Корнуоллдағы саяси партия: Мебйон Керноу тарихы мен мақсаттары

Кіріспе

Корнуоллдағы саяси партия

Мебьон Керноу – Корнуолл партиясы (Корнуолл ұлдары) – Ұлыбританияның оңтүстік-батысындағы Корнуоллдағы корнуоллдық ұлттық, орта-солшыл саяси партия. Қазіргі уақытта Корнуолл кеңесінде бес сайланған кеңесші, ал Корнуолл аймағында бірнеше қалалық және ауылдық кеңесшілер бар. ХХ ғасырдың бірінші жартысында корнуоллдық ұлтшылдықтың өркендеуіне ықпал еткен Мебьон Керноу 1951 жылы әсерлі ұйым ретінде құрылды. Хелена Чарльз – алғашқы төрағасы, ал көрнекті жазушы Дафна дю Мориер де ерте мүшелердің бірі болды. 1953 жылы Чарльз жергілікті кеңеске өтті, бірақ 1955 жылы орынды жоғалтты. 1960 жылдары Англияның бір бөлігінен Корнуоллға көші-қонның артуына қарсылық көрсету арқасында МК-ға қолдау артты. 1970 жылдары МК толыққанды саяси партияға айналды және содан бері Ұлыбритания Парламенті мен Еуропалық Парламентке, сондай-ақ Корнуоллдағы жергілікті билік органдарына үміткерлерді тікелей ұсынады. 1980 жылдардағы ішкі тартыстар партияны әлсіретті, бірақ 1990 жылдары қайта жанданды. Британ саясатының орта-солшыл бағытында тұрған Мебьон Керноудың негізгі идеологиясы – корнуоллдық ұлтшылдық. Ол корнуоллдық ерекшелікті, соның ішінде корнуолл тілін және мәдениет элементтерін баса көрсетеді. Корнуолл Ассамблеясы арқылы Корнуоллға кең ауқымды өкілеттік беруді жақтады. Экономикалық тұрғыдан әлеуметтік-демократиялық бағыттағы партия, білім беру және денсаулық сақтау салаларын мемлекеттік меншікте ұстауды және теміржолдарды қайта ұлттықтандыруды талап етеді. Сондай-ақ, қоршаған ортаны қорғауды күшейтуді және Ұлыбританияның Еуропалық Одақта қалуын қолдайды. Партия Еуропалық еркін альянстың мүшесі және Plaid Cymru, Шотландия Ұлттық партиясы және Бретон демократиялық одағымен тығыз байланыста. Джордж жастығында МК мүшесі болған.

Құрылтайшы (1950-ші жылдар)

Корнуолл негізі қаланғанға дейінгі жарты ғасырда кельт жаңаруы, әсіресе корнуолл тілінің қайта жаңғыруы корнуоллдық өзін-өзі анықтау сезімін күшейтті. Корнуолл саясатына Либералдық партия мен Консервативтік партия басымдық танытты, ал Лейбористік партия герцогтікте үшінші орында болды, себебі Корнуоллдың қалайы өндіру өнеркәсібінің құлдырауына байланысты. Либералдық партия да, Лейбористік партия да жергілікті науқандарында корнуолл ұлтшылдығын қолдады, екі партия да «ерекше корнуоллдық бейне» жасады; нәтижесінде корнуолл ұлтшылдығы бастапқыда орталық-солшыл саясатпен байланысты болды. МК-ның алғашқы қолдаушыларының көп бөлігі Ирландияның өзін-өзі басқаруын жақтаған Либералдық партиядан шықты. МК-ның алғашқы мүшелері университетте оқыған және соғыс жылдары Корнуоллдан кеткендерінің корнуоллдық өзін-өзі анықтау сезімін қалыптастырудағы маңызды рөлін атап өтті. Партияның құрылуына түрткіс болған нәрсе – 1950 жылы Труро қаласындағы Корнуолл Корольдік институтында өткен Кельт конгресі, ол корнуолл ұлтшылдары мен басқа кельт топтары арасында идеялар алмасуына мүмкіндік берді. МК 1951 жылдың 6 қаңтарында қысым тобы ретінде құрылды. Партияның құрылтай жиналысы Редрут қаласындағы Оутс Темперанс қонақүйінде өтті.

Алғашқы жылдары МК корнуоллдық күнтізбелер шығару, Корнуолл герцогіне корнуолл тілінде туған күн тілегін жолдау сияқты мәдени шаралармен айналысты. Жергілікті басқаруда корнуоллдық емес басшылардың үлесі жоғары екенін көрсетті және Ұлыбританияның қалған бөлігінен Корнуоллға көші-қонға қарсы науқан жүргізді. 1952 жылдан бастап партияға Чарльз 1956 жылға дейін бас редакторлық қызмет атқарған «New Cornwall» журналы қолдау көрсетті. МК-ның күн тәртібі Либералдық партияның қолдауын алды, оның кандидаттары Корнуолл үшін өзін-өзі басқаруды жақтады. МК 1953 жылы жергілікті басқаруда алғашқы орынды жеңіп алды, Чарльз «Корнуолл үшін әділ келісім» ұранымен Редрут Камборн қалалық округтік кеңесіне сайланды. Партия мүшелерінің біртіндеп таралып, ынтасы төмендегеніне наразы болған Чарльз 1956 жылы МК төрағасы қызметінен кетті. Бирдің МК төрағасы ретінде үш жылдық қызметі «тыныш, бірақ тұрақты өсу кезеңін» қамтамасыз етті, осы кезеңде МК мүшелігін арттырды және саяси емес, мәдени мәселелерге назар аударды. Партия отырыстары көбінесе «күнтізбелерге, Рождестволық пошта карточкаларына, салфеткаларға, корнуолл тілі сабақтарына және корнуоллдық килт сияқты ұсыныстарға» бағытталды. Белгілі романист Дафна дю Мориер МК-ның алғашқы мүшелерінің бірі болды.

