ үйі және Ibiza қонақ үйі бар. Туризм секторы провинцияда екі ірі туристік жобаның құрылысымен дамып келеді: Матансас муниципалитетіне орналасқан Кани Бич Хоум, бизнесмен Баньехос және бизнесмен Франк Рейниеридің Сабана Окс қауымдастығына орналасқан Пунтарена жобасы. Peravia Industrial (La Famosa) және Industrias Banilejas (Induban) Баньде пайда болды. 2017 жылы Peravia, San Cristóbal және Ocoa тауларының арасында өндірілген Valdesia кофесі Еуропалық Одақ тарапынан қорғалған шығу тегі ретінде танылды.