Кіріспе

"Теңіздің қара аты" деген лақап атпен танымал америкалық теңіздегі құтқару және құрылыс фирмасы Мерит Чэпман & Скотт бүкіл әлемде жұмыс істейтін Америка Құрама Штаттарының теңіздегі құтқару және құрылыс фирмасы болды. Бас компанияның негізін 1860 жылдары Израиль Мерит құрған, бірақ компания тарихының барысында көптеген басқа фирмалар біріктірілген. 1950 жылдары атақты корпоративтік рейдер Луис Э. Вулфсон оны өз қолына алды. Ол 1960 жылдардың аяғында немесе 1970 жылдардың басында жұмысын тоқтатты.

Ерте тарих

1850 және 1860 жылдар теңізшілер мен теңіз операциялары үшін қауіпті кезең болды. Кемеден буға көшу жабдықтың сенімділігі төмендеуімен және АҚШ-тың кеңейуін қамтамасыз ету үшін сауданың өсіп келе жатқан қажеттіліктері көптеген кемелердің жұмыс істегенін білдірді. Кейбіреулері өздері құлаған немесе өздері қиындыққа тап болған, ал кейбіреулері құлағандардың азғыруымен өздерінің құрып кетуіне әкелді. Құтқару жұмыстары әлі басталып жатқан еді, ал коммерциялық суға түсу туралы естімеген. Осы жағдайдың арқасында бірқатар компаниялар құлатушылар ретінде емес, теңіздегі құтқару ережелері бойынша жұмыс істей бастады. Израиль Мерит 1860 жылы немесе одан бұрын осы жаңадан пайда болған салада жұмыс істеу үшін Мерит Сальваж компаниясын құрды. Компания өсіп, басқа фирмалармен бірігіп, "қара ат" үйінің әйгілі туы, ақ жалаудағы толықтай жүгіріп жатқан қара ат қабылдады. Жас ересектерге арналған романдардың белгілі авторы Айрис Винтон "Ұшқан эбо" атты Нью-Йорктегі өмірді құтқарушы қайырымдылық қауымдастығының пайда болуы туралы және корпоративтік туда бейнеленген қара ат артындағы оқиға туралы әңгіме жазды. "Бұл кітаптағы қара ат туралы естелік кемелерді құтқарушы ірі фирма - Мерит Чэпман мен Скотт корпорациясының үй жалаушасында осы күнге дейін сақталған". Құтқару жұмыстарымен қатар компания теңіз құрылысына да араласты, бірнеше қайық пен булы су құбырларын сатып алды. XIX ғасырдың аяғында фирманың теңіздегі оқиғаларды зерттеуде тәжірибесі болды, ол апаттар мен жарылыстардың себептерін анықтауға қабілетті болды. 1898 жылы Кубаның Гавана портында "Майн" кемесі жарылып кеткенде, АҚШ әскери департаменті Меррит Чэпманға белгісіз жарылыс корпустың ішінен немесе сыртынан шыққандығын анықтауды тапсырды. Тергеушілер оны сыртқы әсер деп есептеп, жарылыс ұнтағына байланысты деп тапты. Бұл оқиға испан-американ соғысының бастауы болды. 1909 жылы RMS Republic кемесіне SS Florida соққы берді және келесі күні MC&S Relief және басқа да сүйрегіштердің сүйреуге ұмтылу әрекеті сәтсіз аяқталып, Нантакет, Массачусетс маңындағы ашық мұхиттың 40 сағатына батып, 3 миллион теңге алтын алып кетті. Меррит Чэпман құтқару операцияларын бағалауға және оны көтеру мүмкін бе, әлде сүңгуірлік құтқаруды жүзеге асыруға қатысты. Олардың қорытындысы бойынша, операцияларды жүзеге асыру мүмкін емес еді, ал Нью-Йорк газеттерінің барлығы бұл пікірді түпкілікті деп жариялады, бұл MC&S-тің теңіздегі құтқару саласындағы тәжірибесі бойынша айтарлықтай беделге ие екенін көрсетті.

