Кіріспе
Жыланның түрі Vipera ammodytes, көбінесе мүйізді жылан, ұзын мұрынды жылан, мұрынды мүйізді жылан және құм жылан, поскок - Еуропаның оңтүстігінде, негізінен Солтүстік Италияда, Балқанда және Кіші Азияның кейбір бөліктерінде кездесетін жыланның түрі. Басқа жыландар сияқты, ол да улы. Бұл ірі өлшемі, ұзын тістері (13 мм-ге дейін) және улылығы жоғары болғандықтан Еуропаның ең қауіпті жыландары болып саналады. Аммодиттер деп аталатын бұл өсімдіктің аты грек тіліндегі "мұз" дегенді білдіретін "аммос" және "дутес" дегенді білдіретін "қазғыш" немесе "суға түсуші" деген сөздерден алынған. Қазіргі уақытта бес түр-құс түрі танылған, оның ішінде мұнда сипатталған атаулы түр-құс түрлері бар.
Vipera ammodytes, commonly known as horned viper, long nosed viper, nose horned viper, and sand viper, poskok is a species of viper found in southern Europe, mainly northern Italy, the Balkans, and parts of Asia Minor. Like all other vipers, it is venomous. It is reputed to be the most dangerous of the European vipers due to its large size, long fangs (up to 13 mm) and high venom toxicity. The specific name, ammodytes, is derived from the Greek words ammos, meaning "sand", and dutes, meaning "burrower" or "diver", despite its preference for rocky habitats. Five subspecies are currently recognized, including the nominate subspecies described here.
Сипаттама
V. ammodytes орташа жалпы ұзындығы (мұрттың құйрығы) - 0,8 м, бірақ жеке адамдар әдетте одан аз өлшеуіш. Максималды ұзындығы да жергілікті жерге байланысты, солтүстік формалары оңтүстік формаларына қарағанда айқын үлкен. Мысалы, Македониядағы Голем Град аралында жүргізілген бір зерттеуде әйелдердің орташа ұзындығы 35 см, ал еркектердің 37 см болды. Зерттеу барысында ұсталған ең үлкені - еркек, оның ұзындығы 66 см. ұзақ. Бұл белгілі бір дәрежедегі аймақтық немесе аралық карликовизмді көрсетеді. Басы кішкентай, тегіс немесе әлсіз кеуделенген, тегіс емес шашақпен жабылған; көздің артқы шегінен тыс жерде үлкен supraocular шашақтардың жұбы да созылады. Әр көзді 10 - 13 шашақ қоршап тұрады, ал екі қатар көзді жамбас үсті тістерінен бөліп тұрады. Мұрындық шкала үлкен, бір (сирек бөлінеді) және ростральдан бір nasorostral шкаласымен бөлінеді. Ростральді шкала ұзындығынан гөрі кең. Ең ерекше белгісі - мұрынның бір ғана "қоңырауы", ол ростральді таразыдан жоғары орналасқан. Ол екі (кейде үш немесе төрт) көлденең қатарда орналасқан шамамен тоғыздан он жетіге дейінгі кішігірім таразыдан тұрады. және құмдық сөз. Черногория, Хорватия, Босния мен Герцеговина, Македония және Сербияда бұл жыланға қолданылатын жалпы атау - "поскок" (поскок), яғни "сапырушы".
Географиялық ауқым
Солтүстік-шығыс Италия, Словения, Хорватия, Босния мен Герцеговина, Сербия, Черногория, Албания, Косово, Македония, Грекия (оның ішінде Киклад аралдары), оңтүстік Австрия, Румыния, Болгария, Түркия, Грузия және Сирия. Типтік жер "Oriente" деп көрсетілген. Шварц (1936) типтік жерді "Зара" (Задар, Хорватия) деп шектеуді ұсынды. V. ammodytes негізінен шөл, тасты беткейлерде, өсімдіктер шашыраңқы жерде мекендейді. Әдетте орманды жерлермен байланысты емес, бірақ егер ол болса, онда шеттерде және ашық жерлерде кездеседі. Кейде адамдар тұратын жерлерде, мысалы темір жолдың жағасында, егіндіктерде, әсіресе егер үйінділер мен тас қабырғалар болса, жүзімдіктерде кездеседі. 2000 м-ден жоғары төменгі кеңдіктерде кездеседі.
Тамақтандыру
Ересектер әдетте ұсақ сүтқоректілер мен құстармен қоректенеді, ал жас балапандар көбінесе кеміргіштермен қоректенеді. Тамақ ішу мінез-құлқы өзгеріп, олжаның көлеміне қатты әсер етеді. Үлкен жемшөпті соққыға ұшыратып, босатып, ізін салып, жұтады, ал кішірек жемшөпті у аппараты қолданылмай жұтады. Кейде басқа жыландар да желеді.
Көбею
Жұптасу алдында аталық жынысты жануарлар жыландарға ұқсас жекпе-жек биін билейді.
Уыт
Бұл - Еуропадағы ең қауіпті жылан. Кейбір жерлерде бұл кем дегенде маңызды медициналық қауіп. Уыт өте улы болуы мүмкін [тек тышқанмен жүргізілген сынақтарға сүйеніп], бірақ уақыт өте келе және әртүрлі популяцияларда әртүрлі болады. Novak және басқалар. (1973) 0,44-0,82 мг/кг және IV және 0,19-0,64 мг/кг IP диапазондарын береді. Минтон (1974) 6,6 мг/кг СК-ны айтады. Адамдар, мысықтар мен құстар сияқты, осы уға тез жауап береді. Бұл аурулар ешқайда тарамайды, ал қосмекенділер тіпті тістеп өлтіруге де бейім. Еуропалық жыландар, мысалы, Коронелла және Натрикс, иммунитеті бар.
Тұтқындық
Бұл түр жиі тұтқында ұсталып, сәтті өсіріледі.