Кіріспе
Гримсби және Иммингем электр темір жолы (G&IER) - негізінен жолаушылар тасымалы үшін, Ұлы Гримсбиді Линкольнширдегі Иммингем портымен байланыстыратын электр жеңіл темір жолы. Желі Great Central Railway (GCR) арқылы салынды, 1923 жылы Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолы (LNER) қосқанда, ол Британ темір жолының Шығыс аймағының бөлігі болды. Ол негізінен арнайы жолдарда жүгірді.
The Grimsby & Immingham Electric Railway (G&IER) was an electric light railway, primarily for passenger traffic, linking Great Grimsby with the Port of Immingham in Lincolnshire, England. The line was built by the Great Central Railway (GCR), was absorbed by the London & North Eastern Railway (LNER) in 1923, and became part of the Eastern Region of British Railways. It ran mainly on reserved track.
Тарих
Желі желісі Ұлы Орталық темір жолының (GCR) Иммингем шағын елді мекеніне жақын Хэмбердің оңтүстік жағалауындағы батпақ жерлерде жаңа үлкен док кешенін салу туралы шешімінен пайда болды. GCR қажетті жерді сатып алу туралы келісімге келді және парламентте екі заң жобасын ұсынды, оның екіншісі 1904 жылғы Хамбер коммерциялық темір жолы және док туралы заң болып бекітілді. Кемежай құрылысына және пайдалануына байланысты бірқатар темір жолдарға рұқсат берілді, олар оңтүстіктегі Ульсебиден келетін жаңа негізгі темір жолды (Хамбер коммерциялық темір жолы); батыста Гокшилден шыққан тармақ, Нью-Холланд пен Хамбер паромдарына (Бартон және Иммингем жеңіл темір жолы) және Гримсбиге тікелей байланыс (Гримсби аудандық жеңіл темір жолы, GDLR, оған жеңіл темір жол өкілеттіктері 1906 жылы 15 қаңтарда берілді). Кемежайдың жұмысы көп жұмыс күшін қажет етеді, сондықтан GCR көршілес қалалардан, негізінен шығысқа қарай жеті шақырым жердегі Грейт Гримсбидің балық аулау портынан кемежай жұмысшыларын әкелу үшін жолаушылар қызметін жүргізу керек екенін мойындады. Компания сонымен қатар Иммингемде жұмысшыларды тасымалдауды қажет ететін үлкен локомотив қоймасын салды. Осы заңдар мен ескертулер G&IER-дің бастауы болды. Кемежайларды салуды жеңілдету үшін GDLR бастапқыда Гримсби бағытынан мердігерлер темір жолы ретінде салынған және GCR 1910 жылдың 3 қаңтарынан бастап осы жерде жұмысшылардың қызмет көрсетуін жүргізді. GCR-де осы жеңіл темір жолға қосымша электр трамвайды ұсынудың екі себебі бар. (Құқықтық тұрғыдан алғанда, G&IER GDLR құрамына кіреді, бірақ олардың арасында ешқандай физикалық байланыс жоқ). Олар кемежайда ірі электр стансасын құрды, ол кран мен шлюздің жұмыс істеуі үшін көп электр энергиясын қолданды. Бұл трамвайды экономикалық жағынан қамтамасыз ете алатын және 1957 жылға дейін солай істеген. Екіншіден, олар Гримсбидің өзінде көшеде жұмыс істеуді көздеді, қызмет көрсететін аумақты кеңейтіп, қолданыстағы Гримсби мен Клиторп трамвайларымен тікелей байланысты жеңілдетті. 1906 жылы GCR жеңіл теміржол тапсырысына Гримсбидегі Корпорация көпірі мен Кливленд көпірі арасындағы 11⁄2 мильдік көше трамвай жолы және Кливленд көпірі мен Иммингем док арасындағы қолданыстағы GDLR-мен қатар жеке жол құқығы кірді.
