Кіріспе

Канадалық астроном Эндрю МакКеллар, MBE, FRSC (2 ақпан 1910 жыл - 6 мамыр 1960 жыл) - ғаламдық ғарыш кеңістігінде молекулалық заттың бар екенін алғаш рет анықтаған және Үлкен жарылыстан қалған ғарыштық сәулеленудің алғашқы дәлелін тапқан канадалық астроном. Ол Ванкуверде, Британдық Колумбияда, Канадада, шотландтық ата-ананың отбасында дүниеге келді. Ол Британдық Колумбия университетінде математика мен физиканы оқып, 1930 жылы бітірді. Ол Калифорния университетінде аспирантураны бастады, 1932 жылы магистр дәрежесін және филология ғылымдарының кандидаты дәрежесін алды. D. келесі жылы. АҚШ Ұлттық зерттеулер кеңесіне өтініш бергеннен кейін, оған MIT-те екі жылға докторантурадан кейінгі оқу бағдарламасы берілді. 1935 жылы ол Доминион астрофизикалық обсерваториясына қосылды, онда астрофизика бойынша зерттеулер жүргізді. Ол 1938 жылы Мэри Краухқа тұрмысқа шықты (3 маусым 1911 ж. , 30 қараша 2000 ж. , қайтыс болды) және жұп екі балаға ие болды, Эндрю Роберт Уильям (Боб) (b. 28 наурыз 1945), және Мэри Барбара (1 қараша 1946 ж.) (Меккеллар) Булман Флеминг. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Канада Корольдік әскери-теңіз флотында Операциялық зерттеулер дирекциясында қызмет етті. 1940 жылы Маккеллар жұлдыздар аралық ортадағы молекулалық затты алғаш рет анықтап, органикалық циано радикалдың (CN) және метилидин радикалдың (CH) спектрін анықтады. Келесі жылы оның циано радикал спектрін талдауы қоршаған кеңістіктің шамамен 271 °C температурамен өте суық екенін көрсетті. Ол кезде бұл әдістің мәні түсініксіз болды. Канадалық атақты химик, Нобель сыйлығының лауреаты Герхард Герцберг температураны өлшеудің "әрине, өте шектеулі мәні бар" деп айтқан. 25 жылдан кейін Арно Пензиас пен Роберт Вудроу Уилсон аспанның барлық аймақтарынан келетін микротолқындық сәулеленуді анықтады, бұл Маккелар тауып алған 271 °C температураға сәйкес келеді, осылайша оның барлық жерде болуы және Үлкен жарылыстан қалған сәулеленумен байланысы ашылды. 1960 жылы ұзаққа созылған аурудан кейін МакКеллар ерте қайтыс болғандықтан, ол 1978 жылы Пензиас пен Уилсонға берілген Нобель сыйлығына үміткер бола алмады. Соғыстан кейін 1952 жылдан 1953 жылға дейін Торонто университетінің физика кафедрасында қонақ профессор болды. 1956-1958 жылдары Тынық мұхит аймағындағы Астрономиялық қоғамның президенті болды, содан кейін 1959 жылы ол Канада Корольдік Астрономиялық қоғамының президенті болды. Ол ДАО-да соғыста әскери қызмет кезінде пайда болған лимфомаға байланысты асқынулардан қайтыс болғанға дейін төрт күнге дейін жұмыс істеді. Ол молекулалық спектроскопия саласындағы еңбегімен танымал болды. Оның қосқан үлестерінің бірі - CN қос сызықтарының қоздыруына негізделген 2.4 ° K жұлдыздар аралық газдың температурасын (осылайша терең кеңістікте) бірінші бағалау және көміртек жұлдыздарының энергия көзі ретінде көміртек азот ядролық циклінің дәлелін табу. (Температураның бағалануы кейіннен 2,725 К температурасы бар ғаламдық микротолқындық фондық сәулеленуді ашумен расталды.)

Марапаттар мен құрметтер

Соғыс қызметі үшін "М. Б. Э". Канада Корольдік қоғамының мүшесі. DAO 1,2 м телескопы МакКеллар телескопы деп аталды. Айдағы МакКеллар кратеріне оның есімі берілген. 7150 McKellar (1929 TD1), негізгі белдеудегі кіші планета, оның есімімен аталған.

Кітап тізімінің ішінара сипаттамасы

Маккеллар, А., 1940, "Бірнеше бұрын анықталмаған жұлдыздар арасындағы сызықтардың молекулалық шығу тегіне дәлел", Астрономиялық қоғамның Тынық мұхитіндегі басылымдары, том. 52-ші, Жоқ. 307, 187-б. қараңыз. McKellar, A., 1947, "R типті жұлдыздардың спектріндегі негізгі және изотоптық көміртек жолақтарының интенсивтілігін өлшеу", Астрономиялық Тынық мұхит қоғамының басылымдары, том. 59-шы, Жоқ. 349, 186-б. қараңыз. McKellar, A., 1950, "Жұлдыздық атмосферадағы С12 мен С13 аралығындағы арақатынас", Астрономиялық Тынық мұхит қоғамының басылымдары, том. 62-ші, Жоқ. 365, 110-б. қараңыз.