Кіріспе

Орегон жағалауы – АҚШ штаты Орегонның жағалау аймағы. Оның батысында Тынық мұхиты, шығысында Орегон жағалау тауларымен шектеседі және оңтүстіктегі Калифорния штатының шекарасынан солтүстіктегі Колумбия өзеніне дейін шамамен 583 км-ге (362 миль) созылады. Аймақ нақты геологиялық, экологиялық немесе саяси бірлік емес, оған Колумбия өзенінің уағы да кіреді. 1967 жылғы Орегон жағажай заңы барлық адамға жағажайға тегін кіруге мүмкіндік береді. Бұл заң, жаяу өтуге арналған жеңілдік және құрылыс жұмыстарынан босату орнына, жеке жағажай участақтарына мүлік салығын алып тастайды және олардың иелеріне белгілі бір жағажай құқықтарын сақтауға рұқсат береді. Дәстүрлі түрде Орегон жағалауы үш ерекше аймаққа бөлінеді: Колумбия өзенінен Каскад басқа дейін созылған Солтүстік жағалау, Каскад басқадан Ридспортқа дейін созылған Орталық жағалау және Ридспорттан Орегон–Калифорния шекарасына дейін созылған Оңтүстік жағалау. Ең ірі қаласы – Кус шығанағы, Оңтүстік жағалаудағы Кус округінде 16 700 адам тұрады. АҚШ 101 тас жолы Брукингстен Асторияға дейін басты магистраль болып табылады және Тынық мұхитының көркейтілген көріністерімен танымал. Орегон жағалауында 80-нен астам мемлекеттік саябақтар мен демалыс аймақтары орналасқан. Дегенмен, жағалау тауларын аралап өтетін неше түрлі ғана тас жол бар: US 30, US 26, OR 6, OR 22, US 20, OR 18, OR 34, OR 126, OR 38 және OR 42. OR 18 және US 20 штаттың ең қауіпті жолдарының бірі саналады. Орегон жағалауына Клатсоп округі, Тилламук округі, Линкольн округі, Батыс Лейн округі, Батыс Дуглас округі, Кус округі және Карри округі кіреді.

География

Орегон жағалауы геологиялық құрылысына қарай үш аймаққа бөлінеді: Солтүстік жағалау, Орталық жағалау және Оңтүстік жағалау. Оның жағасында үш негізгі жер пішіні кездеседі: теңізді жартастар, жағажайлар және тас тіректер.

Солтүстік жағалау

Колумбия өзенінен Каскад басқышына дейін созылатын Солтүстік жағалауда (Колумбия өзенінен оңтүстікке қарай шайылған шөгінділердің арқасында) ұзақ, үздірілмейтін жағажайлар, орман шаруашылығы аймақтарының жоғары концентрациясы және ірі, бірақ сирек кездесетін құмдық жабық шығанақтар бар. Астория қауіпті Колумбия сағасы болғандықтан, Колумбия өзеніне кіретін және одан шығатын кемелер үшін тоқтау орны қызметін атқарады. Өткелді жасауға ниеттенген кемелерге арнайы даярланған сағалық ұшқыштардың көмегі қажет. Жағалау бойында Сисайд, Кэннон-Бич және Тилламук қалалары орналасқан. Сисайд және Кэннон-Бич тікелей Тынық мұхитының жағасында жатыр, ал Тилламук Тилламук шығанағы бойымен ішкі жағында орналасқан. Бұл аймақтағы төмендіктердің болуына байланысты су тасқыны жыл сайынғы мәселе болып табылады, әсіресе қыс айларында, солтүстік Тынық мұхитынан келген дауылдардың салдарынан. Тилламук, өзінің ірі су тасқыны аймағында орналасқандықтан, осы жылдық су тасқындарынан ерекше зардап шегеді. Бұл аймақта құмтас жартастар сирек кездеседі. Бұл салыстырмалы түрде баяу көтерілу деңгейімен және Колумбия өзенінен үнемі шөгінділердің жуылуымен байланысты. Хуан-де-Фука тақтасының субдукциясынан болашақта көтерілу оңтүстік және солтүстіктегілерге ұқсас құмтас жартастардың пайда болуына әкеледі. Солтүстік Орегон жағалауы сонымен қатар Тынық мұхитының зиратының бір бөлігі болып табылады. Аймақтың жер бедері салыстырмалы түрде тұрақты болғанымен, Оңтүстік жағалауда экологияда өзгерістер байқалады. Осы аймақта батыс қызыл кедр және ситка шырша ормандары оңтүстік жағалаудағы секвоя, Порт-Орфорд кедрі және Дуглас шырша ормандарына жол береді, сонымен қатар Орегон мырзасының (Калифорния лавры) солтүстік шегі де осы жерде орналасқан. Қатаң ережелер мен қазіргі заманғы көмектердің арқасында кейбір түрлер соңғы жылдары қайтадан көбейді. Орегон жағалауы Орегон жағалауы ұлттық жануарлар дүниесін қорғау кешенінің орналасқан жері болып табылады, ол 6 жануарлар дүниесін қорғау қорығынан тұрады, олардың жалпы ұзындығы 515 км (320 миль) құрайды.

