Кіріспе
Нидерландтың саяси партиясы Пим Фортуйн тізімі (Lijst Pim Fortuyn, LPF) – Нидерландыдағы оңшыл популистік саяси партия, атауын өзінің белгілі негізін қалаушысы Пим Фортуйнға, бұрынғы университет профессоры және саяси колоннистке қарызды. Партия ұлтшыл деп есептелді. LPF иммиграция мен қылмысқа қарсы күшті шараларды, көпмәдениеттілікке қарсылықты, саяси реформаларды, мемлекеттік бюрократияны қысқартуды қолдады және еуроскептик болды. Алайда, ол басқа еуропалық оңшыл немесе ұлтшыл партиялардан кейбір әлеуметтік мәселелерде либералды ұстанымдарымен ерекшеленді және идеологиясын прагматикалық, популистік емес деп сипаттауға тырысты. Сондай-ақ, ол Нидерланд саясатының «Полдер» моделіне және қазіргі басты партиялардың басқару стиліне балама ретінде өзін көрсетуді мақсат етті. Пим Фортуйн бастапқыда 2002 жылғы жалпы сайлауға «Жұмыс істейтін Нидерланды» (LN) партиясының жетекшісі ретінде қатысуды жоспарлаған. Бірақ 2002 жылдың ақпан айында иммиграцияға қатысты мәселелер бойынша газетке берген сұхбатындағы жанжалды мәлімдемелеріне байланысты LN жетекшісі қызметінен босатылды. Одан кейін бірнеше күннен соң LPF құрып, көптеген бұрынғы LN кандидаттарын өзімен бірге алып кетті. Сайлау алдындағы сауалнамаларда қолдау көрсетілгеннен кейін Фортуйн 2002 жылдың 6 мамырында, сайлауға тоғыз күн қалғанда қаныпешене өлтірілді. Партия қолдауын сақтап, сайлауда екінші ірі партия атанды. LPF Христиан-демократиялық шақыру (CDA) және Азаттық және демократия халық партиясы (VVD) коалициялық үкіметінің құрамына, бірінші Балкененде кабинетіне кіріп, министрлік лауазымдарға ие болды. Алайда, LPF ішіндегі қайшылықтар бірнеше айдан кейін коалицияның тарауына және кезекті сайлауға әкелді. 2003 жылғы сайлаудан кейін партия оппозицияда қалды. Партияның бастапқы көшбасшысы болмағанда өмір сүре алмайтыны анық болды және ол 2008 жылы таратылды. Фортуйн мен LPF иммиграция, көпмәдениеттілік және саяси реформалар туралы голландиялық қоғамдық пікірді өзгертуге елеулі үлес қосты және негізгі және жаңа саяси партиялардағы саясаткерлерге әсер етті.
The Pim Fortuyn List (Lijst Pim Fortuyn, LPF) was a right wing populist political party in the Netherlands named after its eponymous founder Pim Fortuyn, a former university professor and political columnist. The party was considered nationalist
The LPF supported tougher measures against immigration and crime, opposition to multiculturalism, greater political reform, a reduction in state bureaucracy and was eurosceptic but differed somewhat from other European right wing or nationalist parties by taking a liberal stance on certain social issues and sought to describe its ideology as pragmatic and not populistic. It also aimed to present itself as an alternative to the Polder model of Dutch politics and the governing style of the existing mainstream parties. Pim Fortuyn had initially had planned to contest the 2002 general election as leader of the Livable Netherlands (LN) party. He was however dismissed as leader of LN in February 2002 due to controversial remarks he made in a newspaper interview on immigration related issues, and instead founded LPF a few days later, taking many former LN candidates with him. After gaining support in opinion polls, Fortuyn was assassinated on 6 May 2002, nine days before the election. The party held onto its support, and went on to become the second largest party in the election. The LPF formed part of a coalition government with the Christian Democratic Appeal (CDA) and the People's Party for Freedom and Democracy (VVD) as part of the first Balkenende cabinet and was granted ministerial posts. However, internal conflicts in the LPF led to the coalition's break up and fresh elections after a few months. Following the 2003 election, the party was left in opposition. It became clear that the party was not viable without its original leader, and it went into decline until it was finally dissolved in 2008. Both Fortuyn and the LPF have had a significant influence on changing Dutch public discourse on immigration, multiculturalism, and political reform, and went on to influence politicians in both the mainstream and newer political parties.