Желілік
Электр желісі 1912 жылы 15 мамырда сәрсенбі күні Гримсбиден Имингем қаласына дейін кемежайдың шығыс шетінде ашылды. Ол 1913 жылы 17 қарашада мүлкінің бір миліне дейін кеңейтіліп, Шығыс кемежайдың құрлық жағындағы шетінде аяқталды. Толық түсініксіз себептермен 1913 жылғы кеңейту Иммингем қаласындағы қолданыстағы желіге артта қалған түйісу арқылы қосылды, бұл барлық сапарларда кері бұрылуға мәжбүр етті. 1914 жылы Иммингем қаласындағы аялдамадан Иммингем ауылына жақын Куинс-роудқа дейін қысқа шұңқыр салынды, бірақ бұл ешқашан қалыпты көлік қозғалысына ашылмаған, мүмкін Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғандықтан. 1913 жылы Иммингем қаласынан Иммингем докқа дейінгі кеңейту жолдың бойымен қос жолды болды, бірақ ол жолды бөлісті, өйткені ол Иммингем қаласынан шығысқа қарай "Трамвай көпірі" арқылы өтті. Бастапқыда Пьевип Иммингем Таун секциясындағы сегіз аралық цикл болды, олар Пьевиптен бастап ретпен нөмірленді, бірақ аялдамалардың көпшілігі де есімдері бар. 1917 жылы төрт цикл алынып тасталды, жол соғыс мақсаттарында пайдаланылды. Гримсбидегі көшеде үш немесе төрт цикл болған. Корпорация көпірі мен Иммингем док терминалында кішкентай күту бөлмелері мен кеңселер болды. 1956 жылы желі қысқартылғаннан кейін Кливленд көпірінде уақытша құрылым тұрғызылды. Corporation Bridge-дегі Гримсби аялдамасы Виктория көшесіндегі муниципалды трамвай жолдарынан бірнеше метр қашықтықта болса да, аралықтағы көпір 1928 жылға дейін қайта салынбады, ал ол кезде Гримсбидің трамвайлары троллейбустарға жол берді және жалғау трамвай ешқашан салынбады. Алайда G&IER 1928-1930 жылдары екі жыл бойы Corporation Bridge және Cleveland Bridge арасындағы көше бөлігінде жергілікті трамвай қызметін жүргізді.
Электрмен жабдықтау
Желі 500 вольт бірқалыпты токпен электрлендірілді, қуат қарапайым троллейбустық сым арқылы жеңіл темір бағаналар (Иммингем қаласы мен Иммингем док арасындағы бетон бағаналар) арасындағы немесе бүйірлік жақшалар арқылы қамтамасыз етілді. Қазіргі уақытта бұл құралдар троллейбустың бағаналары арқылы жиналды. Ағаш бағаналарға орнатылған бөлек жоғары кернеулі қоректендіруші желімен қатар жүреді, ол Гримсбидегі док операцияларына ток береді. Тракциялық қуатты бастапқыда екі қосалқы станциялармен қамтамасыз етілген, олар 6,600 вольт электр тогынан құрылған және кемежай генератор станциясының қоректендіруінен алынған. Біріншісі Иммингемнен 5 шақырым жерде "Сименс" ағайындылары салған. Екі Westinghouse 250 кВт ротациялық конвертерлері трамвайлар үшін 500 В ток беретін. Әр жарты шақырым сайын тракциялық қоректендіру қондырғылары орнатылды. Субстанцияның өзі қызыл кірпіштен салынған, оны Донкастердің Денис Гилл және ұлдары 507 фунт стерлингке салдырған. 1913 жылғы кеңейтуді док қорабындағы қосалқы станция қамтамасыз етті. Екінші қосалқы станцияны да Гилл 707 фунт стерлингке Пьевиптегі автокөлік сарайларының жанында салды. Оның ішінде 250 кВт-тық үш ротациялық конвертер бар. Бір конвертер жарықтандыру үшін, екіншісі сүйреу үшін, ал үшіншісі күту режиміне пайдаланылды. 1957 жылдың 26 қарашасынан бастап жоғары кернеулі электр қуаты Ұлттық желіден алынды және док электр станциясы жабылды.