Жер

Климат, ауа райы және жер бедері сияқты бірнеше факторларға байланысты, жағалау аймағында өсімдіктердің үлкен әртүрлілігі бар. Кейбір аймақтарда үлкен ағаштар сирек кездеседі. Бұл себебі қыстың қатал дауылдары мен топырақтың нашар болуы көптеген түрлердің өсу биіктігін шектейді. Осы аймақтарда жағалау қарағайы (Pinus contorta subsp. contorta) көптеп таралған. Дегенмен, шырша, қарағай және кедрдің бірнеше түрлерін табуға болады, соның ішінде Порт-Орфорд кедрі (Chamaecyparis lawsoniana) сияқты эндемикалық түрлер де кездеседі. Осының нәтижесінде, ағаш кесу бұл аймақта тарихи түрде тиімді кәсіп болып келген. Солтүстік жағалау аймағындағы Астория маңында және Линкольн округіндегі кең аумақтар екінші және үшінші буын ормандық жерлер болып табылады, олар бұрын кесіліп, қайта отырғызылған. Желдің тұрақты түрде құрлыққа әкелетін тұзының әсерінен жағалауға жақын жерде тек ең төзімді кішкентай өсімдіктер ғана өсе алады. Жағалау шүйесі және Тынық мұхитының күміс шөбі олардың көбею артықшылықтары мен тұзға төзімділігіне байланысты жағалау бойында кең таралған. АҚШ пен Канаданың батыс аймандарының көптеген орманды жерлері сияқты, бұл аймақтың ормандарында да көптеген ірі жануарлардың түрлерін кездестіруге болады. Ең көп кездесетін түрлер – Рузвельт бұғысы, қара құйрықты бұғы, сондай-ақ бобкат және Солтүстік Американың пумасы. Бұл төрт түрдің бәрі қазір кең таралған болғанымен, бұрын сирек кездесетін, ағаш өңдеу басталған кезде аймаққа көбірек қоныстанған. Сондай-ақ, нутриялар мен Вирджиния опоссумдары сияқты кішкентай түрлерді де кездестіруге болады, сонымен қатар таунсендтің тышқаншасы да көптеген жазық және су тасқынына ұшырайтын аймақтарда мекендейді.