Өсім (1960-шы жылдар 1970-ші жылдар)

1950-1960 жылдары МК көбінесе саяси қысым тобы болды, толыққанды саяси партия емес, мүшелері басқа саяси партияларға да мүше болып қалуға құқылы болды. 1962 жылдың наурызына дейін партия жетпіс мүшеден тұрды, ал олардың отызы ғана партияның сирек өткізілетін жиналыстарына қатысты. МК Корнуолл университетінің құрылуы, Корнуолл өнеркәсіптік кеңесі және 1950 жылдардың ортасында британ үкіметі бомбалау полигоны ретінде пайдаланған Гелиголанд фриздерін елге қайтару үшін күресті. Өз ұстанымдарын қолдау үшін көптеген саяси құжаттар жариялады. 1965 жылға қарай, әсіресе құрылысқа қарсылығының нәтижесінде партия мүшелерінің саны 700-ге жетті, ал 1968 жылдың басында 1000-ға өсті. 1967 жылдың сәуір айында Колин Мёрли Сент-Дей және Ланнер сайлау округінен Корнуолл округтік кеңесіне сайланды; ол құрылысқа қарсы бағдарламамен түсті. Партия Корнуолл ұлтшылдығының басты жақтаушысына айналды. 1968 жылы Санкт-Пиран күні партияның журналы – «Корнуолл ұлтының» алғашқы саны жарық көрді. Сол жылы Леонард Труран МК төрағасы болып Данстоунның орнына келді. 1970 жылдарға қарай ұйым көбірек біріккен және тұжырымдалған құрылымға айналды. 1967 жылдың қазан айында өткен жылдық конференцияда партия мүшелері Парламентке сайлауға қатысу туралы резолюцияны қабылдады. Бұл шешімге қарамастан, МК-ның бір тобы екі партияға мүше болу мүмкіндігінің сақталуына, партиядағы Корнуолл ұлтшылдығына қатысты түрлі көзқарастарға және МК-ның саяси партияға айналуының баяулығына наразылық білдірді. Осы наразылық білдірген топ 1969 жылдың шілдесінде Корнуолл Ұлттық партиясын құрды. CNP мүшелері МК-дан шығарылды, бірақ CNP 1970 жылғы округтік кеңес сайлауында көңілі толмаған нәтижелерге ие болды, нәтижесінде CNP мүшелерінің көпшілігі 1970 жылдардың ортасында МК-ға қайта қосылды. 1970 жылғы сайлауда Ричард Дженкин, 1973 жылы МК төрағасы болып Труранның орнын басатын, Фалмут және Камборн сайлау округінде дауыстардың 2% -ын алды. Джеймс Веттер 1974 жылдың ақпан және қазан айларында өткен жалпы сайлауларда Трюро сайлау округінен МК атынан түсті, тиісінше дауыстардың 1,5% және 0,7% -ын алды. Партия 1979 және 1983 жылдардағы сайлауларда Сент-Айвс және Фалмут және Камборн сайлау округтерінде бақ сынасты. МК сондай-ақ 1979 жылғы Еуропалық парламент сайлауында қатысып, Корнуолл және Батыс Плимут сайлау округінде дауыстардың 5,9% -ын алды. 1973 жылы Данстонның қайтысынан кейін Е.Г. Реталлак Хупер партияның құрметті президенті болып сайланды; Хупер МК-ның негізін қалаушы мүшесі болған және Корнуолл тілінде белгілі жазушы және журналист болған Горсет Керноудың бұрынғы Ұлы Барды болды. 1973 жылы партия мүшелігін «бірнеше ғасырларға созылған туыстық ағаштар» арқылы Корнуоллдықтарға ғана шектеу туралы ұсыныс қабылданбады; ал 1974 жылдың қыркүйегінде «Корнуолл ұлтында» Майкл Гоганды, ИРА аштықпен күрескенін «келттік батыр» деп сипаттаған мақала баспасөз тарапынан сыналып, партия тарапынан айыпталды. МК-ның ішкі дағдарысы 1975 жылдың мамыр айында партия басшылығын орнынан түсіру және партияны 1974 жылы жаңадан ашылған Жаңартылған Станари Парламентімен біріктіру туралы ұсыныс тартыспен жеңілген кезде шиеленісті күйге жетті. 1975 жылдың 28 мамырында жеңілген ұсынысты басқарған Веттер Корнуоллдың толық тәуелсіздігі үшін проевропалық платформада науқан жүргізген екінші Корнуолл Ұлттық партиясын құру үшін МК-дан мүшелігінен кетті. Бұл екінші CNP-нің сайлау нәтижелері де көңілі толмады және 1985 жылдан бері сайлауға қатыспады. 1980 жылдары бұл митингтер бұрынғы Тэтчер үкіметінің саясатымен күшейді. Партия Корнуоллдың балық шаруашылығына тигізетін әсеріне қатысты алаңдаушылықтарын білдіре отырып, Ортақ нарыққа қарсы болды; МК тек 1980 жылдары Ұлыбританияның ЕЭК-ке мүшелігін қолдауды бастады.

