Кіріспе
Ағылшын тарихшысы Майкл Маклаган (14 сәуір 1914 - 13 тамыз 2003) - британдық тарихшы, антиквари және херальд. Ол қырық жылдан астам уақыт Оксфордтың Тринити колледжінде қазіргі заман тарихы бойынша оқытушы болды.
Michael Maclagan (14 April 1914 – 13 August 2003) was a British historian, antiquary and herald. He was Fellow and Tutor in Modern History at Trinity College, Oxford, for more than forty years, a long serving officer of arms, and Lord Mayor of Oxford 1970–71.
Мансап
Маклаган Лондонда дүниеге келді және Оксфордтың Винчестер колледжінде және Крайст-Черчте білім алды. Ол 1935 жылы Крайст-Черчтен бірінші сыныптық дипломмен бітірді және Гладстон мемориалдық көрмесіне ие болды. Екі жыл бойы Крайст Чирчте оқытушы болғаннан кейін, ол 1939 жылы Тринити колледжінің мүшесі болып сайланды (екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін осылай сайланған соңғы мүшесі). Винчестерде де, Оксфордта да офицерлік оқу корпусының мүшесі болды; және ол Оксфорд университетінің археологиялық қоғамының президенті болды.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1941 жылдың ақпан айында Маклаган 16/5-ші лансерлер, Корольдік бронетанктік корпуста екінші лейтенант болып тағайындалды. Ол соғыстың көп бөлігін штаб пен барлау жұмыстарында өткізді: бір уақытқа ол Каирде болды, бірақ кейіннен Лондондағы Соғыс кеңсесінің әскери операцияларына жіберілді, онда итальян және серб-хорват тілдерін меңгергені оған жақсы қызмет етті. Ақырында майор дәрежесіне жетті.
Соғыстан кейінгі
1946 жылы Маклаган Троица колледжіне оралды, онда ол 1981 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін қазіргі заман тарихы бойынша науқаншы және оқытушы болып қалды. Көп жылдар бойы ол ерте заманғы ғалым Джон Филлипс Купермен (1920-1978) оқытушылық міндеттерін бөлісті. Ол колледждің түрлі қызметтерін атқарды (оның ішінде деканы, кітапханашы, аға оқытушы, вице-президент және аға ортақ бөлменің басқарушысы); 1954 жылы университет үшін аға прокторы болды; сонымен қатар ол Оксфорд одағының аға кітапханашысы (1960-1970) және сенімді өкілі (1970-1999) болды. Университеттен тыс уақытта ол Оксфорд қалалық кеңесінде университетпен тағайындалған кенші болып қызмет етті. 1964-1965 жылдары шериф, 1970-1971 жылдары қала әкімі қызметтерін атқарды. Ол Оксфорд епархиялық кеңес комитетінің төрағасы, 1961-1985 жылдары; және Scriveners компаниясының шебері, 1988-1989 жылдары. Ол ғұмыр бойы геральдика мен генеалогияға қызығушылық танытты және жеке қару офицері ретінде де, Лондондағы қару колледжінде де қызмет етті. Ол өзінің геральдикалық мансабын 1948 жылы Slains Pursuivant of Arms болып тағайындалып, 1970 жылға дейін осы лауазымда болды. Бұл тағайындауды екінші дүниежүзілік соғыстан кейін жеке қару-жарақ офицерлерінің қайта өркендеуінен кейін Хейдің аты мен қару-жарағының басшысы жасады. 1953 жылы Маклаган құрметті Сент-Джон орденінің офицері болды, ал 1969 жылы Уэльс принсі атанған кезде Алтын штаб офицері және Жасыл штаб офицері болды. 1970 жылы ол Арм колледжінде Порткуллис Армс Пурсуанты болып тағайындалды. 1980 жылы 14 шілдеде Richmond Herald редакциясына дейін осы лауазымға 10 жыл қызмет етті. Маклаган бұл соңғы лауазымда 1989 жылы 75 жасында зейнеткерлікке шыққанға дейін қызмет етті.
