Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1972 жылғы Снукерден әлем чемпионаты - 1971 жылдың наурызынан 1972 жылдың 26 ақпанына дейін өткен, Снукерден әлем чемпионатының бір нұсқасы ретінде өткізілген кәсіби снукер турнирі. Финал 21-26 ақпан аралығында "Selly Park British Legion" стадионында өтті. Алекс Хиггинс өзінің алғашқы әлем чемпионы атағын жеңіп, финалда чемпион Джон Спенсерді 3731 есебімен жеңді. Хиггинс сондай-ақ турнирдің ең жоғары көрсеткіші 133 ұпаймен анықталды. Жалпы, ол алты матчта жеңіске жетіп, чемпиондық атағын қорғады, соның ішінде жартылай финалда 3130 есебімен Рекс Уильямсқа қарсы жеңіске жетті. Уильямс жеңіске жету үшін бір рет тырысқаннан кейін, Хиггинс әлем чемпионатын жеңген алғашқы іріктеуші болды. Хиггинстің жеңісі бұқаралық ақпарат құралдары мен демеушілердің снукерге деген қызығушылығын арттырды. Турнир 1971 жылдың наурызынан 1972 жылдың ақпанына дейін өтті. Финалдағы көрермендер сыра бөшкелерінің үстіне қойылған ағаш тақталарға отырды. Финалдағы алғашқы кешке жарық мобильді генератормен қамтамасыз етілген, өйткені шахташылар ереуіліне байланысты электр қуаты үзілді.
The 1972 World Snooker Championship was a professional snooker tournament that took place between March 1971 and 26 February 1972, as an edition of the World Snooker Championship. The final was played at Selly Park British Legion from 21 to 26 February. Alex Higgins won his first world title, defeating defending champion John Spencer 37–31 in the final. Higgins also made the highest known of the tournament, 133. In all, he won six matches to secure the title, including a 31–30 victory over Rex Williams in the semi final after Williams had missed an attempt to a Higgins became the first qualifier to win the World Championship, and, aged 22, the youngest champion until Stephen Hendry in 1990. Higgins's win led to increased interest in snooker from the media and sponsors. The tournament ran from March 1971 to February 1972, with matches at various venues. Spectators at the final were seated on wooden boards placed atop beer barrels. On the first evening of the final, the was conducted with reduced light provided by a mobile generator, as the normal power supply was interrupted due to the miners' strike.
Өмірбаян
Снукерден әлем чемпионаты - кәсіби турнир және снукерден әлем чемпионатының ресми түрі. Спорт түрін ХІХ ғасырдың аяғында Үндістанда орналасқан британдық әскер жасақтары дамытты. Кәсіби ағылшын бильярдшысы және бильярд залының менеджері Джо Дэвис 1920 жылдары бильярдпен салыстырғанда снукердің танымалдылығының артуын байқады және Бирмингемдегі бильярд жабдықтарының менеджері Билл Камкинмен бірге Бильярд қауымдастығы мен бақылау кеңесін (BACC) 1926-1927 жылдар маусымында ресми кәсіби снукер чемпионатын тануға көндірді. 1927 жылы Камкин залында алғашқы кәсіби снукер чемпионатының финалы өтті; Дэвис финалда Том Деннисті жеңіп, турнирді жеңді. Жыл сайынғы жарысқа 1935 жылға дейін әлем чемпионаты деген атау берілмеді, бірақ 1927 жылғы турнир қазір бірінші әлем снукер чемпионаты деп аталады. 1952 жылы Кәсіби бильярд ойнаушылар қауымдастығы (PBPA) мен BACC арасындағы әлемдік чемпионаттан түскен табысты бөлу туралы даудан кейін PBPA мүшелері Әлемдік кәсіби матч-плей чемпионаты деп аталатын баламалы жарысты құрды, оның нұсқалары қазір әлем чемпионаты ретінде танылады, ал BACC-тің 1952 жылғы әлем снукер чемпионатына тек Хорас Линдрум мен Кларк Макконачи ғана қатысты. Дүниежүзілік кәсіби матч-плей чемпионаты 1957 жылға дейін жалғасты, содан кейін кәсіби Рекс Уильямс BACC-ден әлем чемпионаты сын негізінде өткізілетіндігі туралы келісім алғанға дейін әлем чемпионаты матчтары болмады, бірінші матчта қорғалушы чемпион Пулман қатысады. Пулман 1964 жылдан 1968 жылға дейін бірнеше сынақтарда атағын сақтады. 6" маркалы. 1969 жылғы чемпионат қазіргі заманғы снукер дәуірінің алғашқысы болып саналады және оны Джон Спенсер жеңді, ол финалда Гари Оуэнді 3724 есебімен жеңді. Снукерден 1971 жылғы әлем чемпионатында (әрине, 1970 жылы) жеңімпаз болған Спенсер чемпион болды. Турнир 1971 жылдың наурызынан 1972 жылдың ақпанына дейін өтті.