Throughout the 1950s and 1960s, MK was in essence a small political pressure group rather than a true political party, with members being able to join other political parties as well. By March 1962, the party had seventy members, of which thirty were attending the party's infrequent meetings. MK campaigned for the establishment of a Cornish University, a Cornish Industrial Board, and the repatriation of Heligoland Frisians whose land was used by the British government as a bombing range in the mid 1950s. It published numerous policy papers to support its positions. Partly due to its opposition to overspill, by 1965, the party numbered 700 members, rising to 1,000 by early 1968. In April 1967, Colin Murley was elected for MK onto Cornwall County Council for the seat of St Day & Lanner; he had stood on an anti overspill platform. The party grew to become the leading champion for Cornish nationalism. On St. Piran's Day in 1968, the first edition of Cornish Nation was published; this is the party's magazine. In the same year, Leonard Truran succeeded Dunstone as Chairman of MK;

By the 1970s the group developed into a more coherent and unified organisation. At the annual conference in October 1967, party members voted for a resolution to contest elections to the House of Commons, Despite the decision, a faction in MK remained frustrated at the continuing possibility of dual party membership, the wide range of views on Cornish nationalism in the party and MK's slow transition into a political party; this dissident faction formed the Cornish National Party in July 1969. The CNP's members were expelled from MK, but the CNP had disappointing election results in the 1970 county council elections, leading most CNP members to rejoin MK by the mid 1970s. In the 1970 election, Richard Jenkin, who would succeed Truran as Chairman of MK in 1973, won 2% of the vote in the Falmouth & Camborne constituency. James Whetter stood for MK in the Truro constituency in the general elections of February and October 1974, achieving 1.5% and 0.7% of the vote respectively. The party contested the constituencies of St Ives and Falmouth & Camborne in both the 1979 and 1983 elections. MK also contested the 1979 European Parliament election, winning 5.9% of the vote in the constituency of Cornwall & West Plymouth. Following Dunstone's death in 1973, E. G. Retallack Hooper was elected the party's Honorary President; Hooper was a former Grand Bard of the Gorseth Kernow who had been a founding member of MK and was a prolific Cornish language writer and journalist. A motion to restrict party membership to those who were Cornish by "family trees going back through several centuries" was defeated in 1973; and a September 1974 issue of the Cornish Nation describing Michael Gaughan, an IRA hunger striker, as a "Celtic hero" was widely criticised in the press and rebuked by the party. MK's divisions came to a head in May 1975, when a motion to depose the party's leadership and integrate the party with the Revived Stannary Parliament, which had newly reopened in 1974, was narrowly defeated. On 28 May 1975, Whetter, who had led the defeated motion, resigned his membership of MK to form a second Cornish Nationalist Party, which campaigned for full Cornish independence on a pro European platform. This second CNP also had disappointing electoral results and has not contested elections since 1985. in the 1980s, these rallies were aggravated by the policies of the incumbent Thatcher government. Citing concerns about its effect on Cornwall's fishing industry, the party opposed the Common Market; MK only began to endorse the UK's membership of the EEC in the 1980s.

Төмендеу (1980 жылдар)

Партия 1980-ші жылдары әлсіреп, 1990 жылға қарай құлауға жақын болды. Бұл 1973 жылы МК төрағасы лауазымына Дженкиннің орнына келгеннен кейін партия хатшысы қызметін атқарған Труранның отставкаға келуін қамтиды. Ішкі тартыстар МК-ның экономикалық позициясын орталықтан солға қарай бекіткенімен, партияның үнемі өзгеріп отыратын ұстанымдары сайлаушыларды шатастырып, «Корнуолл ұлты» сияқты журналдарының құлдырауына әкелді. 1983 жылы Дженкиннің орнын партия жетекшісі ретінде Джулиан Дрю басты, ал Дрюден кейін 1985 жылы Педыр Прайор, 1986 жылы Ловедей Карлион жетекшілік етті. 1983 жылғы жалпы сайлауда МК Фалмут пен Камборн және Сент-Айвсте дауыстардың 1,2% -ын алды, бұл бұрынғы сайлаудағы 3% және 4% көрсеткіштерінен төмендеді. МК Корнуоллда 40 000 жаңа үй салу жоспарына қарсы күшті реакция білдірді, нәтижесінде 1987 жылы «Корнуолл құрылысына баламалар» ұйымы құрылды, ол Корнуоллда кең танылды. МК туризмге бағытталған экономикалық дамуға және жеке салыққа да қарсы күресті. 1988 жылы МК Корнуолл округтік кеңесі, барлық аудандық билік органдары, бірнеше корнуоллдық ұйымдар және Корнуоллдың бес депутатының үшеуі қолдаған Корнуолл сайлау округі үшін науқан ұйымдастырды. Бұл науқан жақсы жарияланды және ұлттық назар аударды.