Шәкіртақы
Маклаганның The Times газетіндегі некрологы тарихшы емес, антиквари ретінде сипатталған. Патрик Дикинсон "Индипендент" газетінде оны "эски мектептің ғалымы, эрудитті, антиквариат және стильді" деп атады. Оның барлық кезеңдерді қамтитын тарихи қызығушылықтары бар (әсіресе, бірақ тек шежіре, геральдика және библиография салаларында); ол үлкен әңгімеден гөрі, есінде керемет естелік бар құпия егжей-тегжейлі қамтылған; және ол өзінің мансабын алға жылжыта алатын тақырыптар мен жобаларға қарағанда, өзіне ұнайтын тақырыптар мен жобаларды қолға алуға бейім болды. Мұның бәрі оның жариялағандарынан аз екенін білдірді. Ол грек, латын, француз, неміс, итальян және серб-хорват тілдерін еркін білетін, араб тілін біраз білетін білікті тілші болды. Оның алғашқы кітабы 1949 жылы Батыр Беданың "Англия халқының шіркеу тарихы" атты еңбегінің бір бөлігін аударып шығарды. Оның негізгі қызығушылықтарының көбі санжыралық болды. Ол ортағасырлық англо-нормандық де Клэр отбасының тарихында көптен бері тәжірибе жинаған, бірақ оның аз бөлігі басылып шықты. Оның қазіргі заманғы тарихқа жасаған басты ісі - 1857 жылғы Үндістан көтерілісі кезінде Үндістанның генерал-губернаторы және Үндістанның бірінші вице-королі болған туысы (анасы арқылы) алғашқы граф Каннингтің жақсы қабылданған өмірбаяны. Ол патшалық және асыл тұқым тегі мен патшалық отбасыларды зерттеушілерге ең алдымен 1981 жылы басылып шыққан, кейіннен бірнеше рет қайта басылып шыққан және қайта қаралған ең көп сатылған "Тұқым тегі" (Lines of Succession) кітабының авторлары ретінде танымал. Ол сондай-ақ Византия тарихымен де қызығушылық танытты, ал 1968 жылы Константинополь тарихы туралы кітап шығарды. Көп жылдар бойы ол жазғы демалысының бір бөлігін Жерорта теңізінің шығысында " Swan Hellenic " круиздерінде танымал лектор ретінде өткізді. Ол кітапты қатты жақсы көретін, сирек кездесетін кітаптардың үлкен жинағын жинаған. 1960 жылы ол епископ Ричард де Бьюридің "Филобиблон" атты кітапханашылдықты зерттеудің алғашқы еңбектерінің бірі болып табылатын басылымын жариялады. Ол мұқият индекстеуші болды: оның Каннингтің өмірбаянын 1962 жылы индекстеушілер қоғамының Уитли медалін алды; ал 1988 жылы ол Фрэнсис Джонстың Колледждегі Уэльс қолжазбаларының каталогы үшін индексті құрастырды.
Отбасы
Майкл Маклаган көп жылдар бойы Виктория және Альберт мұражайының директоры болған сэр Эрик Маклаганның (1879-1951) ұлы болды. Оның анасы Хелен Элизабет Ласселлз (1879 жылы 10 қазан - 1942 жылы 19 қазан) 1913 жылы 8 шілдеде Эрик Маклаганға үйленген. Ол 4-ші Харвуд графының немересі болды. Ол сэр Алан "Томми" Ласселлздің әпкесі, король Георг VI-нің жеке хатшысы және 7-ші Харвуд графының екінші туысы болды. Маклаганның аталық бабасы Уильям Далримпл Маклаган (1826-1910), 1891 жылдан 1908 жылға дейін Йорк архиепискобы және 1902 жылы королева Александраны таққа отырғызған дін қызметкері болды. Оның әжесі, архиепископтың екінші әйелі, 6 -шы виконт Баррингтонның қызы, Құрметті Аугуста Энн Баррингтон (18361915) болды. (Аугуста Маклаган 1878 жылы Личфилд епискобы Маклаганға үйленгенде оған ақша төленген: оның ақшасының жартысы 1913 жылы үйленгенде ұлы Эрикке төленді, бұл оған және оның әйеліне қаржылай тәуелсіздік берді.) Осылайша, Maclagan анасы мен әжесінің әжесі арқылы бірнеше британдық аристократиялық отбасылармен байланыста болды. Құрметті Аугуста Маклаган 9-шы Стратмор және Кингхорн графының шөбересі болды; осылайша оның немересі Майкл Маклаган королеваның алыс туысы болды.