Өмірбаян
LPF-ті оның атымен аталған Пим Фортуйн құрды, ол Нидерландыда жазушы, баспасөз бағанашысы және БАҚ-тағы сарапшы ретінде танымал болған бұрынғы әлеуметтану профессоры. Фортуйн 2001 жылғы 20 тамызда теледидардағы сұхбатында парламент сайлауына қатысу ниеті туралы мәлімдеді. Оның ерекшелігі – қай партиядан кандидат болатыны әлі белгісіз болды. Ол «Жақсы Нидерланды» (LN) партиясымен байланыста болғанмен, бастапқыда Христиан-демократиялық шақыруға (ол үшін қысқа уақыт кеңесші болып жұмыс істеген) немесе өз тізімін құру мүмкіндігін де қарастырды. 2001 жылы LN төрағасы Ян Нагельдің ықпалымен ол партияға мүше болды. 25 қарашада ол LN партиясының басшысы болып сайланды. LN негізгі партияларға қарсы жергілікті балама ретінде пайда болған әртүрлі қозғалыстардың біріктірілген ұлттық ұйымы ретінде жұмыс істеді және муниципалды сайлауға қатысқан, бірақ бұрын ұлттық сайлауға қатыспаған. Фортуйн өзінің қабылдау сөзін өзінің ұранына айналған «Қызметіңіздемін!» деген сөздермен аяқтады. 2002 жылдың қаңтар айында Фортуйн 2002 жылғы наурыздағы жергілікті сайлауда «Жақсы Роттердам» (LR) тізімін де басқаратыны жарияланды. 2002 жылғы сайлау туралы ресми зерттеуде иммиграция және интеграция мәселелері денсаулық сақтау жүйесіне қатысты мәселелерден кейін сайлаушылар үшін екінші маңызды мәселе болып танылды. Фортуйнның көптеген сөздері мен сұхбаттарының арқасында иммиграция мәселелері ұлттық саяси күн тәртібінің басты тақырыбына айналды, соның салдарынан басқа партиялар да реакция көрсетуге мәжбүр болды. Ақпанға дейін «Жақсы Нидерланды» БАҚ-та пропорционалды және көбінесе жағымды жариялымдарды алды. 9 ақпанда жағдай күрт өзгерді, Фортуйн жетекші ұлттық газеттердің бірі – «de Volkskrant» газетінде сұхбат берді. Ол сайлауалды командасының қатаң кеңесіне қарамастан, бірнеше даулы мәлімдеме жасады: Исламды «артта қалған мәдениет» деп атады, елге енді баспана іздеушілерге рұқсат берілмейтінін және қажет болған жағдайда сөз бостандығын қорғау үшін Нидерланд Конституциясының нәсілшілдікке қарсы баптарын жою мүмкіндігін айтты. Фортуйн келесі күні партия басшылығынан босатылды және теледидардағы сұхбатында партияда қалуды қалағанын, бірақ бұл бөліністің қалпына келмейтінін мәлімдеді. Көп ұзамай өткізілген сауалнамалар LN-нің көптеген қолдаушылары онымен бірге кеткенін көрсетті, ал LN бастапқы 2%-ымен қалды, ал Фортуйн 17%-ға өсті. 2002 жылғы жалпы сайлауға дейін Фортуйн көптеген теледидар және радио сұхбаттарында жарияланым жасау үшін пайда болды және өзінің жаңа партиясынан теледидардағы көшбасшылық пікірталастарға қатысты. Ол басқа партия басшылары (әсіресе Лейбористтер партиясының басшысы Ад Мелкерт, бұрынғы премьер-министр Вим Кок және GroenLinks партиясының Пауль Розенмёлер) тарапынан жиі шабуылға ұшырады немесе экстремист ретінде сыналды. Нидерланд және шетелдік БАҚ Фортуйнды басқа еуропалық оңшыл партия басшыларымен салыстырды. Фортуйн бұл салыстыруларға қарсы шығып, баспасөз және басқа партия басшылары оны және оның идеяларын бұрмалап немесе қате атағанын мәлімдеді. Алайда, сауалнамалар LPF-ке қарқынды және өсіп келе жатқан қолдау көрсетті, кейбір сауалнамалар LPF ең үлкен партия болып шығатынын және Фортуйнды премьер-министрлікке кандидат ететінін көрсетті. Фортуйн өзі басқа партия басшысы басқаратын кабинет лауазымын қабылдамайтынын және премьер-министр рөлін өзіне алуды мақсат еткенін айтты.