Пайвип автомобиль сарайлары
Шатырлар ресми түрде "Кливленд көпірінің жұмыстары" деп аталды, бірақ іс жүзінде сирек кездеседі, жақын маңдағы батпақтар мен Гримсбидің шетіндегі жолдан "Пайвип" деген атау алды. Олар барлық трамвайларды жөндеп отырды. Олар британдық трамвайлар үшін әдеттегідей, өмір бойы ашық ауада жүрген вагондарды ұстаған жоқ, тек жөндеу қажет болған кезде ғана цехқа кірді. Бұл цехтың екі рельсті үш трамвай ұстауға мүмкіндігі бар еді. Сонымен қатар, машина жасау цехы, бояу цехы және дүкен болды. 1940 жылға дейін машиналар Дукинфилд машина жасау цехтарына күрделі жөндеуге жіберілетін. Гейтсхедтің екінші қол автокөліктері (төменде қараңыз) қызметте болғанға дейін Йорк қаласында күрделі жөндеуден өтті. G&IER-дің ұлттық желімен физикалық байланысы жоқ, тек Corporation Bridge-тің жанындағы бір жағажаймен тік бұрышты жазық өткел бар, ол өзара қатынас үшін жарамсыз. Бұл жол Манчестерге дейін төмен жүк тиеушіге трамвайды артқа қоюға болатын күндерден бұрын жабылды. Егер күрделі жөндеу қажет болса немесе жаңа трамвайлар жеткізілсе, олар трамвай металлдары мен GDLR арасында кранмен тартылады.
Жылжымалы құрам
Бастапқыда желі GCR-мен жобаланған және Brush-пен салынған сегіз бірегей бір қабатты трамвайлармен жабдықталған, оларға 1913 жылы тағы төрт, ал 1914 жылы тағы төрт (GCR-нің өзі салған) қосылды. Бастапқы вагондардың төртеуі қысқа корпусты, олар Гримсби көше трамвайларында жұмыс істеуге арналған, бірақ автопарктің көпшілігі, жалпы ұзындығы 16,51 метр, қазіргі заманға дейін ең үлкен британдық трамвайлар болды: 72 орындық, олардың сыйымдылығы қазіргі заманғы екі қабаттылардан үлкен болды. Бұл кезең үшін салыстырмалы түрде прогрессивті болғанымен, вагондарда Еуропада жетілдіріліп келе жатқан нәрселер жоқ еді: олар пантограф коллекторларын емес, троллейбусты бағаналарды қолданды және олар қосарланған немесе бірнеше бірлікпен жұмыс істеудің кез-келген құралын қолданбады, сондықтан заманауи трамвай вагондарының негізгі еңбекті үнемдейтін қасиеттерін пайдаланбады. Автомобильдер өмір бойы ағаштан жасалған артқы орындықтармен жабдықталған. Олардың жүктер мен жүктердің орналасатын ортаңғы бөлмесі (жергіліктілер оны "Ат қорапшасы" деп атайды) және сүт, өнімдер мен кішігірім жүк тасымалданатын. Қалған барлық машиналар 1951 жылдан кейін BR "электр жасыл" түсіне боялды, LNER қоңыр бояуының орнына. 