Кіріспе
Кофедерация теңіз флотының кемесі Америка Азамат соғысында CSS Curlew - 1861 жылы Конфедерация теңіз флотына қабылданған темір корпусты Солтүстік Каролина дыбыстары падовый пароход. Ол Форт-Форестте жағаға ұшып, 1862 жылы 8 ақпанда Роанок аралы үшін шайқаста өртенді. Оның апаттанған жері 1988 жылы ашылып, 1994 жылы археологиялық зерттеу жүргізілді.
CSS Curlew was an iron hull North Carolina Sounds paddlewheel steamboat that was taken into the Confederate Navy in 1861. It was run aground at Fort Forrest and burned in the battle for Roanoke Island on February 8, 1862. Its wreck was discovered in 1988 and archaeologically investigated in 1994.
Бу кемесінің
"Керлв" кемесін 1856 жылы Делавэр штатының Уилмингтон қаласындағы "Харлан және Холлингсворт темір кеме жасау компаниясы" салған. Оның ұзындығы - 41 метр, ені - 7 метр, тереңдігі - 2 метр, ал салмағы - 236 тонна. Оның орташа тереңдігі 2 метрге жеткен, бұл Солтүстік Каролинаның сағаларының жағалауындағы судың тереңдігіне сәйкес келеді. Оның екі жағындағы дөңгелектерінің диаметрі 5 метр, ені 2 метр болатын. "Керлиу" кемесінің бас-башы жоқ, артқы жағы дөңгелек, ал жоғарғы жағы тұғырсыз. Жаңа пароходты қозғалтқыштың диаметрі 3 метр болатын қозғалтқышы қозғалтты. Бұл қозғалтқыштың трапеция тәрізді ерекше тербелісі бар, ол дөңгелектердің арасына орнатылған, ол кернеуді дөңгелектің білігіндегі штангаға өшіргіштің таяғынан өткізеді. Қимыл тиімділігін арттыру үшін Curlew қозғалтқышы Sickle патенттелген кесу клапанымен жабдықталды. Буды екі пешті қайтару қазандығымен қамтамасыз етілген, оның ұзындығы 18 фут (5 м), биіктігі 7 фут (2 м), ені 8 фут (2 м), және қысымы 30 фунт / дюйм (210 кПа). Ол Солтүстік Каролинада 1856 жылдың шілдесінде жұмыс істей бастады.
Тарих
"Керлью" - Солтүстік Каролина штатының Эдентон қаласынан келген дәрігер және плантация иесі Томас Д. Уоррен үшін салынған. Ол Альбемарл саунд аймағында жолаушылар мен жүктерді тасымалдау үшін Edenton, Hertford, Elizabeth City және Nag's Head аралығында жұмыс істеді. Керлиулер сонымен қатар Чован өзенінен Вирджиния штатының Франклин қаласына дейін саяхат жасады. Оның алғашқы капитаны Ричард Холси болды, кейіннен 1858 жылы Томас Бербидж алмастырды. Керллер сол кездегі танымал туристік орын болған Нагс-Хед қонақ үйіне көп рет саяхат жасады. 1859 жылы суретші және репортер Эдвард Брюс кемемен Нагс-Хедке сапар шекті, кейін ол туралы Харпердің жаңа ай сайынғы журналына жазды. Ол "Керлиу" кемесі мен оның экипажының ерекше мақтанышын атап өтті: "Біз оның (капитан Бербидждің) жадырап-жайнағанын көрген жоқпыз". Әрқашан өз орнында, әрқашан тыныш, бәрі сағат сияқты өтті. Көптеген ұқсас кемелерде артықшылықты пайдалануға үйренген саяхатшы олардың біреуін үшінші өсиетке аз зиян келтіре отырып, жақсы басқаруға болады деп ойламаған болар. Азамат соғысы басталғаннан кейін Curlew бастапқыда әскер тасымалы ретінде, Солтүстік Каролина жағалауындағы әртүрлі қорғаныс жұмыстарына әскерлер мен керек-жарақтарды тасымалдау үшін пайдаланылды. 1861 жылы тамызда Хэттерас шығанағы одақ әскерлеріне түскеннен кейін Кёрлвті Конфедерация әскери-теңіз флоты сатып алды. Оның басында 32 фунттық және артқы жағында 12 фунттық бір ұңғылы пушка бар. Томас Т. Хантердің (сонымен қатар "Торнадо" Хантер деп те аталады) қолбасшылығымен ол 1861 жылы 1 қазанда Чикамакомикода АҚШ армиясының Fanny қоректендіру қайығын басып алуға қатысқан. 