Кіріспе

Кванттық философия - 2002 жылы физик Роланд Омнес жазған кітап. Ол кванттық механиканың қазіргі заманғы жетістіктері біздің әлемге деген жалпы түсінігіміздің қалпына келуіне қалай мүмкіндік беретінін маманданбаған оқырманға көрсетуді мақсат етеді.

Кітап мазмұны

I бөлім - классикалық кезеңнен ертегі заманауи кезеңге дейінгі математика, эпистемология және ғылымды шолу. II бөлімде математикадағы және физиканың негізгі ғылымдарында формализмнің сөзсіз өсуіне шолу жасалды, ол, Омнес пікірінше, таңдау емес, бірақ зерттеушілерге тақырыптың сипаты бойынша мәжбүр болды. III бөлім - кітаптың орталық бөлімі, онда төмендегідей салауатты сезімді қалпына келтіру ұсынылады. IV бөлім - болашақтағы ықтимал қадамдар туралы қысқаша бөлім.

Omnès-тің негізгі аргументінің қысқаша мазмұны

Omnès жобасы бастапқыда естілгендей емес. Ол кванттық механиканың өзін салауатты сезімнің аясында түсінуге болатынын көрсетуге тырыспайды, керісінше. Оның пікірінше, қазіргі заманғы ғылым физикалық әлемнің нақты бейнесі болуға ұмтылып, үнемі формалды және жалпы санадан алыстаған болып келеді. Бірақ ол шындықты сипаттауға қажетті формальды математиканың "маңызды шыңдарын" өлшеуге жеткілікті жақындадық деп айтады, бір нәрсе ақырында анық болды: қазір формальды түрде және кванттық механиканың негізгі қағидаларынан басталып, классикалық логика, классикалық ықтималдық және классикалық динамика заңдары макроскопиялық деңгейдегі объектілерге қатысты екенін көрсету мүмкін. Омнес нақты айтқандай, бұл классикалық эпистемологиялық жобаның қарама-қарсысы. Әдетте, осы уақытқа дейін шындыққа қол жеткізу үшін алдымен классикалық салауатты сезімнің заңдарын қабылдау қажет болды. Ақырында, біз әлемге формалды немесе классикалық деңгейде кіре аламыз, және біз олардың әрқайсысы екіншісін қамтитынын көреміз: эксперимент кванттық формализмге әкелді; кванттық формализм енді, ақырында, эксперименттер жүргізілген классикалық ойлаудың шеңберін қалпына келтіруге мүмкіндік береді. Омнес 1920 жылдары кванттық механика дамыған кезде сипатталғаннан басқа жаңа принциптер қажет емес екенін атап өтті. Сонымен қатар, кейбір қосымша принциптер сол кезде қажет болып көрінген (мысалы, толқын функциясының құлдырауы немесе оның сәл формалды бауыры, толқын функциясының азайтылуы) енді қажет емес. Классикалық мінез-құлықты қазір бір, бірлік (уақытпен кері айналатын) толқын функциясы арқылы толық сипатталған жүйеде қалпына келтіруге болады. Осы жетістіктерге жол берген математикалық даму екі салада орын алды: кванттық декогеренстік және кванттық механикаға сәйкес келетін тарихи тәсіл. Тұрақты тарихтар әдісі математикалық тұрғыдан нақтылайды, қандай классикалық сұрақтар жиынтығы бір кванттық жүйеге сәйкес қойылуы мүмкін және керісінше, қандай сұрақтар жиынтығы негізінен сәйкес келмейді және сондықтан бірге сұралғанда мағынасыз. Біз, сондықтан, Айнштейн, Подольский және Розеннің бір кванттық жүйе туралы бірге сұрауға болатын сұрақтарды бірге сұрауға болмайды деп болжаған себебін ресми түрде көрсете аламыз. Екінші жағынан, классикалық логикалық ойлаудың кванттық эксперименттерге де жиі қолданылатынын көрсете аламыз, бірақ қазір классикалық логиканың шектері туралы математикалық дәлдігімізді көрсете аламыз. Екінші жағынан, кванттық декогеренция (бірқалыпты тарихтар әдісімен бірге) классикалық мінез-құлықты макроскопиялық деңгейде қалпына келтіреді. Бұл әдістің формальды математикасы бізге, ақыр соңында, макроскопиялық Шредингердің мысығының шағын уақыттан (Планк тұрақтысының квадратына қатысты фактормен макроскопиялық энергияны ығыстыру уақытына байланысты) ұзақ уақыт бойы өмір сүруі мүмкін емес (немесе керісінше, өте мүмкін емес) екенін көрсетуге мүмкіндік береді. оның және күйлерінің кванттық суперпозициясында. Тіпті ғаламның қалған бөлігінен оқшауланған мысық үшін, тіпті бақылаушы болмаған кезде де, бүкіл мысықтың кванттық күйінде көптеген белгісіздер бар, тиісті математика тек мысықтың әдеттегі классикалық күйлері ғана мүмкін екенін анықтайды, бірақ ең қысқа уақыт шкаласынан басқа. Бұл ойлау өлшеу теориясының ішінде формальды түрде дамыған және оны бақылайтын бақылаушы бар немесе жоқ ма, кез келген макроскопиялық, супер суытылмайтын өлшеу құрылғысына қолданылады.

Қатысушылары

Омнес өзінің кітабында сипатталған зерттеулерге басқалардың, соның ішінде Роберт Гриффитс, Мюррей Гелл Манн және Джеймс Хартлдың материалдық үлес қосқанын анықтайды.