Фортуиннің өлтірілуі
2002 жылдың ақпан айында Фортуйн өлім туралы қорқытуларға байланысты көпшілік алдына шығуға батыл болмайтыны хабарланды. Наурыз айында ол жаңа кітабы «Сегіз жылдық қызғылттың қираған орындары» (De puinhopen van acht jaar Paars) тұсаукесерінде пирог лақтырған белсенділердің шабуылына ұшырады, бұл кітап 2002 жылы Нидерландта голланд авторларының арасында ең көп сатылған кітапқа айналды. Осыған қарамастан, билік Фортуйнге қорғау ұсынбады, ал ол өзі де қорғау сұрамады. BBC және Jensen! сияқты әртүрлі сұхбаттарда Фортуйн сайлау науқаны кезінде өлтірілуі немесе жарақаттануы мүмкін екеніне алаңдады және егер мұндай оқиға болса, оған қарсы жау атмосферасын қалыптастырған бұқаралық ақпарат құралдары мен голланд саяси құрылымы кінәлі болады деп мәлімдеді. 6 мамырда Фортуйн Хилверсумдағы радиостудияның алдында қанымен сөндірілді. Науқан бірден тоқтатылды, бірақ кейбіреулер сайлауды кейінге жылдыруды ұсынса да, төрт күннен кейін оның жерлеу рәсімінен кейін науқан қайта басталды (жартылай ынтамен). Оның жерлеу рәсімі тікелей телеарнада көрсетілді және Кас Мюдде айтқандай, «Нидерланд ұлттық футбол командасы 1988 жылы Еуропа чемпионатын жеңгеннен бері көрілмеген жаппай гистерияға» әкелді.
Бірінші Балкененде кабинеті (2002-2003)
LPF Фортуйнның қайтысынан кейін оның кандидатурасын сақтап қалуға шешім қабылдады және жаңа басшыны сайлаудан кейін тағайындауды кейінге шегерді. 2002 жылғы жалпы сайлау LPF үшін үлкен жетістікке айналды, нәтижесінде дауыстардың 17%-ы мен Өкілдер палатасында 26 орынға ие болды – Нидерландыда жаңа партия үшін бұл рекордтық көрсеткіш, екінші ірі партияға айналды. LN да парламентке өтіп, екі орын алды. Еңбек партиясы (PvdA) және Бостандық пен демократия халық партиясы (VVD) ең көп үлкен шығындарды көріп, ал Христиандық-демократиялық шақыру (CDA) үлкен табысқа жетті – кейіннен CDA басшысы Ян Петер Балкененде талқылаулар кезінде Фортуйнға шабуыл жасамай, бейтараптығын сақтағандықтан осының нәтижесі деп есептелді. Ең күшті партияның басшысы ретінде Балкененде премьер-министрлікке басты үміткер атанды. Кабинет құрылғаннан кейін LPF-тің әлеуметтік мәселелер және жұмыспен қамту жөніндегі мемлекеттік хатшысы Филомена Бижлут Суринамдық әскери құрамының мүшесі болғаны туралы ақпарат тарағаннан кейін отставкаға кетті. Оның орнына LPF депутаты Кхи Лянг Фуа тағайындалды. Бастапқы басшысы болмағандықтан және партия мүшелерінің арасында анық ұйымдық құрылым мен саяси тәжірибе жетіспегендіктен, LPF де көпшілікке жария болған ішкі дау-дамайлардың құрбаны болды. Фортуйнның қайтысынан кейін туған ішкі жанжалдар мен бұқаралық ақпарат құралдарындағы қызу пікірталас салдарынан LPF депутаттары тәуелсіздер болып отставкаға кетті немесе келесі сайлауда қатысу үшін өздерінің шағын партияларын құруға тырысты. 