1861 жылдың қазаны мен 1862 жылдың ақпаны аралығында Curlew кезекпен Pamlico Sound-ты қарауылдап, Hatteras Inlet-те Одақтың кемелерін қинады. 7 ақпанда "Керлв" және тағы сегіз конфедерациялық канонерлік қайық Роанок аралына союздық шабуыл жасауды тоқтатуға тырысты. Бұл шайқаста "Керлиу" кемесі снарядқа ұшырап, суға батудан сақтану үшін жағаға ұшып кетті. Өкінішке орай, ол Форт-Форест алдында, жеті пулямен жабдықталған, зәкірленген баржалар жиынтығының алдында, пуляларды қызметтен бөледі. Келесі күні Роанок аралындағы Конфедерация әскерлері беріліп, кемеге от қойылды. Конфедерацияның қалған канонерлік қайықтары Елизавета Ситиге кері қайтты, онда екеуінен басқалары 10 ақпанда Елизавета Сити шайқасында жойылып немесе тұтқындалды. 1863 жылы Curlew-тің қозғалтқышы құтқарылды, содан кейін апатқа ұшыраған кемеге шіріуге рұқсат берілді. Оны 1988 жылы Солтүстік Каролина штатының су асты археологиялық бөліміне жұмыс істейтін халықаралық дайверлер тобы тапты. Оның жеке басы суға секірушілердің бірі Такафуми Ямагучидің құрылысшының тақтасын тапқанынан кейін расталды. 1994 жылы апатты оқиғаға қатысты деректерді мемлекеттік суға түсушілер мен Шығыс Каролина университетінің студенттері жазып алған.
We never saw him (Captain Burbage) rave. Always at his post, and always quiet, everything went on like clockwork. No traveler accustomed to the privileged usage on many similar craft would have imagined that one of them could be so well managed with so little damage to the Third Commandment. After the Civil War broke out, the Curlew was initially used as a troop transport, ferrying troops and supplies to various defensive works along the North Carolina coast. The Curlew was acquired by the Confederate Navy after Hatteras Inlet fell to Union forces in August 1861. It was outfitted with one rifled 32 pounder cannon in the bow and one 12 pounder smoothbore cannon in the stern. Under the command of Thomas T. Hunter (also known as "Tornado" Hunter) it was involved in the capture of the U. S. Army supply boat Fanny at Chicamacomico on October 1, 1861. Between October 1861 and February 1862 the Curlew alternately patrolled Pamlico Sound and harassed Union shipping at Hatteras Inlet. On February 7 the Curlew and eight other Confederate gunboats attempted to repel the Union invasion of Roanoke Island. During this battle the Curlew was holed by a shell and was run aground to keep from sinking. Unfortunately, it did so directly in front of Fort Forrest, a set of anchored barges equipped with seven guns, blocking the guns from service. The next day the ship was set on fire when the Confederate forces on Roanoke Island surrendered. The remaining Confederate gunboats withdrew to Elizabeth City, where all but two were destroyed or captured on February 10 in the Battle of Elizabeth City. The Curlew's engine was salvaged in 1863, after which the wreck was allowed to decay. It was located in 1988 by a group of international divers working for the state of North Carolina's Underwater Archaeological Unit. Its identity was confirmed when one of the divers, Takafumi Yamaguchi, recovered the builders plate. In 1994 the wreck was documented by state divers and students from East Carolina University.