Қайта бастау (1990-шы жылдар)

1989 жылы Карлайон МК жетекшісі лауазымынан кетті, бұл партияның ұзақ мерзімді стратегиясын қайта қарауға алып келді. 1990 жылы сәуірде партияның Лондон бөлімшесі құлдырауға жақын болғандықтан, партия таратылу керек пе екенін қарастыру үшін барлық партия мүшелерінің бас қосу жиналысын шақырды; партияның жалғасатыны туралы келісімге келді. Ричард Дженкиннің қызы Ловедей Дженкин дереу МК жетекшісі болып сайланды. Осы кезде 1980 жылы партиядан кеткеннен кейін Фалмут пен Камборндағы Социал-демократиялық партияның белгілі бір тұлғасына айналған Труран МК-ға қайта қосылып, партияға жаңа күш берді. 1993 жылы жергілікті сайлауда үміткер нәтижелерге қол жеткізгеніне қарамастан, жергілікті өкімет сайлауында әрбір үміткерге орташа есеппен 17,5% дауыс түскенімен, 1994 жылғы Еуропалық парламент сайлауында Корнуолл және Батыс Плимут сайлау округінде МК-ның дауыс үлесі 1,5%-ға дейін төмендеді. 1996 жылы МК «Корнуолл 2000 – Алдағы жол» атты ең толық манифестін жариялады. МК белсенділері 1497 жылғы Корнуолл көтерілісінің 500 жылдығына арналған мерекелік шараларға белсенді қатысты; оларға көтерілісшілердің ізімен Сент-Квернен Блэкхитке дейін шеру ұйымдастырылды, содан кейін қатысушылар Корнуолл даму агенттігін, Еуропалық парламентте Корнуолл үшін арнайы орын, Корнуоллдағы университет кампусын және Корнуолл мектептері үшін Корнуоллдық оқу бағдарламасын талап етті. Осы шеруден кейін Корнуолл ұлтшылдығына қызығушылықтың артуы МК-дегі бір топтың партиядан шығып, Ан Гоф Ұлттық партиясын құруына әкелді, бұл тағы бір қысқа ғұмырлы жарылыс болды. 1997 жылдың 4 қазанында Мэбион Керноу ұлттық конференциясында Дженкиннің орнына Дик Коул МК жетекшісі болып тағайындалды. Коулдың жетекші ретіндегі алғашқы қадамдарының бірі – 1998 жылдың 8 наурызында Корнуоллдың соңғы жұмыс істейтін қалайы кеніші Оңтүстік Крофти жабылуына қарсы наразылықпен бірге Корнуолл Мыңжылдық Конвенциясын іске қосу болды. Алайда, Конвенцияның басталуы Корнуолл ынтымағының құрылуымен көлеңкеге түсті, бұл тікелей әрекеттерге қатысатын, Оңтүстік Крофти наразылықтарынан өркендеген және МК-мен ұқсас мақсаттарға ие болған қысым тобы еді. 1998 жылғы партияның жылдық конференциясында Ричард Дженкин қайтыс болған Хупердің орнына МК-ның құрметті президенті болып сайланды. Мэбион Керноу 1999 жылғы Корнуоллдағы жергілікті сайлауда 25 үміткерді тікелей ұсынды, бұл олардың ең көп саны болды.

In 1989, Carlyon resigned as MK's leader, leading to a review of the party's long term strategy. Being close to collapse, in April 1990, the party's London branch convened a general meeting of all party members to consider whether the party should disband; it was agreed that the party would continue. Loveday Jenkin, daughter of Richard Jenkin, was promptly elected MK's leader. At this time, Truran, who had become a leading light in the Social Democratic Party in Falmouth & Camborne since he had left the party in 1980, rejoined MK, re energising the party. Despite a promising local election result in 1993, obtaining an average of 17.5% per candidate in local government elections, MK's vote share declined further to 1.5% of the vote in the 1994 European Parliament election, in the new constituency of Cornwall & West Plymouth. In 1996, MK published 'Cornwall 2000 – The Way Ahead', its most detailed manifesto to date. MK activists were heavily involved in the 500th anniversary commemorations of the Cornish Rebellion of 1497; these included a march from St. Keverne to Blackheath retracing the steps of the rebels, following which the participants demanded a Cornish Development Agency, an exclusively Cornish seat in the European Parliament, a university campus in Cornwall and a Cornish curriculum for Cornish schools. The renewed interest in Cornish nationalism from this march led a group in MK to leave the party and form the An Gof National Party, another short lived splinter group. On 4 October 1997, at the Mebyon Kernow National Conference, Jenkin was replaced by Dick Cole as the leader of MK. One of Cole's earliest actions as leader was to launch the Cornish Millennium Convention on 8 March 1998, coinciding with protests at the closure of South Crofty, Cornwall's last working tin mine. However, the Convention's launch was eclipsed by the formation of Cornish Solidarity, a pressure group involved in direct action which grew from the South Crofty protests and had similar aims as MK. At the party's annual conference in 1998, Richard Jenkin was elected to succeed the late Hooper as Honorary President of MK. Mebyon Kernow stood 25 candidates in the 1999 local elections in Cornwall, its highest number ever.

