Кіріспе

Америка Құрама Штаттарының өзені

Су бөлу

Өзен және оның 74 қосалқы өзені шамамен 304 шаршы миль (787 км2) құяды, оның ішінде Кинг тау жотасының шығыс жағы, және Тынық мұхитына құйылар алдында Маттол алқабы арқылы ағады. Матоль өзенінің бастауы шамамен 1780 фут (543 м) биіктікте болса да, оның қоныстары теңіз деңгейінен 4000 фут (1219 м) биіктікте басталады. Матоль өзенінің Солтүстік бұрышы Петролиядан батысқа қарай өзеннің негізгі сабағына кіреді. Өзеннің ұзындығының көп бөлігі Кинг Рейндж ұлттық қорық аймағынан шығысқа қарай 7 км-дей жерде орналасқан. Өзеннің жартысы теңізге дейін, Калифорниядағы Хонидью қаласының маңында, Гумбольдт Редвудс мемлекеттік саябағынан өтеді. Су ағызу аймағын қоректендіретін көптеген бұлақтар мен өзендер бар. Ең ірілері - Honeydew-дегі Жоғарғы Солтүстік бұрышы (Petrolia-дағы Солтүстік бұрышына қарама-қарсы), Honeydew, Bear, Rattlesnake және Oil Creeks.

Экология және табиғатты қорғау

Матоль өзенін Калифорнияның жағалау комиссиясы 303 ((d) бұзылған су айдыны деп жариялады, ол теңіз қорғалатын аймағына (Пунта Горда мемлекеттік теңіз қорығы) құяды. Матоль өзенінің су айдынындағы аумақтар ертедегі өнеркәсіптік стильдегі ағаш жинау әдістері мен байланысты жол құрылысы, табиғи эрозиялық геология және 1955 және 1964 жылдары болған екі 100 жылдық су тасқынынан зақымданған мекен-жайларды қалпына келтіру үшін қалпына келтірілуде. Mattole River and Range Partnership Mattole қалпына келтіру кеңесі, Mattole Salmon Group және Sanctuary Forest-тен тұрады, бұл жұмысты су бассейнінің жер иелерінің ынтымақтастығы мен көптеген жеке және жеке көздерден қаржыландырылады. Өзен демалыс және ауыл шаруашылығы, муниципалдық және өнеркәсіптік сумен жабдықтау үшін қолданылады. Сонымен қатар, бұл жерде жануарлар тіршілік етеді, соның ішінде балықтардың көшіп-қонуы мен ұрынуы үшін суық тұщы су тіршілік ету ортасы бар. Матоль өзенінде Федералды жойылып бара жатқан түрлер туралы заң бойынша қауіп төнген үш сальмоноид түрі бар: чинук және кохо сальмондары және стальбалы. Кохо ласосы Калифорния штатының құрып бара жатқан түрлер туралы заңына сәйкес қауіп төндірген деп саналады. Mattole Salmon Group 2009-2010 жылдардағы қысқы кезеңде өзенде тек үш ересек Coho лососьін (және бір ғана қызыл лососьді) санады, бұл топ 2004 жылы зерттеулерді бастағаннан бері саналған ең төменгі сан. Бұл 19-ғасырдағы 17000-20000 ересек адамнан немесе 50-60-шы жылдардағы 8000 және 5000-нан төмен. 2010-2011 жылдары он кохо және бес қызыл саналды, бірақ бұл сандар 2006-2007 жылдармен салыстырғанда 95% төмен. Әр сальмонның жөнелтілуі үш жылдық циклмен жүреді. Маттол өзенін қалпына келтіру кеңесі, Маттол лосось тобы, Қасиетті орман, Милл крек су айдынын қорғау, Жоғарғы Маттол өзені және орман кооперативі және Маттол өзені мен ауқымы серіктестігі Маттол өзенінің тіршілік ортасын қалпына келтіру жұмыстарын ынталандырады және анадромды лосось тіршілік ортасын қалпына келтіру үшін бірлесіп жұмыс істегісі келетін басқа қауымдастықтар үшін үлгі болып табылады. Жақында топ құйрық бөгеттері мен бассейндер үлгісін қолдану арқылы қысқы ағысты азайту және жазғы ағысты арттыру үшін пилоттық жобаны жоспарлады. NOAA Балық шаруашылығының Солтүстік-Батыс Балық шаруашылығы Ғылыми Орталығының экожүйелер аналитигі жүргізген зерттеулер көрсеткендей, бір бобра бөгетіндегі ласось тұқымдасының өндірісі 527-ден 1174 балыққа дейін, ал үлкен ағаш қалдықтарынан құралған тоғандағы өнім 6-15 балыққа дейін. Бұл биберлердің популяциясын қалпына келтіру үлкен ағаш қалдықтарын орналастыруға қарағанда 80 есе тиімдірек болады дегенді білдіреді. 1990 жылдардың басында төменгі Мэттоль өзенінің (Гумбольдт округі, Калифорния) су айдынының тұрғындары жапайы сальмондар популяциясын сақтаудың ортақ мақсаты бойынша Мэттоль өзенінің жағдайын жақсартуға жұмыс істеу үшін Мэттоль су айдыны альянсын құрды. Матольдің ішінде таралған өсімдіктер қауымдастықтарына мыналар кіреді: (1) жағалаудағы қызыл ағаш орманы (оңтүстік бассейндердегі), (2) аралас жағалаудағы Дуглас шыршасы мен қатты ағаш негізінен таноак және Тынық мұхиты мадрона орманы, (3) аралас шапарраль, негізінен манзанита, таулық бетехорн, Калифорниялық шөптесін дуа, және койот қылқанды, және (4) шөптесіндер. Матольдің жағалауындағы аймақтарда сондай-ақ үлкен жапырақты кл, қызыл алғай, Фримонт мақта ағашы, Орегон күл және сабан да өседі.

