Кіріспе
футболшылар Дуглас Мартин Эдвард Феррейра, О. Б. Е., (1929-2003) ең ұзақ қызмет еткен Ravenglass & Eskdale Railway бас директоры, Англияның Камбриядағы мұралық темір жол "Ratty" деп аталады. Ол 34 жыл бойы "Раттидің" жүрегінде болды.
Douglas Martin Edward Ferreira, O. B. E., (1929–2003) was the longest serving general manager of the Ravenglass & Eskdale Railway, a heritage railway in Cumbria, England known as the "Ratty". He was at the heart of the "Ratty" for 34 years.
Ерте өмір
Жергілікті Св. Бис мектебін тастап, Феррейра Харрисон кеме қатынасы желісіне курсант ретінде қосылды. Бірнеше жылдан кейін ол Престонға жұмысқа орналасты және ол жерде ол Бонд миникарларын (Sharp's Commercials Ltd) жасаған компанияның сатушысы болды. Ол жерде ол Бондтың үш дөңгелекті машинасын Лэндс-Эндтен Джон-о-Гройтске дейін, Семмеринг асуы арқылы қарға айдап, британдық автокөлік жолында бірінші болып жүрді. Ол жаңа М6 жаңа бөлімінің бірінші бөлігіне айналған Престон өткелінің ашылуына бірінші болып Бонд миникармен шықты.
Мансап
1960 жылы Ratty аукцион арқылы сатылуға шығарылғанда, Даг өзінің досы Гай Мозерді желісінің болашағын қамтамасыз ету үшін қысқа, бірақ қарқынды науқасқа әкелді. Мозер барлық заңды жұмыстарды сатып алған кезде сатып алды Равенгласс және Эскдейл темір жолды сақтау қоғамы Коллин Гилберт пен сэр Уэйкфилдтің қолдауымен, ол Феррейраны жаңа бас менеджер етіп тағайындады, өйткені оның тәжірибесі жаңадан ашылған Фестиниог темір жолының еріктісі ретінде. Феррейра дәуірінде теміржолда көптеген өзгерістер болды, соның ішінде жаңа локомотивтер River Mite, Northern Rock, Royal Anchor, Eskdale Shelagh, Lady Wakefield және Bonnie Dundee келді. Көптеген салондық вагондар пайда болды, ал Жапонияға экспорттау үшін "Northern Rock", "Northern Rock II" және "Cumbria" локомотивтері жасалды. Феррейра көп нәрсені ойлап, көптеген жаңа идеялар ойлап тапты, проблемаларды шеше алды. Оның "Ратти" атты еңбегі мен Кіші темір жол ассоциациясын мұралық темір жол қозғалысына айналдырудағы күш-жігерінен көптеген басқа темір жолдар пайда көрді. Көптеген нәрселердің ішінде R & ER рельсін толықтай эстафеталау, қатты ағаш төсеушілерді және біркелкі ауыр салмақты рельсті пайдалану болды. 1975 жылы Ratty-де уақыт аралығы жүйесіне қарағанда, бір пойызды бір бөлімде пайдалану қажеттілігі туындады. Кәдімгі пойыз қызметкерлері мен билеттері практикалық болмағандықтан, Феррейраның досы Уве Йенс Янсен оған жаңа радиобақылау мен пойыздарды ұйымдастыру жүйесін енгізуге көмектесті. 1994 жылы Феррейра бас менеджер лауазымынан зейнетке шықты, ал келесі жылы О. Б. Е. туристік салаға сіңірген еңбегі үшін. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін де "Ратти" жобасына қызығушылық танытып, Дарджилинг Гималайынан бастап Сирияға дейінгі бүкіл әлем бойынша темір жол жобаларында кеңесші болып жұмыс істеді.
it was bought by the Ravenglass & Eskdale Railway Preservation Society supported by Colin Gilbert and Sir Wavell Wakefield, who then appointed Ferreira as the new general manager, because of his experience gained as a volunteer on the newly reopened Festiniog Railway. During Ferreira's era, many changes occurred on the railway including the arrival of new locomotives River Mite, Northern Rock, Royal Anchor, Shelagh of Eskdale, Lady Wakefield and Bonnie Dundee. Many saloon coaches appeared, and two locomotives based on 'Northern Rock', 'Northern Rock II' and 'Cumbria' were constructed for export to Japan. Ferreira was able to think laterally, and he came up with many pioneering ideas, able to solve problems. Many other railways benefited from his work on the Ratty and his efforts to turn the Minor Railways Association into the heritage railways movement. High among many things was the complete relaying of the R&ER track, using hardwood sleepers and rail of a uniform heavy weight. In 1975, the Ratty faced a problem there was need to operate one train in section, as opposed to a time interval system. As conventional train staff and ticket was not practical, Uwe Jens Jansen a friend of Ferreira helped him introduce a new radio control and train order system based on European practice, which Jansen had taken from Hamburg to the Zillertalbahn in Austria. In 1994, Ferreira retired as general manager, and the following year was awarded an O. B. E. for his services to tourism. In his retirement, he continued with his interest in the Ratty, and also worked as a consultant on railway projects worldwide from the Darjeeling Himalaya to Syria.
Өлім және мұра
Ол 2003 жылы 24 мамырда Бонд Миникар клубы үшін Лейкленд раллиі маршрутын дайындағаннан кейін қайтыс болды. Оның айтуынша, "Күдікті" сияқты мәңгілік мұра қалдырғандар аз. 2005 жылы салынған және теміржолды сақтау қоғамына тиесілі жаңа мемориалдық дизельді гидравликалық локомотив оның құрметіне Дуглас Феррейра деп аталды.