1945 жылдан кейін Гримсби корпорациясы қаланың батысында және G&IER-ге жақын жерде 200 акр өнеркәсіптік аумақты дамытты, ал тікелей жол болмағандықтан, жаңа зауыттардағы жұмысшылар да трамвайға сүйенді. Қосымша жолаушылар тасымалын басқару үшін Британдық темір жол 1948 жылы Ньюкасл корпорациясының көлікінен үш бір қабатты боги трамвай сатып алды (жолында тек қана орындықтары төселген вагондар) және 1951 жылы Гейтсхед және округтік трамвай компаниясынан сатып алынды, ол жаңа ғана жұмысын тоқтатты (бірін жеткізу кезінде шатырға түсіріп, жойып жіберді, сондықтан тек он сегіз қызметте болды). Бұрынғы Гейтсхед автомобильдерінде ағаштан жасалған ұзындықты орындықтар болды, бұл көліктердің ортасында көбірек тұруға мүмкіндік берді. Сол кезде төрт "қысқа" трамвай шығарылды, бірақ олардың бірі No5 жұмыс вагонына айналдырылды. Бұрынғы Ньюкасл трамвайлары мен GCR типті төрт вагон 1953 жылы шығарылды, соңғы No10 вагонының корпусы Пьевип депосында сарай ретінде пайдаланылды. 1954 жылы 37 жолаушы трамвайдың ішінде ең көп дегенде 25 жолаушы трамвай жұмыс істеді. Гейтсхед машиналарының бірі жұмыс көлігі ретінде бейімделген, бұл кезде бұрынғы No. 5 - шісі алынып тасталды. Жаңа вагондарға DE320224 аудандық инженерлік нөмірі берілді, бұл кез-келген жерде трамваймен тасымалданатын ең жоғары нөмір.
Операциялар
Жұмысшылардың ерекше қажеттіліктеріне байланысты G&IER британдық трамвайлар арасында өзінің өмір сүруінің басым бөлігінде күндіз-түні қызмет көрсететін бірегей болды. Әдетте күндіз әр 20 немесе 30 минут сайын қызмет көрсетіліп, түнде жиі емес трамвайлар және шығынды уақытта қосымшалар болды. Жол қозғалысы өте тығыз болғандықтан, ауысым алмасу уақытында жолға шығу жиі жеті трамвайдан тұратын конвой түрінде болды. Орындау уақыты 27 минут болды. 1950 жылдары желідегі ең жоғары көрсеткіш кезінде 19 вагон қызметте болды, 1959 жылдан кейін онға дейін қысқарды. Жол жабылған кезде 24 вагон жұмыс істеген. Темір жол жүйесінің ажырамас бөлігі ретінде GCR, LNER, кейін BR, қоғамдық темір жол кестелерінде және билеттер арқылы берілген трамвай жүйеден шығарылды. Басқалары арасында Кингс-Кросс пен Иммингем док арасындағы "электрлік көліктер арқылы" баспа билеттері болды. Жергілікті билеттер соңғы сәтке дейін түрлі-түсті және күрделі "Белл Пунч" жүйесін қолданды. Темір жол, басқа көптеген бір жолды трамвайлардан айырмашылығы, белгіленбеген, бірақ жергілікті сигналдар Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін екі деңгейлі өткелдерде енгізілді. Гримсби мен Иммингемдегі көше учаскелеріндегі жолдар дәстүрлі ойысты трамвай рельстерін қолданды; жеке жол учаскелері бастапқыда тегіс түбі бар рельстермен салынды, кейінірек олар теміржол үлгісіндегі бұқа бас рельстермен ауыстырылды, ал нүктелік жұмыс үшін трамвайларда әдеттегіден өзгеше доңғалақты профиль қажет болды.