Парктер мен демалыс орындары

Артур Уэй округінің мемориалдық паркі өзеннің солтүстік жағалауында және оған іргелес орналасқан.

География

1850 жылдары еуроамерикалық қоныстанушылар ондағы мал шаруашылығы мен ауыл шаруашылығының дәстүрін бастады. Бұл аурулардың таралуын тежеп, өзен ресурстарына арқа сүйейтін жергілікті матоль дәстүрін азайтады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін: Дуглас шыршасының ағаш кесуі құрылыс құрылысының осы кезеңінде кеңінен қолданыла бастады және тірі ағаштардың салықтық құны да өсті. MSG жоғалған ұрық мекендер аймақтарын ауыстыру үшін қиыршық таспен қапталған "хачбокс" жасады. Ересектер жұмыртқаларын жинап, ұрықтауға арналған қораптарға салғанша ұсталады. Бұл процесс "жауыру үшін жұмыртқа" құрттарының тірі қалу деңгейін 15 пайыздан 80 пайызға дейін көтерді. Олар лосось жұмыртқаларын инкубациялауды, балықтардың көшіп-қонуына кедергі келтіретін тұйықтар мен кедергілерді жоюды және өзен жағалауларын қамтамасыз ету үшін ағаштар отырғызуды бастады. Олар үй шаруасында жұмыс істеместен бұрын, лосось туралы ойлайды. 1997 жылы ағаш жинау мұхит мұхитының құйрықты бақаларын су басындағы арналарда шектеп, олардың жойылып кету қаупі төнді. 2005 жылы Тынық мұхитының құйрықты бақалары ескі орман бойында шағын популяция көлемінде кездесті. Олардың шағын популяциялары судың температурасының көтерілуіне байланысты өзен бойына шашырап жатыр. Бұл температураның жоғары деңгейі жазда, бұл бақалар өзен субстраттарының астында жұмыртқалар өсіретін кезде, жұмыртқалар үшін деңгейден жоғары. Тынық мұхитының құйрықты бақалары да құрып кету қаупіне ұшырады, себебі олардың морфологиялық бейімделулері мен биофизикалық шектеулері температураға байланысты, сондықтан олар экологиялық тәуелді.

Матоле өзенінің герптилиялары

2005 жылы Футхилл сары аяқты бақасы өзеннің барлық арналарында жиі кездесті. Олардың түйеқұйрықтары 13 градустан жоғары температурада жиі кездеседі. Үлкендері көбінесе күннің астында, "шагыл тастар мен тас тас үстіне" тіршілік етеді, өйткені олар "гелиотерм" (күн сәулелері дене температурасын жылытады) болып табылады. Олардың жұмыртқалары күн сәулесінің астында, тас-тасты тастардың жанында, жайнаған суға салынады. Қатты терісі бар тритонды бас су арналарында немесе жер бетіндегі тіршілік орындарында кездестіруге болады. 2010 жылы Батыс қоршаулар кеміргіштерінің өзеннің аллювиалды арналары бойында табылды. Бұл сан судың температурасы мен шөгінді деңгейінің өсуімен артады. Олар жылы климаттық аймақтарда тұрады, өйткені омыртқасыз жем-шөптері осында жеңіл.