Теңізші

Орегон жағалауының теңіз экологиясы әлемдегі ең әртүрлі экожуйелердің бірі болып табылады. Орегон жағалауында 29-дан астам теңіз сүтқоректілерінің түрі қоныстанды, оның ішінде бірнеше түрлі тұтқырлар, соның ішінде Стеллер теңіз арыстаны мен порт тұтқыры, сондай-ақ сирек кездесетін солтүстік пил тұтқыры және Калифорния теңіз арыстаны бар. Флоренция маңындағы Теңіз арыстандарының үңгірлері мен Ньюпорттағы шығанақ Стеллер теңіз арыстандарын және порт тұтқырын көруге ең қолайлы орындар, бірақ оларды көптеген басқа да жерлерде байқауға болады. Кейде құмды жағажайларда демалып жатқан тұтқыр баларын көруге болады. Жағажайларда оларға зиян келтірмеу туралы ескертулер жиі орнатылады, себебі заң бойынша оларды мазалауға тыйым салынған. Бұрын жағалауда теңіз суырықтары да кездесетін. Дегенмен, тері аулаушылар Орегонның популяциясын құртады. 2009 жылдың ақпан айында Депое шығанағында байқалғанға дейін 103 жылдан астам уақыт бойы ешбір теңіз суырығы көрінбеді. Кейде үлкен Гумбольдт кальмарлары жылы ағымдарды ұстап келіп, жағажайға шығып қалады, ал судың салқындауынан олар гипотермиядан өледі. Жағалауға жақын суларда, әсіресе желтоқсанның соңы мен наурыздың соңында миграция кезінде сұр кит, орка және горбатый кит сияқты бірнеше кит түрлерін байқауға болады. Порпоизалар да жиі кездеседі. Осы себепті киттерді қадағалау жағалау бойындағы танымал туристік аттракцион болып табылады. Көбінесе туристерді киттерді қадағалауға арналған саяхаттарға алып жүретін кемелер бар, бірақ оны жағалаудан да қадағалауға болады. Кейде Орегон жағалауына киттердің денелері шығып қалады. 1970 жылдың қараша айында Флоренция маңында болған осындай жағдай динамитпен жарылыс жасау арқылы шешілді. Бұл жағдай «жарылған кит» деп белгілі болды. Орегонның тасты жағалауында жиі кездесетін табиғи су тобырлары бірегей, жүздеген жануарлар түрлерін қамтитын экожуйелер болып табылады. Қызыл, жасыл және қоңыр балдырлар жиі кездеседі. Бұл жағалаудағы су тобырларында көптеген омыртқасыз жануарлар түрлері де кездеседі, олардың ішінде губкалар, теңіз анемондары, мидиялар, теңіз жұлдыздары, лимпеттер, қабылдақтар, креветкалар, барнаклдар, теңіз кірпілері және теңіз қияқтары бар. Сансет Бэй мемлекеттік паркі, Кус шығанағына жақын және Яхтасқа жақын Строберри Хилл ең ірі су тобырларының бірі болып табылады және оларды зерттеуге танымал орындар. Жағалауда сондай-ақ, ламинария ормандары мен тасты рифтер де кездеседі. Екі аймақта да Орегонның теңіз жануарларының көп бөлігі, соның ішінде көптеген балық түрлері, мысалы, көптеген тас балық, жалпақ балық және көк балық түрлері бар. Бұл аймақтар мұхит ағындарынан қорғаныс болғандықтан, олар жағалаудағы тасқын аймағымен көптеген омыртқасыз жануарлар түрлерін бөліседі. Өмірдің бай әртүрлілігіне байланысты Орегон жағалауындағы жануарлардың көпшілігі тіршілік үшін осы маңызды аймақтарға тәуелді.

Тарих

Жалпы алғанда, алғашқы жергілікті халықтар бұл аймаққа шамамен 11 000–13 000 жыл бұрын келген деп саналады, олардың себебі – аймақтың мол табиғи ресурстары болуы мүмкін. Дегенмен, осы ертедегі халықтар туралы мәлімет өте аз, себебі 3500 жылдан бұрынғы археологиялық ескерткіштердің саны шектеулі. Жағалау бойында бірте-бірте бірнеше тайпалар мен тілдік отбасылар қалыптасты. Ірі топтарға Клацоп, Тилламук, Алсеа, Сиуслау, Кус және Коквилл кірді. Бұл тайпалардың тұрмыс салты ұқсас және кейде байланысты болды, ал ерекшеленетін жайт – олардың сөйлейтін тілдері. Аймақта тамақ өте көп болғандықтан, көптеген елді мекендер тұрақты болды. Көптеген тайпалар негізінен моллюскалар, лосось, ителкелер сияқты теңіз өнімдерімен, сондай-ақ жидектермен күн көріп өмір сүрді.