Жабылу
Жолаушылардың көптігіне қарамастан, көп бөлігі тегін немесе жеңілдікпен саяхаттайтын теміржол немесе порт қызметкерлері болатын жоғары шығынды көліктерді басқару ешқашан табысты болған емес (1948 жылы 1,35 миллион, ал 1956 жылы бір миллионнан астам), бірақ доктар мен теміржол ортақ меншік пен басқару астында болғандықтан, бұл аз қарастырылды. 1950 жылы ішінара қайта салынған, бірақ қаладағы көше бөлімі 1956 жылдың 1 шілдесінен бастап жабылды, Grimsby Corporation оны тастап кету үшін желіді сатып алу құқығын пайдаланған кезде, трамвайлар содан кейін Grimsby шетінде жалғастыратын автобус қызметімен аяқталды. Қалған бөлігін жабу 1958 жылы ұсынылды, ал автобус қызметі 1959 жылы 28 ақпанда басталды, Grimsby Corporation және Линкольншир Road Car Company бірлесіп жұмыс істеді. Трамвай қызметі тек ең көп жұмыс істейтін кезеңдерде ғана, өнеркәсіптік аймақ пен кемежайларға тікелей жолдың аяқталуына дейін қысқартылды. Жол әлі салынбағанымен, трамвайды 1960 жылы қайтадан жабу ұсынылды, ал қызмет 1961 жылдың 1 шілдесінде тоқтатылды. Жабылу кезінде де ол жылына 250 мың жолаушыны тасымалдайтын. Соңғы күні еріктілер үшін арнайы трамвайлар жұмыс істеді, ал салтанатты соңғы вагон (GCR типті No 4 трамвай) безендіріліп, естелік бас тақтасы орнатылды, ол Иммингем доктан 14.12-де шықты.
Салдары
Төрт жылжымалы құрам сақталған. G&IER No-ның түпнұсқасы 14-і Ұлттық трамвай мұражайының жинағында. Дербиширдің Клей-Кросс қаласындағы олардың дүкенінде ұзақ уақыт болғаннан кейін, ол музейдің негізгі жеріне, Дербиширдің Крич қаласына көшірілді, содан бері ол тұрақты экспонат болып табылады. Жоқ, жоқ. 20 -сі 1951 жылы жабылып, Гейтсхед трамвайларынан сатып алынды. Гримсби және Иммингем жабылған кезде ол Дербиширдің Крич қаласындағы Ұлттық трамвай мұражайына жіберілді және Гейтсхед ливиріне No. 5. Қалай? Ол жылдар бойы пайдалану флотына кіретін және шығатын болды, бірақ 2007 жылдан бері күрделі жөндеуді күтіп отыр. Жоқ, жоқ. 26 -сы 1951 жылы жабылып, Гейтсхед трамвайларынан сатып алынды. Гримсби және Иммингем жабылған кезде ол Дарем графтығындағы Бимиш мұражайына жіберілді және Гейтсхед ливреясына No. 10 жыл. 2015 жылы ол мұражайда уақытша BR электрлі жасыл бояуымен жұмыс істеді. Tower Maintenance Trailer желісі жабылған кезде трамвай авторы J. H. Price сатып алған. Ол Дербиширдің Крич қаласындағы Ұлттық трамвай мұражайына жіберілді. 2012 жылы ол мұражайда қолданыста болды. Гримсби корпорациясы көпірінен алынған орындық ұлттық коллекцияның бөлігі болып табылады. 2015 жылы ол Йорктегі Ұлттық теміржол мұражайында көрініс тапты. 2015 жылы сол кезде жолсыз болған Пьевип трамвай вагондары қоймасы өнеркәсіптік пайдалануға берілді. 2017 жылы сегіз ерекше тік, бұралған бетон мачталар әуе сымдарын қолдауға арналған, Иммингем қаласындағы ғимараттарда әлі де бар, сонымен қатар Екінші дүниежүзілік соғыста ағаштан жасалған нұсқаны алмастыру және әуе шабуылынан қорғау үшін салынған кірпіш автобустың (трамвайдың) баспанасы болды. (Өкінішке қарай, 2022 жылы баспана қиратылды. Ол өте нашар күйге түсіп, оны ұшқыштар қоқыспен толтырған. Өмірінің соңғы жылында порт компаниясы оны одан әрі құлаудан сақтау үшін қоршап қойды.) 2015 жылы Иммингем мұражайында бірқатар шағын артефакттер сақталды.
In 2015 a number of small artifacts were kept at Immingham Museum.