Кіріспе

Француз иезуит теологы және кардинал (1905-1974) Жан Геноле Мари Даниэлу (Danjelu; 14 мамыр 1905 - 20 мамыр 1974) - француз иезуиті және кардинал, халықаралық деңгейде танымал патролог, теолог және тарихшы және Француз академиясының мүшесі.

Ерте өмір және оқу

Жан Геноле Мари Даниэлу 1905 жылы 14 мамырда Нойли-сюр-Сен қаласында дүниеге келген. Ол Чарльз Даниэлу мен Мадлен Кламорганның ұлы. Оның әкесі бірнеше рет министр ретінде француз үкіметінде қызмет еткен антиклерикалық саясаткер, ал анасы католик педагог және әйелдер білім беру институттарының негізін қалаушы болған. Оның ағасы Ален (1907-1994) белгілі индолог және тарихшы. Даниэлу Сорбоннада оқып, 1927 жылы грамматикадан агрегациядан өтті. 1929 жылы Иса қоғамына кірді және регенттік кезінде 1934 жылдан 1936 жылға дейін Пуатьедегі ұлдар мектебінде сабақ берді. Содан кейін ол Лиондағы Фурвьерде Анри де Лубактың қолында теологияны оқыды, ол оны шіркеу аталарының арнайы зерттеуіне енгізді. 1938 жылы 19 тамызда діни қызметкер болып тағайындалды.

Діни қызметкерлер, епископтар және кардинальдар

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Даниэлу 1939-1940 жылдары Әуе күшінде қызмет етті. Франция нацистік Германияның қолына түскеннен кейін ол азаматтық өмірге оралды және докторлық оқуды бастады, 1942 жылы Григорий Ниссаның рухани ілімі туралы диссертациясын аяқтады. Содан кейін ол Севрдегі École Normale Supérieure әйелдер секциясының капелланы болып тағайындалды. Ол уақытының көп бөлігін патристикалық зерттеулерге арнады және Анри де Лубакпен бірге "Sources Chrétiennes" кітаптар сериясының негізін қалаушылардың бірі болды. 1944 жылы ол Париждегі Католик институтының ерте христиан тарихының профессоры, кейіннен декан болып тағайындалды. 1950 жылдары бастап ол бірнеше тарихи зерттеулер шығарды, оның ішінде "Киелі кітап және литургия", "Тарихтың Иесі" және "Көлбеуден шындыққа дейін" Киелі Келісім теологиясының дамуына негіз болды. Киелі жазбалардан жұмыс істеген шіркеу аталарына негізделген Даниэлу жалпы алғанда неотомистік терминология мен тәсілдерден аулақ болып, қарым-қатынастық сөздікті көбірек қолданды, Иса Мәсіхтегі Құдайдың сыйына жауап ретінде өзімізді сыйлауға баса назар аударды, үшеулік өмірдің тарихта біртіндеп ашылуымен. Рим папасы Иоанн XXIII Даниэлуны Екінші Ватикан кеңесінің сарапшысы етіп тағайындады. 1969 жылы Папа Пауль VI оны кардинал етіп тағайындады. Нәтижесінде, ол Таормина епископтық титулярлық орынға тағайындалды және Римдегі иезуиттер басқаратын приход Сан-Сабаның кардинал-диакон атағын алды. Оның теология профессоры Анри де Лубак сияқты, Даниэлу кардинал болудан екі рет бас тартты, бірақ ақырында Пауыл VI-нің талабы бойынша қабылдады.