Еуропалық зерттеулер (17751811)

Орегон жағалауын еуропалықтардың зерттеуі 18-шы ғасырда басталды. Испан теңізшілері Мексикадан солтүстікке қарай, аймақты зерттеу және кейіннен оған құқық талап ету үшін саяхат жасады. Бұл Васко Нунес де Балбоаның бүкіл Тынық мұхиты мен жағалауларға испан тәжінің атынан қойған талабынан кейін болды. Алайда, Тынық мұхитының солтүстік-батыс жағалауында тіркелген ең алғашқы экспедицияны 1774 жылы испандық Хуан Хосе Перес Эрнандес «Сантьяго» шлюпімен басқарды. Перестің жаңалықтары құпия сақталды және оның көптеген табыстары кейінгі зерттеушілерге тиесілі болды. Перестің экспедициясын 1775 жылы Бруно де Хецета мен Хуан Франсиско де ла Бодега и Квадра басқарған экспедиция қабылдады, онда Перес ұшқыш ретінде қызмет етті. Бұл зерттеулер Орегон мен Вашингтон жағалауларында көптеген жаңалықтарға әкелді. Кейіннен Гекэта мүйісі Бруно де Хецетаның құрметіне аталды. Испан экспедицияларымен бір уақытта британдық теңізшілер де аймақты зерттеуге кірісті, оларға 16-шы ғасырда сэр Фрэнсис Дрейк, ал кейіннен 18-шы ғасырда Джеймс Кук пен Джордж Ванкувер жетекшілік етті. Британдық экспедициялар аймақта көптеген жаңалықтар ашты. Дрейк бұл аймақты «Жаңа Альбион» деп атады, бірақ «Жаңа Альбионның» нақты орны әлі де құпия болып табылады. Ванкувер өзінің экспедициялары кезінде аймақты ең кең ауқымда зерттеді. Льюис пен Кларк экспедициясы Тынық мұхитының солтүстік-батысы үшін ұзақ мерзімді әсерге ие болды және АҚШ-тың батыс жағалауын қоныстандыруды бастады, бірақ Орегон жағалауындағы толыққанды қоныстану жарты ғасырдан кейін ғана басталды.

Пионерлер қонысы (18111859)

Бірнеше жыл өткен соң, 1811 жылы Джон Джейкоб Астордың Тынық мұхиты тері компаниясының қызметкерлері Колумбия өзенінің сағасында сауда бекетін құрып, алғашқы тұрақты АҚШ елді мекенін – Асторияны салды. Дегенмен, бұл елді мекен Астор күткендей пайдалы болмады. 1812 жылы ол Британдық Солтүстік-Батыс компаниясына сатылып, оның Колумбия аймағының бір бөлігіне айналды. 1838 жылы АҚШ Конгресінің тапсырмасымен саяхатқа шыққан Чарльз Уилкс Орегон жағалауына қонды және американдық туды көтерді. Орегон жолымен Орегонға барып-келіп жүрген пионерлердің саны артуымен британдық талаптар бірте-бірте жоғалып, 8 жылдан кейін Ұлыбританиямен Орегон шартына қол қойылды, осымен британдықтардың Орегон мен Орегон жағалауына жасаған жарты ғасырлық талаптары аяқталды.