The World Snooker Championship is a professional tournament and the official world championship of the game of snooker. The sport was developed in the late 19th century by British Army soldiers stationed in India. Professional English billiards player and billiard hall manager Joe Davis noticed the increasing popularity of snooker compared to billiards in the 1920s, and with Birmingham based billiards equipment manager Bill Camkin, persuaded the Billiards Association and Control Council (BACC) to recognise an official professional snooker championship in the 1926–27 season. In 1927, the final of the first professional snooker championship was held at Camkin's Hall; Davis won the tournament by beating Tom Dennis in the final. The annual competition was not titled the World Championship until 1935, but the 1927 tournament is now referred to as the first World Snooker Championship. In 1952, following a dispute between the Professional Billiards Players' Association (PBPA) and the BACC about the distribution of income from the world championship, the PBPA members established an alternative competition known as the World Professional Match play Championship, the editions of which are now recognised as world championships, while only Horace Lindrum and Clark McConachy entered for the BACC's 1952 World Snooker Championship. The World Professional Match play Championship continued until 1957, after which there were no world championship matches until professional Rex Williams gained agreement from the BACC that the world championship would be staged on a challenge basis, with defending champion Pulman featuring in the first match. Pulman retained the title in several challenges from 1964 to 1968. using their "Players No. 6" brand. The 1969 championship is regarded as the first of the modern snooker era, and was won by John Spencer, who defeated Gary Owen 37–24 in the final. The defending champion was Spencer, who had won the 1971 World Snooker Championship (which was actually held in 1970) in Australia. The tournament ran from March 1971 to February 1972.
Бiлiктiлiк және бірінші тур
Сапалы байқауға сегіз ойыншы қатысты, олардың екеуі сапта басқа қатысушыларға қосылды. Алғашқы серияға Алекс Хиггинс, төрт бұрынғы әуесқой чемпион Рон Гросс, Морис Паркин, Пэт Хоулихан және Джефф Томпсон қатысты. Хиггинс Гроссқа қарсы жетінші фреймде 103 рет үзілді және 114 есебімен жеңіске жетті. Ол 165 есебімен аяқталды, содан кейін Грэм Майлз Саутгемптондағы Касл клубында Бернард Беннетті жойды және 21-ші фреймде 115 рет үзілді, бұл 156 болды. Паркин Барнсли консервативті клубында Томпсонға қарсы жеңіс алды. Екінші іріктеу кезеңінде, Шеффилдтегі Эклсфилд экс-қызметшілер клубында ойнаған Хиггинс Паркинді 113 есебімен жеңіп, он рет ретке түсті. Негізгі жарыстың бірінші раундында екі ойын өтті. Хиггинс Джеки Рианы 1911 Ecclesfield Ex Servicemen's Club-та жойды. Ол үшінші сеанста 103 және төртінші сеанста 133 ретті жинады. Риа Хиггинстің өнерін мақтап: "Ол бәрін дұрыс істемейді. Бірақ ол көп нәрсеге қол жеткізеді". Оуэн Тейлормен кездеседі деп күтілді, бірақ Австралияға көшіп кеткеннен кейін кері шегінді. Оның орнын WPBSA Чарлтонға берді. Тейлормен кездесудің алғашқы күні таңертең Австралиядан келген Чарлтон 31:25 есебімен жеңіске жетті. Пулман Хиггинске қарсы 2 - 0 есебімен басымдық алды, бірақ бірінші күнін 4 - 3 есебімен аяқтағанға дейін 2 - 3 есе артта қалды. Хиггинс екінші күннен кейін 128 және үшінші күннің соңында 1914 есебімен алда тұрды. Соңғы күннің екіншісі Хиггинспен 2819 аяқталды, ал Пулман соңғы күні алғашқы екі кадрды жеңгенмен, Хиггинс 3123-те жеңіске жетті. Спенсер Канаданың турнесіне шығып, жартылай финал мен ширек финалға жолдама алды. Ол Чарлтонға қарсы 3732 есебімен жеңіске жетті. Ойыншылар жеңілген ойыншы жеңімпазға 750 фунт стерлинг төлейтін қосымша ставкаға келісті. Уильямс Хиггинске қарсы 12:6 есебімен басымдыққа ие болды. Кейін Хиггинс 26-25 есебімен көш бастады. Ойын шешуші фреймге жетті, Уильямс көк шарды ортаңғы қалтаға салуға тырысқанда, 14 есеге 28 ұпайға алдыда болды. Хиггинс 32 ұпайға үзілді-кесілді ұтып алды, содан кейін, бірнеше қауіпсіздік ойыннан кейін, жасыл допты ұтып, жеңіске жетті. Финалдағы көрермендер сыра бөшкелерінің үстіне қойылған ағаш тақталарға отырды. Спенсер матчтың екінші жартысына, 109-ға, 16-шы фреймде жетті, ал үшінші сеанс ойыншылармен қайтадан 9:9 есебімен аяқталды. Ол қорытынды сеанстың алғашқы фреймін 62 ұпайға 38 ұпайға ие болды. Кейбір дереккөздер 37-32 ұпай деп есептейді. The CueSport Book of Professional Snooker: The Complete Record & History (2004) "Хиггинс 3731 (көптеген басылымдар қате басып шығарғандай 3732 емес) жеңіп алды" деп жазды. Турнирге қатысу үшін екі іріктеу матчын жеңу керек болған Хиггинс снукерден әлем чемпионатын жеңген алғашқы іріктеуші болды. Бұл жеңісі оны 1990 жылы Стивен Хендри жеңгенге дейін 22 жасында, 21 күнінде ең жас чемпион етті. Ол матч үшін £480 ақшалай сыйлық алды, ал Спенсер өткен турдан алған табысына қоса £320 алды. Хиггинс де демеушілерден 6000 темекі алды. Финалдағы матчқа баспасөздің көп көңіл бөлмеді; The Times газетінде матч туралы хабар 90 сөзден ғана болды. Наурыз айында ол "The Sunday People" журналында танымал болды, ал "Hurricane Higgins" атты деректі фильм 1972 жылдың қыркүйегінде ITV телеарнасында көрсетілді. Гордон Берн финалдағы бейсенбі күні кешке Хиггинстің ойынын сипаттады, оның барысында Хиггинс алты кадрда да жеңіске жетті, "снукер, оның намыстылығы, оның ашықтығы, сенімділігі және қауіптілігі, қатысушылардың аз бөлігі бұрын-соңды көрген". Снукер тарихшысы Клайв Эвертон Трелфордқа Хиггинстің жеңісінен кейін "снукер ешқашан бұрынғыдай болмады" деп айтты. 