Илай Уильямсон, ұшқыш
"Керлью" Конфедерация әскери-теңіз флотына қызмет етуге шақырылғанда, оның ұзақ уақыт бойы ұшқышы болған қара нәсілді Фридман, Илай Уильямсон да жұмысқа қабылданды. Уильямсон қыздарының бірін Керлв деп атаған. Роанок аралы шайқасында кеменің сынық дөңгелегі оң қолын сындырады. Керльюдегі қызметі негізінде Уильямсон 1905 жылы Солтүстік Каролина штатынан Азамат соғысы зейнетақысын сұрап, алды. Солтүстік Каролинаның Бас Ассамблеясы кейінірек жеке шоттар арқылы қара нәсілділердің аз мөлшеріне зейнетақы тағайындаса да, 1927 жылы оларға жаңадан құрылған "B класы" зейнетақысына өтініш беруге рұқсат берді, Уильямсонның зейнетақысы бастапқы рұқсат беру актісі бойынша берілді. 1915 жылы Уильямсон қайтыс болғанда, оңтүстік газеттеріндегі некрологтар оны "Конфедерацияның ізбасары" деп сипаттады, ал ол қайтыс болғанға дейін бір жыл бұрын шыққан мақалада "соғыс аяқталғанға дейін оңтүстікке адал болып қалды" деп жазылған. Алайда, 1874 жылы Уильямсон 1863 жылы шілдеде одақ шабуылшылары алған ат пен арба үшін оңтүстік талап ету комиссиясына өтемақы сұрады. Мұндай талаптың табысты болуы үшін қажетті критерийлердің бірі талапкердің соғыс барысында Одаққа адал болып қалуы керек болды. Уильямсонның атынан куәлік еткен Бенджамин Уэстон Уильямсонның "барлық расасы сияқты" әрқашан адал одақтас болғанын растады. Уильямсонның қызы сонымен қатар "Конфедерация үшін жұмыс істегеніне қарамастан, ол көптеген одақ сарбаздарына көмектесті" деді Уильямсон Солтүстік Каролинадан Вашингтонға көшіп кеткенде, сондықтан мемлекеттік зейнетақысынан айырылды, 1914 жылы "Албемарл Обсерверде" ақ кеме капитаны Джордж Уитти ақ түске қараған оңтүстік тұрғындардан осы "әдемі қарт қараға" көмектесу үшін садақа беруді сұрап, өтініш жариялады. Уитти былай деп жазды: "Роанок аралы шайқасынан кейін бұл қарт қарақшы Федералистерге ұшқыш ретінде өтуі мүмкін еді, бірақ достары мен Оңтүстікке адал болуды жөн көрді". Апелляцияда Уильямсонның сынған қолынан айыққаннан кейін Конфедерация әскери-теңіз флотына қайтадан қызмет етуден аулақ болғаны туралы айтылмаған. Вашингтонның газетінен некрологты қайта басып шығарған оңтүстік газеттер "Конфедераттар соғыстың соңына дейін Уильямсонды қатаң күзетіп отырды" деген сөйлемді қалдырды, ал бір газет Уильямсонға әскери-теңіз флотынан құрметпен босатуды алды деп мәлімдеді, ол ерікті емес, таңғалған теңізші ретінде оған қажет болмас еді. Бұл жалғандықтар мен ескерілмеген фактілер "Қара Конфедерация" аңызына ықпал етті, ол Конфедерацияның жоғалған ісі туралы басты аңыздың бөлігі болып табылады.
When Williamson left North Carolina to live in Washington, D. C., and therefore lost his state pension, an appeal was published in 1914 in the Albemarle Observer by a white ship captain, George Withy, asking for donations from white Southerners to help this "faithful old darkey". Withy wrote that "[A]fter the Battle of Roanoke Island this old darkey could have gone over to the Federals in the capacity of a Pilot [but] preferr[ed] to stay loyal to his friends and the South." The appeal did not mention that when he had recovered from his broken arm, Williamson avoided returning to service in the Confederate Navy. Southern newspapers which reprinted the obituary from a Washington, D. C. paper omitted a sentence which detailed that "The Confederates kept a strict guard over Williamson until the close of the war", and one paper even claimed that Williamson had received an honorable discharge from the navy, which, as an impressed sailor and not a volunteer, he would not have needed. These falsehoods and overlooked facts helped to contribute to the myth of the loyal "Black Confederate" which is part of the overriding myth of the Lost Cause of the Confederacy.