1860 қазіргі заман

Орегон 1859 жылы штат мәртебесін алғаннан кейін және Жағалау жотасы бойындағы теміржолдардың салынуы аяқталғаннан соң, жағалаудың көптеген шығанақтары мен өзендері бойында жерді дамыту жұмысы тез басталды. Ұзақ уақыт өтпей, аймақта орман шаруашылығы мен коммерциялық балық аулау негізгі салаларға айналды, сондай-ақ екі саланың да дамуына көмектесу үшін бірнеше порттар салынды. 1870 жылы Кейп Бланко мүйісінде алғашқы маяқ салынды, одан кейін 1871 және 1873 жылдары Якина шығанағы мен Якина бас маяғы да салынды. Соңғы Жағалау күзетінің маяғы – Кейп Араго маяғы 1934 жылы салынды. Дегенмен, 1874 жылы Орегон штатының жер басқармасы мемлекеттік жағалау жерлерін жеке меншік иелеріне сата бастады. Ұзақ уақыт өтпей, Сисайд, Ньюпорт және Рокавей Бич сияқты қалаларда жағажайлардың жанында курорттар салынды. Вилламет аңғарындағы негізгі халық шоғырланған орталықтардан теміржолдардың салынуымен жағалауда туризмнің дамуы басталды. 1911 жылы губернатор Освальд Уэст Орегон жағалауларын мемлекеттік жер ретінде қайтаруге уәде беріп сайланды. Заң шығарушы орган осы жерлерді жекешелендіруді жақтағанмен, Уэст көлік қажеттіліктерін негізге ала отырып, мемлекеттік меншіктің қажеттілігін дәлелдеді, ал 1913 жылы Орегон заң шығарушы органы Колумбиядан Калифорнияға дейінгі мұхит жағалауының барлық бөлігін мемлекеттік тас жол деп жариялады. Азаматтардың шағымдарына жауап ретінде штат заң шығарушылары Орегон жағажай заң жобасын ұсынды, ол жағажайлардың мемлекеттік жер мәртебесін қайта орнатуды көздеді. Жеке меншік құқықтарына қатысты алаңдаушылықтар заң жобасын қабылдауға кедергі келтірді. 1967 жылдың 13 мамырында губернатор Том Макколл екі тікұшақпен жағажайға ұшып, геодезистер мен ғалымдар тобымен бірге жағажайда әсерлі медиа-шара өткізді. Бұл оқиға туралы ақпарат құралдарында кеңінен жарияланғаннан кейін заң жобасына қоғамдық қолдау күрт өсті, нәтижесінде 1967 жылдың 6 шілдесінде Макколл заң жобасына қол қойды. Бұдан бөлек, заң барлық жағажай аймақтарындағы мемлекеттік жеңілдіктерді, өсімдік қаптамасына дейін, меншік құқықтарына қарамастан мойындайды. Халыққа "жағажайларды еркін және үздірілмей пайдалану құқығы берілген", ал меншік иелері мұхит жағалауында құрылыс салу және басқа да пайдалану үшін мемлекеттік рұқсат алуға міндетті. Жағажайдың кейбір бөліктері жеке меншікте болғанымен, мемлекеттік және федералды соттар Орегонның осы жерлердегі құрылысты реттеу және қоғамдық қолжетімділікті сақтау құқығын растады.

Туризм

Орегон жағалауы әсем табиғаты, жабайы жануарлары мен тарихымен танымал саяхаттарға арналған мақсатты орын. Бұл аймаққа келгендер жиі жаяу серуендеу, спорттық балық аулау, велосипед тебу, желкен қанатын ұшыру, суға шомылу, серфинг, құмда сырғанау және қайықпен жүзу сияқты әрекеттермен айналысады. Форт-Клацоп, Батл-Рок және Орегонның шамдары сияқты тарихи орындар да саяхатшылар үшін танымал. Орегон жағалауы Перпетуа мүйісі, Бланко мүйісі және Араго мүйісі сияқты көрнекті жерлерімен де әйгілі. Сонымен қатар, әр аймақтың штаттағы басқа жерлерде кездеспейтін өзіндік тартымдылықтары бар, мысалы, Асториядағы Астория бағанасы, Ньюпорттағы Орегон жағалауы аквариумы және Брукингс қаласынан тыс жердегі Эмили тауы. Оңтүстік жағалаудағы коммерциялық әуежай Солтүстік Бендте орналасқан Оңтүстік-Батыс Орегон аймақтық әуежайы, ал Орталық жағалауға Ньюпорт қалалық әуежайы қызмет көрсетеді.

Жағажайлар

Орегон жағалаулары туристер үшін танымал орындар. Атпен жүру, қабықтарды қазу және серфинг танымал әрекеттер. Кейбір жағажайларда, мысалы, Seaside Beach Volleyball Tournament және Hood to Coast жарысының мәресі немесе Линкольн-Ситиде шыны шарларды іздеу сияқты шаралар өтеді. Орегон жағалауында көптеген мүйістер болғандықтан, жағажайлардың ұзындығы ондаған шақырымнан төрттен бір шақырымға дейін әртүрлі болады. Көбінесе кездеспесе де, жағалаудың кейбір бөліктерінде серфингпен балық аулау да кездеседі. Дегенмен, Орегонның барлық жағажайлары құмды емес. Ірі, толқындармен тегістелген тастар көптеп кездеседі және бірнеше тасты жағажайлар бар. Кейбір жағажайлар адамның әрекеттері мен Еуропалық жағажай шөбі сияқты инвазивті өсімдіктердің әсерінен қысқарып барады.