Корнуоллдағы конгресс науқаны

2000 жылдың 5 наурызында МК Корнуолл Ассамблеясын құру туралы петиция бастады. Бұл петиция «Корнуолл Ассамблеясы туралы декларация» үлгісінде жасалды, онда мыналар айтылды: Корнуолл – ерекше аймақ. Оның экономикалық, әкімшілік және әлеуметтік ерекшеліктері анық белгіленген. Корнуоллдың бірегей мәдениеті оның келттік сипаты, мәдениеті және табиғаты арқылы көрінеді. Біз Корнуолл халқының болашақтағы басқаруда ең жақсы қызметті Корнуолл аймақтық ассамблеясы арқылы алатынын жариялаймыз. Сондықтан Корнуолл Конституциялық Конвенциясын құруға міндеттенеміз, мақсаты – Корнуоллдың өкілеттік Ассамблеясын құру. Он бес ай ішінде Мебьон Керноудың петициясына 50 000-нан астам адам қол қойды, олар Корнуолл Ассамблеясы туралы референдум өткізуді талап етті, бұл Корнуолл сайлаушыларының жалпы санының 10% астам құрады. Бұл сайлауда МК Джорджтың Сент-Айвс мандатына таласқан жоқ; оның орнына, «жасылдар» Корнуоллдағы басқа мандаттарға таласқан жоқ. Сайлау альянсы 2009 жылғы Еуропалық парламент сайлауына жаңартылмады. 2008 жылдың тамызында МК төрағасының орынбасары Конан Дженкин, Корнуолл 2000 ұйымының Ұлыбритания үкіметінің Корнуоллды Ұлттық азшылықтарды қорғау жөніндегі Еуропалық конвенциясынан шығаруына қатысты заңдық шағымды Мебьон Керноу қолдайтынын мәлімдеді. Корнуолл 2000 барлық ішкі заңдық жолдарды сарқып өткенін көрсетуі керек еді, яғни іс Жоғарғы сотта, Апелляциялық сотта және Лордтар палатасында қаралып, теріс шешім шығарылуы керек еді, содан кейін ғана іс Еуропалық адам құқықтары сотына берілуге тиіс еді. МК осы заңдық шараға барлық мүшелерінің қолдауын сұрады. Алайда, 2008 жылдың желтоқсан айының соңына дейін 100 000 фунт стерлинг жинау жоспары сәтсіз аяқталды, өйткені тек 33 000 фунт стерлингке жуық уәде берілді.

Бірыңғай билік (2009 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

2009 жылы бұрынғы Корнуолл округі кеңесі Корнуолл кеңесінің бірыңғай билігімен алмастырылды. Жаңа органға алғашқы сайлауда үш МК кандидаты сайланды: Эндрю Лонг (Каллингтон), Стюарт Куллимор (Кемборн-Саут) және Дик Коул (Сент-Энодер). 2010 жылдың тамызында тәуелсіз кеңесші Нил Пламмер (Стифиан) МК тобына қосылды, тәуелсіздер тобымен наразылығының күшейгенін айтты. 2011 жылдың қарашасында партияның бұрынғы төрағасы Ловидей Дженкин Вендронда өткен қосымша сайлауда сайланды. 2012 жылдың қыркүйегінде Тамсин Уильямс (Пензанс-Централ) Либералды демократтардан МК-ға өтті, Корнуолл кеңесіндегі МК кеңесшілерінің санын алтыға жеткізді. Парламенттік дауыс беру жүйесі және сайлау округтері туралы заң жобасы Ұлыбританиядағы сайлау округтерінің мөлшерін теңестіруді көздеді. Лорд Тейверсонның заң жобасына енгізген түзетуі «Корнуолл мен Сцилли аралдарының барлық бөліктері Корнуолл мен Сцилли аралдарындағы сайлау округтеріне кіруі керек» екенін қамтамасыз ететін еді; бұл түзету Лордтар палатасында 250-221 дауыспен жеңілді, консерваторлар мен либералды демократтардың 95% оны қабылдамады. МК осыдан кейін «коалициялық үкімет Корнуоллға «үлкен немқұрайлылықпен» қарады» деп айыптады, премьер-министр Дэвид Кэмерон мен премьер-министрдің орынбасары Ник Клегг «Корнуоллдың аумақтық тұтастығын бұзу үшін заң жобасын жасады» деді, сондай-ақ олардың партиялары Корнуолл мүдделерін қорғау туралы сайлау уәделерін бұзды. Кэмерон алаңдаушылықтарға «Аспан үшін, бұл Тамар, Амазонка емес» деп жауап берді; оның осы қаушатырлық сөзі Корнуоллда кеңінен қынжылды. МК парламенттік сайлау округінің шекарасын қайта қараудан бас тартуды құптады, бұл 2015 және 2017 жылғы жалпы сайлауларда шекарадан тыс Девонвол сайлау округінің құрылуына жол бермеді. 2013 жылғы Корнуолл кеңесінің сайлауында партия үш орынға дейін азайды. Уильямс қайта сайлануға түспеді және МК орындығынан айырылды; МК Камборндағы жаңадан құрылған орындардың ешқайсысын жеңе алмады; ал Пламмер Ланнер мен Ститиансқа тәуелсіз кандидат ретінде сәтсіз қатысты. Тек Коул мен Дженкин орындарын сақтап қалды; партия сонымен қатар Пенвитик пен Боскоппада орын алды. Олар осы орындарды сақтап, 2017 жылғы Корнуолл кеңесінің сайлауында қосымша орындар жеңіп алмады. МК 2014 жылғы Еуропалық сайлауда кандидаттарды тікелей ұсынбауға шешім қабылдады, жүйенің оларға орындар жеңіп алуына мүмкіндік бермейтінін мәлімдеді. МК 2015 жылғы жалпы сайлауда Корнуоллдың барлық алты сайлау округінде де кандидаттарды тікелей ұсынды. Олар партиялық сайлауды көрсетуге рұқсат берілмегеніне наразылық білдірді: қазіргі нұсқаулар бойынша, телеарнада көрсетуге құқығы болу үшін Корнуоллдан тыс сексен үш сайлау округінде кандидат болу керек еді. 2016 жылғы референдум алдында МК Ұлыбританияның Еуропалық Одақта қалуын қолдады. 2016 жылдың 23 маусымында Корнуолл 56,5% дауыспен Еуропалық Одақтан шығуға дауыс берді. Дауыс беруден кейін МК Корнуолл Ассамблеясын құру үшін үгіт-насихат жүргізу уәдесін қайталады. МК 2017 жылғы мерзімінен бұрын өткен жалпы сайлауда кандидаттарды тікелей ұсынбауға шешім қабылдады, қаржыландыру мен ресурстардың жетіспеушілігін атап өтті. Олар 2019 жылғы Еуропалық парламент сайлауында да кандидаттарды тікелей ұсынбады, бірақ олардың басшылығы тарихи ынтымақтастығы, Корнуолл Ассамблеясын қолдауы және басқа да ұқсас саясаттары үшін Жасыл партияны қолдады. 2018 жылдың 22 маусымында өткен саясат форумында Мебьон Керноу «Корнуоллдың ұлттық ассамблеясына қарай» атты науқандық жарияланымның жаңартылған нұсқасын жариялады.