2002 жылдың тамызында Гербен басшылықтан кетіп, оның орнына Гарри Вийншенк келді. Вийншенк кейіннен лауазымынан алынып, оның орнына тағы да Гербен келді, бірақ 2002 жылдың қазанында LPF министрлері Эдуард Бомхофф пен Герман Хайнсбруктың талас-тартысы үкіметтік коалицияның ыдырауына соқтырды.
Қарсылық және ыдырау (2003-2006)
2003 жылғы қаңтарда өткен жалпы сайлауда LPF қолдауы 5,7%-ға төмендеп, сегіз орын ғана жеңіп алды, ал Балкененде мен CDA көпшілікті сақтап қалды. Жаңа коалиция бұрынғы коалицияның саясатын көбінесе жалғастырды және Балкененде Фортуйнның көпмәдениеттілікке қатысты кейбір пікірлерімен келісетінін, сондай-ақ оның саяси идеяларының бір бөлігін іске асырғанын мәлімдеді. Осының салдарынан LPF үшін үкіметке қарсы күш немесе баламалы бейне жасау қиынға соқты, ал осы бейне партияға алғашқы қолдау көрсетуге ықпал еткен болатын. LPF 2003 жылғы голландтың провинциялық сайлауында біршама сәттілікке жетті, онда ол он бір провинцияда 17 орын жеңіп алды, бұл Роб Гессинг Сенаттағы орын алуына мүмкіндік берді. Алайда, партия ішкі мәселелермен күресіп, 2004 жылғы Еуропалық парламент сайлауында дауыстардың 2,6%-ын ғана жинап, бірде-бір орынға ие бола алмады. Бұл сайлауда Пауль ван Бюитенен жемқорлыққа қарсы «Еуропаны ашық ету» (Europe Transparent) партиясымен күтпеген жерден екі орын жеңіп алды (бірақ бұл партия ұзақ мерзімде сәттілікке жете алмады). 2004 жылға қарай LPF қолдауы 1%-дан төмен деңгейге түсіп, партия ыдырады. Партия көптеген мүшелерін жоғалтты, ал парламенттік фракция (Вен ван ден Бринк ерекшелік болды) партиядан тәуелсіздігін жариялады. 2005 жылы LPF министрі және парламентарий Хилбранд Навийн Фортуйнның бұрынғы үйінде «Vlaams Belang» саясаткері Филип Девинтермен кездесу өткізді, бұл партия ішінде наразылық тудырды, себебі Фортуйн Девинтердің бұрынғы «Vlaams Blok» партиясымен байланыс орнатуға ниеті жоқ екенін мәлімдеген еді. Навийн кейіннен LPF-тен шығып, «Vlaams Belang» идеяларына жақын жаңа партия құру туралы хабарлады. Сайлауда LVF қолдауы 0,2% ғана болғандықтан, орын алуға жеткілікті дауыс жия алмады. Сондай-ақ, ол 2007 жылғы провинциялық кеңес сайлауында барлық орындарынан айырылып, Сенатта өкілдік етуге құқығы болмай қалды. Осы кезде көптеген бұрынғы LPF қолдаушылары Герт Вилдерс басқаратын «Бостандық партиясына» (Party for Freedom) ауысты, оның саясаты LPF-тің саясатына ұқсас болды және ол LPF-тің жалғасы ретінде пайда болды. 2006 жылы партия Гаагадағы кеңсесін жапты және 2007 жылдың шілдесінде 2008 жылдың 1 қаңтарына дейін таратылуға дауыс берді.