Жеке өмір
Маклаган екі рет үйленген. 1939 жылы оның бірінші үйлену тойы, оның туысы Бренда Александрмен 1946 жылы ажырасып кетті. Оның 1949 жылы екінші рет тұрмысқа шыққан Жан Элизабет Бруксбанк Гарнетпен неке 54 жылдай жалғасты. Ол 2003 жылы 3 тамызда қайтыс болды. Ол он күннен кейін, оның жерлеу рәсімі күні қайтыс болды. Маклаганның бірінші некеден бір ұлы, екінші некеден бір ұлы (ол 1984 жылы 26 жасында қайтыс болды) және екі қызы болды.
Сурет
1981 жылы Тринитиден зейнетке шыққаннан кейін, Пол Брасонның портреті Тринити қоғамы тапсырысымен колледжге ұсынылды: ол қазір колледждің асханасына баратын экрандарда ілінеді.
Жарияланымдар
"Дормердің отбасы Оксфордшир мен Бэкингемширде", Oxoniensia, vol. 1112 (194647), 90101 бет. Құрметті Беда, Ағылшын ұлтының шіркеу тарихы: I және II кітаптар, Майкл Маклаганның жазбалары мен кіріспесімен ағылшын тіліне аударылған. Оксфорд: Блэкуэлл, 1949 жыл. Дж. П. Уэллспен бірге. Оксфорд қалалық кітапханасы, 18541954. Оксфорд, 1954 жыл. Тринити колледжі, 15551955. Оксфорд: Оксфорд университетінің баспасы, 1955. "Генеалогия және геральдика XVI және XVII ғасырларда", Леви Фокс (ред. ), XVI және XVII ғасырлардағы ағылшын тарихи шәкіртақысы, Дугдейл қоғамы (Лондон: Оксфорд университетінің баспасы, 1956), 31-48 б. "Индияның генерал-губернаторлары: 3, "Клементи" Каннинг", "Тарих бүгін", том. 9 (1959), 233-42 б. қараңыз. Рикард д'Ангервилл, Дурхам епискобы, Филобиблон, мәтін және Е. С. Томастың аудармасы, Майкл Маклаганның алғы сөзімен редакцияланды. Оксфорд: Блэкуэлл, 1960 жылы жеке басылым; 1970 жылы жарық көрді. "Клементи" Кэннинг: Чарльз Джон, 1-ші граф Кэннинг, Үндістанның генерал-губернаторы және вице-королі, 1856-1862. Лондон: Макмиллан, 1962 жыл. "Ақ көтеріліс" Х. Р. Тревор Роперде (ред. ), Британ тарихындағы эсселер сэр Кит Фейлингке ұсынылған (Нью-Йорк және Лондон, 1964), 271-301 б. Константинополь қаласы. Лондон: "Темза және Хадсон" 1968 жыл. Жири Лудамен бірге. Мұрагерлік желілер: Еуропаның патшалық отбасыларының геральдикасы. Лондон: Orbis & New York: Clarkson Potter, 1981; қайта қаралған және жаңартылған басылым, 1991; кіші форматтағы басылым, 2002. (Америкалық 1981 жылғы басылым Еуропаның корольдік отбасыларының херальдикасы деп жарияланды, бірақ кейінгі басылымдар Еуропалық атауды алды.) "Генеалогия және ортағасырлық тарихшы", ағылшын тілінде: 1978 және 1984 жылдардағы съездерде берілген таңдалған мақалалар (Лондон, 1986), 7-14 б. "Англиялық Бомонттардың ата-бабалары" (L. L. Brook, ed. ), "Шежіре және отбасы тарихы" атты еңбегі, Чарльз Эванстың сексенінші туған күніне арналған (Солт-Лейк-Сити, 1989), pp. 190-96 жыл.