In 2009, the former Cornwall County Council was replaced by the unitary authority of Cornwall Council. In the first election to the new body, three MK candidates were elected: Andrew Long (Callington), Stuart Cullimore (Camborne South) and Dick Cole (St Enoder). In August 2010, an independent councillor, Neil Plummer (Stithians), joined the MK group, citing his increasing disillusionment with the independent group. In November 2011, former chair of the party Loveday Jenkin was elected in a by election in Wendron. In September 2012, Tamsin Williams (Penzance Central) defected to MK from the Liberal Democrats, increasing MK's number of councillors on Cornwall Council to six. The Parliamentary Voting System and Constituencies Bill sought to equalise the size of constituencies in the United Kingdom. An amendment to the bill by Lord Teverson would have ensured that "all parts of Cornwall and the Isles of Scilly must be included in constituencies that are wholly in Cornwall and the Isles of Scilly"; this amendment was defeated by 250 to 221 votes in the House of Lords with 95% of Conservative and Liberal Democrat peers rejecting it. MK "accused the coalition government of treating Cornwall with "absolute contempt" as a result of this, stating that Prime Minister David Cameron and Deputy Prime Minister Nick Clegg had "devised the bill to breach the territorial integrity of Cornwall", and that it broke election promises from their parties to protect Cornish interests. Cameron replied to concerns by stating that "it's the Tamar, not the Amazon, for Heaven's sake"; his controversial remark was widely ridiculed in Cornwall. MK welcomed the later rejection of the parliamentary constituency boundary review, which in turn prevented the introduction of a cross border Devonwall constituency for the 2015 and 2017 general elections. In the 2013 Cornwall Council election, the party was reduced to three seats. Williams did not seek re election and MK lost her seat; MK did not win any of the newly redrawn seats in Camborne; and Plummer unsuccessfully contested Lanner & Stithians as an independent. Only Cole and Jenkin held their seats; the party also gained a seat in Penwithick & Boscoppa. It held these seats and gained no further seats at the 2017 Cornwall Council election. MK decided not to stand candidates in the 2014 European elections, claiming the system is skewed against them winning seats. MK contested all six Cornish constituencies in the 2015 general election. It complained against not being granted a party election broadcast: under current guidelines, it would need to stand in eighty three constituencies outside of Cornwall in order to qualify for a broadcast. Ahead of the 2016 referendum on the issue, MK endorsed the United Kingdom's continued membership of the European Union. On 23 June 2016, Cornwall voted to leave the European Union by 56.5%. Following the vote, MK reiterated its promise to campaign for a devolved Cornish Assembly. MK declined to stand candidates in the snap 2017 general election, citing a lack of financing and resources. It also did not stand candidates in the 2019 European Parliament election, but its leadership endorsed the Green Party because of their historic cooperation, support for a Cornish Assembly and other similar policies. At a Policy Forum on 22 June 2018, Mebyon Kernow launched an updated version of its campaign publication titled "Towards a National Assembly of Cornwall."