Идеология
Партия халықшыл, ұлтшыл, ұлттық либерал, ұлттық консерватив, классикалық либерал, еуроскептик және исламға қарсы деп әртүрлі сипатталды. Кейбір ғалымдар мен саясаттанушылар LPF-тің Еуропадағы басқа популистік партиялардан өзгеше, ерекше идеологияны ұсынғанын атап өтті, ал Фортуйн өзінің және партияның сенімдері популистік емес, прагматикалық идеяларға негізделгенін, LPF-тің қазіргі голланд саяси элитасындағы бірдей келісім деп есептеген саясатқа қатысты басқа шешімдерді ұсынуды көздегенін мәлімдеді.
Фортуинизм
Пим Фортуиннен және, өз кезегінде, LPF-тен туындаған идеология немесе саяси стиль жиі Фортуинизм деп аталады. Байқаушылар оны голландиялық «көк» коалицияларының айтылатын элитаризмі мен бюрократиялық стильге қарсы саяси наразылық ретінде немесе тартымды саяси стиль ұсынған ретінде қарастырды. Бұл стиль әртүрліше сипатталды: «ашықтық, тікелейлік және айқындық», популизм немесе жай ғана харизма. Тағы бір пікір бойынша, Фортуинизм – қоғамды балама көзқараспен ұсынатын ерекше идеология. Кейбір сарапшылар Фортуинизмнің бір ғана идеология емес, либерализм, популизм және ұлтшылдықты қамтитынын айтты. 2002 жылғы сайлау науқанында Фортуин «ұлтара оңшыл» деп айыпталды, бірақ басқалары тек белгілі бір ұқсастықтарды байқады. Шетелдік журналистер Фортуин мен LPF-тің Еуропадағы Жан-Мари Ле Пен және оның француздық Ұлттық Фронты сияқты оңшыл популистік көшбасшылар мен партияларымен салыстырды, ал голландиялық БАҚ және қарсы саясаткерлер оларға жиі сілтеме жасады. Алайда, Фортуин бұл айыптауларды қатты жоққа шығарды, мұндай көшбасшылармен байланыс жасағысы келмейтінін мәлімдеді, ал LPF бұл салыстыруларды «әстеусіздендірілген» және дұрыс емес деп атады, партияның иммиграциялық бағдарламасы шетелдіктерге деген жеккөруге негізделмегенін жеткізді. Фортуин иммиграцияға қарсы риторика қолданғанмен, ол радикалды ұлтшыл да, дәстүрлі авторитарлық құндылықтардың жақтасы да емес еді. Керісінше, Фортуин Нидерландының әлеуметтік-мәдени либералды құндылықтарын, әйелдер құқықтарын және жыныстық азшылықтарды (оның өзі ашық гомосексуал болған) «жетілмеген» ислам мәдениетінен қорғауды көздеді. Фортуин иммиграцияға қарсылығының иммигранттардың нәсіліне немесе тері түсіне байланысты емес екенін жиі айтты. LPF сондай-ақ кейбір этникалық азшылықтардың қолдауын алды және 2002 жылғы сайлауда иммигранттардан кандидаттарды тікелей ұсынды; Фортуинның ең жақын серіктестерінің бірі Кабо-Верделік болды, ал партияның депутаттарының бірі түрік текті жас әйел еді.