Құрылысқа ену

Осыған дейін қаралған дереккөздерден 1910 жылдары MC&S қандай қызмет түрлеріне қатысқаны анық емес, бірақ кейбір кемелер АҚШ-тың 1917 жылы Бірінші дүниежүзілік соғысқа кіруінен бұрын, соның ішінде Релиф те, әскери теңізге сатылды және содан кейін соғыстың аяқталуынан кейін сатып алынды. 1920 жылдары олар суға түсу операцияларына қатыса бастағаны белгілі және олардың "басқа топтарда кездеспейтін орташа жеке тәжірибесі бар білікті шеберлер" деген атағы бар.

1930 жылдар

1930 жылдары MS&C-нің қолданылу аясының кеңейгені анық болды. Олар компанияларды сатып алуды жалғастырды және осы онжылдықта көптеген құрылыс жобаларына қатысты. Олар су асты, үйінділерді жүргізу, бетон орнату, іргетасты салу және суға түсу бойынша тәжірибелерін пайдаланды. Бұл жобалар арасында Уолдо Хэнкок көпірі, 1931, Бакспорт, Мэн, Маркетт кен доктары, 1931, Маркетт, Мичиган, және Маунт Вернон мемориалдық тас жолының Хантинг Крик көпірі, 1932, Александрия, Вирджиния. 1933 жылы MGM кинокомпаниясының "Адамзаттың астындағы тозақ" фильмі үшін ескі деструкторды (USS Moody) батыру.

Маркет қаласындағы кен док жобасы

Маркетт 1850-ші жылдардан бері кенді тасымалдау (Жоғарғы көл мен Ұлы көлдердің қалған бөлігін Чикаго, Детройт немесе Кливлендке дейін) нүктесі болды, одан әрі кенді сақтау және тасымалдаудың күрделі нысандары салынды. Дулут, Оңтүстік жағалау және Атлантика темір жолы (DSS&A) 1931 жылы үлкен және заманауи нысанды салуды тапсырды. Құрылыс жұмыстары келісімшарттарды беруден басталды. Біріншісі 1931 жылдың наурыз айында Маркет қаласындағы Лейк-Шор моторлар зауыты кемежайдағы штангаларды көтеру және түсіру үшін 150 көтергіш құрастыруға келісімшарт жасады. Екінші келісімшарт 1 сәуірде Дулут қаласындағы Мерит Чэпман & Уитни корпорациясына берілді. Бұл компания доктар, көпірлер, барлық түрдегі ауыр құрылыс жұмыстары, сондай-ақ өзендер мен порттарды жақсартуға маманданған Whitney Bros. компаниясының мұрагері болды. Олар өздерінің тәжірибелерін осы жобаға енгізеді. Кемежайдың болаттан жасалған бөлшектерін, соның ішінде ірі болаттан жасалған шатырларды "McClintick, Marshall Corporation of Chicago" компаниясы қамтамасыз еткен. Ишпемингтегі Джернстад Электрик электр жұмыстарын орнатады, ал Чикагодағы Ворден-Аллен компаниясына док пен оның жағажайлары үшін барлық арматуралы болатпен жабдықтау туралы келісімшарт берілді. Университет ауруханасы UCV 1943 Каракас, Венесуэла.

Тарату

Компания 1960 жылдардың аяғында немесе 1970 жылдардың басында жұмысын тоқтатты (жазбалар нақты емес, бірақ 1971 жыл болуы мүмкін). Құрылғы таратылғаннан кейін кейбір операцияларды Murphy Pacific компаниясы өз қолына алған. 1971 жылдан бері Нью-Йорк кемесі мемлекеттік мекеме - Оңтүстік Джерси порты корпорациясына тиесілі және Бродвей көшесі терминалы ретінде жұмыс істейді. 1960 жылдары "Destroyer Yard" кемесінің орнына "Kitty Hawk" кептірілген док орнатылды. Бұл құрғақ док қазір Бродвей терминалының 850 фут (259 м) негізгі кемежай болып табылады және жалпы жүк үшін қолданылады, соның ішінде мұнай коксы, көмір, доломит, болат өнімдері, ағаш өнімдері, минералдар, какао бұршақтары және тез бұзылатын заттар.