Маяктар

Келушілерге тағы бір танымал орын – Орегонның тарихи маяктары, олардың көпшілігі 1900 жылға дейін салынған. Орегон және Вашингтон жағалаулары әлемдегі ең қауіпті теңіздердің бірі деп есептелгендіктен, теңізшілерге бағыт беру үшін бірнеше маяктар мен жарық кемесі құрылысқа алынды. Алғашқы 12 маяқтың тоғызы бүгінге дейін қолданылып келеді. Дегенмен, соңғы жылдары Пеликан Бей маяғы және Рок Лайт маяғы деп аталатын екі жеке маяқ, Жағалау күзетінің рұқсатымен салынды. Бұл екі маяқ, сондай-ақ Кейп Араго маяғы жеке меншікте.

Сыртқы қызмет

Орегон жағалауында көптеген демалыс мүмкіндіктері бар. Жаяу серуендеу, кемпинг, спорттық балық аулау және велосипед тебу – ең көп таралған және Орегон жағалауында кең таралған іс-шаралар. Спорттық балық аулау дәстүрлі түрде Орегон жағалауындағы негізгі ашық ауадағы демалыс түрі болып табылады және Орегонның бірнеше порты қалаларында, әсіресе Астория, Ньюпорт және Кус шығанағында маңызды өнеркәсіп саласы болып есептеледі. Осы себепті Орегонда спорттық мақсатта балық аулауға қатысты қатаң ережелер бар. Көбінесе, жарты және толық күндік балық аулау сапарлары үшін кемелер топтарды Chinook, Coho және Тынық мұхитының палтусы балықтарын аулауға шығарады. Дегенмен, басқа да көптеген іс-шаралар бар, олардың көпшілігі жергілікті сипатқа ие, штаттың жағалау аймағында өтеді, соның ішінде Орегон құмды төбелері ұлттық демалыс аймағында да кездеседі. Көбінесе жол талғамайтын көліктерде (ATV) жүру және құм сырғанау танымал. Осы іс-шараларға қатысу үшін көптеген жабдықтарды жалға беру және арнайы дүкендер қызмет көрсетеді. Жағалаудың көптеген жағажайлары мен құмды төбелерінде жылқыға міну де кең таралған, сондай-ақ жақын орманды аймақтарда жылқы жолдары да бар. Орегон жағалауындағы жағажайларда серфинг және бодиборд танымал спорт түрлері. Бұл екі спорт түрі жыл бойы, ауа райы мен су температурасына қарамастан жүзеге асырылады. Жағалауда бірнеше тамаша гольф алаңдары орналасқан. Олардың арасында Golf Digest журналы 2015/2016 жылдары АҚШ-тағы ең жақсы 6 гольф алаңы деп бағалаған Бандон Дюнес бар, бұл 2009 жылғы 7-орыннан жоғары көрсеткіш.

