Кіріспе
Алфа-Көкшелік айнымалылар - радиалдық емес импульстерді көрсететін айнымалы жұлдыздар, яғни жұлдыздың кейбір бөліктері бір уақытта басқа бөліктері кеңейе отырып, жиырылады. Олар - В немесе А типті спектральді супергигант жұлдыздар. Жарқыраудың 0,1 шамасындағы өзгеруі жиі импульстермен байланысты, олар жиі бір-біріне ұқсамайды, себебі бірнеше импульстік кезеңдер. Бұл жиілік бірнеше күннен бірнеше аптаға дейін созылады. Бұл жұлдыздардың прототипі, Денеб (α Cygni), +1.21 және +1.29 шамалары арасындағы жарықтықта ауытқушылықтарды көрсетеді. Көптеген ерте супергигант жұлдыздарда амплитуданың шағын жылдам өзгеруі белгілі болды, бірақ олар 1985 жылы өзгермелі жұлдыздардың жалпы каталогының 4-ші басылымы жарық көргенге дейін ресми түрде бір сыныпқа топтастырылмаған. Ол ACYG деген қысқартуды Альфа Сигнидің өзгермелі жұлдыздары үшін қолданды. Көптеген жарық түсіретін көк түрлендіргіштер (LBV) тынығу (жылы) кезеңдерінде Альфа Сигни типіндегі өзгермелілікті көрсетеді, бірақ LBV жіктелуі әдетте осы жағдайларда қолданылады. Көптеген (32) Кристоффель Ваэлкенс және оның әріптестері 1998 жылғы зерттеуде Hipparcos деректерін талдаған кезде тапты.
Alpha Cygni variables are variable stars which exhibit non radial pulsations, meaning that some portions of the stellar surface are contracting at the same time other parts expand. They are supergiant stars of spectral types B or A. Variations in brightness on the order of 0.1 magnitudes are associated with the pulsations, which often seem irregular, due to beating of multiple pulsation periods. The pulsations typically have periods of several days to several weeks. The prototype of these stars, Deneb (α Cygni), exhibits fluctuations in brightness between magnitudes +1.21 and +1.29. Small amplitude rapid variations have been known in many early supergiant stars, but they were not formally grouped into a class until the 4th edition of the General Catalogue of Variable Stars was published in 1985. It used the acronym ACYG for Alpha Cygni variable stars. Many luminous blue variables (LBVs) show Alpha Cygni type variability during their quiescent (hot) phases, but the LBV classification is generally used in these cases. A large number (32) were discovered by Christoffel Waelkens and colleagues analysing Hipparcos data in a 1998 study.
Галактикалық
Атау (атауы) ШоқжұлдызАқпараттық табылған ең үлкен көрінетін шамасы (мВ) Мезгіл (күн) Спектрлік сынып Жарықтық түсініктеме CE Cam (HD 21389) Camelopardalis Percy & Welsh (1983) 4m.259 B9Ia 75,900 η CMa (Aludra) Canis Major Kazarovets et al. (1999) 2м.38 2м.48 4.70433 B5Ia 105,000 о2 CMa Майор Канис Ваэлкенс және басқалар (1998) 5м.34 5м.45 30 B2 Ia+ 200,000 Гипергигант ο2 Центавр 5м.12 5м.22 46.3 A2Ia 136,000 v Кефеус Перси мен Уэлш (1983) 4м.25 4м.35 А2 Iab 254,000 Денеб Сигнус Ли (1910) 1м.21 1м.29 А2 Иа 196,000 Прототип σ Сигнус Сигнус Абт (1957) 55 Сигнус Хилл және т.б. (1976) 4м.81 4м.87 B2.5 Ia ~ 400,000 3 Gemini Waelkens және басқалар. (1998) ρ Leo Leo Olsen (1974) 3м.83 3м.9 3.4271 B1Iab 295,000 0m.17 0m.22 B8Ia 279,000 1m.64 1m.74 B0.5Iabea 275,000 χ2 Orion Orion Waelkens және басқалар (1998) 9 Персей Абт (1957)
Галактикадан тыс
Атау (атауы) GalaxyDiscoveryМаксималды көрінетін шамасы (мВ)Минималды көрінетін шамасы (мВ)Мұқымы (күн) Спектрлік сыныпЖарлық түсініктеме LHA 115 S 18LMC10m.55B0IaeLBV үміткер