Энни Джамп Кэннон: Американдық астроном және жұлдыздарды жіктеуші ғалым
Annie Jump Cannon
Энни Джамп Кэннон (1863-1941) – американдық астроном, жұлдыздарды жіктеудегі маңызды үлесімен танымал. Гарвард жіктеу жүйесін жасады, температура бойынша жұлдыздарды саралады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық астроном (1863–1941)
American astronomer (1863–1941)
Энни Джамп Каннон (11 желтоқсан 1863 – 13 сәуір 1941) – американдық астроном, оның каталогтау жұмысы қазіргі жұлдыздық жіктемелердің дамуына зор үлес қосты. Эдвард К. Пикерингпен бірге ол Гарвард жіктеме схемасын жасады, бұл жұлдыздарды олардың температуралары мен спектрлік түрлеріне сүйене отырып ұйымдастыру және жіктеуге жасалған алғашқы маңызды әрекет болды. 1893 жылдан кейін қызыл жегінің салдарынан ол өмірінің көп бөлігінде естімейтін болды. Ол суфражист және Ұлттық әйелдер партиясының мүшесі болды. Каннонның анасы оған үй шаруашылығын үйреткен, ал Каннон кейіннен зерттеулерін ұйымдастыру үшін осы білімін пайдаланды. Каннон анасының кеңесін тыңдап, астрономияға деген құмарлығын дамытты. Ол естімейтін болған уақыты туралы мәліметтер әртүрлі, бірақ көбінесе бұл қызыл жегімен байланыстырылады. Каннонның мінезі "қуатты" деп сипатталған. Ол үйленбеді және балалары болмады.
Annie Jump Cannon ('/k//æ//n//ə//n/; December 11, 1863 – April 13, 1941) was an American astronomer whose cataloging work was instrumental in the development of contemporary stellar classification. With Edward C. Pickering, she is credited with the creation of the Harvard Classification Scheme, which was the first serious attempt to organize and classify stars based on their temperatures and spectral types. She was nearly deaf throughout her career after 1893, as a result of scarlet fever. She was a suffragist and a member of the National Women's Party. Cannon's mother also taught her daughter household economics, which Cannon would later use to organize her research. Cannon took her mother's advice and pursued her love of astronomy. She lost most of her hearing sometime during her early adult years. Sources vary on the time frame and actual cause, although it is often attributed to scarlet fever. Cannon's personality has been described as "ebullient". She chose not to marry or have children.
Білім беру, 18801896
Уилмингтон конференциялық академиясында (кейін Уэсли колледжі деп аталды) Кэннон математикадан әсіресе көзге түсетін, үміткер студент болды. 1880 жылы Кэннон АҚШ-тағы әйелдер үшін ең беделді академиялық оқу орындарының бірі – Массачусетс штатындағы Уэлсли колледжіне жіберілді, онда физика мен астрономияны оқыды. Кэннон сол кездегі АҚШ-тағы санаулы әйел физиктерінің бірі Сара Фрэнсис Уайтингтен дәріс алды және Уэлсли колледжінде үздік түлек атанды. 1884 жылы физика мамандығы бойынша бітіріп, он жылға Делавэрге қайтып келді. Осы жылдары Кэннон фотосурет өнерінде шеберлігін жетілдірді. 1892 жылы ол Еуропаны аралап, Блэр камерасымен суреттер түсірді. Отанына оралған соң, Испаниядан түсірген суреттері мен жазбалары "Колумбтың ізімен" атты кітапшада жарияланды. Блэр компаниясы басып шығарған бұл кітапша 1893 жылы Чикагода өткен Колумбияның дүниежүзілік көрмесінде сувенир ретінде таратылды. Радклиф Гарвард колледжіне жақын орналасқан, онда Гарвард профессорлары жас Радклиф студенттеріне дәрістерін қайта оқыды. Осы байланыс Кэннонға Гарвард колледжінің обсерваториясына жол ашты. 1896 жылы Эдвард Пикеринг оны обсерваториядағы көмекшісі ретінде жұмысқа алды. 1907 жылы Кэннон оқуын аяқтап, Уэлсли колледжінен магистр дәрежесін алды. Гарвард обсерваториясының директоры Эдвард Пикеринг Генри Дрейпер каталогын толықтыру үшін әйелдер тобын жұмысқа алды, мақсаты – аспандағы барлық жұлдызды шамамен 9-шы жұлдыздық шамаға дейін картаға түсіріп, анықтау. Өз жазбаларында ол жарықтықты "Int" деп белгіледі, бұл "интенсивтілік" сөзінің қысқартылған түрі. 1927 жылы Пикеринг оның жұлдыздарды өте жылдам жіктей алатынын айтты: "Мисс Кэннон – бұл жұмысты осылай тез жасай алатын әлемдегі жалғыз адам, ер немесе әйел". Бай дәрігер және астроном-әуесқой Генри Дрейпердің жесірі Мэри Анна Дрейпер осы жұмысты қолдау үшін қаржы құрды. Кэннон олардың спектрлік сипаттамаларын қарап, минутына үш жұлдызды жіктей алатын, ал үлкейту әйнегін қолданса, көзбен көруге мүмкін емес, 16 есе әлсіз жұлдыздарды да 9-шы шамаға дейін жіктей алатын. Сол кезде осы саладағы әйелдер көбінесе көмекші қызметкер деңгейінен аспайтын, көпшілігі күніне жеті сағат, аптасына алты күн жұмыс істегені үшін сағатына 25 цент төленетін. Кэннон өзінің "ұқыптылығымен" және еңбекқорлығымен осы салада үстемдік құрды, тіпті обсерваториядағы ер адамдардың танымалдығын арттыруға көмектесті. Кэннон халықаралық қауымдастықтағы серіктестіктер мен жабдықтар алмасуына көмектесті және одан тысқары елші рөлін атқарды. 1911 жылы Гарвардта астрономиялық фотосуреттердің кураторы болып тағайындалды. 1921 жылы ол Еуропа университетінен құрметті докторлық дәреже алған алғашқы әйелдердің бірі болды, оған Гронинген университеті математика және астрономиядан құрметті докторлық дәрежесін берді. 1922 жылдың 9 мамырында Халықаралық астрономиялық одақ Кэннонның жұлдыздық жіктеу жүйесін ресми қабылдау туралы қаулы қабылдады; қазіргі таңдағы жіктеу үшін ол аз өзгерістермен қолданылуда. 1933 жылы Чикагодағы Дүниежүзілік көрмеде (Прогресс ғасыры) кәсіби әйелдерді өкілдік етті. 1935 жылы ол "астрономия ғылымына ең үлкен үлес қосқан кез келген елдің әйелі" үшін Энни Дж. Кэннон сыйлығын құрды. 1938 жылы Гарвард университетінде Уильям С. Бонд астрономы болды.