Ішкі саясат
2002 жылғы жалпы сайлауға арналған LPF-тің көптеген саясаты Фортуйнның «De puinhopen van acht jaar Paars» кітабында ұсынылған ұсыныстарға негізделген. LPF жергілікті және ұлттық деңгейде заңдылық пен тәртіпті қамтамасыз ету туралы күшті үгіс жүргізді. Партия мемлекеттік бюрократияны қысқартумен қатар мемлекеттік қызметтерді күшейтуді қолдады. Партия сонымен қатар Нидерландының жұмыспен қамту саясатын реформалауға шақырды, мемлекеттік қызметкерлердің санын азайтуды және мемлекеттік қызметкерлер үшін тұрақты еңбек шартын жоюды ұсынды. Ол сондай-ақ, әсіресе исламдық қоғамдардан келетін иммиграция мен пана іздеу саясатын қайта қарастырып, қатаң шектеуді, сондай-ақ Нидерланд үкіметінің көпмәдениеттілік саясатын тоқтатуды қалады. Оның орнына партия қазіргі иммигранттар голланд тілін үйреніп, интеграциялануын міндеттейтін саясатты ұсынды, ал болашақ иммиграция қазіргі иммигранттар ассимиляцияланғанға дейін азайтылады немесе тоқтатылады. Алайда, Фортуйн сонымен қатар Нидерландыда ұзақ уақыт бойы тұрған пана іздеушілер мен заңсыз көшіп келгендерді депортацияламау керектігін, олар голланд қоғамына сіңісуге қабілетті екенін және қылмыс жасаған жоқ екенін көрсетсе, оларға кешірім жасап, азаматтыққа жол ашу керектігін айтты, ал болашақ көшіп келушілерге өз елдерінде қалу үшін қаржылық көмек ұсынылады. 2002 жылғы сайлау және үкімет құру кезінде LPF Нидерландыда бес жылдан астам уақыт тұрған пана іздеушілерге кешірім беруді, ал үкімет болашақтағы барлық иммиграция мен пана беруді уақытша тоқтатуды ұсынды. Бірінші Балкененде кабинетінде LPF-тің иммиграция министрі Хилбранд Навийн 2003 жылғы бір реттік ереже ұсынды, ол ұзақ мерзімді пана іздеушілерге тұруға рұқсат беру үшін кешірім мерзімін береді, ал иммиграция мен пана миграциясы бір мерзімге тоқтатылады, бірақ кабинет бұл жүзеге асырылмас бұрын құлдырады. Партия сондай-ақ сөз бостандығы құқығын қолдады және гей құқықтары, жұмсақ есірткілерді заңдастыру және гендерлік теңдік сияқты мәселелер бойынша әлеуметтік либералды ұстанымды қабылдады. LPF сонымен қатар Нидерландтың экономикалық моделін реформалауды қолдады, ескірген бюрократия мен әлеуметтік қамтамасыз ету жүйелері кәсіпкерлікке және экономиканы жаңғыртуға психологиялық және физикалық кедергілер туғызды деп санды. Фортуйн жұмыс орындарын, кіші мектептерді және аймақтық ауруханаларды қауымдастықтарға жақын орналастыруды, қалалардың сыртында интернет инфрақұрылымын кеңейтуді және мемлекеттің кейбір бөліктерін цифрлық технологиямен алмастыруды қолдады. Кейбір саяси тарихшылар LPF-ті «нарықтық популисттік» идеяларды қолдайтын, еркін нарық көзқарасын ұстанатын, сонымен бірге қауымдастық идеяларды бағалайтын және жаһандануға қарсы пікірлердің күшеюімен байланысты алғашқы еуропалық популисттік партиялардың бірі ретінде сипаттайды.
