Кіріспе
Құрметті медаль иегері Уильям Джордж Харрелл (William George Harrell, 1922 жылы 16 маусым - 1964 жылы 9 тамыз) - Иво Джима шайқасындағы ерлік әрекеттері үшін Құрметті медальмен марапатталған АҚШ-тың әскери қызметкері.
William George Harrell (June 16, 1922 – August 9, 1964) was a United States Marine who was awarded his nation's highest military honor – the Medal of Honor – for his heroic actions in the Battle of Iwo Jima.
Алғашқы жылдар
Уильям Харрелл 1922 жылы 26 маусымда Техастың Рио-Гранде қаласында дүниеге келді, кейіннен Техастың Мерседеске көшіп келді. Ол Мерседестегі орта мектепті 1939 жылы бітіріп, одан кейін Техас A&M университетінде екі жыл оқыды. 1942 жылы 3 шілдеде Техастың Харлинген қаласында АҚШ-тың теңіз жаяу әскеріне шақырылды.
Теңіз әскерлері қызметі
Өзінің жауынгерлік дайындығын Калифорниядағы Сан-Диего қаласындағы теңізшілер корпусының жауынгерлік депосында аяқтағаннан кейін, ол 1942 жылдың қыркүйегінде Сан-Диего, Калифорниядағы Эллиотт лагерінде орналасқан 2-ші батальонның штаб-пәтеріне және қызмет көрсету компаниясына ауысудан бұрын, уақытша сол базадағы 1-ші күзет компаниясында болды. Ол Эллиот лагеріне келгеннен кейін бірінші сыныпты жекеменшік болып, кейіннен капрал болып жоғарылатылды. Бастапқы ракеталық курсты бітіргеннен кейін, Кпл Харрелл 1943 жылдың ақпан айында 5-ші теңізшілер дивизиясының 28-ші теңізшілер дивизиясының 1-ші батальонының А ротасында қарушы ретінде теңіздегі қызметке аттанды. Ол алдымен Гавайиде, содан кейін Сайпанға, содан кейін Иво Джимаға қызмет етті. Сержант Харрелл Иво Джима жорығында екі қолын жоғалтып, аяғында бірнеше семсерлі жарақаты болғанымен, өзінің командалық бекетіне жапондықтардың ілгерілеуін тоқтатуға тырысқаны үшін Құрмет медаліне ие болды. 1945 жылдың 3 наурызында сержант Харрелл мен тағы бір адам Иво Джимадағы екі адам тұратын ұзын, тар ордаға түнде қазып, компанияның командалық бекеті орнатылған депрессиядан 20 метр алдыда орналасқан кішкентай жотаға орналасты. Жапон жерінде орналасқан арықтан кейін таудың жотасы құлап түседі. Жаудың қасына жақын орналасқандықтан, екеуі бір-бірінен ауысып, түнде бір сағат бойы күзеттеп тұрды. Жапондықтардың шабуылдары кері қайтарылды, бірақ екінші жауынгердің қаруы тұтқынып қалды және ол басқасын алу үшін командалық пунктке оралды. Ол кеткен кезде жау қазбаға гранатаны салып жіберді, ол жарылып, сержант Харреллдің сол қолы жарылды. Екінші теңізші жапондықтар орға жиналып келе жатқанда қайтып келді және сержант Харреллмен бірге оларды қуып шықты. Соңғы қайтару кезінде алған жарақаттары мен семсерден болған жарақатының ауырлығына байланысты ол өліп бара жатқанын ойлап, сержант Харрелл серігіне қауіпсіз жерге кетуді бұйырды. Досы басқа мылтық алу үшін ғана кетіп қалды. Оның жоқтығында екі жапондық қазбаға шабуыл жасап, тағы бір гранатаны атқылады. Сержант Харрелл оны тесіктен шығаруға тырысқанда, ол жарылып, оң қолын сындырып алды. Ол АҚШ-қа келгенге дейін әртүрлі далалық ауруханаларда емделіп, эвакуацияланды. Ол Мерейлі медальді күтіп жатқанда Мэриленд штатының Бетезда қаласындағы Бетезда әскери-теңіз ауруханасында емделіп жатқан. Оған елдің ең жоғары әскери марапатын президент Гарри С. Трумэн ақ үйде 1945 жылы 5 қазанда табыс етті. Сержант Харрелл 1946 жылы ақпанда жарақаттан кейін мүгедектігіне байланысты қазіргі дәрежесінде теңіз жаяу әскерінен шығарылды. Сержант. Харрелл мен Джо Гектор Гарза ең жақсы достар болды.
Соңғы күндер
Соғыстан кейін Харрелл ардагерлер басқармасында жұмыс істеді. Ол басқа да ампутацияларға көмектесуде маманданады. Ол үйленіп, балалы болды. Сержант Харрелл 1964 жылы 9 тамызда Сан-Антониода қайтыс болды және Сан-Антониодағы Форт Сэм Хьюстон ұлттық зиратында жерленді. Харреллдің қайғылы өліміне байланысты жағдай әлі күнге дейін құпия болып қала береді. 1964 жылдың 8 тамызында кешкісін Харрелл достарымен бірге тойға барды. 9 тамызда түн ортасынан кейін Харрелл өз үйінде достары Эдвард пен Джеральдин Цумвальтті атып өлтірді, содан кейін өзі де қаза тапты. Ертеңіне олардың денелерін Харреллдің отбасы қаладан тыс сапардан оралған кезде тапты. Қылмыстың себебі анықталмаған.