At Wilmington Conference Academy (later known as Wesley College), Cannon was a promising student, particularly in mathematics. In 1880, Cannon was sent to Wellesley College in Massachusetts, one of the top academic schools for women in the US, where she studied physics and astronomy. Cannon studied under Sarah Frances Whiting, one of the few women physicists in the United States at the time, and went on to become the valedictorian at Wellesley College. She graduated with a degree in physics in 1884 and returned home to Delaware for a decade. During these years, Cannon developed her skills in the new art of photography. In 1892, she traveled through Europe taking photographs with her Blair box camera. After she returned home her prose and photos from Spain were published in a pamphlet called "In the Footsteps of Columbus", published by the Blair Company and distributed as a souvenir at the Chicago World's Columbian Exposition of 1893. Soon afterward, Cannon was stricken with scarlet fever that rendered her nearly deaf. Radcliffe was set up near Harvard College for Harvard professors to repeat their lectures to the young Radcliffe women. This relationship gave Cannon access to the Harvard College Observatory. In 1896, Edward C. Pickering hired her as his assistant at the Observatory. In 1907, Cannon finished her studies and received her master's degree from Wellesley College. a group of women hired by Harvard Observatory director Edward C. Pickering to complete the Henry Draper Catalogue, with the goal of mapping and defining every star in the sky to a photographic magnitude of about 9. In her notes, she referred to brightness as "Int" which was short for "intensity". In 1927, Pickering said that she was able to classify stars very quickly, "Miss Cannon is the only person in the world—man or woman—who can do this work so quickly." Mary Anna Draper, the widow of wealthy physician and amateur astronomer Henry Draper, had set up a fund to support the work. Cannon could classify three stars a minute just by looking at their spectral patterns and, if using a magnifying glass, could classify stars down to the ninth magnitude, around 16 times fainter than the human eye can see. Women did not commonly rise beyond the level of assistant in this line of work at the time and many were paid only 25 cents an hour to work seven hours a day, six days a week. Cannon dominated this field because of her "tidiness" and patience for the tedious work and even helped the men in the observatory gain popularity. Cannon helped broker partnerships and exchanges of equipment between men in the international community and assumed an ambassador like role outside of it. In 1911 she was made the Curator of Astronomical Photographs at Harvard. In 1921, she became one of the first women to receive an honorary doctorate from a European university when she was awarded an honorary doctor's degree in math and astronomy from Groningen University. On May 9, 1922, the International Astronomical Union passed the resolution to formally adopt Cannon's stellar classification system; with only minor changes, it is still being used for classification today. In 1933, she represented professional women at the World's Fair in Chicago (Century of Progress). In 1935, she created the Annie J. Cannon Prize for "the woman of any country, whose contributions to the science of astronomy are the most distinguished." In 1938, she became the William C. Bond Astronomer at Harvard University.
Кейінгі өмір және өлім, 1940-1941
Ани Жумп Кэннонның астрономиядағы мансабы 40 жылдан астам уақытқа созылды, 1940 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін. Мансабы барысында Кэннон әйелдерге ғылыми қауымдастықта қабылдау мен құрмет алуға көмектесті. Оның сабырлы және еңбекқор мінезі мен сыртқы келбеті өмір бойы құрметке ие болуына септігін тигізді және болашақ әйел астрономдарға жол ашты. Кэннон 1941 жылдың 13 сәуірінде Массачусетс штатының Кембридж қаласында 77 жасында дүние салды. Американдық астрономиялық қоғам жыл сайын астрономия саласындағы еңбегімен көзге түскен әйел астрономдарға Ани Жумп Кэннон атындағы сыйлықты табыс етеді.
Annie Jump Cannon's career in astronomy lasted for more than 40 years, until her retirement in 1940. During her career, Cannon helped women gain acceptance and respect within the scientific community. Her calm and hardworking attitude and demeanor helped her gain respect throughout her lifetime and paved the path for future women astronomers. Cannon died on April 13, 1941, in Cambridge, Massachusetts, at the age of 77. The American Astronomical Society presents the Annie Jump Cannon Award annually to female astronomers for distinguished work in astronomy.
Жұмыс
Канон өмір бойы басқа ешкімге қарағанда көбірек жұлдызды – шамамен 350 000 жұлдызды қолмен жіктеді. Ол 300 өзгермелі жұлдыз, бес жаңа жұлдыз және бір спектроскопиялық екіжұлдызды ашты, сондай-ақ 200 000-ға жуық сілтемелерден тұратын библиография құрды.
Cannon manually classified more stars in a lifetime than anyone else, with a total of around 350,000 stars. She discovered 300 variable stars, five novas, and one spectroscopic binary, creating a bibliography that included about 200,000 references.