Идеология және саясат

МК Корнуоллды Англия графтығы емес, жеке халық ретінде қарастыратын Корнуолл ұлтшылдығының жақтасы. Ол Корнуоллдың ерекше кельт мәдениеті мен тілін, сондай-ақ 936 жылдан бері негізінен өзгермеген Тамар өзені бойындағы шегарасын баса көрсетеді. Партия жетекшілері өздерін корнуоллдық және британдық деп есептейді, бірақ корнуоллдық ең бірінші. Партия "арнайы, жеке парламент актісімен құрылған, толыққанды өкілеттік берілген, демократиялық жолмен сайланған" Корнуолл Ұлттық Ассамблеясын құруды жақтайды. Экономикалық саясат тұрғысынан МК орталықтан солға қарай ұмтылады. Ол "қаржыны үнемдеу саясатын, дерегуляцияны және ТТИП сияқты сауда келісімдерін қолдауды" қабылдамайды. Партия кедейлік пен әлеуметтік қиындықтарға қарсы күреседі; білім беруге, денсаулық сақтауға және әлеуметтік қызметтерге тең және еркін қол жеткізуді жақтайды. Салықтан қашуды тоқтатуды қолдайды. Партия Корнуолл экономикасының мәселелерін үнемі атап көрсетеді: Корнуоллдағы жалақы деңгейі мен жұмыссыздық Ұлыбританияның қалған бөлігінен төмен. Партия қоршаған ортаны қорғаушы, күшті экологиялық сақтық шараларын және қоршаған орта саласында жұмыс орындарын құруға бағытталған "Корнуолл үшін жаңа экологиялық келісімді" жақтайды. Олар "қалдықтарды күрт азайтуға" әкелетін "қақтықсыз қалдықтар" стратегиясын қолдайды. Корнуоллда екінші үйлер салуды тоқтату үшін жоспарлау шектеулерін күшейтуді, сондай-ақ "тұрақтырақ" тұрғын үй құрылысының мақсаттарын төмендетуді қолдайды. Корнуолл Оңтүстік-Батыс аймақтық ассамблеясының бөлігі болып табылады және Оңтүстік-Батыс аймақтық даму агенттігі (SWRDA) экономикалық дамуды, тұрғын үйді және стратегиялық жоспарлауды басқарады. МК бұл аймақтың табиғи емес, жасанды түрде салынған үлкен аймақ екенін мәлімдейді. Мебьон Керноу SWRDA-ны кіші округтерге бөліп, Корнуолл аймақтық даму агенттігін құруды жоспарлап отыр. Партия Корнуоллтың қасиетті әулиесі – Санкт-Пиран күнін, 5 наурызда тойланатын күнді мемлекеттік мереке деп жариялауды қолдайды. Сонымен қатар Корнуолл университетін құруды жақтайды. Партия Корнуоллдағы кеңесшілер санын азайту туралы ұсыныстарға қарсы тұрды. Мебьон Керноу Еуропалық еркін альянстың мүшесі. Партия Plaid Cymru-мен тығыз байланыста, оның Blaenau Gwent филиалы Mebyon Kernow-тың Falmouth және Camborne филиалымен "қарындас" болып табылады.

MK is an advocate of Cornish nationalism, seeing Cornwall as a separate nation rather than an English county. It emphasises Cornwall's distinct Celtic culture and language, as well as its border along the River Tamar, which has largely remained unchanged since 936 AD. The party's leaders identify as both Cornish and British but Cornish first. The party advocates the establishment of a "fully devolved, democratically elected" Cornish National Assembly, established by "a dedicated, stand alone, bespoke Act of Parliament." On economic policy, MK is left of centre. It rejects "austerity politics, deregulation and support for trade treaties such as TTIP." It is committed against poverty and social deprivation; it advocates free and equal access to education, health and welfare services. It advocates tackling tax avoidance. The party regularly highlights problems with the Cornish economy: Cornwall has lower wages and higher unemployment than the rest of the United Kingdom. The party is environmentalist, advocating strong environmental safeguards and a "Green New Deal for Cornwall" aimed at creating jobs in the environmental sectors. It is pushing for a zero waste strategy, which they believe will lead to "radical reduction of waste". It supports increasing planning restrictions to reverse the building of second homes in Cornwall, As well as a commitment to lower "more sustainable" housing building targets. Cornwall is part of the South West Regional Assembly and the South West Regional Development Agency (SWRDA) administrates economic development, housing and strategic planning. MK claims that the area covered is an artificially imposed large region and not natural. Mebyon Kernow wants to break up the SWRDA into small county areas and implement a Cornish Regional Development Agency. The party supports making Saint Piran's day, the day of Cornwall's patron saint, which falls on 5 March, a public holiday. It also advocates the establishment of a Cornish University. The party has resisted proposals to reduce the number of councillors in Cornwall. Mebyon Kernow is a member of the European Free Alliance. The party has close links with Plaid Cymru, with Plaid's Blaenau Gwent branch being 'twinned' with Mebyon Kernow's Falmouth and Camborne branch.

Ұйым

MK күнделікті жұмысын 20 мүшеден тұратын Ұлттық Атқару комитеті жүзеге асырады, оған басшылық құрамы, саясат бойынша өкілдер және жергілікті партия өкілдері кіреді. Дик Коул қазіргі басшы. Партияның 30 жасқа дейінгі жастар қанаты – Керноу Х деп аталады.

Сайлау нәтижесі

МК ешқашан Ұлыбритания парламентіне (Халықтар палатасына) сайлауда жеңіске жеткен емес, сондай-ақ Еуропалық парламентте де мандат алған емес.