Сыртқы саясат
LPF 9/11-ден кейін құрылғанмен, Фортуин бұған дейін "өркениеттер арасындағы қақтығыс" негізінде қалыптасқан көзқарасқа ие болған, атап айтқанда "модернизм" мен Ислам, немесе Батыс қоғамы мен Ислам мәдениеті арасындағы қақтығыс. LPF НАТО-ны қолдады, бірақ Еуроскептик болды және Еуропалық Одақты "өз азаматтарына тіпті қызығушылық танытпайтын, оларды шабыттандыра алмайтын бюрократия" деп есептеді. Партия еуро валютасына (Нидерланды 1999 жылы қабылдаған) қарсы болды, сондай-ақ ЕО-ның Нидерландының ішкі заңнамасына әсер етуіне және Нидерландының Еуропалық Шенген келісіміне қатысуына қарсылық білдірді. Фортуин сонымен қатар Нидерландының Еуропалық Одаққа жасаған қаржылық үлесін азайту үшін үгіт жүргізді және ЕО-ны "элиталық" және "технократиялық" деп сынады. Түркияның, Албанияның, Украинаның, Беларусьтің және Ресейдің толыққанды мүшелігіне қарсы болған LPF, Еуропалық Одақ "Босфордан және Оралдан әрі өтуі керек емес" деп мәлімдеді. LPF Израильді де қолдады.
Мұра
Фортуйннің саяси мұрасы Нидерландының әртүрлі саясаткерлері арасында тарап кетті, олардың көпшілігі мансабын LPF партиясында бастады және өздерінің партияларын құруға тырысты, бірақ көпшілігі сәттілікке жете алмады. Олардың ішінде Marco Pastors және Joost Eerdemans, «One NL» партиясын құрғандар, Winny de Jong, «DeConservatieven.nl» партиясының мүшесі және Hilbrand Nawijn, «Нидерланды партиясының» жетекшісі болды – ешқайсысы 2003 немесе 2006 жылғы сайлауда бірде-бір орын жеңе алмады. LPF Бельгияның Фламанд аймағындағы саясаткерлерге де әсер етті, мысалы, адвокат және «Open VLD» партиясының мүшесі Hugo Coveliers Фортуйн идеяларына негізделген «VLOTT» партиясын құрды, сондай-ақ Jean Marie Dedecker және оның «Lijst Dedecker» партиясы да оның ықпалында болды. Алайда Нидерландыда LPF иммиграция және интеграция мәселелерінде басты саясаткерлердің, атап айтқанда, интеграция және иммиграция министрі Rita Verdonk-тың қабылдаған қатал ұстанымынан ығысып қалды, ол Фортуйннің саясатын көбінесе қабылдаған болатын. Бұл қозғалыс кейін «қарсы жихад қозғалысы» деп аталды. 2020 жылы Eerdemans «JA21» партиясын құрды, ол «Фортуйн идеяларын Өкілдер палатасына қайтаруға» көмектесуді мақсат етеді. Ұлттық деңгейде таратылғанымен, «Пим Фортуйн тізімі» атауы бір кезде Эйндховен, Boornsterhem, Westland және Гаагадағы LPF-тен бөлінген жергілікті филиалдарда муниципалдық деңгейде қолданыла берді. 2018 жылға қарай «Пим Фортуйн тізімін» қолдаған соңғы жергілікті партиялар Эйндховен мен Вестландта болды, олар муниципалдық сайлауда «LPF Эйндховен» және «LPF Вестланд» аттарымен қатысты. 2022 жылы Бреда қаласындағы муниципалдық сайлауға жаңа жергілікті «Пим Фортуйн тізімі» қатысып, кеңесте бір орын жеңіп алды. LPF-тің жастар қанаты «Jonge Fortuynisten» тәуелсіз ұйым ретінде әрекет етуін жалғастыруда және «LPF Эйндховен» партиясына қатысты.
Өкілдер Палатасы
Сайлау жылы Өкілдер палатасы Үкімет # жалпы дауыс саны % жалпы дауыс саны # жеңілген жалпы орын саны +/– 2002 1,614,801 17,0 (#2) Жаңа 2003 549,975 5,7 (#5) 18 2006 20,956 0,2 (#12) 8
Еуропалық Парламент
Сайлау жылы Еуропалық парламент # жалпы дауыс саны % жалпы дауыс үлесі # жеңілген орын саны +/– 2004 121,509 2.6 (#10) Жаңа