Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Германияның Гамбург қаласындағы F. Laeisz кеме компаниясына тиесілі желкенді кемелер.
Sailing ships of the German shipping company F. Laeisz
Flying P Liners – Германияның Гамбургтегі F. Laeisz кеме компаниясының желкенді кемелері болған.
The Flying P Liners were the sailing ships of the German shipping company F. Laeisz of Hamburg.
Тарих
Компания 1824 жылы Фердинанд Лайц шапан өндіретін компания ретінде құрылған. Ол үлкен жетістікке жетіп, тіпті Оңтүстік Америкаға дейін шапандарын таратқан. 1839 жылы ол үш мачталы ағаш бриг «Карл» (ұлының құрметіне аталған) салып, кеме жүргізу бизнесіне кірген, бірақ сәтсіздікке ұшырағандықтан бес жылдан кейін кемені сатуға мәжбүр болды. Фердинандтың ұлы Карл Лайц 1852 жылы бизнеске қосылды. Ол «F. Лайц» компаниясын кеме жүргізу бизнесіне айналдырды. 1857 жылы олар «Пудель» деп аталған баркқа тапсырыс берді (бұл Карлдың әйелі Софидің лақап аты еді), ал 1880-ші жылдардың ортасынан бастап олардың барлық кемелерінің аттары «П» әрпімен басталды және олар «P желісі» деп танылды. «P» әрпі жоқ соңғы кеме – ағаштан жасалған «Henriette Behn» баркі, ол 1885 жылы Мексика жағалауында құлап қалды. Лайц компаниясы Оңтүстік Американың нитрат саудасына маманданған. Олардың кемелері жылдамдық үшін салынған, көп ұзамай уақтылылығымен және сенімділігімен жақсы танымал болды, бұл оларға «Ұшқыш P желісі» деген лақап атты сыйлады. Бес мачталы «Потоси» баркі 1904 жылы Чилиден Англияға дейін Кабо-Хорн айналып, бар болғаны 57 күнде сапар шекті, ол кезде бұл рекордты құрады. Лайц компаниясы салған кемелер ең ірі кемелердің бірі болды. Олар болаттан жасалған бес мачталы кемелермен тәжірибе жүргізді, біріншісі – «Потоси» баркі (1895 ж.), ал 1902 жылы – ұзындығы , , және одан да аса зор «Преуссен» толық теңшелген кемесі. Ол жылдам жүзе алатын және 1908 жылы Йокогамаға сапарында 392 морлық мильді 24 сағат ішінде жүзіп өтті. Алайда, бұл кемелер тым үлкен болып шықты: олардың экипаждары ұнатпады, ал Еуропадан Чилиге баратын бағытта қанағаттанарлық пайда табу қиын болды. Кейінгі кемелер, мысалы «Пекин» немесе «Пассат», төрт мачталы кішкентай барктерге қайта оралды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Лайцтың көптеген кемелері Чили порттарында тоқтатылып, соғыс өтемақысы ретінде тапсырылды. Алайда, Лайц компаниясы соғыстан кейін көптеген кемелерді қайта сатып алып, оларды қайтадан пайдалануға қойды. 1920-ші жылдардың соңында компания нитрат саудасынан шығып, басқа тауарларды, мысалы, банандарды тасымалдауға кірісті. Олар сонымен қатар кейбір ескі кемелерін, мысалы «Памирді» Финляндиядағы Густав Эриксонға сатты, ол бұрын «Norddeutscher Lloyd» компаниясының «Herzogin Cecilie» кемесін сатып алған еді. Лайц компаниясы соңғы рет 1926 жылы «Падуаға» тапсырыс берді. Содан кейін Лайц компаниясы тек бу кемелерін тапсырыс берді.
The company was founded in 1824 by Ferdinand Laeisz as a hat manufacturing company. He was quite successful and distributed his hats even in South America. In 1839, he had the three masted wooden brig Carl (named after his son) built and entered the shipping business, but lack of success made him sell the ship a short five years later. Ferdinand's son Carl Laeisz entered the business in 1852. It was he who turned the F. Laeisz company into a shipping business. In 1857, they ordered a barque which they named Pudel (which was the nickname of Carl's wife Sophie), and from the mid 1880s on, all their ships had names starting with "P" and they became known as "the P line". The last ship without a "P name" was the wooden barque Henriette Behn which was stranded on the Mexican coast in 1885. The Laeisz company specialized in the South American nitrate trade. Their ships were built for speed, and they soon acquired an excellent reputation for timeliness and reliability, which gave rise to the nickname "the Flying P Line". The five masted barque Potosi made the voyage from Chile to England around Cape Horn in 1904 in just 57 days, a record at the time. The Laeisz company had some of the largest sailing ships ever built. They experimented with steel hulled five masters, first the barque Potosi (1895) and in 1902 the huge full rigged ship Preussen with a length of , , and over She could sail faster than and her best 24 hour distance was 392 sm in 1908 on her voyage to Yokohama. However, these ships turned out to be too big: their crews did not like them, and it became increasingly difficult to achieve a satisfactory utilization on the outbound leg from Europe to Chile. The later ships, such as Peking or Passat, returned to being smaller four masted barques. During World War I, many of Laeisz' ships were blocked in Chilean ports and had to be handed over as war reparations. However, the Laeisz company was able to re acquire many ships after the war and put them into service again. Towards the end of the 1920s, the company began pulling out of the nitrate trade and increasingly started transporting other goods, e. g. bananas. They also sold some of their older ships, for instance Pamir to Gustav Erikson in Finland who already had acquired the former Norddeutscher Lloyd ship Herzogin Cecilie. The last sailing ship ordered by the Laeisz company was Padua in 1926. Subsequently, the Laeisz company only ordered steamships.