Корнуолл кеңесі

МК 2009 жылдан бері Корнуолл кеңесінде өкілдік етіп келеді. Жыл Кандидаттар Дауыстар Дауыс үлесі Орын саны 2005189,4213.7%2009337,2904.3%2013266,8244.8%2017195,3444.0%2021198,8975.0%

2009 жылғы сайлау

2009 жылдың сәуірінде МК басшысы Дик Коул Корнуолл Кеңесінің жаңа археолог лауазымынан қанағаттандырылып, Мэбион Керноудың толық уақытты басшысы болуға және Кеңеске сайлауға түсуге ниеттенгенін жариялады. Ол бұған дейін 14 жыл бойы Корнуолл округтік кеңесінде жұмыс істеген, бірақ кеңес қызметкерлеріне өздері жұмыс істейтін кеңеске сайлауға қатысуға рұқсат берілмейді. 2009 жылдың 12 мамырында Дик Коул 2009 жылдың 4 маусымында Корнуолл Кеңесі сайлауында партия үшін отыз үш үміткердің бақ сынасатынын мәлімдеді. Бұл партияның басты кеңеске немесе кеңестерге сайлауда ұсынған ең көп үміткер саны болды. Жаңа қағидалар бойынша, жаңа біртұтас Корнуолл Кеңесіне 123 мүше сайлануға тиіс болды, бұл 82 кеңесшінің орнына шығып жатқан Корнуолл округтік кеңесі мен оның аумағындағы алты округтік кеңестегі тағы 249 адамның орнын басты, барлығы таратылды. 123 орынның 33-і үшін күрескен Мэбион Керноу үш орынды, яғни дауыстардың 2,4 пайызын жеңіп алды. Эндрю Лонг 54 пайыз дауыспен Каллингтонды өкілдік ету үшін сайланды. Стюарт Куллимор 28 пайыз дауыспен Камборн-Оңтүстік сайлау округінен, ал Дик Коул 78 пайыз дауыспен Сент-Энодер сайлау округінен сайланды.

2021 жылғы сайлау

2021 жылғы сайлауда Мэбьон Керноу 19 үміткерді тікелей сайлауға шығарды. Кеңестегі орын саны 87-ге дейін азайтылғанмен, олар жалпы дауыстардың 5 пайызын алып, бір орын жеңіп алды.

Қалалық және ауылдық кеңестер

Мебьон Керноу Корнуоллдағы көптеген қалалық және приходтық кеңестерде де өкілдікке ие. 2024 жылы олардың приходтық кеңестердегі өкілдерінің саны 24-ке жетті, бұл олардың ең жоғары көрсеткіші.

Ұлыбританиядағы жалпы сайлау

Жыл Үміткерлер Дауыстар Дауыстар үлесі Орындықтар 198321 1511.2% 1987colspan=3 1992colspan=3 199741 9060.8% 200133 1991.3% 200543 35521.7% 201065 3791.9% 201565 6751.9% 2017colspan=3 201911 6600.50% 2010 жылғы жалпы сайлауда Мэбьон Керноу Корнуоллдағы алты сайлау округінің әрқайсысынан үміткерлер тікелей қатысты. Олардың ең жақсы нәтижесі Сент-Остлл және Ньюквей округінде тіркелді, онда олар дауыстардың 4,2% алып, бұл көрсеткіш алдыңғы сайлаудан 4% артық. Басқа ірі партиялар сайлау кампанияларына көбірек қаржы жұмсады. МК нашар нәтижелерді тактикалық дауыс беру кампаниясымен байланыстырды, онда Корнуоллдағы Лейборист партиясының сайлаушылары Консерваторлардың жеңіске жетпеуі үшін Либерал-демократтарға дауыс беруге шақырылды. Жалпы, олар берілген дауыстардың 1,9% жинады. Мэбьон Керноудың барлық үміткерлері сайлау кепілдемесінен айырылды.

Еуропалық парламент сайлауы

1979 жылы Еуропа Парламентіне алғашқы сайлауда Мебьон Керноудың кандидаты Ричард Дженкин Корнуолл округінде бес проценттен астам дауыс жинады. ЖылКандидатДауысДауыс үлесіОрын1979Ричард Дженкин10,2055.9%4-орын1984 colspan=4 1989Колин Лоури4,2241.9%6-орын1994Ловедей Дженкин3,3151.5%7-орын2009 жылдың сәуірінде Мебьон Керноу Еуропалық парламенттегі "Оңтүстік-Батыс аймағы" үшін кандидаттар тізіміне Вестминстерге сайлауға түсуге ниет білдірген алты үміткері енетінін хабарлады. Кандидаттар: Дик Коул (Сент-Остл және Ньюкуэй), Конан Дженкин (Труро және Фалмут), Ловедей Дженкин (Кемборн және Редрут), Саймон Рид (Сент-Айвс), Гленн Реншоу (Оңтүстік-Шығыс Корнуолл), Джоани Уиллетт (Солтүстік Корнуолл). Мебьон Керноу 2009 жылғы Еуропалық сайлауда 14 922 дауыс жинады (Корнуоллдан 11 534 дауыс, орын жоқ, Корнуоллдағы дауыстардың 7 пайызы), бұл оларды Корнуоллдағы Лейборист партиясынан озық етті. 2009 жылдан бері МК Корнуоллдан тыс сайлаушыларды қамтитын округте орын жеңіп алу қиындықтарына байланысты Еуропалық Парламент сайлауына кандидаттарды тікелей ұсынған жоқ.