1973 жылғы Чемпионат 1972 жылғы Чемпионат сияқты ұзақ турнир емес, екі апталық іс-шара ретінде ұйымдастырылды, +Бірінші раунд (ең жақсы 37 кадр)PlayerScorePlayer 1911 197 w. o.
The qualifying competition contained eight players of which two qualifiers joined other entrants in the competition proper. Those in the qualifying section included Alex Higgins, and four former amateur champions, Ron Gross, Maurice Parkin, Pat Houlihan and Geoff Thompson. Higgins compiled a 103 break in the seventh frame against Gross, and reached a winning score at 11–4. It ended 16–5 after Graham Miles eliminated Bernard Bennett at the Castle Club, Southampton, and made a 115 break in the 21st frame, making it 15–6. Parkin won in a against Thompson at Barnsley Conservative Club. In the second qualifying round, playing at Ecclesfield Ex Servicemen's Club, Sheffield, Higgins took ten consecutive frames while defeating Parkin 11–3. There were two matches played in the first round of the main competition. Higgins eliminated Jackie Rea 19–11 at the Ecclesfield Ex Servicemen's Club. He compiled a 103 break in the third session and a 133 during the fourth session. Rea complimented Higgins on the performance, saying that "He does everything wrong. And yet he knocks such a lot in". Owen was expected to face Taylor, but withdrew after emigrating to Australia. His place in the draw was given to Charlton by the WPBSA. Charlton, who arrived from Australia on the first morning of his match against Taylor, won 31–25. Pulman took a 2–0 lead against Higgins, but was 2–3 behind before finishing their first day the odd frame ahead at 4–3. Higgins led 12–8 after the second day, and 19–14 at the close of day three. The penultimate day ended with Higgins 28–19 up, and although Pulman won the first two frames on the concluding day, Higgins secured victory at 31–23. Spencer had embarked on a tour of Canada between the quarter finals and semi finals. He won 37–32 against Charlton, The players agreed on a £750 side bet to be paid by the losing player to the winner. Williams took nine consecutive frames to establish a 12–6 lead against Higgins. Higgins next took the lead at 26–25. The match went to a deciding frame, and Williams was 28 points to 14 ahead when he missed an attempt to pot a blue ball from its spot into a middle pocket. Higgins compiled a break of 32, and then, following some safety play, potted the green ball to clinch victory. Spectators at the final were seated on wooden boards placed atop beer barrels. Spencer made his second century break of the match, 109, in the 16th frame, and the third session concluded with the players again level, at 9–9, He took the opening frame of the concluding session by 62 points to 38,efn|Some sources give the score as 37–32. The CueSport Book of Professional Snooker: The Complete Record & History (2004) says "Higgins triumphed 37–31 (not 37–32 as so many publications have wrongly printed)". Higgins, who was required to win two qualifying matches to reach the tournament proper, became the first qualifier to win the world snooker championship. The win made him the youngest champion, at the age of 22 years, 21 days, until Stephen Hendry won the title in 1990. He received £480 prize money for the match, while Spencer received £320, in addition to their earnings from previous rounds. Higgins also received 6,000 cigarettes from the sponsors. The final attracted little press attention; the match report in The Times ran to only 90 words. In March he was the subject of a profile in The Sunday People, and a documentary titled Hurricane Higgins was broadcast on ITV in September 1972. Gordon Burn described Higgins's play on the Thursday evening of the final, during which Higgins won all six frames, as "snooker which, in its insolence, its exuberance, its confidence and its danger, few of those present have ever seen before". Snooker historian Clive Everton told Trelford that after Higgins's victory, "snooker was never the same again". The 1973 Championship was staged as fortnight long event rather than a much longer tournament like the 1972 Championship had been,
+First round (Best of 37 frames)PlayerScorePlayer 19–11 19–7 w. o.