Тарихи орындар

Орегон жағалауында көптеген тарихи орындар бар. Ең танымалдарының бірі – Асториядан тыс орналасқан Клатсоп форты. Ол 1805–1806 жылдары Льюис пен Кларк экспедициясының Орегон жағалауындағы қысқы тұрағы болған. Сонымен қатар, жақын жердегі Питер Ирдейл кемесі 1906 жылғы қыркүйекте Клатсоп тілмесінде жерге отырған, шамамен 100 жыл өткен соң. Бірақ жылдар бойында кеменің көп бөлігі зақымданып, жойылды. Қазір құмның үстінде оның тек шағын бөлігі ғана көрінеді. Екеуі де Форт Стивенспен бірге Льюис пен Кларк ұлттық тарихи паркінің құрамына кіреді. Тилламуктан оңтүстікке қарай Тилламук әуе мұражайы орналасқан. Ол бұрынғы Тилламук әскери әуе базасының екі әскери дирижабль ангарының бірінде жайғасқан. Бұл құрылыс бастапқыда «B ангары» деп аталған және 1942 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштері салған екі ангардың бірі болған. «A ангары» 1992 жылы өртенген. Дегенмен, ангардың есіктерін ұстап тұрған бетон тіреулер әлі де тұр. Араго мысының оңтүстігіндегі жағалауда ертедегі фермерлердің қоныстаған жерлері сақталған бірнеше саябақтар мен бұрынғы «Жеті Шайтанның жолы» орналасқан. Фермерлер ақырында жақын ауылдар мен қалаларға жақын тұру үшін өздерінің жерлерін тастап кеткен. Бүгінде бұл шағын шаруашылықтар мен ранчолардан ештеңе қалмады, бірақ олардың орналасқан жерлерін бірнеше мемлекеттік саябақтар көрсетеді. Бірақ, оңтүстікке қарай Бланко мысының жанында Патрик Хьюз үйі орналасқан. Хьюз үйі қазір Кэп Бланко мемлекеттік паркінің бөлігі. Бланко мысының оңтүстігінде, Порт-Орфорд қаласында танымал Battle Rock орналасқан. Ол 1851 жылы капитан Уильям Тихенор басқарған экспедицияның мүшелері мен жергілікті халық арасындағы маңызды шайқастың орны болған, бұл шайқас теміржол құрылысын бастау мақсатымен жүргізілген. Бүгінде келушілер Battle Rock-қа көтеріле алады, бірақ оны жиі жасау құмтастың теңіздік тірегінің тозуына себеп болатындықтан, одан аулақ болуға кеңес беріледі. Порт-Орфордта Порт-Орфорд бастары мемлекеттік паркі де орналасқан, ол алғашқы жағалау күзетінің құтқару қайықтары станциясының орны. Станция қазір тарихи станция мен теңіз тарихының мұражайы болып табылады, соның ішінде 1942 жылғы күзеттік әуе шабуылы туралы мәліметтер де бар. Соңында, Орегон – екінші дүниелік соғыс кезінде (Гавай және Аляска 1959 жылға дейін штат мәртебесіне ие болған жоқ) қарсы шабуылға ұшыраған АҚШ-тың жалғыз штаты. Бірінші шабуыл 1942 жылғы 21 маусым күні түні Стивенс фортында болды, онда жапондық I-25 суасты қайығы жағадан шығып, фортқа 17 оқ атты. Алайда, Стивенс форты шабуылдан зақым көрмеді. Екінші шабуыл екі жарым айдан кейін, 1942 жылғы 9 қыркүйекте Бланко мысының жанында I-25 суасты қайығының жағадан шығуымен болды. Жапондықтар «Glen» гидроұшағын ұшырып, Кэп Бланко маяғын бағыт ретінде пайдаланып, ұшқыш Нобуо Фуджита мен оның серігі Окуда Шожи Эмили тауындағы ормандарға өрт сөндіруші бомбалар тастады, мақсаты – аймақта бірнеше орман өрттерін қозу. Өрттер жапондықтар күткендей үлкен болмаса да, бомбалау орны қазір Уилер Ридж жапондық бомбалау орны ретінде Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген.

Экономика

Жағалау – Орегон штатының ең басты туристік орны. 1980 жылдардың ортасында жағалау экономикасы табиғи ресурстарға тәуелді болды. Орман шаруашылығы мен балық аулауға шектеулер салғаннан кейін экономика одан әрі құлдырады. 2000 жылдардың соңына қарай туризм мен зейнеткерлік экономикалық өсімге мүмкіндік берді. 2006 жылы Орегон жағалауында шамамен 210 000 адам тұрды. Экономика әлі де табиғи ресурстарға тәуелді, бірақ жеке табысқа ең көп үлес зейнеткерлік төлемдері мен "белгісіз" табыстардан түседі. Басты үш сала – орман шаруашылығы, балық аулау және туризм. Жағалаудағы адамдардың орташа табысы штат бойынша орташа табыстан төмен, жан басына шаққандағы орташа табыс 24 112 доллар, ал штат бойынша – 32 812 доллар.